Sayt test holatida ishlamoqda!
27 Avgust, 2026   |   14 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:20
Quyosh
05:44
Peshin
12:25
Asr
17:07
Shom
19:08
Xufton
20:28
Bismillah
27 Avgust, 2026, 14 Rabi`ul avval, 1448

10.04.2020 y. Bo‘sh vaqt qadri

13.08.2020   8146   10 min.
10.04.2020 y. Bo‘sh vaqt qadri

بسم الله الرحمن الرحيم

BO‘Sh VAQT QADRI

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رب العالمين، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِهِ محمد الأمين وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ اَمَّا بَعْدُ

Muhtaram azizlar! Ma’lumki, dunyo hayoti – har bir insonga berilgan o‘tkinchi sinov muddatidir. Undagi har bir kun, soat, daqiqa va hatto soniya inson uchun ko‘p foyda keltiradigan g‘animat bir fursatdir.

Shu kunlarda Koronavirus pandimeyasi dunyoning ko‘plab davlatlariga tarqab bo‘ldi va u bilan kurashishning eng yaxshi vositasi karantin qoidalariga amal qilish bo‘lib qolmoqda. Yurtimizda ham karantin sababli deyarli barcha vatandoshlar uylarida, jamiyatga aralashmasdan turibdilar. Bu fursatdan foydalanib, bo‘sh vaqtimizdan unumli foydalanishimiz maqsadga muvofiqdir. Alloh taolo Qur’oni Karimning bunday marhamat qilgan:

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا

ya’ni: “U (Alloh), sizlarning qay biringiz yaxshiroq amal qilishingizni sinash uchun o‘lim va hayotni yaratgan Zotdir” (Mulk surasi, 2-oyat).

Ushbu oyati karimada, o‘lim bilan hayot odamlardan qaysi biri chiroyliroq amal qilishini imtihon qilish uchun yaratilgani bayon qilinmoqda. Demak, inson umri bekorga berilmaydi, uni behuda ishlar bilan zoye qilish mumkin emas. Balki umr – xayrli amallar, foydali ishlar, elu yurtga manfaat keltiradigan hamda oxirat uchun zaxira bo‘ladigan buyuk ishlarni amalga oshirish uchun berilgan qimmatli fursatdir.

Bo‘sh vaqtni g‘animat bilish haqida Payg‘ambarimiz sallallohu alayhi vasallam mashhur hadislarida shunday deganlar:

 "نِعْمَتانِ مغبونٌ فيهمَا كثيرٌ منَ النَّاسِ: الصِّحَّةُ والفَراغُ"

(رواه الإمام البخاري عن ابن عباس رضي الله عنهما).

ya’ni: “Ikki (buyuk) ne’mat borki, ko‘p odamlar ulardan g‘aflatda qoladilar. Ular – sihat-salomatlik va bo‘sh vaqtdir” (Imom Buxoiy rivoyatlari).

Hofiz Ibn Hajar rahimahulloh aytadilar: “Sog‘ligi va bo‘sh vaqtini Alloh taologa ibodat qilish uchun foydalangan kishi naqadar baxtlidir. Ammo, sog‘ligi va bo‘sh vaqtini Alloh taologa gunoh qilish uchun sarflagan odam naqadar ziyonkordir”.

Kishi foydali ishlar bilan mashg‘ul bo‘lib, befoyda ishlardan o‘zini tiyishi uning diyonati go‘zal ekaniga dalolat qiladi. Bu haqda Payg‘ambarimiz  sallallohu alayhi vasallam bunday deganlar:

"من حسن إسلام المرء: تركُه ما لا يعنيه"

(رواه الإمام الترمذي عن أبي هريرة رضي الله عنه).

ya’ni: “Kishi islomining go‘zalligi – foydasiz nasalarni tark qilishidir” (Imom Temiziy rivoyatlari).

Bu hadisni Hamza Kinoniy rahimahulloh sharhlab bunday deganlar:

هذا الحديث ثلث الإسلام

(كتاب "تنوير الحوالك").

ya’ni: “Bu hadisga amal qilish – Islomning uchdan biriga amal qilish hisoblanadi” (“Tanviyrul havolik” kitobi).

Demak, kishi har bir lahzasini foydali ishlar bilan mashg‘ul qilib, islomini go‘zal qilmog‘i ayni muddaodir.

Hukamolardan birlari shunday deganlar: “Kim kunini bekorga o‘tkazsa, biror yaxshi ish yo insonlarga chiroyli so‘z aytmasa, yoki go‘zal muomalada bo‘lmasa, yoxud ilm-ma’rifat hosil qilmasa, albatta, u o‘sha kuniga jabr, o‘ziga zulm qilibdi”.

Mashhur tobeinlardan Hasan Basriy rahmatullohi alayh vaqtni qadriga yetish haqida quyidagi iboralarni aytganlar:

"يا ابن آدم، إنَّما أنت أيَّام، كلَّما ذهب يومٌ ذهب بعضُك"

ya’ni: “Ey odam bolasi! Sen ma’lum kunlardan iboratsan. Qachon bir kuning o‘tsa, bir bo‘laging ketdi deganidir”.

Azizlar! Umrimiz cheklangan ekan, o‘tayotgan har bir onimizning qadriga yetsak, vaqt hamisha bizning foydamizga ishlaydi.

Qiyomat kuni har bir shaxs Alloh taoloning huzurida o‘tkazgan vaqti haqida so‘raladi. Bu haqda Rasululloh sallallohu alayhi vasallam hadisi shariflarida marhamat qilganlar:

"لا تزول قدما عبد يوم القيامة، حتى يُسأل عن أربع خصال: عن عمره: فيمَ أفناه؟ وعن شبابه: فيم أبلاه؟ وعن مالِه: من أين اكتسبه؟ وفيم أنفقه؟ وعَنْ عِلْمِه: ماذا عمل فيه؟"

(رواه الإمام الترمذي عن معاذ بن جبل رضي الله عنه).

ya’ni: “Qiyomat kunida banda to‘rt narsadan so‘ralmaguncha uning qadami joyidan jilmaydi: umrini nimaga sarflagani, yigitlik davrini qanday o‘tkizgani, molini qayerdan topib, qayerga sarflagani va olgan ilmiga qanday amal qilgani” (Imom Temiziy rivoyatlari).

Demak, inson umrining har bir davridan umumiy ravishda, yoshlik davridan esa o‘ziga xos shaklda so‘raladi.

Muhtaram azizlar! Uyda turib, hamma narsaga vaqtimiz yetarli bo‘lgan paytda kitobxonlikni yo‘lga qo‘yish juda foydalidir. O‘zimiz bu ishda o‘rnak bo‘lib, farzandlarimizni qiziqtiraylik. Farzandlarimizning bo‘sh vaqtlarini kitob o‘qish, ilm-ma’rifat hosil qilish kabi foydali ishlar bilan mashg‘ul qilish biz, ota-onalar, zimmamizda ekanini doimo yodda tutishimiz kerak!

Hasan ibn Sahl rahmatullohi alayh shunday deganlar: “Ma’mun uxlaganda atrofida kitoblari turar edi. Uxlashdan oldin ham kitob o‘qir, uyqudan uyg‘onib ketganida ham kitob o‘qir edi. U shunday deb nasihat qilar edi:

اِسْتَعِنْ عَلَى وَحْشَةِ الْغُرْبَةِ بِقِرَاءَةِ الْكُتُبِ، فَإِنَّهَا أَلْسُنٌ نَاطِقَةٌ وَعُيُوْنٌ رَامِقَةٌ

ya’ni: “Yolg‘izlik g‘urbatini kitob o‘qish bilan yenggin. Zero, kitoblar so‘zlaguvchi tillar va tikilib turuvchi ko‘zlardir”.

Shafiq ibn Ibrohim Al-Balxiy aytadilar: “Biz Abdulloh Ibn Muborakka: “Nima uchun namoz o‘qib bo‘lganimizdan so‘ng biz bilan birga o‘tirmaysiz?”, – deb so‘radik. U kishi: “Sahobalar va tobeinlar bilan birga o‘tirishga ketaman”, – dedilar. Biz: “Sahobalar va tobeinlar qayerda ekan?”, – deb, hayron bo‘lib yana so‘radik. Shunda u zot: “Kitob o‘qiyman, shunda ular haqida, qilgan ishlari haqida bilib olaman”, – deb  javob berdilar”.

Donolarimiz: “Kitoblarni yoqib yuborish og‘ir jinoyat, biroq dunyoda undan-da og‘irroq jinoyat bor, u – kitob o‘qimaslik”, deganlar.

 Hukamolardan bunday so‘zlar naql qilingan:

الأيَّامُ ثلاثةٌ: الأمسُ قد مضى بما فيه، وغدًا لَعَلكَ تُدركه، وإنَّما هو يومكَ هذا، فاجتهد فيه.

ya’ni: “(Bu dunyo) uch kundan iborat: Kechagi kun, u o‘tib ketdi. Ertangi kun, sen unga yetib borishing noaniq. Bugungi kun, u seniki, undan foydalanib qol!”.

Abdulloh ibn Mas’ud raziyallohu anhu aytadilar:

"ما ندمتُ على شيءٍ ندمي على يومٍ غرَبَت فيه شمسُهُ، نقص فيه أجلي، ولم يزدَدْ فيه عملي".

ya’ni:  “Quyosh botib, kunim o‘tib, menga berilgan muhlat qisqarib, unda amalim ziyoda bo‘lmaganiga achinganim kabi biror narsaga achinmadim”.

Umar ibn Abdulaziz rahimahulloh aytganlar: “Kecha va kunduz sening jismingda o‘z ishini ko‘rsatyapti. Demak, sen ham ularni g‘animat bilib, foydalanib qol”.

Salafi solihlarimiz hamisha vaqtlariga ahamiyatli bo‘lib, uni doimo yaxshilik qilish bilan o‘tkazishar va ertangi kunlari bugungisidan ko‘ra afzal bo‘lishi uchun harakat qilishardi. Quyida u zotlarning hayotlaridagi ba’zi misollar bilan tanishsak maqsadga muvofiq bo‘ladi:

– Muhaddis, faqih Imom Navaviy rahimahulloh qisqa umrlari (40 yil) davomida 500 ta kitob yozganlar.

– Muhaddislar sultoni Imom Buxoriy rahimahulloh ilm sirlari bilan qiziqib, dunyo kezib, oltmish mingdan ziyod hadis to‘plaganida, endigina 16 yoshdan oshgandilar.

– Abu Hurayra raziyallohu anhu kunda o‘n ikki ming marta, Xolid ibn Marvon esa yuz ming marta tasbeh aytar edi.

– Ibn Hazm rahimahullohning barcha kitoblari yonib ketadi. Shunda u zot ularning hammasini yoddan aytib berganlar. Imom Qatoda rahimahulloh bir tuya kitobni yod olganlar. Imom Sha’biy rahimahulloh: “Oq narsaga yozilgan har bir narsani yod oldim”, - deganlari rivoyat qilinadi.

– Hindiston diyorida yashagan hazrat Ashraf Ali Tahonaviy rahimahulloh qisqa umri davomida bir yarim ming kitob yozadilar. Shuningdek, o‘zidan keyin ko‘pgina murshid va valiy darajasiga erishgan shogirdlar ham qoldirganlar. Ana barakali, uzoq va sermazmun umr.

Bir kishi do‘stidan: “Uyingizdan ishxonangizga borguncha yo‘l qancha vaqt oladi?”, deb so‘rabdi. Do‘sti: “Agar yo‘l tiqilinch bo‘lsa, sakkiz yuzta tasbehni, agar yo‘l ochiq bo‘lsa, ikki yuz ellikta tasbehni oladi”, deb javob beribdi. Javobning go‘zalligiga qarang!

Ulamolarimizning hayotida bunday misollar juda ko‘pdir. Ular qisqa umrlari davomida olamshumul ishlarni qilishgan. Ulug‘ zotlarning hayot yo‘llari doimo biz uchun ibratdir. Biz bu zoti bobarakotlardan o‘rnak olishimiz lozim.

Xulosa o‘rnida aytish mumkinki, har birimiz karantin vaqtidan unumli foydalanib, asosiy vaqtimizni ilm-ma’rifat olish, zikru tasbih va ezgu-savob ishlarga sarflashimiz kerak. Shuningdek, bu sinovlardan tez kunda xalos bo‘lishni Alloh taolodan duo va tazarru qilib so‘rashimiz va behuda gap-so‘z, har xil asossiz mish-mishlardan yiroqda bo‘lashimiz maqsadga muvofiqdir.

Alloh taolo umrimizga fayzu baraka bersin! Vaqtimizni doimo dunyo va oxiratimiz, dinimiz va xalqimiz uchun foydali ishlar bilan o‘tkazishni nasib aylasin! Omin!

Juma mav'izalari
Boshqa maqolalar
Maqolalar

MUQADDAS QADRIYAT VA UNI NIQOB QILGAN MANFUR SIYOSAT: SHAHIDLIK MASALASINING BUGUNGI KUNDAGI TALQINI

26.08.2026   9061   8 min.
MUQADDAS QADRIYAT VA UNI NIQOB QILGAN MANFUR SIYOSAT: SHAHIDLIK MASALASINING BUGUNGI KUNDAGI TALQINI

“Shahid” so‘zi “hozir”, “guvoh”, “o‘z bilganlari haqida xabar beruvchi” ma’nolarini ifodalaydi. Shuningdek, “Shahid” Alloh taoloning ismlaridan biri bo‘lib, “guvohligi ishonchli, har doim hozir bo‘luvchi Zot” degan ma’nolarni anglatadi.

“Shahid” so‘zi umumiy tarzda Allohning yo‘lida halok bo‘lgan shaxsga nisbatan ishlatiladi.

Shahidlik – Allohning roziligi yo‘lida jonini fido qilgan, iymon-e’tiqodi va nomusini saqlash yo‘lida zolim dushman qo‘lida qatl qilingan kishilarga Alloh tomonidan beriladigan darajadir. Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning hadislarida vabodan, ichki kasalliklardan, fojiali falokatdan vafot etganlarni ham shahidlik darajasini topishi xabar berilgan.

Islom dinida shahidlarning martabasi va ularning maqomi alohida qadrlanadi. Biroq ayrim kimsalar shahidlikni urush-janjallar maydonida o‘lgan odam bilan chegaralab qo‘yib, xato tasavvurga ega bo‘lib yurishadi. Zotan, jangu jadalda o‘lish shahidlikka shart qilingan emas!

Ba’zilar esa o‘z-o‘zini o‘ldirib, portlatib yuborishni ham shahidlik deb odamlarni aldaydilar. O‘z-o‘zini o‘ldirish shahidlik emas. Aslida, bu ikki holatsiz ham inson shahidlik martabasiga ega bo‘lishi mumkin. Zero, Habibimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamdan kelgan hadisi sharifda quyidagilarni ko‘rishimiz mumkin.

Sahl ibn Hunayf roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kim Allohdan sidqidildan shahidlikni so‘rasa, garchi ko‘rpasida o‘lsa ham, Alloh uni shahidlar martabasiga yetkazadi”, dedilar (Imom Muslim, Imom Abu Dovud, Imom Termiziy rivoyati).

Imom Termiziy keltirgan rivoyatda: “Kim Allohdan Uning yo‘lida sodiqlik ila, chin qalbdan qatl bo‘lishni so‘rasa, Alloh unga shahidning ajrini beradi”, deyilgan.

Niyatni xolis qilib, jamiyatdan ajralmagan holda, ota-onasi bag‘rida, oilasi davrasida, do‘stu yorlari bilan birgalikda, vataniga xizmat qilib yurib ham shahidlik martabasiga ega bo‘lib, obro‘-e’tibor va yorug‘ yuz bilan dunyodan o‘tayotgan tabarruk shahid zotlar juda ko‘p. Shulardan o‘rnak olishimiz lozim bo‘ladi.

Shahidlik haqida bir qancha shar’iy hukmlar, fatvolar, bayonotlar mavjud.

Avvalo, shuni bilish lozimki, shahidlar ikki xil bo‘ladi:

1. “Shahidi a’lo” – “oliy darajadagi shahid”. Vatan uchun bo‘lgan jangu jadalda, dushmanlar bilan bo‘lgan urushda, Allohning kalimasini oliy qilish uchun bo‘layotgan jihodda o‘lganlar. Shuningdek, o‘z yurtida, o‘z oilasida tinchlik-osoyishtalikda hayot kechirayotganida birov zulm qilib yoki oilasini himoya qilish natijasida qasddan tig‘li asbob (pichoq, bolta, o‘q) bilan o‘ldirib ketsa, u “shahidi a’lo” – “oliy darajadagi shahid” bo‘ladi.

2. “Shahidi hukmiy” – “shahid bo‘lgan deb hukm qilingan”. Jangu jadalda tig‘li asbob (pichoq, bolta, o‘q) bilan yaralanib, urush maydonidan chiqarilgandan keyin o‘lganlar. Bu holatda kasalxonaga olib borilsa, dori-darmon yoki taom yeb-ichsa, namoz vaqti bo‘lganini bilsa, vasiyat qilsa, ana undan keyin vafot qilsa, “shahidi hukmiy” bo‘ladi.

Shuningdek, o‘z yurtida, o‘z oilasida tinchlik-osoyishtalikda hayot kechirayotganida birov tomonidan zulm qilib, qasddan tosh va tayoq (tig‘siz narsalar) kabilar bilan qatl etilganlar yoki bo‘g‘ib o‘ldirib ketilganlar ham “shahidi hukmiy” hisoblanadi.

Taniqli hanafiy olimi Ibn Obidin rahimahulloh “Raddul muhtor”da keltirishicha, gunoh sababli o‘lgan kimsa shahid, deb hukm qilinmaydi. Gunoh oqibatida vafot qilgan odam shahid hisoblanmaydi.

Masalan, nohaq odam o‘ldirayotib, uni ham o‘ldirishsa, u shahid bo‘lmaydi. Begunoh odamlarni o‘ldirib yurgan kimsa jangda o‘ldirilsa, u shahid hisoblanmaydi. Bu xuddi o‘g‘rilik qilayotib, yiqilib o‘lgan kimsaga o‘xshaydi. Aroq ichaverib-ichaverib, aroqqa yorilib o‘lsa, u ham shahid bo‘lmaydi. Birov zino sababli homilador bo‘lib, bola tug‘ayotib o‘lsa, shahid bo‘ldi, deb hukm qilinmaydi. Bu Imom Ramliy rahimahullohning ham qarashidir (Ibn Obidin. “Raddul muhtor”).

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam marhamat qilganlaridek quyidagi kishilar shahidlik maqomiga ega bo‘ladilar. Ammo bular ichida o‘zini o‘zi portlatgan, o‘zgani o‘ldirganlar yo‘q.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Vaboga yo‘liqib o‘lish, suvga cho‘kib o‘lish, qorin og‘rig‘i bilan o‘lish, olovga kuyib o‘lish, ayollar nifos paytida, ya’ni bola tug‘ayotganida o‘lishi ummatimning shahidligidir!” (Imom Suyutiy “Jome’ as-sag‘ir”).

Yoki beshta shahidlikni Rasululloh sollallohu alayhi vasallam quyidagicha sanaganlar: “Alloh yo‘lida yurganida o‘ldirilgan kimsa shahiddir, qorin og‘rig‘i bilan o‘lgan kimsa shahiddir, o‘latga yo‘liqib o‘lgan shahiddir, suvga g‘arq bo‘lib o‘lgan shahiddir, ayollar tug‘ayotganida o‘lsa shahiddir” (Imom Tabaroniy rivoyati).

Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam shahidlikning yetti turini ham sanaganlar. Ular orasida ham o‘zini o‘zi o‘ldirish yo‘q, musulmonlarni o‘ldirish ham yo‘q: “Shahidlik Alloh yo‘lida yurganda o‘ldirilishdan tashqari yettitadir. O‘latga yo‘liqib o‘lgan shahiddir; qorin og‘rig‘i bilan o‘lgan kishi shahiddir; g‘arq bo‘lib o‘lgan kishi shahiddir; vayronagarlikda qolib ketgan (masalan, zilzilada) kishi shahiddir; zotiljam kasalidan o‘lgan kishi shahiddir; olovda kuyib o‘lgan kishi shahiddir; tug‘ayotib o‘lgan ayol shahiddir” (Imom Nasoiy, Imom Tabaroniy rivoyati).

Xullas, “Durrul muxtor” va “Raddul muhtor” asarlarida quyidagilarni shahidlar qatorida bo‘lishi sanab o‘tilgan:

⏺ Zotiljam kasaliga yo‘liqib vafot etganlar.

⏺ Ilm talabida yurganda o‘lganlar.

⏺ Dushman bilan kurashib o‘lganlar.

⏺ G‘arq bo‘lganlar.

⏺ Olovda kuyib, tasodifan o‘t ichida qolib o‘lganlar (o‘zini yoqqanlar emas).

⏺ Musofirchilikda qiynalib o‘lganlar.

⏺ Devor ostida, zilzilada qolganlar.

⏺ Qorin og‘riq bilan o‘lganlar.

⏺ Bola tug‘ib, nifos qoni ko‘rayotgan ayollar.

⏺ Juma kechasi vafot topganlar.

⏺ Sil kasalidan o‘lganlar.

⏺ Qattiq isitma ta’sirida vafot topganlar.

⏺ Oilasi, mol-dunyosi va qonini himoya qilayotib o‘lganlar.

⏺ Gunoh bo‘lmagan kuchli ishq-muhabbat oqibatida o‘lganlar.

⏺ Yirtqich va vahshiy hayvon yorgani va shoxlagani oqibatida o‘lganlar.

⏺ Podshohning zulmiga uchrab, nohaq qamalgani sababli qamoqda o‘lganlar.

⏺ Zolimlar urib-urib o‘ldirib qo‘yganlar.

⏺ Chayon yoki ilon chaqib o‘lganlar.

⏺ Xolis muazzinlik qilib vafot topganlar.

⏺ To‘g‘riso‘z va halol savdogar bo‘lib vafot topganlar.

⏺ Oilasini ta’minlash maqsadida halol kasb-kor qilib yurganida vafot topganlar.

⏺ Qayt qilish kasaliga mubtalo bo‘lib, kuchli qayt qilaverish oqibatida qiynalib vafot topganlar.

⏺ Eriga rashk qilaverib, bu rashkiga sabr qilib vafot topgan ayollar.

⏺ Har kuni: “Allohumma, barik liy fil-mavti va fiyma ba’d al-mavti!” (“Allohim, menga o‘lganimda ham, o‘lgandan keyin ham baraka ber!”) deb 25 marta aytib yurganlar.

⏺ Har kuni “zuho” – choshgoh namozini o‘qishni odat qilganlar.

⏺ Ramazonda to‘liq va har oy 3 kun ro‘za tutishni odat qilganlar.

⏺ Uyda ham, safrada ham, har kuni vitr namozini kanda qilmaganlar.

⏺ Fisqu-fasod ko‘paygan zamonlarda sunnatlarni mahkam tutganlar.

⏺ Kasal va bemor bo‘lganida 40 marta “Laa ilaha illa anta! Subhanaka, inniy kuntu minaz-zolimiyn” (“Sendan o‘zga iloh yo‘q! Sen juda ham poksan! Men esa o‘zimga zulm qiluvchilardanman!”) deyishni odat qilganlar.

⏺ Vabo, o‘lat kabi kasalliklardan o‘lganlar.

Demak, musulmon banda Alloh taoloning rahmatidan noumid bo‘lishi kerak emas. Inson o‘z uyida, o‘z to‘shagida jon bersa ham, shahidlik maqomiga muyassar bo‘laveradi. Allohning marhamati keng, bandasiga shahidlik maqomini berib ham oxiratdagi martabasini yuksak qilaveradi. Yuqorida ta’kidlanganidek, inson nohaq odam o‘ldirish bilan yoki o‘z-o‘zini qurbon qilish bilan shahid bo‘la olmaydi.

 

O‘tkirbek Sobirov

O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi

Toshkent islom instituti o‘qituvchisi

MAQOLA