Alloh taolo kalomida: “Namozni ado etganingizdan so'ng Allohni turgan, o'tirgan va yonboshlagan holingizda eslang. Hotirjam bo'lganingizda namozni to'liq ado eting. Albatta, namoz mo'minlarga vaqtida farz qilingandir” (Niso surasi, 103-oyat).
«Quyosh og'ishidan to kun qorong'isigacha namozni to'kis ado qil. “Fajr Qur'oni”ni ham. Albatta, “fajr Qur'oni” guvohlantirilgandir» (Isro surasi, 78-oyat).
“Ahlingni namozga amr et va o'zing unga sabr qil. Biz sendan rizq so'ramasmiz. Biz senga rizq berurmiz. Oqibat taqvonikidir” (Toha surasi, 132-oyat).
Alloh azza va jalla bizga eslatayotgan oyatlarida uning boshqa ibodatlarga nisbatan namozga ko'proq e'tibor berishi qo'rqiladigan holdir. Bu erdagi hikmat ochiq va ravshan. Hikmat shuki, insonning Alloh taolo bilan birga bo'lishidir. Insonning Alloh bilan bog'lanib turadigan derazasi – namozdir. Inson qanday qilib doim Alloh bilan birga bo'la oladi? Alloh taolo biz mehmon bo'ladigan va kirib o'tiradigan biror erga joylashishdan xoli va pokdir.
Shunday ekan, biz qanday qilib U Zot bilan birga bo'lamiz? Siz Allohning oldiga har kuni besh mahal mehmondorchilikka borasiz. U sizni yigirma to'rt soat mobaynida besh vaqt namoz bilan mehmon qiladi. Siz namozda turganingizda u bilan birga ekaningizni, Parvardigor sizning duolaringizni eshitayotganini bilasiz. Mana shu Alloh taoloning mehmon qilishidir.
Shayx Muhammad Said
Ramazon BUTIY
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Oz qiyinchilik yetsa nolimang aslo,
U yetguncha yurdingiz ne’matlar aro.
Abdulloh ibn Umar roziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisda uch kishi g‘orda yotgan vaqtida katta xarsang siljib g‘or og‘zi berkilib qoladi. Shunda ular o‘zaro kelishib o‘zlarining eng yaxshi amallarini vasila qilib duo qilishadi. Shunda ulardan ikkinchi duo qilgani aytadi: “Allohim, mening ammamning qizi bor edi. Uni juda qattiq yaxshi ko‘rar edim. U esa meni rad etdi va to bir yili (qiyinchilik) uni qurshab olgunga qadar mendan bosh tortib yurdi. So‘ng u (qiyinchilik sababli) mening yonimga keldi va menga o‘zini boshqarishga imkon berishi evaziga 120 dinor berdim, u shu ishni qildi. Unga ega bo‘lgan (bir rivoyatda: ikki oyog‘i o‘rtasiga o‘tirgan) vaqtimda u menga: “Allohdan qo‘rq, muhrni nohaqdan buzma!” dedi. Bu uzun bir rivoyatdan bir parchadir.
Rivoyatdan ayol juda taqvoli edi, avvaliga zino juda katta gunoh bo‘lgani uchun umuman rozi bo‘lmadi. Keyinchalik esa juda qiyin ahvolga tushib qolib o‘sha kishi talab qilgan narsaga rozi bo‘lishga majbur bo‘ldi, lekin buni umuman xohlamasdi. Shuning uchun ham unga Allohni va Undan qo‘rqishini eslatdi. Bu gapdan iymoniy hislar jo‘shib ketdi, agar yigit xohlasa nikoh yo‘li bilan bu ishni halol qilishi mumkin edi, zino qilmasdi. Shuning uchun ham yigit bu ishidan qattiq afsuslandi va Allohga tavba qildi. Ushbu ayolning iymoniy va taqvo ila aytgan so‘zi sabab tavba qilgan yigitning duosi g‘or og‘zidagi xarsang toshning siljishiga sabab bo‘ldi.
Shu’la: Qo‘rquv bilan yashasangiz tez orada shu qo‘rquvdan halok bo‘lasiz.
Doktor Oiz al-Qarniyning
"Dunyodagi eng baxtli ayol" kitobidan