Tarixdan ma’lumki, hamma davrda ham davlatning rivojlanishi jamiyatning osoyishta hayot kechirishiga bog‘liq bo‘lgan. Tinchlik – barcha millat va elatlar qatorida o‘zbek xalqining ham asrab-avaylaydigan eng oliy qadriyatlaridan hisoblanadi. Qur’oni karimdagi 50 dan ziyod suradagi yuzlab oyatlarda insonlarni mo‘min-qobillik, tinchlikparvarlik va bag‘rikenglikka chaqirilgan.
So‘nggi yillarda davlatimiz Rahbari boshchiligida yurtimizda ijtimoiy hayotning barcha sohalarida amalga oshirilayotgan keng qamrovli islohotlar va erishilgan yutuqlar zamirida ham aynan mamlakatda hukm surayotgan tinchlik va barqarorlik ekani hech kimga sir emas.
Afsuski, bugungi kunda qora kuchlar tomonidan Yaqin Sharq mintaqasida, qo‘shni Afg‘onistonda sodir etilayotgan qonli to‘qnashuvlar uyushtirilib, siyosiy va iqtisodiy tanglik keltirib chiqarilmoqda. Mazkur hududlarda go‘yoki haqiqiy “islomiy davlat” qurish shiori ostida ochiqdan-ochiq zo‘ravonlik, vahshiyliklarga qo‘l urayotgan turli guruh va jamoalar ko‘payib ketdi. Ushbu holat bizdan doimo ogohlik va hushyorlikni, sodir bo‘layotgan hodisalarga ziyrak ko‘z va teran nigoh bilan qarashni talab etadi.
Taassufki, Islom dinini niqob qilib olgan mutaassib shaxslar ijtimoiy tarmoqlarning o‘zbek kontentida Iroq va Suriya kabi mamlakatlarda terrorchilik harakatlari olib borayotgan jangarilarni qo‘llab-quvvatlashga targ‘ib qilmoqda. Xususan, shu kunlarda Instagram tarmog‘ida mutaassib g‘oyalar targ‘ibotchilaridan biri Instagramda fuqarolarimizni jangarilarga qarshi kurash olib borayotgan Suriya va Rossiya Federatsiyasiga qarshi go‘yoki “jihod” qilishga chaqirdi.
Ta’kidlash joizki, bu kabi radikal g‘oya targ‘ibotchilari “hijrat”, “jihod” kabi diniy tushunchalarni buzib talqin qilish orqali yoshlarimizni oilasi va yaqinlarining tarbiyasidan chalg‘itish, tinchlik va omonlikda yashayotgan vatanlarini tark etishga targ‘ib qilmoqda. Ularning asl maqsadlari aldangan yoshlarni qurolli to‘qnashuvlar ketayotgan Suriya, Iroq, Liviya yoki Afg‘oniston kabi mamlakatlarga jo‘natib, manqurt-jangari yoki “tirik bomba”ga aylantirishdan iboratdir.
Shu o‘rinda yuqorida keltirilgan tushunchalarga izoh beradigan bo‘lsak, “hijrat” so‘zi lug‘atda biror narsadan ajrash, istilohda esa, Hazrati Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning Makka shahrini tark etib, Madina shahriga borishga qiyosan Islom dini yo‘lida musulmonlarning yashab turgan yerlarini tashlab, boshqa yurtlarga ko‘chib ketishi nazarda tutiladi. Biroq, g‘araz maqsadlarni ko‘zlayotgan kimsalar “hijrat kilmaganlar kofir, kofir yurtda yashamoqlik kufr” degan soxta da’vo bilan vatandoshlarimizni aldamoqchi bo‘lmoqda.
Aslida esa, islom ta’limotiga muvofiq, islom diyori bo‘lgan, ya’ni, aholisining 90 foizidan ziyodi Islom dinida bo‘lgan, musulmonlar o‘z e’tiqodlarini ochiq aytoladigan, azon aytiladigan, kundalik, juma va hayit namozlari emin-erkin ado etiladigan, yil sayin masjid va madrasalari hamda hojilari ko‘payayotgan, xullas, islomning besh arkonlari to‘liq ado etilib, fuqarolari xotirjamlikda hayot kechirayotgan O‘zbekiston kabi musulmon mamlakatdan “hijrat” qilinmaydi.
Ayni vaqtda Abu Usmon Mujoshi’ ibn Mas’ud rivoyat qilgan hadisda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Makka fathidan keyin hijrat yo‘q...”, dedilar” (Abu Abdulloh Muhammad ibn Ismoil al-Buxoriy; Sahihi Buxoriy, Al-Jomi’ as-Sahih; 3078-3079-hadislar) deyilganini ham eslash joizdir.
O‘z navbatida, “jihod” so‘zi “jiddu-jahd”, ya’ni inson o‘z maqsadiga erishish yo‘lida bor imkoniyatini ishga solib, harakat qilish ma’nosini anglatadi. Xususan, darsini o‘zlashtirish uchun barcha imkoniyatlarni ishga solib harakat kilayotgan o‘smirni ilm yo‘lida jihod qilmoqda, desa bo‘ladi. Hadisda aytiladi: “Bir kishi Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning huzurlariga jihodga izn so‘rab keldi. Shunda unga: “Sening ota-onang bormi?” dedilar. “Ha”, dedi. “Bas, ikkovlari (xizmati)da jihod qil!” dedilar”.
Boshqa bir hadisi sharifda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Allohning nazdida jihodning afzali havoi nafsingga qarshi jihod qilmog‘ingdir”, deb ta’kidlaganlar.
“Jihod” tushunchasi takror va takror islom ulamolari tomonidan sharhlanib, jihod bu – jang qilish emasligi, arab tilida urushni anglatuvchi “qitol” so‘zi mavjudligi alohida ta’kidlangan bo‘lsada, radikal oqimlarning targ‘ibotchilari tomonidan yoshlar ongida jihod qurolli kurash degan tushuncha shakllantirishga qaratilgan harakat davom etmoqda.
Vaholanki, “jihod”ning asosiy negizi islom va uning asoslarini insonlarga to‘g‘ri talqin etishdir. Bunga turli fiqh kitoblarining jihod bobi hujjat bo‘la oladi. Mazkur asarlarda insonlarni yaxshilikka chorlash va yomonlikdan qaytarish jihodning asosiy mag‘zi ekani bayon etilgan.
Imom Navaviy o‘zlarining “Al-Manhaj fiy Avval kitab al-Jihad” kitobida “jihod”ning ta’rifi va turlari bayonida “... yaxshi ishlarga buyurish va yomon ishlardan qaytarish” markaziy o‘rinda turishini bayon qilgan. Imom Dirdiyr o‘zlarining “Aqrob al-Masalik” degan asarining “jihod” bobini shariat ilmlarini tarqatish, yaxshi ishlarga buyurish va yomon ishlardan qaytarish vojib ekanini tushuntirish bilan boshlaganlar.
Islom olamining yetuk ulamo va olimlari tomonidan bugungi kunda musulmonlar emin-erkin yashayotgan, musulmonchilik ko‘rinishlari amalda namoyon bo‘layotgan mamlakatlar “islom diyori” ekani nuqtai-nazaridan “jihod” bu – o‘sha davlatlarning mudofaasi bo‘lishi ekanini, ushbu mamlakatlarda beqarorlik keltirib chiqarayotganlar esa fitna qilayotgani ta’kidlanmoqda.
Shu o‘rinda, Instagramda o‘zbeklarni go‘yoki “jihod” qilishga chaqirayotgan profil egasiga savol tug‘iladi. Faraz qilaylik, Suriyaga “jannat” izlab borgan aka-ukalardan biri vaziyat taqozosi bilan “Hay’at Tahrir ash-Shom” jangarilariga, ikkinchisi esa o‘zini “Islom davlati” deb atayotgan guruhga borib qo‘shildi. Ma’lumki, bu ikkala guruh hukumatga qarshi chiqish barobarida o‘zaro ham jang olib bormoqda. Xo‘sh, jang maydonida o‘zaro ro‘baro kelib qolsa, aka-ukalardan qaysi biri “mujohid”, qaysi biri esa islom dushmani sanaladi? Bir-birlarini o‘ldirishsa, qaysi biri shahid bo‘ladi, qaysi biri do‘zaxga tushadi? Ushbu savollarga javob bitta. Suriyada ham, Iroqda ham, Afg‘onistonda ham hech qanday “jihod” bo‘layotgani yo‘q, balki g‘arazli kuchlar tomonidan katta fitnalar amalga oshirilmoqda. Yuqoridagi profil egasi yovuz niyatli homiylarga malaylik qilib, yoshlarimizni ushbu fitna oloviga o‘tin qilishga xizmat qilmoqda.
Islom ta’limotida, begunoh odamlarni o‘ldirish, mulkiga ega chiqish, ayollarini o‘zlariga halol deb e’lon qilish kabi qabih ishlar orqali fitna chiqarish, xalqning xavfsizligi va xotirjamligini buzib, tahlikaga solish katta gunoh.
Musulmonlarga fitnada qatnashish Qur’oni karimda qat’iy man etilgan: “Sizlardan faqat zolimlargagina xos bo‘lmagan (balki hammalaringizga ommaviy bo‘ladigan) fitna (azob) dan saqlaningiz va bilib qo‘yingizki, Alloh jazosi qattiq (zot)dir” (“Anfol” surasi, 25-oyat).
Imom Buxoriy hazratlaridan rivoyat qilingan hadisi sharifda musulmonlar fitnadan ogohlantirilib, aytiladi: “Abu Hurayra raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday dedilar: Fitnalar sodir bo‘lganda tik turgandan ko‘ra o‘tirgan afzaldir, tik turgan esa, yurib ketayotgandan, yurib ketayotgan esa yugurib ketayotgandan afzaldir, kimki fitnaga aralashib qolsa, halokatga uchraydi va kimki fitnadan panoh topsa, darhol yashirinsin!” (3601-hadis).
Ulamolar ushbu hadislarni musulmon odam jamiyatda beqarorlik keltirib chiqaruvchi fitnalardan qanchalik uzoqda bo‘lsa, o‘zi va musulmon jamiyati uchun shunchalik foydali bo‘ladi, deb sharhlaydilar.
Yoshlarimiz yuqoridagi hadislardan to‘g‘ri xulosa olib, fitna bo‘layotgan joylarga yugurmasliklari, ona-Vatani va oilasida, ilm va halol hunarda panoh topishlari lozim.
Masalaning yana bir jihati shundan iboratki, bugungi kunda Suriyada 6,5 milliondan ziyod fuqarolar jon saqlash maqsadida mamlakatni tark etgan bir vaqtda terrorchi tashkilotlarning domiga ilingan shaxslar ushbu mamlakatga turmush o‘rtoqlari va bolalarini ham yetaklab borayotgani na mantiqqa sig‘adi, na islom ta’limotiga to‘g‘ri keladi.
Zero, Qur’oni Karimda Alloh taolo barchamizni ogohlantirib aytadi: “O‘z qo‘llaringiz bilan o‘zlaringizni halokatga tashlamangiz!” (Baqara surasi, 195-oyat).
Terrorchi tashkilotlar safida bo‘lgan, jangovar harakatlar davomida ayanchli o‘lim topgan yoki Iroq va Suriya qamoqxonalarida jazo o‘tayotgan shaxslarning turmush o‘rtoqlari va bolalari ayanchli ahvolda, bir burda nonga zor abgor holatda qolib ketmoqda. Begunoh norasida bolalarning ruhiy va jismoniy qiyinchiliklarda qolib ketishiga, bir tomonidan ota-onalarining noto‘g‘ri qadam bosishi sabab bo‘lgan bo‘lsa, asosiy aybdorlar chetda turib, Internet orqali ularni aldayotgan, musulmonlar orasiga fitna solayotganlarning qo‘lida “qo‘g‘irchoq” bo‘layotgan kimsalardir.
Muhtaram Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyevning topshirig‘i bilan “Mehr” va “Mehr 2” amaliyotlari doirasida Yaqin Sharqdagi qurolli harakatlar davom etayotgan nuqtalardan O‘zbekistonga qaytarilgan 48 nafar ayollar va 171 nafar yosh bolalarning boshidan kechirgan azob-uqubatlari yuqoridagi fikrimizga dalil bo‘ladi.
Hayotimizda jamiyat barqarorligiga rahna solishi mumkin bo‘lgan ayrim noqonuniy xatti-harakatlarni ko‘rib ko‘rmaslikka oladigan, tinchlikni asrash faqat davlatning ishi deb o‘ylaydiganlar hamda farzandlar tarbiyasi va yurt kelajagi bilan qiziqmaydigan fuqarolar ham borligini afsus bilan qayd etish lozim.
Yosh avlodning vatanparvar, xalqparvar, milliy va diniy qadriyatlarimizga sadoqat ruhida tarbiyalashga g‘amxo‘rlik nafaqat hukumatimiz, balki jamoat va diniy tashkilotlar, har bir oila, har bir ota-onaning ham burchi sanaladi.
Shunday ekan, yurtimizda hukm surayotgan tinch va osuda hayotni asrash, uning mustaqilligi va barqarorligini ta’minlash, yoshlarimizni fitna to‘rlaridan asrab-avaylash diyorimizda yashayotgan barcha fuqarolar, u davlat yoki jamoat tashkilotida ishlashi, tadbirkor yoki boshqa kasb egasi bo‘lishidan qat’iy nazar eng muhim vazifalaridan biri bo‘lib qoladi.
O‘.HASANBAYEV
Tasavvuf masalasi ham salafiylar tomonidan qattiq tanqidga olingan va ko‘r-ko‘rona rad etiladigan mavzulardan biridir. Tasavvuf, tariqat, suluk, shayx, murid va shu kabi atamalarni eshitishlari bilan mavzuni inkor qilishga tushib ketadilar. Lekin aslida ham shundaymi?
Ming yillardan beri Islomning ruhi bo‘lib kelgan va Islom ummati og‘ishmay amal qilib kelayotgan bu mavzu rad etilishi kerakmi?!
Tasavvuf – bu Allohni tanish va nafsni poklashni o‘rgatadigan va shu yo‘ldagi harakatlarni ifodalaydigan, ularni anglatadigan va bu holatlarga erishish uchun nima qilish kerakligini tushuntiradigan bir ilmdir. Tasavvuf islomiy ilmlarning eng sharaflisidir. Bu ilmning sharafi, mavzusining sharafi bilandir.
Modomiki, tasavvufning maqsadi, mavzusi ma’rifatulloh – Allohni bilish-tanish ekan, u o‘z-o‘zidan islomiy ilmlarning eng sharaflisi bo‘ladi. Tasavvuf bizga nima qilsak, Alloh bizni sevadi? Nima qilsak, qalbimizda bo‘lishini istaganimiz “Alloh sevgisi” hosil bo‘ladi, kabi savollarga javob beradi va bu maqomga erishish yo‘llarini o‘rgatadi.
Tasavvufga ulamolar tomonidan ko‘plab ta’riflar berilgan. Shayx Ibrohim ibn Muvallid Roqqiy rahmatullohi alayh o‘zining kitoblarida bu ta’riflarni yuzdan oshig‘ini jamlagan.
Shayx Muhammad ibn Ali Qassob rahimahulloh: “Tasavvuf bu – saodat asrida sharafli qavmning eng oliyjanob kishisidan sodir bo‘lgan eng go‘zal xulqlardir”, degan.
Shayx Abu Muhammad Jaririy rahimahulloh: “Tasavvuf – har bir go‘zal xulqni olish va har bir yomon xulqni tark qilishdir”, dedi.
Shayx Muhammad ibn Ali ibn Husayn ibn Ali ibn Abu Tolib rahimahulloh: “Tasavvuf – go‘zal xulq bilan bir ma’noda bo‘lib, kimning xulqi senikidan go‘zal bo‘lsa, tasavvufi ham go‘zaldir”, degan.
Shayx Abu Hafs Naysoburiy rahimahulloh: “Tasavvuf – uning barchasi odobdir. U har bir vaqt, har bir hol va har bir maqomning odobidir”, degan.
Tasavvuf ba’zi kishilar: “Bu narsa hijriy uchinchi asrdan keyin paydo bo‘lgan bid’at, avvalgi davrda bo‘lmagan. Qur’oni karim va hadisi sharifda “Tasavvuf” so‘zi biror marta zikr qilinmagan”, deb da’vo qilayotganidek keyin paydo bo‘lib qolgan bid’at ilm emas, balki u barcha shar’iy ilmlar qatori Islomning avvalidan mavjuddir.
Qur’oni karimda va hadisi shariflarda “Tasavvuf” so‘zini biror marta kelmagani uni islomiy ilm emasligiga dalil bo‘lmaydi. Chunki boshqa islomiy ilmlarning ham nomlari Qur’on va hadisda zikr qilinmagan. Agar Qur’on va hadisda zikr qilinmagan narsalarni inkor qilsak, juda ko‘plab narsalardan voz kechishimizga to‘g‘ri keladi.
Tasavvuf Islomning avvalgi asrlaridan beri mavjud bo‘lib, u ham boshqa islomiy ilmlar qatori Qur’on va sunnatdan olingan. Bunga Qur’on, hadis va tobeinlarning so‘zlarida dalillar bor. Avval aytganimizdek tasavvufning asosiy vazifasi insonning nafsini tarbiyalash, gunohlardan poklash va botiniy amallarini tartibga solishdir.
Alloh taolo An’om surasining 120-oyatida bunday marhamat qilgan:
﴿وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ﴾
“Va oshkora hamda maxfiy gunohlarni tark qilinglar!”.
Alloma Alouddin Ali ibn Muhammad Bag‘dodiy rahimahulloh bu oyati karimani tafsir qilib: “Oshkora gunohdan tashqi a’zolar bilan qilinadigan gunohlar nazarda tutilgan. Maxfiy gunohdan qalb bilan qilinadigan gunohlar nazarda tutilgan” degan.
Zohiriy a’zolar bilan qilinadigan gunohlarni tark qilishni va unga beriladigan jazolarni fiqh fani o‘rgatsa, qalb kasalliklarini davolashni aynan tasavvuf o‘rgatadi. Boshqa oyati karimada shunday deyiladi:
﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا﴾
“Batahqiq, kim u(nafs)ni poklasa, yutuqqa erishdi” (Shams surasi, 9-oyat).
Darhaqiqat, inson oxiratda yutuqqa erishishi uchun, jahannam olovidan omonda bo‘lishi uchun bu dunyoda kufrdan, shirkdan, nifoqdan va turli gunoh va qalb kasalliklaridan o‘zini poklashi kerak.
Alloh taolo bu oyati karimalarda bandalarini kufr, shirk va gunohlardan o‘zlarini poklashga buyurmoqda. Mana shu poklashni o‘rgatadigan fanni “Tasavvuf” deb nomlash insonlar orasida urf bo‘lgan.
Shuningdek, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning hadisi shariflarida tasavvuf ehson deb nomlangan. “Jabroil hadisi” deb nomlangan mashhur hadisi sharifda “ehson” ayni tasavvuf ekani namoyon bo‘ldi.
Umar ibn Xattob roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning huzurlarida edik. Birdan ustimizda oppoq kiyimli, sochlari qop-qora odam paydo bo‘ldi. Unda safarning asari ko‘rinmas edi. Uni birortamiz tanimas ham edik. U kelib, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning to‘g‘rilariga o‘tirdi. Ikki tizzasini u zotning ikki tizzalariga tiradi. Ikki kaftini sonlari ustiga qo‘ydi va: “Ey Muhammad, menga Islom haqida xabar ber”, dedi.
Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Islom “Laa ilaaha illallohu Muhammadur Rasululloh”, deb shahodat keltirmog‘ing, namozni to‘kis ado qilmog‘ing, zakot bermog‘ing, Ramazon ro‘zasini tutmog‘ing, agar yo‘liga qodir bo‘lsang, Baytni haj qilmog‘ing”, dedilar.
“To‘g‘ri aytding”, dedi u. Biz undan ajablandik. O‘zi so‘raydi, o‘zi tasdiqlaydi.
“Menga iymon haqida xabar ber”, dedi.
“Allohga, Uning farishtalariga, kitoblariga, payg‘ambarlariga va oxirat kuniga iymon keltirmog‘ing, yaxshiyu yomon qadarga iymon keltirmog‘ing”, dedilar.
“To‘g‘ri aytding”, dedi.
“Menga ehson haqida xabar ber”, dedi u.
“Allohga xuddi Uni ko‘rib turganingdek ibodat qilmog‘ing. Agar sen Uni ko‘rmasang, U seni ko‘rib turur”, dedilar.
“Menga Soat (qiyomat)dan xabar ber”, dedi.
“So‘raluvchi bu haqda so‘rovchidan bilimliroq emas”, dedilar.
“Uning alomatlaridan xabar ber”, dedi.
“Cho‘ri o‘z xojasini tug‘ishi, yalangoyoq, yalang‘och, kambag‘al cho‘ponlarning bino qurishda bir-birlaridan o‘zishga urinishlarini ko‘rmog‘ing», dedilar. So‘ngra u (qaytib) ketdi. Bas, birmuncha vaqt o‘tkazdim. So‘ngra u zot menga:
“Ey Umar, so‘rovchi kimligini bildingmi?” dedilar.
“Alloh va Uning Rasuli biluvchidir”, dedim.
“Albatta, u Jabroildir. Sizlarga diningizni o‘rgatgani kelibdi”, dedilar».
Ushbu hadisi sharifda dinning asllari iymon, Islom, ehson, zohiriy va botiniy amallarni isloh qilish va oxirat kuni haqida va bularning barchasi din ekanligini xabari berilmoqda.
Hadisi sharifda zikr qilingan “Islom”ni fiqh ilmi o‘rgatadi. “Iymon” qismini aqoid ilmi o‘rgatadi. Bizning mavzumizga bevosita bog‘liq bo‘lgan “ehson” qismini esa tasavvuf ilmi o‘rgatadi va bu hadisi sharifda bunga amaliy namuna ham bor.
Jabroil alayhissalom: “Menga ehson haqida xabar ber”, deganlarida Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Allohga xuddi Uni ko‘rib turganingdek ibodat qilmog‘ing. Agar sen Uni ko‘rmasang, U seni ko‘rib turur”, dedilar.
Tasavvufning asosiy maqsadlaridan biri ham banda qilayotgan har bir ibodatida, amalida Alloh uni ko‘rib turganini va bu amaliga qiyomat kuni albatta savol-javob bo‘lishini qalban his qildirishdir.
“Tasavvuf” so‘zi Islomning dastlabki asrida ishlatilmagan bo‘lsa-da, keyingi davrlarda “so‘fiy” so‘zi ishlatilganini kuzatishimiz mumkin.
Ulamolar mutavotir hadisning qanday bo‘lishi va shartlarini bayon qilib aytadilarki “Mutavotir hadis – uning sanadidagi har bir tabaqada juda ko‘p roviy rivoyat qilgan. Ana shu roviylarning barchasi rivoyat qilingan hadisni o‘zgartirishga kelishib olishlari mumkinligini aql inkor etadi”.
Shunday ekan, tasavvuf ilmi ham ikkinchi asrdan (tobeinlar asridan) to shu kungacha minglab shariatimiz peshvolari orqali ham naqlan, ham amalan mutavotir holatda bizgacha yetib kelgan. Shuning o‘zi ham tasavvuf ilmining shar’iy ilm ekaniga yetarli dalil bo‘ladi.
Mashhur muhaddis olim, Shayx Shoh Valiyyulloh Dehlaviy rahimahulloh: “Suhbatlarimiz va ta’lim-tarbiyamiz Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga sahih va mashhur sanad bilan yetib borgan tariqat odobidir”, degan.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi