Buyuk tobeinlardan Ato ibn Yasor rahimahulloh hikoya qiladilar: «Ibn Abbos roziyallohu anhuning oldilariga bir kishi kelib: «Bir ayolga sovchi qo‘ydim. Menga turmushga chiqishdan bosh tortdi. Boshqa odam sovchi qo‘ysa, unga turmushga chiqishni istab, (sovchiga rozi bo‘libdi). Ayolning qilgan ishidan g‘azablanib, uni o‘ldirdim. Endi mening tavba qilishimga imkon bormi?» deb so‘radi.

Ibn Abbos roziyallohu anhu undan: «Onang hayotmi?» deya so‘radilar. U «Yo‘q» deb javob berdi. Shunda u kishi: «Allohga tavba qil! Imkoning boricha solih amallarni ado etib U Zotga qurbat hosil qilishga urin!» dedilar.

Men Ibn Abbos roziyallohu anhudan: «Nima uchun u odamdan onasi tirikligini so‘radingiz?» deb so‘rasam, u kishi: «Men onaga yaxshilik qilishdan ko‘ra Alloh azza va jallaga mahbubroq, U Zotga yaqinlashtiradiganroq amalni bilmayman» deya javob berdilar».

Ibn Javziy rahimahullohning «Al-Birru vas sila» nomli kitobidan Nozimjon Iminjonov tarjimasi