Imom al-Buxoriy ilm talabida Islom yurtlarini deyarli hammasiga safar qilganlar. Yurtlarida ekanliklarida o'n olti yoshga to'ldilar. Shundan so'ng hadis talabida uzoq muddatli rihlatga otlanib, uni dastlab onalari va akalari Ahmad hamrohligida Baytullohga haj qilishdan boshladilar.
Akalari Ahmad onalari bilan haj safaridan Buxoroga qaytadi. Imom Buxoriy esa Makkada qolib, hadis ilmini o'rganishda davom etadi. Bu mashg'ulot Imom al-Buxoriyning qolgan butun muborak umrlarini band etib, u kishi shu maqsad yo'lida o'sha vaqtda Islom olamida mavjud bo'lgan ko'pchilik ilmiy markazlarga bordilar. O'sha erlardagi shayx ulamolar og'zidan hadislar yozib oldilar. Payg'ambarimiz sollallohu alayhi va sallamning hadisi shariflarini to'plash, ularni musulmonlar orasida yoyish yo'lida behad mashaqqatlar chekkanlari tufayli vujudlari toliqib cho'pdek ozg'in bo'lganlar. Qanchadan-qancha xavfi xatarlarni boshdan kechirgan.
Imom al-Buxoriy bu ishga birinchi bo'lib kirishgan kishi emas edilar. Bu ish bilan sahobalar davrlaridan boshlab ko'plab ulamo va boshqa aziz kishilar shug'ullanganlar, bu ummat ulamolari uni keyingi davrlarda ham davom ettirdilar.
Ilm talabida rihlat qilmoqlik sahobai kiromlar davrida boshlangan bo'lib, sahoba Jobir ibn Abdulloh (ibn Amr ibn Harom al-Hazrajiy al-Ansoriy as-Sulamiy) Shomda istiqomat qiluvchi Abdulloh ibn Aniysning huzurlariga rihlat qiladilar. U kishi o'zlari Rosululloh sollallohu alayhi va sallamdan eshitmagan bir dona hadisni eshitib qolmoq uchun bir oy davomida safar mashaqqatini tortadilar.
Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhu Maslama ibn Muxallad bilan uchrashib, u kishi rivoyat qilgan hadisni eshitish uchun Misrga safar qiladilar. Mazkur hadisni Maslamaning o'z og'zidan eshitgach, orqalariga qaytadilar.
Ilm talabidagi bunday rihlatlar tobe'iynlar davrida ham davom etib, benihoyat keng tus olgan. Chunki Rosululloh sollallohu alayhi va sallamning sahobalari o'zlari bilan Islom ilmlarini olgan holda turli mamlakatlarga tarqalib ketishgan bo'lib, kishi ul Zotning muborak hadislarini o'zga yurtlarga rihlat qilmay va ul erlardagi sahobalar bilan uchrashmay turib, mukammal bilolmasdi.
Sayyid ibn Musayyab (Ibn Huzn ibn Abu Vahb al-Maxzumiy al-Qurayshiy) shunday degan:
“Bir dona hadis uchun kecha-yu kunduzlab yo'l yurmoqqa hozirman”.
Hasan Basriy Islom xususidagi bir masalani hal qilmoq uchun Basradan Kufaga safar qilganlar.
Abu Qiloba (Abdulloh ibn Zayd al-Basriy) biror hojatlari bo'lmasada Madinada uch kun turib qoldilar. Chunki, odamlar bir kishining bu erga kelib hadis aytib bermog'ini intiqib kutayotgan edi. U kishi o'sha odamning kelganiga qadar poyladilar, kelgach undan hadis xususida so'radilar.
Ilm talabida qilingan bunday safarlar, hadislarning islom olamida keng tarqalishiga, hadis tarqalish yo'llarining ko'payishiga va hadis roviylarining har tomonlama chuqur o'rganilishiga katta ta'sir o'tkazdi. Chunki muhaddis turli joylarga borib, ul erlardagi ulamolarni o'z ko'zi bilan ko'radi va ular bilan ilmiy suhbatda bo'lib, o'zi bilmagan ko'plab hadislarni yozib oladi. Ular bilan ilmi islomga doir masalalar xususida savol-javoblar qiladi. Qur'on va hadislar hofizi ibn Hajar Asqalaniy bunday deydilar:
“Muhaddisdan rihlat qilmog'idan oldin avval talab qilinadigan shart shuki, u dastlab o'z yurtidagi hadislarni to'plamog'i, ularni chuqur o'qib, o'rganib yodlab olmog'i darkor. Shundan keyingina u o'zga mamlakatlarga rihlat qilib, uning davomida o'zida mavjud bo'lmagan hadislarni to'plab o'rganadi”.
Ikki Haram – Makka va Madinaga yo'l olganlari.
Tarixchi Muhammad ibn Ahmad ibn Usmon ibn Qoimoz az-Zahabiy (milodiy 673-748) va boshqa ulamolarning yozishlaricha, Imom al-Buxoriy hijriy 205- yildan hadis tugaraklariga qatnay boshlaganlar va o'z yurtlaridagi yirik shayxlarning ko'pchiligidan din ilmi, xususan ilmi hadisni o'rganib va ular bilgan jamiki hadislarni yod olib bo'lgach 210- yili safar qilganlar.
U kishi onalari va akalari hamrohligida hajj safarini yakunlagach, Makkada qolishga qaror qildilar. O'sha davrda Makka Hijozning eng muhim ilmiy markazlaridan biri edi. Imom al-Buxoriy u erda azaliy maqsadlariga etib, ilmi ma'rifatga bo'lgan chanqoqlarini qondiradigan tinmas buloqni topadilar. Makkada turganlarida vaqti-vaqti bilan Madinaga ham borib-kelib turadilar.
Imom al-Buxoriy ikki sharif Haram (Makkai Mukarrama va Madinai Munavvara) da o'zlarining ayrim risolalarini bitib, bu bilan “Al-Jomi' as-Sahih” va uning mavzulariga asos soldilar. Imom Buxoriy bu haqda:
“O'n sakkizga etganimda “Sahoba va Tobe'iynlar masalasi” kitobini tasnif etdim, so'ng Madinada oydin kechalari Rosululloh sollallohu alayhi va sallamning muborak qabrlari yonida o'ltirib “Katta Tarix” nomli kitobimni yozdim. O'tmishdagi shaxslarning deyarli barchasi haqida menda ma'lumot bo'lsa-da, kitobimning cho'zilib ketmog'ini istamadim”, [1] – deydilar.
Imom al-Buxoriy yana bunday degan:
“Men (ustozim) Al-Humaydiyning huzurlariga kirdim. Shunda men o'n sakkiz yoshlarda bo'lib, ul kishi bilan bir odam qandaydir hadis xususida tortishib turishgan ekan. Ustozim mening kirib kelganimni ko'rib: “Ana ikkimizning tortishuvimizni hal qila oladigan kishi keldi!”– deya menga o'rtalaridagi muammoni bayon qildilar. Men masalani Al-Humaydiyning foydalariga hal qilib berdim, chunki haqiqat ul kishi tomonida edi”.
Hofiz ibn Hajar bunday deydilar:
“Imom al-Buxoriyning Makkaga dastlabki safarlari hijriy 210-yili bo'lgan edi. Ul kishi agar ilmi hadisni endigina o'rganishga kirishgan chog'larida rihlat qilganlarida ham, bu borada yuqori darajaga erishgan (bu erdagi) tengdoshlariga albatta etib olgan bo'lar edilar”!
Imom al-Buxoriy hadis talabida rihlat darvozasini qattiq qoqdilar va (darvoza ochilgach) Islom mamlakatlarining deyarli barchasiga rihlat qildilar. Imom al-Buxoriy bu haqda o'zlari:
“Men Shom, Misr va Jazira (Dajla va Furot oralig'idagi erlar)ga ikki marta, Basraga to'rt marta bordim, Hijozda olti yil yashadim. Ammo muhaddislar bilan birgalikda Kufada va Bog'dodga necha marta borganimning hisobiga etolmayman” [2], – deydilar.
Al-Hatib al-Bog'dodiy bunday deydilar:
“Imom al-Buxoriy turli mamlakatlardagi muhaddislar huzuriga rihlat qildilar; Huroson va Jibal (Huziston)da, Iroq shaharlarining barchasida, Hijoz, Shom va Misrda hadislar yozib oldilar, Bog'dodga esa ko'p marta kelib ketdilar” [3].
Hofiz ibn Hajar:
“Makkada bo'lganlaridan so'ng, rihlat qilishga qurblari etgan barcha mamlakatlardagi shaxslar huzuriga bordilar”, – deydilar.
Imom Zahabiy, u kishi qadam ranjida qilgan erlar xususida gapirib, ular qatorida Balx, Nishopur, Ray, Bog'dod, Basra, Kufa, Madina, Vasit, Damashq, Asqalon, Hims va boshqa shaharlarni zikr qiladilar.
Hakim Abu Abdulloh, Imom al-Buxoriy rihlat qilgan mazkur shaharlarni zikr qila turib:
“Imom al-Buxoriy mazkur shaharlarga ilm talabida rihlat qilib, hamisha o'sha erlardagi shayxlar huzurida yashadilar”, – dedilar.
Imom Ahmad bilan uchrashib hamsuhbat bo'lganlari.
Imom al-Buxoriy umri davomida ilm uchun 14000 km yo'l bosib safar qilgan.
Imom al-Buxoriy hayotlik vaqtlarida Bog'dod Arab xalifaligi shahri hamda ilm va ulamolar markazi edi. Shu boisdan Imom al-Buxoriy u erga qayta-qayta, jami sakkiz marta borib kelgan. Har safar borganlarida Imom Ahmad bilan uchrashib suhbat qurar edilar. Shunda Imom Ahmad u kishini Bog'dodda qolib yashashga undab, Hurosonda uzoq vaqt turib qolganlariga e'tiroz bildiradilar. Bu fikrga Imom Hofiz ibn Hajarning “Fath-ul-boriy li sharhi sahih al-Buxoriy” nomli asarlaridagi ma'lumotlar zid bo'lib, ul kishi bunday deydilar:
“Imom al-Buxoriy “Al-Jome' as-Sahih”ning “Kitob an-Nikoh” qismidagi “Maa yahullu minan-nisa'” nomli bobda ImomAhmaddan bevosita bir dona hadis va “Kitob al-Mag'oziy” qismining oxirida bevosita bir dona hadis keltirganlar, xolos. Shunga ko'ra, go'yoki Imom al-Buxoriy, ImomAhmaddan (ataylab) kam hadis keltirgandek ko'rinadilar. Biroq unday emas. Imom al-Buxoriyning ImomAhmaddan kam hadis keltirganlarining boisi shuki, ul kishi avvalgi rihlatlarida ko'proq ImomAhmadning ustozlari bilan uchrashib, ana o'shalardan hadis yozib olish bilan kifoyalanganlar. Keyingi rihlatlari chog'ida esa ImomAhmad (muayyan sabablarga ko'ra) ahyon-ahyondagina hadis aytadigan bo'lib qolganlar. Shunig uchun Imom al-Buxoriy, ImomAhmadni qo'yib ko'proq (ustozlari) Ali ibnAbdulloh al-Madiniydan hadis keltirganlar”.
IkromRO'ZIQULOV
[1] «Siyaru a'lamin nubala»: Shamsuddin Zahabiy. 12-jild, 401-bet.
[2] Ibn Hajar Asqaloniy «At-Taqrib» asarida Humaydiyning tarjimai hollarida naql qilganlar.
[3] “Bog'dod tarixi”da keltirganlar.
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati