كَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِيكُمۡ رَسُولٗا مِّنكُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِنَا وَيُزَكِّيكُمۡ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَيُعَلِّمُكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَ١٥١
151. (Ey insonlar), shuningdek sizlarga o'z orangizdan oyatlarimizni tilovat qiladigan, sizlarni poklaydigan, Kitob va Hikmatdan ta'lim beradigan, bilmaganlaringizni o'rgatadigan bir Payg'ambar yubordik.
Haqiqatan Alloh O'zi yuborgan so'nggi Payg'ambari Muhammad alayhissalomni butun insoniyatni qiyomatgacha hidoyat yo'liga boshlaydigan, gunohlardan qaytarib, ma'nan poklaydigan, Qur'oni karim va dindan ta'lim beradigan, insonlarga bilmaganlarini o'rgatadigan yo'lboshchi etib tayin etdi. U zot Alloh taoloning risolatini ummatga etkazdilar, uni jaholat botqog'idan qutqarib, nurli manzillarga yo'lladilar. U zot alayhissalom risolatni etkazishda saltanatga erishishni ko'zlamadilar, katta boyliklarni qo'lga kiritishni o'ylamadilar, odamlarga yoqish yo shuhratga erishishni maqsad qilmadilar. Alloh taoloning tavhidini insoniyatga etkazishni, Yer yuzida "Laa ilaaha illalloh" kalimasi g'olib bo'lishini istadilar, xolos. Alloh taolo aytadi: "Kim Payg'ambarga itoat qilsa, Allohga itoat qilgan bo'ladi, kim yuz o'girsa, endi Biz sizni ularga soqchi qilib yubormaganmiz" (Niso, 80). "Aqidai Tahoviy"da bunday keladi: "Muhammad (alayhissalom) Allohning tanlagan quli va so'nggi Payg'ambaridir. U zotdan keyin qilingan har qanday payg'ambarlik da'vosi yolg'ondir. U zot barcha jin va odam avlodlariga yuborilgan haqiqiy payg'ambardirlar". Atoqli shayx Junayd Bag'dodiy bunday degan: "Allohning lutfisiz hech kim Unga etisha olmaydi. Allohga etishishning yo'li esa, Uning Rasuli hazrati Muhammadga tobe' bo'lishdir". Asrimizga kelib bu haqiqatni hatto musulmon bo'lmagan xalqlarning mutafakkirlari ham tan olib yozishdi. Ulug' olmon shoiri Vol'fgang Hyote: "Men dunyo tarixini o'qib shunday xulosaga keldim: dunyo podshohlari to'plagan jamiki saltanatu boyliklar, qasrlaru saroylar Muhammadning (alayhissalom) yamoq yaktaklariga ham arzimas ekan", degan.
Muhammad alayhissalomga ergashgan, o'rgatganlariga amal qilgan, Payg'ambar alayhissalom yo'lini tutganlargina mo'minlikning chin saodatiga erishadilar. Ammo u zotning ta'limlarini nazarga ilmagan, islomiy bilimlarni o'rganishni istamagan, bilgan narsalariga amal qilmaganlar esa dinlaridan ajraganlari uchun aslo najot topmaydilar. Abdulqodir Jiyloniy aytadilar: "Diningizning zoye' bo'lishi to'rt narsa bilandir: birinchisi – bilgan narsangizga amal qilmasligingiz; ikkinchisi – bilmagan narsangizga amal qilishingiz; uchinchisi – bilmagan narsalaringizni o'rganmasligingiz; to'rtinchisi – insonlarni bilmagan narsalarini o'rganishlaridan to'sishingizdir" (Abdulqodir Jiyloniy. "Fathur-Robbaniy fayzur-Rohmaniy", 36-bet).
فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ١٥٢
152. Bas, Meni yod qilinglar va Men ham sizlarni yod qilurman, Menga shukr qilinglar va kufr keltirmanglar!
Qalb ham xuddi temir kabi zanglaydi, uning zangini Allohni zikr etish, yodlashgina ketkazadi. Alloh taoloning nomini tilga olib yodlash, maqtash, eslash, so'zlash «zikr» deb ataladi. Zikr ham ibodatning bir turi, bandani o'z Parvardigoriga yaqinlashtiruvchi vositadir. Tasavvufda zikr til, ko'ngil va ruh bilan bajariladi. Zikr ikki xil: oshkor va maxfiy bo'ladi. So'fiylarning shu ma'nodagi majlisi «zikr majlisi» deyiladi. «Zikrulloh» Allohni yodga olib maqtash, Uning nomini zikr etishdir. Abu Muso Ash'ariy roziyallohu anhu rivoyat qiladilar: "Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Parvardigorini yod qiluvchi bilan Parvardigorini yodlamaydigan kimsa misoli o'lik bilan tirik kabidir", deganlar" (Buxoriy rivoyati). Abu Dardo roziyallohu anhu aytadi: "Har bir narsaning yarqiratadigan jilosi bor, qalblar jilosi Allohni yodlashdir". Allohni yodlash duodan afzaldir. Hadisi qudsiyda kelishicha, "Kimni Meni yodlashi Mendan biror narsa so'rashidan to'sib qo'ysa, Men unga so'rovchilarga ato qilganimdan ko'ra yaxshiroq narsalarni ato qilaman". Allohni yodlash Alloh azobidan qutqaruvchi najot ko'prigidir, qalbga hayot va ruh bag'ishlovchi muhim omildir, tavbaga etaklab, ma'rifat eshiklarini ochuvchidir. Allohni yodlash ushbu oyati karimada zikr qilinganiday, U Zotning ham bandalarini yodlashiga sabab bo'ladi. Duo ijobat bo'lishining sabablaridan biri duoni hamdu sano bilan, Parvardigorni ulug'lash bilan boshlashdir. Bandaning vazifasi Allohni yodlash bilangina cheklanmaydi, u Parvardigori bergan ne'matlari uchun hamisha shukr qilishi, U zotga boshqalarni sherik qilmasligi, Alloh azza va jallaga kufr keltirmasligi lozim. Shundagina u chin mo'min bo'la oladi.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ١٥٣
153. Ey imon keltirganlar, sabr va namoz orqali madad so'ranglar. Alloh albatta sabr qiluvchilar bilandir.
Bu o'rinda "sabr" deganda ro'za tutish nazarda tutilgan. Darhaqiqat, inson ojiz mavjudot, Alloh taoloning juda ko'p imtihon-sinovlariga dosh berolmay, oh-voy qiladi. Alloh azza va jalla ta'lim beryaptiki, boshingizga bir musibat, mashaqqat yoki balo kelsa, sabr va namoz yordamida Parvardigoringizdan yordam so'ranglar. Chunki Alloh taolo sabr qiluvchilarni nihoyatda yaxshi ko'radi, hamisha sobirlar bilan birgadir. Inson musibatda, qiyinchilikda, ofat-balolarga duch kelganda fikr bilan ish tutsa, sabr qilsa, hamma narsa Alloh irodasiga bog'liqligini, o'zi esa Yaratganning cheksiz karami va fazlidan bahramandligini anglab etadi. Yuqoridagi oyatning o'zi ulug' saodat, u sabrga ulkan mukofotlar borligi xabarini beryapti. Ro'za va namoz bandaning ikki dunyosiga tatiydigan ikki ulug' ibodatdir.
Sabr-matonat va bardosh mo'minlarning eng yaxshi sifati, ularning sha'nini ulug'lovchi go'zal fazilatlaridandir. Shuning uchun ham Alloh taolo bandalarini boshlariga biror musibat, balo yoki mashaqqat kelganida faqat sabr qilishga buyuradi. Qur'oni karimning yuzga yaqin oyati karimalarida mo'min-musulmonlar sabr, chidam va bardoshga chaqiriladi va Alloh taolo sabr qiluvchilarni sevishi va ular bilan doimo birgaligi xabari beriladi. Payg'ambar alayhissalomning qachon boshlariga qiyin ish tushsa, namoz o'qishga shoshilar edilar, chunki namoz sabrga bitmas-tuganmas sabr qo'shuvchi sokinlik va xotirjamlik manbaidir. Sabr insonni oqibat cheksiz-hisobsiz zafarlarga, muvaffaqiyatlarga etishtiradi.
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati