Bugungi kunda namozlarimiz biz bilan Robbimizning o‘rtasidagi ruhoniy bog‘lanish emas, balki, quruq harakatlar majmuasidan iborat bo‘lib qolgan. Shuning uchun qalbimizning qattiqligidan, namozlarimizda xushu’larimiz yo‘qligidan Alloh taologa shikoyat qilishimiz, duo qilib so‘rashimiz lozim. Namozlarda u yoq-bu yog‘imizni qashiymiz, soatimizni, uzugimizni o‘ynaymiz, o‘rinsiz yo‘talamiz va boshqa harakatlarni sodir etamiz. Agar qalbimiz xushu’ qilganida, tana a’zolarimiz ham xushu’ qilgan bo‘lardi. Yoningizdagi namozxonlarning qilayotgan bema’ni xatti-harakatlari sizni aldab qo‘ymasin. Zero, siz uning namoziga, u esa sizning namozingizga javob bermaydi. Kishilar namozda bir safda, bir xil ko‘rinishda tursalarda, ularning o‘sha namozdan qo‘lga kiritadigan ajrlari orasida osmon bilan yercha farq bor.
Ammor ibn Yasir roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
“Nabiy sollallohu alayhi vasallam:
“Albatta, bir odam (namozidan) turganda, unga uning o‘ndan biri, to‘qqizdan biri, sakkizdan biri, yettidan biri, oltidan biri, beshdan biri, to‘rtdan biri, uchdan biri yoki yarmigina yozilgan bo‘ladi”, dedilar”.
Abu Dovud rivoyat qilgan.
Ushbu hadisi sharifdan namoz bilan namozning farqi borligi, hatto, qabul bo‘ladigan namozlar orasida ham farq bo‘lishi ko‘rinib turibdi. hamma ham namoz o‘qiyveradi, ammo o‘sha namozga Alloh taolo tomonidan beriladigan ajr namozxonning ixlosi va xushu’-xuzu’iga qarab berilar ekan. Xushu’-xuzu’ni, ixlosni joyiga qo‘ygan odam namoz uchun belgilangan savobning hammasini olar ekan. Xushu’-xuzu’ va ixlos kamaygan sari beriladigan savob ham kamayib yarim, uchdan bir, to‘rtdan bir, o‘ndan bir bo‘lib ketaverar ekan.
Shuning uchun namozni qo‘limizdan kelganicha to‘liq qilib, ixlos bilan xushu’-xuzu’ni joyiga qo‘yib, o‘qishga harakat etishimiz kerak bo‘ladi.
Xushu’ni qozonishda ham harakat, ham duo uyg‘unlashsa, inshaalloh, maqsadimizga yetamiz.
Alloh taolo barchamizni arkonlarini to‘liq bajargan holda, xushu’ va xuzu’ bilan namoz o‘qiydiganlardan qilsin. Omin!
Internet ma’lumotlari asosida Nozimjon Hoshimjon tayyorladi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Yugurish jismoniy mashqlarning qiroli bo‘lib, eng qadimiy sport turlaridan biri hisoblanadi.
Manbalarda keltirilishicha, sahobalar o‘zaro yugurish musobaqasini o‘tkazishar va Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallambuni kuzatib turardilar. Hadisi shariflarda Salama ibn Akva’ roziyallohu anhu chopag‘on bo‘lganlari va Nabiy sollallohu alayhi vasallam Hudaybiyadan Madinaga qaytayotganlarida sahobalar yugurishda o‘zaro musobaqalashishganda barchadan o‘zib ketganlari rivoyat qilingan.
Umar ibn Xattob roziyallohu anhuning mavlolari Zakvon tez yugirishi bilan mashhur bo‘lgan. U kishi Makka bilan Madina o‘rtasidagi – taqriban 500 kilometr – yo‘lni bir kecha kunduzda bosib o‘tgan.
Nabiy sollallohu alayhi vasallam hatto o‘zlari ham ahllari bilan yugurishda musobaqalashganlar. Oisha roziyallohu anho aytadilar: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam men bilan (yugurishib) musobaqalashgan edilar. Men u zotdan o‘zib ketdim. Biroz vaqtdan keyin go‘shtim ortgandi, ya’ni, semirib qolgandim yana musobaqalashdik. U zot mendan o‘zib ketdilar. Shunda u zot: “Bunisi unisi bilan teng”, dedilar (Imom Nasoiy rivoyati).
Mazkur hadis musulmon kishi o‘z ahllari bilan o‘zaro musobaqalashishi, mahram erkak va ayollar nomahramlar ko‘zi tushmaydigan joyda jismoniy mashqlarni bajarishi joizligiga dalildir. Shuningdek, bu kabi musobaqalar kishining viqori, obro‘si, fazilatiga hech qanday ta’sir etmaydi. Hamda musobaqalashuvchilarning o‘rtalaridagi yoshning tafovuti o‘zaro bellashuvga monelik qilmaydi. Zero, hadisi sharifda keltirilganidek, o‘sha paytda Nabiy sollallohu alayhi vasallam yoshlari ellikdan o‘tgan, Oisha roziyallohu anho esa yosh qiz bo‘lganlar.
Har bir oilada ayniqsa, yoshlar o‘rtasida bu kabi musobaqalarni tashkil etish oilaviy muhitning mustahkamlanishi va jamiyatda sog‘lom avlod tarbiyasida muhim ahamiyatga ega.
Muhammad Zarif Muhammad Olim o‘g‘lining
"Islomda salomatlik" kitobidan olindi