Bu sarlavhaga ajablanmang, balki faxrlaningki, chunki bunaqa yuksak unvon sohibi faqat va faqat bizning bobomiz Imom Buxoriy raxmatullohi alayhga berilgan.
Chunki muhaddis olimlarning xizmatlari go‘yoki – igna bilan quduq qazishga o‘xshaydi. Shuning uchun ular olgan unvon mana shunday mashaqqatli mehnatning samarasidir.
Bobomizning boshqa unvonlari ham bor. Masalan: «Amirul mo‘minin fil hadis», hadis ilmida mo‘minlarning amiri. «Shayxul-islom» – musulmonlarning ustozi, ya’ni dini islom g‘amida soch-soqoli oqargan ustoz. Sarlavhadagi kabi «Imomud dunyo fil hadis», ya’ni dunyodagi barcha mo‘min musulmonlarning imomi, boshlig‘i degan ma’nodadir.
Asli ismlari – Muxammad, «Al-Buxoriy» nomi esa musulmon olamidagi ilmiy taxallusidir. Bu nom iste’dodlari yashnab, gurkirab, ulug‘langan davrlaridan boshlab islom ma’rifati va madaniyati bilan chambarchas bog‘lanib ketgan va Alloh taolo u zotning nomlarini uzoq davr husni zikr qilinmoqligini nasib etib, tengsiz martaba ato etgan.
Bu zotga Allohning ko‘rsatgan yana bir marhamati shulki, Buxoroda bu zotdan keyin yuz minglab olimlar, “Al-Buxoriy” taxallusi bilan ijod qilgan va kitoblar yozgan. Lekin “Al-Buxoriy” deyilsa, yer yuzidagi mo‘min-musulmonlarning zehniga avval Muhammad ibn Ismoil Al-Buxoriy bobomiz keladi. Holbuki tarixshunos olimlar fikriga qaraganda bir davrning o‘zida Buxoro bilan Toshkent oralig‘ida 20 000 dan ziyod muhaddis yashagan ekan. Shunday bo‘lsada, bu taxallus boshqa olimlarga emas, u zotning haqiqiy ismlaridan g‘olib bo‘lib ketdi.
Ayniqsa, bu zotning ismini hadis majmualari borasida ta’liq qilinsa, darhol ma’lum va mashhur «Al-jomi’ as-sahih», «ishonarli to‘plam» kitobi ko‘z oldimizga keladi.
Rivoyatlarga ko‘ra, u zotning farzandlari bo‘lmasada, odamlar u zotga hurmatan “Abu Adulloh” deb chaqirishgan.
Asl ismi Muxammad ibn Ismoil ibn Ibrohiym ibn Mug‘iyra ibn Bardizba bo‘lib, «Bardiz» – qadimiy forschada «bo‘ston», «bardizba» esa buxoroliklar lug‘atida “Dehqon”, “Ekin ekuvchi” degan ma’nolarni anglatgan.
Ajdodlari dastlab, otashparastlik dinida bo‘lsalarda, ammo Mug‘ira ismli bobosi ajdolari orasida birinchi bo‘lib qalblariga Allohning nuri tushgan otalaridandir. O‘sha davrda Xurosonning voliysi bo‘lgan Al-Yaman Al-Ju’fiyning qo‘lida islom dinini qabul qilgan. Shuning uchun Mug‘iraga va keyingi zurriyotlariga ham Ju’fiy nisbati diniy laqab sifatida nisbat berilgan. «Al-Buxoriy» tug‘ilgan vatanlariga nisbatan aytilsa, «Al-Jufiy» diniy voliysiga nisbatidir.
Otasi Ismoil o‘z sulolasi ilm nuriga yuz tutganlarning avvalgisi bo‘ldi. O‘z zamonasining ma’rifatli kishilaridan bo‘lib, turli ilmiy majlis va anjumanlarda ishtirok etdilar.
Imom Buxoriyning zamonlarida Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning hadislarini to‘plashdan ko‘ra muhimroq xizmat yo‘q edi. Otalari Ismoil ham umri davomida mana shu xizmatga muvaffaq bo‘ldilar. U kishi hayot yo‘llarini faqatgina shariat va hadis ilmiga bag‘ishladi. Taqvo va parhezkorlikda barchaga o‘rnak bo‘ldi. U zotdan faqat maqtov aytilguvchi va chiroyli zikr qilinguvchi hislatlaridan boshqa xolat sezilmagan.
Ilmi va harakati bilan muhaddis imomlarning ulug‘larini yo‘qlab safar qilar va ulardan hadislarni yod olishga urinar edi. Hatto eshitish yo‘li bilan Molik ibn Anas va Hammod ibn Zayddan hadis rivoyat qilishga erishganlar. Shayx Hazrat Abdulloh ibn Muborak bilan ham suhbatdosh bo‘lganlar. Shuningdek, iroqlik muhaddis olimlar, u kishidan rivoyat qilishgan, jumladan, Ahmad ibn Hafs, hadis rivoyat qilgan. O‘g‘li Imom Buxoriy raxmatullohi alayh o‘zining «At-Tarix Al-Kabir» kitobida otalarining hadis ilmida qilgan mehnatlari haqidagi ma’lumotlarni kiritib o‘tgan.
Ibn Hibbon u kishini ishonchli kishilardan deb topgan va «as-Siqot» kitobida to‘rtinchi tabaqa roviylari bilan birga u kishidan ham tarjima qilgan.
Ismoil qanchalik ilm jamlashga erishgan bo‘lsalar, o‘shanchalik haloldan mol – dunyo to‘plashga ham musharraf bo‘lganlar. Shogirdi Ahmad ibn Hafs u kishining o‘limi oldidan aytgan so‘zlarini bundoq rivoyat qiladi: «Jamlangan molu dunyomda shubhali biror narsa aralashganini bilmayman»
Ilm to‘plashda qanchalik ehtiyotkorlik qilgan bo‘lsalar molu-dunyo to‘plashda ham xaromdan, shubhadan o‘shanchalik saqlanganlar. Bu dunyodan ketishda ham oxiratdagi hisob – kitobdan qalblari xotirjam bo‘lib, nafsi rozi bo‘lgan holda ketdilar.
Vo ajabo! Alloh taolo o‘z solih bandalariga fazlu karamini nechog‘li keng qilgan! Qarangki, u zotga oxiratda beriladigan mukofotidan ilgari shu dunyoning o‘zidayoq taqdirlamog‘i xususidagi rozilik alomatini zohir qildi. U kishi avliyolar gap xos qilib beradigan ne’matini ato qilib olijanob o‘g‘il berdi. Vafotidan biroz oldin Alloh o‘g‘il farzand berdi. Otasi Ismoil unga ism qo‘yar ekan: “Men bu o‘g‘limga Payg‘ambarimiz sallollohu alayhi vasallamning sodiq ummati, hamda ismdoshi bo‘lsin deya “Muhammad” deb ism qo‘ydimki, qiyomatda Alloh Ismoil alayhis salomni zurriyoti Muhammad sallollohu alayhi vasallam bilan sevintirishi kabi meni ham shu Muhammad o‘g‘lim bilan ko‘zlarimni quvontirsa” dedilar. Alloh Ismoilni orzusiga yetkazsin va undan rozi bo‘lsin! Omin!
Muhammad ibn Ismoil hijriy 194 yili, shavval oyining 13 kuni, melodiyda esa 810 yili iyul oyining 19 kuni juma namozi o‘qilgandan so‘ng, bobosi Mug‘ira islom dinini qabul qilgandan keyin vatan tutgan Buxoro shahrida, otasi Ismoil yashagan uyda tavallud topdilar.
Zamondoshi Al-Mustanir ibn Atiq aytadiki! Bunchalik aniq tug‘ilgan kuni va sanasini Imom Buxoriyning o‘zlari otalari Ismoil bitib qoldirgan maktub olib yozganlar. «Agar u kishi yozib qoldirmaganda edi, biz buning bir kuni tugul hatto sanasini aniq aytolmas edik» degan ekan.
Otalari Ismoil esa o‘g‘li Muxammadning go‘daklik chog‘ida vafot etgan.
Lekin Alloh taolo bu yosh go‘dakka hammadan ko‘ra rahmliroq va ikromliroq bo‘ldi. Alloh u zotga mehribon va soliha onaning mehrini taqdir qildi.
Mushfiq volida o‘g‘lining tarbiyasida va yaxshi ulg‘ayishida astoydil xizmat qilib, uzun tunlari bedor o‘tkazdi.
Imom Buxoriy hayotining ilk bosqichidayoq aqli tez o‘sib, ilgarilab ketdi. Go‘dakligidayoq o‘zlaridan katta yoshdagi o‘quvchilar bilan maktabga qatnab, ular oladigan xilma xil darslarni o‘zlashtirib ola boshladilar. Chunki bu zot yetuk va beqiyos zakovat sohibi bo‘lib, yuksak iste’dod bilan ilm yo‘lidagi qadamlarni katta-katta va tez-tez odimlar edi. Aql-idrokining pishib yetilishi o‘z muborak yoshlariga nisbatan juda ilgarilab ketgandi. Qisqa vaqt ichida ommaviy ilmlardan to‘la–to‘kis olishga erishdilar. Ilk maktab yoshlaridayoq maxsus madrasalarda dars olishga tayyor bo‘ldilar.U kishi to‘qqiz yoshga yetganlarida Qur’oni Karimni to‘laligicha yod oladilar. O‘n yoshga yetar yetmas hadis yodlashga kirishdi. Voyaga yetgunlariga qadar 10000 dan ziyod hadisni yod bilar edilar.
Bu yillar orasida Imom Buxoriy hadis rivoyatlaridan to‘plab, katta miqdordagi hadis ma’lumotlarini qalbiga joylab oldi.
Xomid ibn Ismoil aytadilar:»Muhammad ibn Ismoil bilan dars olardim. Biz har bir hadisni yozib borardik. Muhammad esa yozmas edi. Biz bir kuni Muxammad ibn Ismoilga: “Sen nega yozmaysan?” deb so‘radik. U bizga: «Qani yozgan narsalaringni ko‘rsatinglarchi» dedi. Biz ko‘rsatganimizda, biz yozgan hadislarni va unga qo‘shib yana 15000 ta hadisni ziyoda qilib yoddan aytib berdi» degan ekan.
Imom Buxoriyning ustozlari bu ilmning qadr-qiymatini yaxshi bilishar edi. Uni ilmiga ishonishar, unga tayanishar, ko‘ngillarida imom Buxoriyga nisbatan haybat va salobatni his qilar edi.
Xullas! Men Imom Buxoriy hazratlarining hayotlarini va ijodlarini ikki betlik maqola bilan ta’riflab, tugatib qo‘yish u zotga nisbatan hurmatsizlik deb o‘ylayman. Faqatgina Imom Buxoriy haqlarida yozilayotgan bu maqolalar go‘yoki, katta kemaga olib boradigan kichik qayiqlarga o‘xshaydi. Shoyad! Shu maqolalarni o‘qib, o‘quvchi imom Buxoriyning hayotlariga qiziqsa va asarlarini o‘qisa.
Demak biz avlodlar mana shu zotning qoldirgan boy ma’naviy hayot yo‘lini o‘rganib, u zotning ma’naviy o‘gitlariga quloq solib, nasihatlarini hayotga tadbiq qiladigan bo‘lsak, biz eng saodatli solih va bobolariga sodiq farzandlar bo‘la olamiz.
Ba’zi insonlarning o‘zidan avval himmati o‘lib qolayotgan bu yolg‘onchi dunyoda Imom Buxoriyning himmatiga u zotning umri kamlik qildi desak mubolag‘a bo‘lmaydi. Chunki butun ummatga yetarli darajada ma’naviy ozuqani jamlab, g‘amlab biz avlodlari qo‘liga topshirib ketgan yagona zot – dunyo imomi – Imom Buxoriy bobomizdir.
Men so‘zimni Ibn Xoldunning ushbu xitoblari bilan yakunlayman. Ibn Xoldun: “Imom Buxoriyning kitobini sharhlash ummat ulamolari zimmasidagi qarzdir” degan ekan.
A.Toshpo‘latov,
Imom Buxoriy nomidagi
Toshkent islom instituti
“Hadis va islom tarixi fanlari”
kafedrasi mudiri
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati