Sevikli ayollarini xotirlab, vafo tariqasida uning yaqinlariga hadyalar yuborib turardilar.

Muhabbatlarini izhor qilish uchun ayollari og‘izlarini qo‘ygan joyiga muborak og‘izlarini qo‘yib suv ichardilar, taom yerdilar.

Ayollari bilan kechalari sayr qilib gaplashib yurardilar.

Muborak sochlarini tarash sharafini ayollariga qoldirardilar.

O‘ta sabrli, o‘ta halim er edilar. Hatto bir safar pokiza juftlaridan birlari kundoshi yuborgan, ichida taomi bor laganni rashk sababli bir urib sindirganlarida ham ul zoti bobarakot indamaganlar. Aksincha, yerga to‘kilgan taomni singan laganga yig‘ib, voqeani kuzatib turgan mehmonlarga «Onangiz rashk qildi, taomdan olinglar» deya tabassum qilganlar.

Ul zot juftlarining nozu karashmalariga chidar, erkaliklarini ko‘tarar, ular bilan mutoyiba qilishar, ularga lutfiy muomala qilib, o‘ynashar edilar.

Idishdagi taomdan bir necha luqma ayollarining og‘izlariga solib qo‘yardilar.

Uyda ayollariga go‘zal muomala qilib, ularning ko‘ngillarini ko‘tarar, shodliklariga shodlik qo‘shar, qalb bisotlaridagi shirin so‘zlarini ularga ilinar, uy ishlarida qarashardilar.

Ul zot nafaqat odamlarning, balki Payg‘ambarlarning eng ulug‘i, odamlarga ham, oila a’zolariga ham eng yaxshi muomala qiluvchi, ularga eng ko‘p manfaat keltiruvchi edilar.

Ul zoti bobarakot eng mehribon ota, eng go‘zal er, eng buyuk murabbiy edilar.

Alloh taoloning ul zotga ko‘plab salovot va salomlari bo‘lsin!

Nozimjon Hoshimjon tarjimasi