Bu o‘rinda bir savol paydo bo‘ladi. Insonda shuncha katta-katta nuqsonlar bor ekan. Agar bu nuqsonlar biror mashinada bo‘lsa, uni birov sotib oladimi? Hech kim sotib olmaydi. Bunga shoir ajoyib she’r bitgan:

Tu bo ilmi azal maro diydi,
Diydi ongah, bo ayb bixaridi.
Tu bo ilmi onu man bo ayb hamon,
Rad makun, onchi xud pisandiydi.

Tarjima

Azal ilming ila meni bilding,
Ayb ila ko‘rib ham meni olding.
Senda o‘sha ilm, menda nuqson hanuz,
Qaytarmagin, nimani yaxshi ko‘rding.

Bu yerda ixtiyor qilishdan murod Alloh taolo bandalarining shuncha ayb- nuqsonlariga qaramasdan O‘zining fazlu karami bilan savdo qilib, ahdnoma yozadi va uni barchaga e’lon qiladi:

﴿إِنَّ اللهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَلَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ﴾

«Albatta, Alloh mo‘minlardan ularning jonlari va mollarini jannat evaziga sotib oldi» (Tavba surasi, 111-oyat).

“Jannat” deganda faqatgina go‘zal bog‘larni tushunmaylik. Balki jannatda Alloh taoloning diydori nasib bo‘ladi. Xuddi Alloh taolo bizning jon va mollarimizni O‘zining diydori evaziga sotib oladi. Chunki bu dunyoda Uni ko‘rib bo‘lmaydi. Subhanalloh! Qanchalik qimmat savdo qildi.

Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning "Ilohiy ishq" kitobidan
Nodir Odinayev tarjimasi