Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan bo‘lsa, mehmonini ikrom qilsin! Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan bo‘lsa, qarindoshlari bilan aloqani tiklasin! Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan bo‘lsa, yaxshi gap aytsin yoki jim tursin!” dedilar. (Muttafaqun alayh)
Sharx: Kim, Alloh taolo osmonlaru yerni yo‘qdan bor qilgan; osmonlaru yerdagi biror zarra ham Unga maxfiy bo‘lmagan, barchasini adadlari bilan bilib turuvchi; Undan oldin biror narsa bo‘lmagan, barcha narsalar yo‘q bo‘lib ketganda ham doimo bor bo‘lib turuvchi; biror narsadan ojiz qolmaydigan, barcha narsaga qodir; bandalariga hatto ular sanab ham chiqa olmaydigan darajada ko‘plab ne’matlarni ato qilib turuvchi; bandalarning hamdu sano aytib ulug‘lashlariga va qullik qilishlariga haqli bo‘lgan Zotdir, deb aniq ishonsa va bulardan tashqari Alloh taoloni Qur’on va sunatda bayon qilinganidek tanib olsa hamda Alloh taolo maxluqotlarni O‘zi xohlagan vaqtda ular istasinlar – istamasinlar, o‘limga bo‘ysundiradigan; O‘zigagina ma’lum bo‘lgan bir kunda bandalarni qayta tiriltirib, yaxshi amallariga mukofot va yomon amallariga jazo beradigan Zotdir, deb aniq ishonsa ushbu to‘rt nasihatga amal qilsin!
Xulosa: Bu talab faqat mo‘minlar uchundir. Ushbu ishlar haqida Alloh taolo faqat mo‘minlardan hisob so‘raydi. Va bu amallarni qilgan mo‘minlarga ulkan ajrlar va mukofotlar beradi. Agar, mo‘min bo‘lsangiz ushbularga amal qiling! Mobodo, mo‘minlikni da’vo qilmasangiz, bu amallarni sizga aloqasi yo‘q.
Olmazor tumanidagi “Mevazor” masjidi imom noibi: Islomov Yorbek
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Imom Roziy rahmatullohi alayh bunday deb aytardilar: “Allohim! Sening zikringsiz mening kunim behalovatdir. Tunim Senga rozu niyozsiz fayzsizdir”.
Ha, albatta! Allohga oshiq bo‘lgan kishi tunning yarmini, xuddi kelin-kuyovlar bir-biri bilan suhbatlashishni kutishganidek kutadilar. Nima uchun, bilasizmi? Chunki undan Allohning oshiqlari lazzat oladilar. Agar e’tibor qaratsak, bir turdagi lazzatlar insonning tili tomonidan keladi. Kishi biror narsani mazali, deb bilsa, uni totib ko‘rishga talpinadi.
Yana boshqa bir turdagi lazzat insonning ko‘zi orqali yetadi. Kishi doimo xushsurat, chiroyli manzaralarni ko‘rishni xohlaydi. Quloq bilan bog‘liq lazzat ham borki, agar chiroyli ovozda tilovat qilinsa, kishiga rohat bag‘ishlaydi. Masalan, qori Abdulbosit Abdussomad Qur’on tilovat qilsa, uni jon quloqlarimiz bilan eshitishni xohlaymiz. Yana bir turdagi lazzat borki, u qalb tomonidan his qilinadi. U muhabbat va ishq lazzatidir.
Albatta, qalb inson a’zolarining sardori ekan. Undan keladigan lazzat barcha a’zolarning his qiladigan lazzatidan totliroqdir. Buni faqat his qilganlargina biladi. U lazzatni his qilganlardan biri bunday she’r bitgan:
Alloh, Alloh inchi shirin ast nom,
Shiru shakar mishavad jonam tamom.
Tarjimasi:
Alloh, Alloh bunchalik shirin nom,
Qandu asal bulg‘usi jonim tamom
Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ilohiy ishq" kitobidan Nodir Odinayev tarjimasi