Bir kuni Hazrat Umar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga: "Izn bering, Makkaga borib, umra qilib kelay", dedi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ruxsat berdilar. Lekin Hazrat Umar roziyallohu anhu ketar-ketmas, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam uni chaqirib, "Duolaringda bizni ham yod etgin, birodarim. Bizni unutma", dedilar. Bu gaplar Hazrat Umar roziyallohu anhuni eritib yubordi. Yo‘l davomida ajib hislarga chulg‘anib ketdi. Xursandchiliklari shu darajada ediki, dunyoning butun ne’matlari bu so‘zlarga teng kelmas edi (Ibn Sa’d, "Tabaqot"). Umradan qaytgunicha ko‘ngli shu quvonchga to‘lib yurdi, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning o‘sha so‘zlari quloqlari ostida tinmay jaranglab turaverdi.

Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ishqi Rasul" kitobidan Nodirjon Odinayev tarjimasi