Bismillahir Rohmanir Rohiym.
Allohtaologabitmas-tuganmashamdusanolarbo'lsin.
Payg'ambarimizga mukammal va batamom salavotu durudlar bo'lsin.
Arabcha «zabiha» so'zi so'yiladigan hayvon degani, hayvon so'yishga oid ilm esa «zaboih» deyiladi, bu «zabh» – so'yishning ko'plik shaklidir. «Zabh» so'zi lug'atda «yormoq» ma'nosini bildirsa-da, keyinchalik hayvonlarning bo'g'iz tomonidan halqumini kesishga nisbatan ishlatila boshlagan.
Fuqaholar nazdida «zabh» so'zi uch xil ma'noda qo'llaniladi:
- halqumni kesish, halqum jag' bilan labba (ko'krakning yuqori, bo'yinning pastki qismi) o'rtasidagi joy;
- halqum yoki labbani kesish; v) hayvonning halolligiga sabab bo'lishi uchun kesish. Bu ixtiyoriy, ya'ni bemalol so'yiladigan hayvonda halqumni yoki labbani kesish, iztiroriy, ya'ni bemalol bo'lmagan hayvonda to'g'ri kelgan joyiga nayza otib yoki jarohatlovchi ovchi hayvonni jo'natib, jonini chaqarish bilan bo'ladi.
Odatda zaboih – so'yishlar bobida so'yishga tegishli bir necha istilohlar ishlatiladi. Asosiy mavzuga o'tish oldidan ularga sharh berib o'tish zarur bo'ladi.
Nahr – lug'atda ko'krak va ko'krakning yuqori qismini bildiradi. Fuqaholar istilohida esa, labba, ya'ni bo'g'izdan pastdagi bo'yin qismidan so'yishga ishlatiladi. Odatda zabhning muqobilida nahr ishlatiladi. Tuyalarni nahr bilan so'yish mustahab sanaladi.
Aqr – aslida tuya yoki qo'y va echkilarning tik turgan holida qilich bilan oyoqlarini chopib tashlashga aytiladi. Keyinchalik qatl va halok qilishga ham ishlatiladigan bo'ldi. Gohida tuyani nahr qilishga ham ishlatiladi. Chunki tuya so'yuvchi odatda tuyaning oyog'iga qilich urib, keyin bo'ynidan so'yar edi. Fuqaholar bog'lab so'yish imkoni bo'lmagan hayvonlarni to'g'ri kelgan joyiga jarohat etkazib o'ldirishga ham bu istilohni ishlatadilar.
Jarh – lug'atda kasb qilishga ishlatiladi. Alloh taolo: “Alloh kunduzda nima kasb qilganingizni biladi”, deb marhamat qilgan. Shuningdek, biror narsaga qurol orqali jarohat etkazishga ham ishlatiladi. Fiqh kitoblarida aqr ma'nosida ham ishlatiladi.
Soyd – lug'atda vaxshiy hayvon yoki yirtqich qushning ovni tutishiga hamda ovlangan yoki endi ovlanadigan narsalarga ishlatiladi. Fuqaholar esa, ovlanuvchi hayvonni, ov qilishni “soyd” so'zi bilan ifodalaydilar.
Tazkiya – lug'atda hayvonni (Alloh taoloning ismini zikr qilib) zabh yoki nahr qilishga aytiladi. Fuqaholar istilohida esa, go'shti eyiladigan hayvonning pok va go'shtini eyish halolligiga shar'iy sabab hamda go'shti eyilmaydigan hayvonning terisi, go'shti va yog'laridan eyishdan boshqa o'rinlarda foydalanish halolligiga shar'iy sabab «tazkiya» deyiladi. Soddaroq qilib aytganda, go'shti eyiladigan hayvonni shar'iy yo'l bilan so'yib-halollab olish “tazkiya” deyiladi.
Agar hayvon cho'chqa kabi tirik va o'lik holida ham go'shti eyilmaydigan, najas hayvon bo'lsa, shar'iy yo'l bilan so'yish unga hech qanday ta'sir qilmaydi, ya'ni, go'shtini ham, terisini ham, suyagini ham poklamaydi. Agar ayiq, xonaki eshak kabi go'shti eyilmaydigan, lekin to'ng'iz kabi najas bo'lmagan, tirikligida pok, o'lganidan keyin nopok hayvonlar bo'lsa, Alloh taoloning ismi bilan so'yilsa, go'shti va yog'larini surtish va yirtqichlarga ozuqa qilib berish halol bo'ladi. Lekin undan odamlarning eyishi joiz emas. Terisi oshlashdan avval ham pok bo'ladi.
Agar chumoli va ari kabi qoni yo'q, tirik holida ham, o'lik holida ham pok jonzot bo'lsa, uni tazkiya qilishga hojat yo'q. Hasharotlarni eyish halol bo'lmasa-da, suv kabi suyuqliklarga tushsa, ularni nopok qilmaydi.
Go'shti eyiladigan hayvonlar agar quruqliq hayvoni bo'lib, qoni bo'lsa, tazkiya qilishga loyiq bo'ladi va tazkiya qilish unda uch xil ta'sir qiladi:
1) pokligi boqiy qoladi.
2) oshlanmasdan avval terisi va yunglaridan foydalanish halol bo'ladi
3) go'shtini eyish halol bo'ladi.
Go'shti eyiladigan hayvonlarda harom qilingan narsa asosan uning tomirlarida oquvchi qonidir. Bu qon zabh yoki nahr qilish orqali chiqarib yuboriladi. Alloh taolo faqat pokiza narsalarni halol qilgan. Qur'oni karimda shunday deyilgan: «(Ey Muhammad), ular o'zlariga nima halol qilinganini so'rashadi. Siz: «Barcha pokiza narsalar sizlarga halol qilindi. Alloh sizlarga bildirganiday ovchi it kabi o'rgatilgan yirtqichlar tutib keltirganini Alloh nomini zikr qilib eyaveringlar. Allohdan qo'rqinglar, Allohning hisobi albatta tezdir», deng» (Moida surasi, 4-oyat).
«Ular o'z huzurlaridagi Tavrot va Injilda yozilgan holida topiladigan, ularni ma'rufga buyurib, munkardan qaytaradigan, ularga pokiza narsalarni halol qilib, nopok narsalarni harom qiladigan, ustlaridagi yukni engillatib, kishanlarni echadigan ummiy Nabiy, Rasulga ergashishadi»(A'rof surasi, 157-oyat).
Poklik faqat qonni zabh yoki nahr qilish orqali chiqarib yuborish bilan bo'ladi. Ushbu qon «dam masfuh» – oquvchi qon, deyiladi. Ana shu qon chiqib ketmas ekan, hayvon halol bo'lmaydi. Alloh taolo insonga hayvonning ruhini olib, uni eyishga ijozat berishi Alloh taolo insonni ikrom qilganining belgisidir. Shunday ekan, hayvonning ruhini olish Alloh taoloning ko'rsatmasiga muvofiq bo'lishi kerak.
Samarqand va Buxoro bugun dunyo turizmining eng mashhur yo‘nalishlaridan biri hisoblanadi. Biroq bu shaharlar ming yil avval qanday ko‘rinishda bo‘lgan? Ular qanday iqtisodiy qudratga ega edi, qaysi xalqaro savdo yo‘llarini bog‘lagan va musulmon sivilizatsiyasi taraqqiyotida qanday o‘rin tutgan? Bu savollarga javob arxeologik topilmalar emas, balki X asrda yashagan arab geografi va sayyohining bevosita kuzatuvlariga asoslangan asarida mujassam, xabar bermoqda iccu.uz. Endi mazkur nodir manba tanqidiy matn, qiyosiy qo‘lyozmalar tahlili va ilmiy sharhlar bilan birinchi marta o‘zbek kitobxoniga taqdim etilmoqda.
Global miqyosda madaniy merosni saqlash, qo‘lyozmalarni raqamlashtirish va sivilizatsiyalar tarixi bo‘yicha birlamchi manbalarni qayta tadqiq etishga qiziqish kuchayib borayotgan bir paytda O‘zbekistonda yana bir muhim akademik nashr tayyorlanmoqda. Mashhur arab geografi va sayyohi Abu Is'hoq Ibrohim al-Istaxriyning X asrda yozilgan "Kitob al-masolik val-mamolik" ("Yo‘llar va mamlakatlar kitobi") asari tanqidiy matn va ilmiy izohlar bilan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi tomonidan o‘zbek tilida nashr qilinmoqda.
Nashr O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining Qadimiy yozma manbalar davlat reyestrini yuritish bo‘limi tomonidan amalga oshirilgan tarjima va keng qamrovli manbashunoslik tadqiqoti natijasidir.
Markaz ilmiy xodimi Ravshan Xudayberganovning qayd etishicha, ushbu asar tarixiy geografiyaga bag‘ishlangan oddiy risola emas. U X asr musulmon olamining siyosiy, iqtisodiy va madaniy manzarasini aks ettiruvchi eng muhim birlamchi manbalardan biri hisoblanadi. Istaxriy turli mamlakatlar bo‘ylab sayohat qilib, shaharlar, savdo yo‘llari, aholi turmush tarzi, iqtisodiy munosabatlar va davlat boshqaruviga oid ma’lumotlarni shaxsiy kuzatuvlari asosida qayd etgan.
Ayniqsa, asarda Movarounnahr haqida keltirilgan ma’lumotlar bugungi tarixshunoslik uchun alohida ahamiyat kasb etadi. Samarqand, Buxoro va mintaqaning boshqa shaharlari nafaqat musulmon Sharqining muhim madaniy markazlari, balki Ipak yo‘li orqali Yevropa, Yaqin Sharq va Osiyoni bog‘lagan xalqaro savdo tizimining strategik nuqtalari sifatida tasvirlanadi.
Bugungi kunda tarixchilar qadimgi shaharlar taraqqiyotini arxeologik ma’lumotlar, epigrafik yodgorliklar va qo‘lyozma manbalarni o‘zaro solishtirish orqali tiklamoqda. Shu nuqtayi nazardan qaraganda, Istaxriy asari arxeologik dalillarni to‘ldiruvchi bevosita katta ilmiy ahamiyatga ega.
Asar IX–XII asrlarda Markaziy Osiyoda shakllangan va ko‘plab tadqiqotchilar tomonidan Birinchi Renessans deb baholanuvchi sivilizatsion yuksalish davrini anglashda ham muhim manba vazifasini o‘taydi. Bu davrda ilm-fan, shaharsozlik, savdo, madaniyat va ma’rifat yuqori taraqqiyot bosqichiga chiqqan bo‘lib, keyinchalik musulmon sivilizatsiyasi va jahon ilm-fani rivojiga kuchli ta’sir ko‘rsatgan.
Nashrning asosiy ilmiy qiymati uning tanqidiy matn asosida tayyorlanganida namoyon bo‘ladi.
Ravshan Xudayberganov, Markazning Qadimiy yozma manbalar davlat reyestrini yuritish bo‘limi ilmiy xodimi:
– Mazkur asar X asr musulmon olamining tarixiy geografiyasi bo‘yicha eng muhim manbalardan biridir. Chunki unda nafaqat Movarounnahr, balki Xuroson, Eron, Iroq, Arabiston, Kavkaz va boshqa ko‘plab hududlar haqida ham ma’lumotlar jamlangan. Shu bois bu asar butun musulmon sivilizatsiyasining o‘sha davrdagi holatini o‘rganish imkonini beradi. Kitobning ilmiy ahamiyatini yanada oshiradigan jihat — uning tanqidiy matn asosida nashr etilganidir. Odatda qadimiy manbalar bir yoki ikki qo‘lyozma nusxa asosida tarjima qilinadi. Natijada ayrim matniy farqlar e’tibordan chetda qolishi mumkin. Ushbu nashrda esa manbashunoslikning eng muhim talablaridan biri bo‘lgan qiyosiy tahlil usuli qo‘llanilgan.
Ma’lum qilinishicha, tadqiqot davomida asarning arab tilida saqlangan sakkizta qo‘lyozma nusxasi hamda keyinchalik fors tiliga qilingan tarjimaning o‘nta qo‘lyozmasi o‘zaro qiyoslangan. Jami o‘n sakkizta qo‘lyozma tahlil qilinib, ular asosida muallif matniga eng yaqin hisoblangan tanqidiy matn qayta tiklangan.
Manbashunoslik nuqtayi nazaridan bunday yondashuv xalqaro akademik amaliyotda eng ishonchli usullardan biri hisoblanadi. Turli qo‘lyozmalardagi matniy farqlarni solishtirish orqali asarning keyingi asrlarda qanday tahrirlangani, qaysi ma’lumotlar qo‘shilgan yoki o‘zgarganini aniqlash imkoni paydo bo‘ladi.
Nashrning yana bir muhim jihati shundaki, barcha matniy tafovutlar satr osti izohlarida keltirilgan, tarixiy shaxslar, etnonimlar, toponimlar va geografik atamalarga oid keng sharhlar esa kitobning izohlar qismida jamlangan. Bu jihat esa kitobni keng kitobxonlar ommasi bilan bir qatorda tarixchilar, sharqshunoslar, etnologlar, geograflar va iqtisodiy tarix tadqiqotchilari uchun ham muhim ilmiy manbaga aylantiradi.
Mutaxassislarning fikricha, arab va fors tilidagi qo‘lyozmalarni bir vaqtning o‘zida qamrab olgan bunday keng qamrovli manbashunoslik tadqiqotlari milliy akademik muhitda nisbatan kam uchraydi. Shu jihatdan mazkur nashr nafaqat bir qadimiy asarning tarjimasi, balki O‘zbekistonda manbashunoslik maktabini yangi bosqichga olib chiqishga xizmat qiluvchi muhim ilmiy loyihalardan biri sifatida baholanmoqda.
Bugun jahonda madaniy merosni raqamlashtirish, qo‘lyozmalarni saqlash va ularni xalqaro ilmiy muomalaga kiritish dolzarb vazifaga aylangan. Istaxriyning "Kitob al-masolik val-mamolik" asari ham ana shu global jarayonning bir qismi sifatida Markaziy Osiyoning sivilizatsiyalar tarixidagi o‘rnini yanada chuqurroq anglashga xizmat qiluvchi muhim ilmiy manba sifatida e’tirof etilmoqda.
Tadqiqot natijalaridan ko‘rinadiki, ming yil avval Movarounnahr bo‘ylab safar qilgan muallifning kuzatuvlari bugun ham o‘z ahamiyatini yo‘qotgan emas. Aksincha, ular tarixchilarga o‘tmishni qayta tiklash, geograflarga qadimgi hududlarni aniqlash, madaniyatshunoslarga esa xalqlar o‘rtasidagi o‘zaro aloqalarni tadqiq etishda ishonchli asos bo‘lib xizmat qilmoqda. Shu ma’noda, "Kitob al-masolik val-mamolik" faqat tarixiy yodgorlik emas, balki Markaziy Osiyoning Birinchi Renessans davrini ilmiy asosda anglashga xizmat qilayotgan dolzarb akademik manba sifatida ham ahamiyat kasb etadi.
Durdona Rasulova
O‘zbekiston musulmonlari idorasi matbuot xizmati