Madinai munavvara ziyoratini tamomlagan o‘zbekistonlik ziyoratchilar Makka shahrida izzat-ikrom ila kutib olindi.
Muqaddas ikki shaharning orasi 460 kilometrni tashkil etadi. Ushbu masofa avtobusda o‘rtacha tezlikda 5-6 soatda bosib o‘tiladi. Ammo ehrom bog‘lab, “Zul-Hulayfa” masjidida umraga niyat qilgan ibodatchilar yo‘l olisligini sezishmadi ham. Tilidan “labbayka” tushmagan yo‘lovchilar shaharga kirib kelganini sezmay ham qolishdi.
Makka — Saudiya Arabistonining g‘arbida joylashgan bo‘lib, atrofini tog‘lar qurshab olgan go‘zal shahar. Ayni paytdagi harorat bilan yurtimizdagi o‘rtasidagi katta farq sezilmaydi. Buni yurtdoshlarimizning deyarli barchasi ta’kidlashmoqda. Ular shahardagi eng hashamatli va ko‘rkam mehmonxonalardan biri — “Abroj al-Hidoya”da joylashdilar.
25 qavatli mehmonxonadan shahar kaftdek ko‘rinadi. Ayniqsa, yuqori qavatiga chiqsangiz, atrofning go‘zalligiga boqib to‘ymaysiz. Dastlab e’tiboringiz bir-biridan baland binolar tortadi. Nazarimizda, ularga osmono‘par ta’rifidan ko‘ra, qoyalarga bo‘ylashgan imoratlar tashbehi ko‘proq mos tushadi. Zero, mahalliy aholi aytganidek, makkaliklar tog‘larni talqon qilishning uddasidan ham chiqadi.
Darhaqiqat, shaharda yer resurslari cheklangani yangi imkoniyatlarni ishga solish, aniqrog‘i, tog‘larni o‘zlashtirishga undamoqda. Inson qo‘li, sangtaroshlik mahorati ila baland qoyalar o‘rnida mahobatli imoratlar qad rastlayapti. Bu jarayonda bir zum bo‘lsa-da, to‘xtagani. Cho‘qqi ustida ishlayotgan ekskavatorlarni ko‘rib, aqlingiz shoshadi. Ularga basma-bas qilgandek, bir maromda harakatlanayotgan kranlarga qarasangiz, boshingizdagi do‘ppingiz tushib ketdi.
Yangi obyektlarning aksariyatini mehmonxonalar tashkil etadi. Biroq ayni haj mavsumida bo‘sh nomerlarni topish qiyin. O‘zbekiston tomoni hamkorlik qilayotgan shirkatlar taqdim etgan mehmonxona xizmatlaridan barcha birdek mamnun.
— O‘n nafar bolani tarbiyalab voyaga yetkazdim, — deydi to‘qson yoshning ostonasida turgan chinozlik Savri aya Roziqova. — Ollohga shukr, ularning hammasi o‘zidan tingan. Hozir, to‘rttasi pensiyaga chiqib, qarilik gashtini suryapti. Farzandlar rohatini ko‘rishdan ortiq baxt yo‘q ona uchun.
Baraka topishsin, mehmonxonadagilar ham xuddi o‘z bolamizdek g‘amxo‘rlik qilyapti. Hamma sharoit bor. Oshxonada o‘zbekistonlik oshpazlar shirin taomlar tayyorlab berishmoqda. Shifokorlar bo‘lsa, holimizdan xabar olib turibdi. Lekin, ochig‘ini aytsam, hajga kelib, o‘zimni yoshargandek, tetik his qilyapman.
“Abroj al-Hidoya” mehmonxonasidan Ka’batullohga avtobus qatnovi yo‘lga qo‘yilgan. Transportlar ikki tarafga uzluksiz, 24 soat davomida harakatlanadi.
Ziyoratchilar guruh rahbarlari hamrohligida tildan talbiyani qo‘ymaguncha Masjidul Haramga yo‘l olishdi.
Haram insoniyat, madaniyat o‘chog‘i, har qanday yomonlik, haqqa tajovuz taqiqlangan muqaddas joydir. Uning qoq markazida insonlar uchun qurilgan ilk ibodat maskani — Ka’bai muazzama joylashgan. Muqaddas kitoblarda keltirilishicha, u Ollohning uyidir. Bu yerga kelgan, shu joydan panoh topgan mo‘min-musulmonlar esa uning mehmonidir.
— Yaratganga ming qatla shukr, uning baytini ziyorat qilish, Ka’bani tavof etishga muyassar bo‘ldim, — deydi qo‘qonlik faxriy pedagog Muhiddin Qalandarov. — Yoshim 78 da. Ibodat avvalida ichki hadik katta edi. Sababi, keyingi 2-3 yildan buyon oyoqlarim og‘riq bera boshladi. Buni qarangki, Parvardigorning inoyati, mehribonligi bo‘ldimi, o‘sha og‘riqdan asar ham qolmadi. Ishonasizmi, Ka’bani hech kimning ko‘magisiz yetti marta aylanib, tavof qildim...
Otaxonning ko‘zlaridan shukrona yoshlari duv-duv to‘kiladi. To‘lqinlanganicha, Safo tepaligiga chiqib, Marva o‘rtasida sa’y qilganini, zam-zam suvidan qonib-qonib ichgach, qushday yengil bo‘lganini haqida gapiradi.
Darvoqe, hadislarda keltirilishicha, zam-zam qorni ochga taom, kasalga shifodir. Ya’ni u nima niyat bilan ichilsa, albatta, unga erishilar ekan. Yana ko‘plab ham diniy, ham ilmiy manbalarga qaraganda, zam-zam yer yuzidagi eng yaxshi, eng pokiza suv hisoblanadi. Uning tarkibi hech qachon o‘zgarmagan, yillar davomida saqlansa ham ta’mi buzilmagan. Bu suvning yana bir mo‘jizaviy xususiyati tugamasligidir. Chindan ham, har yili bu quduq suvidan millionlab ziyoratchilar ichadilar, o‘zlar bilan olib ketadilar. Ammo bir xil me’yorda suv beradi.
Ayni paytda Marva tepaligi ostida zam-zamni to‘playdigan va uni sovutadigan markaz tashkil etilgan. Sovutish uchun esa uning o‘zidan qilingan muz qo‘shiladi, xolos. Xohlovchilar zam-zamning sovitilmaganidan ichishi uchun ham zarur shart-sharoitlar yaratilgan.
Umrani bajarib bo‘lgan ziyoratchilarning qaysi biri bilan suhbatlashmaylik, zamzam suvini ichgach, charchoqlari unut bo‘lgani, o‘zlarini tetik his qila boshlaganini aytishadi.
Ha, Makka — Olloh nazari tushgan, O‘zi aziz qilgan muqaddas manzil. Binobarin, hazrati Odam alayhissalom Momo Havoni shu yerda topdi, ular, yo‘qotgan jannatga shu yerda yetishdilar. Hazrati Ibrohim alayhissalom, u zotning zavjalari Hojar ona va o‘g‘illari Ismoil shu yerda Ollohning og‘ir sinovidan sharaf bilan o‘tdilar. Oxirgi zamon payg‘ambari Muhammad (s.a.v.) insoniyatga qaratilgan so‘nggi ilohiy xitobni shu yerda qabul qildilar...
Umrani bajargan o‘zbekistonlik ziyoratchilar Zulhijja oyining sakkizinchi tuniga qadar, ya’ni yolg‘on arafagacha Ka’bani tavof qilib, toat-ibodatda bo‘ladilar. Xalqimiz, yurtimiz xaqqiga duoda bo‘ladilar.




Said RAHMONOV
Bugunning gapi
“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
“Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.
Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.
Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!
Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).
Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.
Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.
Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.
Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.
Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.
Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.
Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.
Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.
Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.
Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:
O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.
Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.
Tolibjon NIZOM