Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Sentabr, 2026   |   4 Rabi`us soni, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:43
Quyosh
06:03
Peshin
12:18
Asr
16:43
Shom
18:37
Xufton
19:52
Bismillah
15 Sentabr, 2026, 4 Rabi`us soni, 1448

Borliq tasodifan paydo bo‘lmagan!

17.09.2019   7599   13 min.
Borliq tasodifan paydo bo‘lmagan!

Barchangiz maktabga borgansiz. U yerda sizlarga Yerda hayot qanday paydo bo‘lgani haqida ta’lim berishgan. O‘sha ta’limni yaxshi eslaysizlar. Unda mana bu gaplar aytilar edi: “Bundan taxminan uch milliard sakkiz yuz million yil oldin ulkan ummon bo‘lgan. O‘sha ummonning ichida boshlang‘ich hayotni ta’minlovchi barcha narsalar tasodifan paydo bo‘lib qolgan. O‘sha narsalar bir-biri bilan aralashib turganida ularga to‘satdan yashin va elektr zaryadlari kelib urilgan. Buning natijasida harorat ko‘tarilib, ilk tirik hujayra paydo bo‘lishiga olib kelgan”. Sizlarga maktablarda aytib berishgan qissa taxminan shunday edi.

Bugun men ushbu darsga qo‘l telefonimni olib keldim. Sizlarga bu telefon qo‘limga qanday kelib qolgani haqida so‘zlab bermoqchiman.

Telefonning ustki qismi qaysi moddadan ekanini bilasizlarmi? Plastik moddadan. Plastik modda nimadan olinishini bilasizlarmi? Neftdan.

Ha, plastik modda neftdan olinadi. Ushbu qo‘l telefonining ichida kremniy moddasidan ishlangan plastinka bor. Kremniy moddasi esa qumlarda bo‘ladi.

Bu telefon asli Iroqdan. Shunday davlat borligini eshitgandirsizlar.

Uch yarim milliard yil oldin Iroqda to‘xtovsiz yer silkinishlari sodir bo‘ldi. Ana shunday silkinishlar sodir bo‘layotganda yer ichidan vulqon lavalari otila boshlaydi. Keyin bu lava tasodifan neft bilan aralashadi. Ushbu aralashish natijasida neft erigan plastikka aylanadi. Keyin bu erigan plastik tasodifan bir xarsangtoshning ustiga tushadi. Xarsangtoshning shakli xuddi qo‘l telefon shakliga o‘xshardi. Shundan so‘ng osmondan qor yog‘ib, boyagi xarsangtosh ustidagi plastik moddaning sovushini ta’minlaydi. Shunday qilib telefonning ustki qismi paydo bo‘ladi. Orqadan qisqa vaqt o‘tgach, yashin plastik turgan joy yaqinidagi qumga uriladi. Natijada qumning yashin tushgan qismi kremniyga aylanadi. Aylanganda ham qandaydir kremniyga emas, aynan qo‘l telefoni ichidagi katta xotira sig‘imiga ega bo‘lgan, maxsus dasturlar bilan ta’minlangan kremniy plastinkasiga aylanadi. Bu orada yana yer silkinishi sodir bo‘ladi va xarsangtosh ustida turgan telefon qutisi shaklidagi plastik yerdagi haligi kremniy plastinkaning ustiga borib tushadi. Ana shundan keyin smartfon ishlay boshlaydi. Bir necha kun avval men Iroqning sahrosida yurganimda to‘satdan ko‘zim yerda yotgan ushbu telefonga tushib qoldi. “Axir bu telefon-ku” dedim-da, darhol o‘sha yerdan turib ayolimga qo‘ng‘iroq qildim.

Bu hech kim ishonmaydigan narsa! Shunday emasmi?

Lekin sizlar maktabda Yerda hayotning paydo bo‘lishi haqida eshitgan hikoyangiz bundan farq qilmaydi.  

Endi men sizlarga hayot bilan bog‘liq haqiqatlardan ba’zisini aytib beraman. Tirik hujayralarning barchasi proteinlar (oqsillar)dan tashkil topgan. Ha, bu sayyoradagi har bir tirik hujayra oqsillardan tashkil topgan. Og‘ir atletika, bodibilding bilan shug‘ullanuvchilar protein nimaligini yaxshi bilishadi. Oqsillar esa aminokislotalardan tashkil topadi. Ha, proteinlarning asosini aminokislotalar tashkil etadi.

Aminokislotalar turli shakllarda bo‘lib, ularning tarkibiy tuzilishi ham turlicha bo‘ladi. Har bir aminokislota ikki xil shaklga ega: biri o‘ng tarafga aylanadi, ikkinchisi chap tarafga aylanadi. Ular ko‘rinishidan bir xil hajmga ega bo‘lsa-da, ammo bir-biriga qarama-qarshi joylashgan bo‘ladi. Masalan o‘ng qo‘l va chap qo‘l hajmi bir xil. Ammo ular bir-biriga qarama-qarshi joylashgan. Aminokislotalarning holati ham shunday bo‘ladi. Bir qismi o‘ng tarafga qarab harakatlansa, boshqalari chap tarafga qarab harakatlanadi.

Sayyoramizdagi har bir tirik hujayra faqatgina chap tarafga qarab aylanadigan aminokislotalarni o‘z ichiga olgan. Agar proteinlardagi aminokislotalar faqat o‘ng tarafga aylanadigan bo‘lganida, birorta protein moddasi tashkil topmagan, buning natijasida esa birorta hujayra shakllanmagan bo‘lardi.

Eng sodda tuzilishdagi proteinlar 100 ta aminokislotalardan tashkil topadi.

Endi yuqorida aytib o‘tganimiz ummonni esga olsak. Bir dona protein modda paydo bo‘lishi uchun o‘sha ummon ichida 100 ta chap tomonga qarab aylanadigan aminokislotalar mavjud bo‘lishi kerak. Chunki ummon ichidagi 100 ta aminokislota faqat o‘ng tarafga qarab aylanadigan bo‘lsa, u holda protein shakllanmaydi.  

Tasavvur qil: katta bitta xaltada yuzta oq va yuzta qora koptokchalar bor. Sen esa xalta ichidan to‘g‘ri kelgan koptokchani olyapsan. Xaltaga yuz marta qo‘l solganingda ketma-ket faqat oq rangli koptokchalar chiqishi aqlingga sig‘adimi?! Xaltachadan oq koptokchalarning tartib bilan chiqish ehtimoli 2200 ga teng. Ya’ni 2 raqamidan keyin 200 ta nol bor. Bu degani tasodifan yuzta urinishda tartib bilan 100 ta oq koptok chiqishi mumkin emas.

Shunday qilib, bitta oqsil paydo bo‘lishi uchun 100 ta chap tarafga aylanadigan aminokislotalar kerak bo‘lar ekan. Biz hali tirik hujayra haqida gapirmayapmiz. Faqat bitta proteinning paydo bo‘lishi uchun zarur bo‘lgan modda haqida gapiryapmiz.

Tirik hujayralarning eng sodda turi bo‘lmish bir dona tirik bakteriya paydo bo‘lishi uchun milliard dona protein (oqsil) kerak bo‘ladi.

Britaniya ensiklopediyasida shunday deyilgan: “Tasodifiy yo‘l bilan hayot paydo bo‘lish ehtimoli bir kishi tangani million marta tepaga otganda, tanga har safar tartib bilan raqamli tomoni yuqoriga qaragan holda yerga tushish ehtimoliga tengdir”.

Fred Hoyl ismli astronom shunday degan: “Tasodifning o‘zi bilan hayot paydo bo‘lish ehtimoli temirlar uyumi turgan joydan katta to‘fon o‘tganda Boing 747 samolyoti paydo bo‘lish ehtimoliga teng. Shuningdek, bitta proteinning tasodifan paydo bo‘lish ehtimoli kubik-rubik o‘yinida ko‘r odam barcha ranglarni to‘g‘ri moslashtirish ehtimoliga tengdir”.

Hayot hech qachon tasodifan paydo bo‘lmagan va bo‘lmaydi ham. Atrofimizdagi borliqqa va biz yashayotgan ushbu sayyoramizga nazar solganimizdan so‘ng olimlar birorta sayyora kashf etib, u yerda suv bo‘lishi mumkin degan fikrni aytsalar kishi hayron bo‘ladi. O‘sha olimlar suv bor, demak u yerda tirik jonzotlar ham bo‘lishi mumkin, deyishadi. Go‘yo biz bu sayyoramizda faqat suv borligi sababli yashayotgandek. Yo‘q, biz bu sayyorada faqat suv borligi sababidan yashamayapmiz.

Avvalo Yerimizning hajmi. Agar Yer shari hozirgi hajmidan kattaroq yoki kichikroq bo‘lganida, Yerda hayot bo‘lmasdi.

Uning o‘qi 23,5 daraja burchak ostida ekanligi. Ha, bundan ko‘p ham, oz ham emas, aynan 23,5 daraja.

Shuningdek, Yer o‘z o‘qi atrofida 24 soat davomida bir marta aylanib chiqadi. 10 soat yoki 15 soat emas, aynan 24 soat davomida. Agar Yer o‘z o‘qi atrofida 10 yoki 15 soat mobaynida aylanib chiqqanida biz bu yerda yashamagan bo‘lardik.

Shuningdek, biz Quyoshdan muayyan masofada joylashganmiz. Agar Quyoshga biroz yaqinroq yoki biroz uzoqroq joylashganimizda biz bu yerda yashamayotgan bo‘lardik.

Bundan tashqari sayyoramizni havo qobig‘i bo‘lmish atmosfera o‘rab turadi.

Yerimizni ozon qatlami o‘rab turadi. Bu qatlam Quyoshdan keladigan turli zararli radiatsiyalarni, shu jumladan, ultrabinafsha nurlarining ortiqcha qismini tutib qoladi.

Shuningdek, Yerning magnit tasmasi bor. U belbog‘ Quyoshdagi portlashlar, chaqnashlar natijasida Yerga yetib keladigan o‘ta zararli radiatsiyalarni ushlab qolib, Yerga o‘tkazmaydi.

Shu bilan birga atmosferamizda karbonat angidrid gazi bor. Bu gazning atmosferadagi miqdori 0.04%ni tashkil etadi. Aslida bu miqdor hech narsani hal qilmaydi. Ammo shu miqdor sababli Yer sayyorasining o‘rtaja harorati 14 darajani tashkil etadi. Lekin agar havo qobig‘imizda shu miqdorda karbonat angidrid bo‘lmasa edi Yer sayyoramizdagi o‘rtacha harorat -19 darajaga tushib ketardi. Bu muzlatkichning muzxonasidagi harorat bo‘lib, hamma narsa muzlab qolardi.

Yer sayyorasi va unda hayot mavjud bo‘lishi bilan bog‘liq ushbu haqiqatlar odamni juda hayratda qoldiradi.

Agar birgina Yerda hayotning paydo bo‘lish nazariyasiga e’tibor bersak, qoyil qolmay ilojimiz yo‘q.

Yoshligimdan meni astronomiya ilmi o‘ziga jalb etib keladi.

Bir necha yil oldin Diyeter Xeyerman ismli olimning bir ajoyib kitobini o‘qigandim. Bu kitobda borliq va fazo ilmlari haqida so‘z boradi. Muallif ushbu kitobda aytishicha, borliqning qanday paydo bo‘lgani haqida izlanishlar olib borgan olimlar “Borliq shakllanayotgan paytda (“Katta portlash” nazariyasiga ko‘ra) koinotning kengayish tezligi bir kvintillion (bir raqamidan keyin 18 ta nol) kubasi (bir kvintillionning kubasida 1 raqamidan keyin 54 ta nol bo‘ladi)dan 1 nisbatda tezroq harakatlanganda fazoviy moddalar sochilib, tarqalib ketgan, natijada yulduzlar va sayyoralar paydo bo‘lmagan bo‘lardi. Shuningdek, agar koinotning kengayish tezligi bir kvintillion (bir raqamidan keyin 18 ta nol) kubasi (bir kvintillionning kubasida 1 raqamidan keyin 54 ta nol bo‘ladi)dan 1 nisbatda sekinroq harakatlanganda ham fazoviy tuproqlarning birikishi imkonsiz bo‘lgan va biz bu yerda o‘tirmagan bo‘lardik. Ha, bu juda yuqori darajadagi aniq va namunali o‘lchovdir” deyishgan ekan.

Qolaversa, bu kitob tortishish qonuniyati haqida aytishicha, moddalarni bir-biriga tortib, ularni musthahkam tarzda birikishiga sabab bo‘ladigan tortishish kuchi hozirgidan bir trillion (1 raqamidan keyin 12 ta nol) kubasidan (bunda 1 raqamidan keyin 36 ta nol bo‘ladi) 1 nisbatda kattaroq yoki kichikroq bo‘lganida, biz bu yerda mavjud bo‘lmagan bo‘lardik.

Aytmoqchimanki, eslashga arzimaydigan darajada juda kichik o‘zgarish, xoh u tezlikning tez-sekinligi bo‘lsin, xoh tortishish kuchining kattaroq-kichikroqligi bo‘lsin yoki boshqa zaruratlar bo‘lsin, agar ularda juda kichik o‘zgarish bo‘lganda, yulduzlar, sayyoralarning paydo bo‘lishi xayol bo‘lib qolardi.

Shuncha ilmiy haqiqatlar turganda, esipast, nodon kimsa qanday qilib bu borliq tasodifan paydo bo‘lib qolgan deydi?!

Yo‘q, bu borliq tasodifan paydo bo‘lmagan. Uni Alloh taolo aniq nizom va o‘lchov bilan yaratgan. U Zot bu haqida shunday marhamat qilgan:

  إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ

“Albatta, Biz har narsani o‘lchov bilan yaratdik” (Qamar surasi, 49-oyat).

Bu borliqni Alloh taolo qanday yaratgani haqidagi ushbu oyatga e’tibor beraylik:

أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقاً فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ

“Kufr keltirganlar osmonlaru yer bitishgan bo‘lgan ekanini, bas, Biz ularni ochganimizni va suvdan har bir tirik narsani qilganimizni bilmaydilarmi? Iymon keltirmaydilarmi?”

(Oyati karima ma’nosi xususida tafsirchilar bir necha xil ma’nolar aytganlar. Birinchisi, Ibn Umar va Ibn Abboslardan (r.a.) rivoyat qilingan bo‘lib, osmon yopiq edi, Biz uni ochdik va yomg‘ir-qor yog‘dirdik, oqibatda o‘sha suv ila hamma tirik narsalar paydo bo‘ldi, degan ma’no chiqadi. Ikkinchisi, unga ko‘ra osmonlaru yer yo‘q edi, ularni Biz yaratdik, so‘ngra suvdan tirik narsalarni paydo qildik, ma’nosi bo‘ladi. Uchinchisi, Hasan, Qatodalardan (r.a.) rivoyat qilingan bo‘lib, osmonlaru yer bir-biriga bitishgan bir narsa edi, ularning orasini Biz ochdik, so‘ngra suvdan tirik narsalarni paydo qildik, ma’nosi bor. To‘rtinchisi hozirgi zamon ba’zi tafsirchilarning fikrlari bo‘lib: osmonu yer, yulduzlaru quyosh hamma-hammasi bir butun edi, Allohning irodasi ila ko‘p aylanish va ichki portlashlar oqibatida parchalanib, alohida-alohida bo‘lib ketdi: quyosh alohida, yer alohida, oy alohida, yulduzlar alohida va boshqa narsalar ham; suvdan esa, barcha tirik narsalar, inson, hayvon va nabototlar paydo qilindi. Bular, oyati karimaning ma’nosini tushunishga urinishdir. Oyatning haqiqiy ma’nosini Allohning O‘zi biladi.) (Anbiyo surasi, 30-oyat).

 

Nemis millatiga mansub musulmon olimi mav’izasi

hamda internet ma’lumotlari asosida

Nozimjon Iminjonov tayyorladi

O'zbekiston yangiliklari
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Qanoat – bitmas xazina

02.09.2026   26176   9 min.
Qanoat – bitmas xazina

Toshkent viloyati bosh imom-xatibi Doniyor domla Ikromov bilan suhbat

 

– Assalomu alaykum. Bugungi suhbatimizni inson hayotida muhim o‘rin tutadigan, odamni boriga rozi bo‘lib, yo‘g‘iga sabr qilishga undaydigan go‘zal fazilat – qanoat haqida gaplashsak. Avvalo, qanoat deganda nimani tushunamiz?
 

– Vaalaykum assalom varahmatullohi vabarakotuh. Qanoat – insonga berilgan ne’matlarni qadrlash, Alloh taoloning taqdiriga rozi bo‘lish, bor narsaga shukr qilish va halol yo‘l bilan hayot kechirishdir.


Qanoat – bu qo‘l qovushtirib o‘tirish, mehnat qilmaslik, biror kasbning boshini tutmaslik yoki “boriga shukr” deb taraqqiyotdan ortda qolib ketish emas. Musulmon kishi, hadisi sharifda ta’kidlanganidek,  dunyo ishlarida harakat qiladi, rizqini izlaydi, kasb-hunar o‘rganadi, oilasi uchun mehnat qiladi. Ammo qalbida: “Menga berilgan ne’matning egasi Alloh taolodir”, degan e’tiqodda bo‘ladi.


Inson qancha boy bo‘lmasin, agar qalbida qanoat bo‘lmasa, o‘zini kambag‘al his qilishi mumkin. Aksincha, mol-dunyosi ko‘p bo‘lmagan insonning qalbi xotirjam, shukr qiluvchi bo‘lsa, u chinakam boydir. Shu bois ulamolar qanoatni qalbg boyligi, deb ta’riflashgan.


– Islom dining asosiy manbalari bo‘lmish Qur’oni karim va hadisi shariflarda qanoat haqida nima deyilgani ham o‘quvchilarga qiziq, albatta.


– Ha, shunday. Islom ta’limotida qanoat ulug‘ fazilat hisoblanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Alloh senga ato etgan narsa bilan oxiratni istagin va dunyodan bo‘lgan nasibangni ham unutmagin. Alloh senga ehson qilgani kabi sen ham (odamlarga) ehson qil! Yerda buzg‘unchilik qilishni istama! Chunki Alloh buzg‘unchilarni suymas” (Qasas surasi, 77-oyat), deb marhamat qilgan.


Islom dini insonni bu dunyoda ham, oxiratda ham baxt-saodatga erishtiruvchi dasturilamal, hayot manhajidir. Ammo dinimizning asl mohiyatini, uning ta’limotlari barcha zamon va makonlarga muvofiq kelishini anglab yetmagan kishilar uni tarkidunyochilikka aylantirib qo‘yadilar, dinga amal qilish uchun dunyodan ajralib chiqish kerak, deb hisoblaydilar. Vaholanki, Parvardigori olam insonga ato qilgan barcha ne’matlari ham oxiratni, ham dunyodagi nasibani izlash vositasi ekanini aytmoqda.


Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: “Ey Abu Hurayra, parhezkor bo‘l, odamlarning obidrog‘i bo‘lasan. Qanoatli bo‘l, insonlarning eng boyi bo‘lasan. O‘zingga yoqqanini odamlar uchun ham yaxshi ko‘r, mo‘min bo‘lasan. Qo‘shningga yaxshilik qil, muslim bo‘lasan. Kulgini ko‘paytirma. Chunki kulgining ko‘pi qalbni o‘ldiradi”, dedilar (Imom Ibn Moja, Imom Tabaroniy, Imom Bayhaqiy rivoyati).


Rasululloh sollallohu alayhi vasallam insonni o‘ziga berilgan ne’matlarni qadrlashga targ‘ib etganlar.


Ba’zan inson o‘zidan boyroq kishiga qarab: “Uning mashinasi bor, uyi katta, kiyimi yaxshi, imkoniyati ko‘p”, deb o‘zini kambag‘al his qiladi. Lekin o‘zidagi ne’matlarga qaramaydi. Boshqa bir inson esa kasal bo‘lib yotibdi, sog‘likka muhtoj. Yana biri farzandli bo‘lishni orzu qiladi. Demak, biz ko‘pincha o‘zimizda bor narsalarning qadrini ularni boy bergachgina anglab yetamiz. Shu bois mo‘min inson har kuni: “Alloh taolo menga qancha ne’matlar bergan-a. O‘ziga shukr”, deb hamdu sano aytishi kerak.


– Demak, qanoat insonning baxtli yashashiga ham sabab bo‘lar ekan-a?


– Albatta. Qanoat bilan baxt o‘rtasida katta bog‘liqlik bor. Bugungi kunda insonning ko‘zi ko‘p narsaga tushadi. Telefon, internet, ijtimoiy tarmoqlar orqali boshqalarning hayotini ko‘ramiz. Kimdir yangi mashina xarid qilganini, kimdir yangi imorat qurganini, kimdir chet elga sayohat qilganini ko‘ramiz.


Agar inson o‘z hayotini doimo boshqalarning hayoti bilan solishtiraversa, qalbida norozilik paydo bo‘ladi: “Nega menda yo‘q? Nega unda bor? Nega uning hayoti yaxshi?” degan savollar ko‘payib boradi. Bu esa insonning xotirjamligini yo‘qotadi.


Shuning uchun Rasululloh sollallohu alayhi vasallam dunyoviy masalalarda inson o‘zidan pastroq holatdagi kishilarga qarashini o‘rgatganlar. Ya’ni inson o‘zidan boyroq kishiga qarab hasrat qilmasdan, o‘zidan kamroq imkoniyatga ega bo‘lgan kishilarni ko‘rib, Allohning ne’matlariga shukr qilsin.


– Ayrimlar qanoatli kishining hayotga intilishi past, deb tushunadilar. Bunga dinimiz qanday qaraydi?


– Bu qanoat tushunchasini noto‘g‘ri anglashdan kelib chiqadi. Musulmon kishi mehnatkash bo‘lishi kerak. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam mehnat qilishga, halol rizq topishga targ‘ib etganlar.


Dehqon yerga urug‘ sepib, keyin “Alloh rizq beradi”, deb uyida o‘tirmaydi. U yer haydaydi, urug‘ sochadi, sug‘oradi, mehnat qiladi va natijasini Allohdan kutadi. Tadbirkor ham harakat qiladi, talaba o‘qiydi, hunarmand ham mehnat qiladi. Qanoat shu harakatdan keyin insonning qalbidagi holatdir. Ya’ni, qo‘limiz mehnatda, qalbimiz Allohga bog‘langan bo‘lishi kerak.


– Bugungi yoshlar orasida “ko‘proq pul topish”, “boy bo‘lish”, “qimmat mashina olish” kabi maqsadlar kuchayib bormoqda. Bu holatga qanday munosabat bildirasiz?


– Mol-dunyoga ega bo‘lish yomon emas. Islom boylikni harom qilmagan. Harom qilingani – boylikning inson qalbini egallab olishi, uni haromga boshlashi va Alloh taoloning zikridan, toat-ibodatidan unuttirishidir.


Halol mehnat bilan boyigan inson juda ko‘p xayrli ishlar qilishi mumkin. Kambag‘allarga yordam beradi, masjidlar va madrasalar quradi, ilmga xizmat qiladi, yetimlarni qo‘llab-quvvatlaydi. Mol-dunyo qo‘lda bo‘lsa – ne’mat, qalbda bo‘lsa sinovdir.


Yoshlarimizga shuni o‘rgatishimiz kerak: katta maqsad qo‘yish mumkin. Ammo maqsad halol bo‘lishi kerak. Rizq halol bo‘lishi kerak. Mehnat halol bo‘lishi kerak. Eng muhimi, inson dunyoviy maqsadga erishaman deb oxiratni boy bermasligi lozim.


– Farzandlarimizga qanoatni qanday o‘rgatishimiz mumkin?


– Eng yaxshi tarbiya namuna bo‘lishdir. Ota-ona “qanoatli bo‘l” deb, o‘zi doimo boshqalarning mol-dunyosini muhokama qilib yursa, bola gapga emas, amalga qaraydi. Farzandlarimizga kichikligidan: “Non – ne’mat. Uni isrof qilma”, “Ota-onangning mehnati qadriga yet”, “Boshqalarga hasad qilma”, degan tushunchalarni singdirish kerak.


Bolaning istagan hamma narsasini muhayyo qilaverish to‘g‘ri emas. Chunki inson xohlagan narsasiga osongina erishaversa, berilgan ne’matning qadrini bilmay qo‘yishi mumkin. Ba’zida farzandga: “Hozir imkonimiz yo‘q, sabr qilamiz”, deyish ham tarbiya, ham uning qanoatli bo‘lishiga zamin yaratadi.


– Qanoat bilan taqdirga rozi bo‘lishni qanday tushuntirgan bo‘lardingiz?


– Mo‘min kishi Alloh taoloning taqdiriga iymon keltiradi. Lekin taqdirni bahona qilib, o‘zining zimmasidagi vazifalarini tashlab qo‘ymaydi. Kasal inson: “Taqdir ekan”, deb davolanishdan voz kechmaydi. Rizq izlayotgan kishi mehnat qilishni ortga surmaydi. Talaba o‘qishni to‘xtatmaydi. Biz sabablarni qilamiz, natijasini Allohdan kutib yashaymiz. Agar natija biz kutgandek bo‘lmasa, “Nega bunday bo‘ldi?” deb Allohning taqdiriga norozi bo‘lmaymiz. Mana shu holat inson qalbiga katta xotirjamlik beradi.


– So‘nggi savol: inson qanoatli bo‘lishi va shu fazilatga ega bo‘lishi uchun nima qilishi kerak?


– Buning uchun, avvalo, shukrni kanda qilmasligi kerak. O‘zini hadeb boshqalar bilan solishtirmasligi zarur. Chunki har kimning taqdiri, rizqi va hayot yo‘li har xil bo‘ladi.


Halol mehnat qilib, isrofdan tiyilishi shart. Inson ko‘p narsaga ega bo‘lish bilan baxtli bo‘lib qolmaymiz. Kerakli narsa bilan kifoyalanishni o‘rganishimiz lozim.


Ehtiyojmand insonlar holiga qarash kerak. Inson o‘zidan kamroq imkoniyatga ega kishilarni ko‘rsa, o‘zining ne’matlarini yanada chuqurroq his qiladi.


Alloh taolo bilan munosabatimizni mustahkamlashimiz shart. Namoz, duo, Qur’on tilovati, zikr va istig‘for insonning qalbini poklaydi. Qalbi Allohga bog‘langan inson dunyoviy narsalarga haddan ziyod bog‘lanib qolmaydi. Va o‘shanda qinoat bitmas xazina ekanini anglab yetadi.

 

T.NIZOM suhbatlashdi.

Maqolalar