Tanlovga!
Muhammad Said Sog‘ujiy “Etikof” bobida quyidagilarni aytadilar:
“E’tikof” lug‘atda “turmoq”, “tutib turmoq” degan ma’nolarni anglatadi. Shariatda esa maxsus joy bo‘lmish masjidda ro‘zador holda e’tikof niyati ila turish, qolishdir. E’tikof agar ixlos va go‘zal niyat bilan qilinsa, savobi ulug‘ amallardandir. Ato ibn Abu Raboh aytadi: “Etikof o‘tiruvchi xuddi birovning eshigida o‘zining ulkan hojatini ravo qilishlarini so‘rab: “Mening hojatimni chiqarmaguningizcha o‘rnimdan turmayman”, deyotgan kishiga o‘xshaydi. Shu bois, Allohning uyida e’tikof o‘tirgan odam to gunohlarimni kechirmaguningcha o‘rnimdan turmayman, degandek bo‘ladi.
Zuhriy aytadi: “Insonlardan ajablanaman, qanday qilib e’tikofni tark qilishdi ekan. Nabiy sallollohu alayhi vasallam bir ishni tark qilib, goho uni qilar edilar. Ammo, e’tikofni to vafotlariga qadar tark qilmadilar”.
U uch qismga bo‘linadi:
Chunki, ramazon oyining oxirgi o‘n kunligidagi e’tikof kifoya qilish yo‘li bilan sunnati muakkadadir. Nabiy sallollohu alayhi vasallam bunga qattiq amal qilganlar. Sayyida Oisha roziyallohu anhodan rivoyat qilinadi: “Nabiy sallollohu alayhi vasallam ramazonning oxirgi o‘n kunligida to Alloh taolo jonlarini qabz qilguncha e’tikof o‘tirar edilar. U kishidan so‘ng ayollari e’tikof o‘tirishardi”.[1]
E’tikof o‘tiruvchi ramazonning oxirgi o‘n kunligida masjidga kirib, hayitning hilolini ko‘rganda qaytib chiqadi.
Nazr e’tikofini qilgan odam eng kamida bir kun masjidda o‘tirishi kerak. Umar roiziyallohu anhu Nabiy sallollohu alayhi vasallamga: “E’tikofni nazr qilgan edim”, deganlarida, U zot: “E’tikof o‘tir va ro‘za tut”, deganlar.[2]
Jamoati, imomi va muazzini bor masjidda e’tikof o‘tiriladi. Va bu afzal hamdir. Ayol kishi esa uyining masjidida, namoz o‘qiydigan yerida e’tikof o‘tiradi. Erkaklar borasida e’tikofning hukmlari, uyida e’tikof o‘tirgan ayolga ham teng joriy qilingan.
E’tikof o‘tirgan odam masjiddan faqatgina uzr va hojatlar uchungina chiqadi. Masalan, insoniy ehtiyoj bo‘lmish hojatga borish, najosatni ketkazish, junublikdan g‘usl qilish; zaruriy ehtiyoj bo‘lgan masjidning qulashi, o‘zi yoki narsaning halok bo‘lishidan qo‘rqib chiqishi yoki zolim majburlab masjiddan chiqarishi – e’tikof o‘rnidan chiqishga sabab bo‘ladi. Lekin, o‘sha zahotiyoq boshqa masjidga borib o‘tiradi. Shariy uzr – juma namoziga borish uchun ham chiqadi. O‘zi o‘tirgan joyida juma ado qilinmasa, boshqa masjidga boradi, namozdan forig‘ bo‘lgach, u yerda ortiqcha qolib ketmaydi.
Agar e’tikof joyida uzrsiz bir soatga bo‘lsa ham chiqadigan bo‘lsa, e’tikof buziladi.
E’tikof o‘tirgan odamning yeb-ichishi, oldi-sotdisi, nikohi, raj’ati masjidda bo‘lishi kerak. Nabiy sallollohu alayhi vasallam ham masjidda yeb-ichganlar, gaplashganlar. Oldi-sotdi ham gaplashish kabidir. Ammo masjidga oldi-sotdi qilingan tovarni olib kirish makruhdir. E’tikof o‘tirmagan odamga mutloq masjidda narsani olib kelmasa ham oldi-sotdi qilish makruh sanaladi.
E’tikof o‘tirgan odam gapirsa, faqat yaxshi so‘zlarni so‘zlaydi. Tilini insonga keraksiz bo‘ladigan so‘zlardan saqlaydi. Gapirmasdan jim o‘tirib e’tikof qilib ham bo‘lmaydi. Bu bizning shariatimizda savob olib keladigan ish emas, aksincha makruhdir.
Etikof o‘tiruvchiga yaqinlik va unga olib boradigan noma’qul ishlarni qilish harom sanaladi. Chunki, Alloh taolo bayon qilib aytadi:
وَلَا تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنْتُمْ عَاكِفُونَ فِي الْمَسَاجِدِ
“Masjidlarda e’tikof o‘tirgan holingizda yaqinlik qilmang”. (Baqara, 187)
Yaqinlikka olib boradigan ishlar o‘pish, quchoqlash va shu kabi ishlardir. Hajda ham xuddi shunday. Ro‘zada buning aksi bo‘lib, harom hisoblanmaydi. Uning rukni faqat yaqinlikdan tiyilishdir. Olib boruvchilaridan emas.
E’tikof o‘tirgan odam xoh kunduzi bo‘lsin, xoh kechasi bo‘lsin, qasddan bo‘lsin, yoddan chiqarib bo‘lsin, oilaviy aloqa qilsa, e’tikofi botil bo‘ladi. Agar ayolini o‘pishi, ushlashi bilan erkaklik quvvati tushib ketadigan bo‘lsa ham, e’tikof buziladi. Agarda suyuqlik tushmasa, garchi harom ishni qilgan bo‘lsada, e’tikof buzilmaydi. Yoddan chiqqan holatda ham e’tikof buzilishining sababi – e’tikof holati eslatib turuvchi, ma’lum va ochiq ishdir. Ya’ni inson g‘ofil qoladigan vaziyat emas. Hajda ham xuddi shunday. Haj qilayotgani esidan chiqib qolishi mumkin emas. Ro‘zada buning aksi bo‘lib, esdan chiqarib yaqinlik qilib qo‘ysa, ro‘za buzilmasdi. Ro‘zadorlik holati yodda tez turadigan holat emas.
Agar bir necha kunlarning e’tikofini nazr qilsa, kechalari ham kirib ketadi. Ro‘zada kunni nazr qilsa, kunduzining o‘zi kiradi, kechasi ro‘zaga kirmaydi. Kechalari ro‘zaga xoslanmagan. E’tikofda esa tunlari ham unga ergashtirilgan, xoslangan.
Abu Hanifa rohimahullohga ko‘ra, e’tikofga kirishish ila, u lozimiy – tugatib, davom ettirib qo‘yish shart bo‘ladigan ishga aylanadi”. (Matn tugadi)
Etikof o‘tirgan odam nimalar qilagani afzal?
E’tikof o‘tirgan xoh erkak bo‘lsin, xoh ayol bo‘lsin, besh vaqt namozi, nafl, qazolar o‘qiydi. Qur’on tilovati, zikr, istig‘for va tavbani ko‘paytiradi. Garchi masjidda saharlik va iftorlik qilish mumkin bo‘lsada, dangasalikka va uyquga sabab bo‘ladigan darajada ko‘p yeb-ichmaydi. Luqmasiga e’tibor beradi. Gaplashish joiz bo‘lsada, uni ko‘rgani kelganlar bilan gapni qisqa qiladi. O‘zi bilan mashg‘ul bo‘ladi. Iloji bo‘lsa zamonaviy jihozlari – telefon va planshetni o‘chirib qo‘yadi. Internetda vaqtini ketkazmaydi.
Ayol kishilar ham ramazonda savob ishlab, Allohga yaqin kishilardan bo‘lib olishga haqqilari bor. Ularni kundalik og‘ir ishlar bilan band qilib, kezi kelsa, dalalarda ishlatib, ketmon choptirib, kerak-nokerak yerlarni tozalatib, muntazam mehmonga olib borib vaqtini xayf qilmagan ma’qul. Aksincha, oila yumushlari va farzand tarbiyasi bilan birga tutayotgan ro‘zalariga ko‘mak beraylik. E’tikof o‘tirishga sizdan ruxsat so‘rasalar, Alloh roziligi yo‘lida qo‘lingizdan kelsa sharoit qilib bering. Ularni ham yolg‘iz Allohga yuzlanib munojaat qilishlariga sababchi bo‘lib qoling. Zero, qanchadan-qancha ayollar e’tikof nimaligi u yoqda tursin, ro‘za tutmaydi, ramazonni nazar-pisand qilmaydi. Qur’ondan uzoqda. Shu bois, Alloh tomon cho‘zilgan qo‘llarni quruq qaytarmang!
“Fiqhul hanafiy va adillatuhi” kitobidan
Xadichai Kubro ayol-qizlar bilim yurti
o‘qituvchisi N.Saidakbarova tarjimasi
[1] “Sahihul Buxoriy”
[2] “Sunani Doraqutniy”
Insonga mehr ko‘rsatish, muhtojning holidan xabar olish, bemorga tasalli berish va ehtiyojmandlarga ko‘mak qo‘lini cho‘zish xalqimiz ma’naviyatining azaliy fazilatlaridandir. Islom ta’limotida ham saxovat, mehr-oqibat va inson qadrini ulug‘lash eng ulug‘ amallardan biri sifatida e’tirof etilgan. Chunki bir insonning ko‘nglini ko‘tarish, uning qalbiga umid va ishonch bag‘ishlash jamiyatda mehr-muhabbat, hamjihatlik va totuvlikni mustahkamlaydi.
Shu ezgu qadriyatlarni hayotga tatbiq etish, aholining ehtiyojmand qatlamlarini qo‘llab-quvvatlash va yurtdoshlarimiz qalbida mehr-shafqat tuyg‘ularini yanada kuchaytirish maqsadida 2026 yil 13 avgust kuni Samarqand viloyati Urgut tumanida keng ko‘lamli ma’naviy-ma’rifiy hamda xayr-saxovat tadbirlari o‘tkazildi.
Mazkur xayrli tadbirlarda Samarqand viloyati bosh imom-xatibi vazifasini vaqtincha bajaruvchi Nursultonxon domla Abdumannonov, viloyat bosh imom-xatibi o‘rinbosari Xayrullo domla Sattarov, VAQF xayriya jamoat fondi Samarqand viloyati filiali rahbari Yoqubjon domla Mansurov, uning o‘rinbosari A.Sultonov, shahar va tuman bosh imom-xatiblari, «Haj–2026» ziyoratchilari, mahalla faollari va nuroniylar ishtirok etdilar.
O‘zbekiston Respublikasi davlat mustaqilligining 35 yilligi munosabati bilan o‘tkazilgan ushbu xayrli aksiya doirasida ijtimoiy himoyaga muhtoj, kam ta’minlangan va boquvchisidan ayrilgan 300 ta oila holidan xabar olindi. Ularning xonadonlariga tashrif buyurilib, turmush sharoitlari o‘rganildi, oilalarga zarur oziq-ovqat mahsulotlari yetkazib berildi.
Tashriflar davomida bemor va keksalarning holidan xabar olinib, ular bilan samimiy suhbatlar o‘tkazildi. Ularning haqqiga shifo, xonadonlariga fayzu baraka, yurtimizga tinchlik-xotirjamlik tilab duolar qilindi. Zero, muhtojning ko‘nglini ko‘tarish va uni yolg‘iz emasligini his ettirish ham insonparvarlikning yuksak ko‘rinishidir.
Shu bilan birga, hayotida turli ijtimoiy qiyinchiliklarga duch kelgan hamda yot g‘oyalar ta’siriga tushib qolish xavfi mavjud bo‘lgan ayrim fuqarolar bilan yakka tartibda muloqotlar tashkil etildi. Suhbatlarda sof e’tiqod, oila muqaddasligi, farzand tarbiyasi, halol mehnat, Vatanga sadoqat, milliy va diniy qadriyatlarga hurmat, shuningdek, turli buzg‘unchi g‘oyalarga nisbatan ma’naviy immunitetni mustahkamlash masalalari hayotiy misollar asosida tushuntirildi.
Tadbirlar doirasida Urgut tumanidagi jome masjidlarda peshin namozidan so‘ng ma’naviy-ma’rifiy uchrashuvlar ham o‘tkazildi. Ularda mehr-oqibat, qo‘ni-qo‘shnichilik munosabatlarini mustahkamlash, yoshlarni milliy va diniy qadriyatlarga sodiqlik ruhida tarbiyalash, oila tinchligini asrash, jamiyatda o‘zaro hurmat va ahillik muhitini qaror toptirish kabi dolzarb mavzular atroflicha yoritildi.
Uchrashuvlar yakunida mamlakatimiz tinchligi, xalqimiz farovonligi, Vatanimiz ravnaqi va yosh avlodning ilmli, odobli hamda vatanparvar insonlar bo‘lib voyaga yetishi haqida xayrli duolar qilindi.
Bugun yurtimizda inson qadrini ulug‘lash, aholining ehtiyojmand qatlamlarini har tomonlama qo‘llab-quvvatlash, jamiyatda mehr-saxovat va o‘zaro g‘amxo‘rlik muhitini qaror toptirishga alohida e’tibor qaratilmoqda. Urgut tumanida o‘tkazilgan mazkur xayrli tadbirlar ham ana shu ezgu maqsadlarga xizmat qilib, aholi o‘rtasida hamjihatlik, bag‘rikenglik va insonparvarlik tuyg‘ularini yanada mustahkamladi.
Mehr bor joyda ishonch, saxovat bor joyda baraka, inson qadri ulug‘langan jamiyatda esa tinchlik va farovonlik qaror topadi. Ana shunday ezgu amallar xalqimiz o‘rtasidagi birdamlik rishtalarini mustahkamlab, yurtimizning yanada obod va fayzli bo‘lishiga xizmat qiladi.
Samarqand viloyati vakilligi matbuot xizmati