Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam)ga bir muddat vahiy kelmay qoldi. Bundan Payg‘ambarimiz (alayhissalom) tashvishga tushib mahzun bo‘ldilar. Mushriklar: “Muhammadning Rabbisi unga g‘azab qildi, uni tark etdi”, dedilar. Shunda Alloh taolo Zuho surasini nozil qildi (Abul Barakot Nasafiy. “Madoriku at-tanzil va haqoiqu at-ta’vil”).
Qasamyod eturman choshgoh vaqti bilan va (o‘z zulmati bilan atrofni) qoplab turgan tun bilanki. Choshgoh vaqti quyosh ko‘tarilayotgan payt, kunduzning boshlanishidir.
“(o‘z zulmati bilan atrofni) qoplab turgan tun”dan murod odamlar va turli ovozlarlardan holi bo‘lgan sokinlik, sukunat qamrab olgan kechadir.
(ey, Muhammad!) Robbingiz Sizdan voz kechgani ham yo‘q, yomon ko‘rib qolgani ham yo‘q! Choshgoh va tun bilan qasamki, ey Muhammad, Parvardigoringiz Sizni payg‘ambarlikka tanlaganidan so‘ng tark etgani yo‘q, sizni yaxshi ko‘rganidan keyin g‘azab ham qilgani yo‘q.
Bu oyat mushriklarning “Robbisi uni tashlab qo‘ydi”, degan so‘zlariga raddiyadir (Shayx Muhammad Ali Sobuniy. “Sofvatut tafasiyr”).
Albatta, Siz uchun oxirat (saodati) dunyo (farog‘ati)dan yaxshiroqdir. Yaqinda Rabbingiz Sizga (shunday ne’matlarni) ato eturki, Siz, albatta, (undan) rozi bo‘lursiz.
O‘tkinchi dunyodan oxirat diyori, jannat va undagi boqiy ne’matlar yaxshiroqdir. Chunki Alloh taolo oxiratda sizga jannat va undagi havzi Kavsarni, qiyomatda ummatingizni shafoat qilish maqomi (maqomi mahmud)ni tayyorlab qo‘ygan. Bu haqda Alloh taolo boshqa oyatda bunday marhamat qiladi: “Shoyadki, Robbingiz Sizni (Qiyomat kunida) maqtovli (shafoat qiladigan) maqomda tiriltirsa” (Isro surasi, 79-oyat).
Maqomi mahmud bu Qiyomat kunida Payg‘ambarimiz alayhissalomga ato etiladigan buyuk shafoat maqomidir. Qiyomat kunida ummatlarini shafoat qiladilar. Rasululoh (sollallohu alayhi va sallam): “Har bir payg‘ambarning qabul bo‘ladigan duosi bor. Men duoimni ummatimga shafoat qilish uchun oxiratga olib qo‘ydim” deganlar (Imom Buxoriy rivoyati).
(Ey, Muhammad! Rabbingiz) Sizni yetim holda topib, boshpana bermadimi?! Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) ona qornidaliklaridayoq otalaridan, olti yoshlarida onalaridan ayrildilar. Alloh taolo u zotning bobolari qalbiga cheksiz mehr-shafqat hissini soldi. Bobolari Abdulmuttalib vafotidan so‘ng Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) amakilari Abu Tolibning qaramog‘ida qoldilar. Uzoq yillar Abu Tolib u zotni himoya qildi. Bularning barchasi Alloh taoloning hikmati va inoyati bilan bo‘ldi.
Yana Sizni gumroh (g‘ofil) holda topib, (to‘g‘ri yo‘lga) hidoyat qilib qo‘ymadimi?!
Alloh taolo Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam)ga vahiy yuborib, u zotga shariatni bildirdi va Qur’ondan ta’lim berdi. Alloh taolo boshqa oyatda bunday marhamat qiladi: “Agar (Biz) Sizni (haq yo‘lda) sobitqadam qilmaganimizda...” (Isro surasi, 74-oyat).
Hodiy (Hidoyat qiluvchi) – Alloh taoloning sifatlaridan biri bo‘lib, U Zot O‘zi xohlagan kimsani fazli ila hidoyat qiladi. “Alloh kimni hidoyat qilsa, bas, o‘sha hidoyat topuvchidir. Kimni yo‘ldan ozdirsa, bas, ular uchun Undan o‘zga do‘stlarni topa olmassiz, ularni Qiyomat kunida yuztuban hollarida ko‘r, soqov, kar qilib tiriltirurmiz” (Isro surasi, 97-oyat).
Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) Alloh taolodan hidoyatni ya’ni to‘g‘ri yo‘lda sobitqadamlikni so‘rab: “Allohim! Men Sendan hidoyatni, iffatni, behojatlikni so‘rayman”, deb duo qilardilar (Imom Muslim rivoyati).
Sizni kambag‘al holda topib, (Xadichaga uylanishiningiz tufayli) boy qilib qo‘ymadimi?! Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) Xadicha binti Xuvaylid (roziyallohu anho)ning tijorat karvonlariga boshchilik qilganlari va keyinchalik u ayolni nikohlariga olganlaridan keyin boy-badavlat kishilardan biriga aylandilar.
Alloh taolo u zotni moddiy tarafdan to‘kis qilib qo‘ydi va qanoatli qildi. Dunyoning o‘tkinchi matohlariga berilmadilar. Chin boylikni nafs xotirjamligida deb bildilar. Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Boylik mol-dunyoning ko‘pligida emas. Balki nafs to‘qligidir”, dedilar (Imom Muslim, Imom Termiziy rivoyati).
Bas, endi Siz (ham) yetimga qahr qilmang! Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam)ning yetimlikda voyaga yetishlarining katta hikmat bor edi. U zot yetimlikni his etganlari uchun ham ularga nisbatan mehribon, hamisha yetimparvar bo‘ldilar va boshqalarni ham shunga targ‘ib etdilar. Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Men va yetimni o‘z qaramog‘iga olgan kishi jannatda mana shunday yonma-yon turamiz” – deb ko‘rsatkich va o‘rta barmoqlari orasini ochib ko‘rsatdilar” (Imom Buxoriy rivoyati).
Soil (gado)ni esa (malol olib) jerkimang! Biror narsa so‘rab kelgan tilanchini haydamang, unga muloyim bo‘ling. Ehson, hadya bering yoki chiroyli muomala bilan ortiga qaytaring.
Shuningdek, ilm o‘rganish maqsadida biror savol so‘rab kelganni haydamang, unga o‘rtaging (Abul Barakot Nasafiy. “Madoriku at-tanzil va haqoiqu at-ta’vil”).
Rabbingizning (Sizga ato etgan barcha) ne’mati haqida esa (odamlarga) so‘zlang! Alloh taolo bergan ne’matlar haqida gapirish shukrning bir ko‘rinishidir. Chunki banda o‘ziga yetgan in’om yolg‘iz Alloh taoloning fazli bilan ekaniga ishonadi va e’tirof etadi.
Anas ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: “Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) minbarda turib: “Kim oziga shukr qilmasa, ko‘piga ham shukr qilmaydi. Kim odamlarga shukr qilmasa, Allohga ham shukr qilmaydi. Allohning ne’matlari haqida gapirish shukrdir. Uni tark qilish kufrdir. Jamoat rahmatdir”, dedilar” (Imom Bayhaqiy rivoyati).
Abu Rajo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)ni qo‘lida shoyidan bo‘lgan choyshabni olib ketayotganini ko‘rdim. Ilgari uni bu holda hech ko‘rmagan edim. Shunda u: «Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Alloh taolo bir bandasiga biror ne’matni bersa, o‘sha bandasida bergan ne’matini asari ko‘rinib turishini yaxshi ko‘radi”, deganlarini eshitganman», dedi (Imom Abu Mansur Moturidiy. “Ta’vilatu ahlis-sunna”).
Alloh taolo barchamizni Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam)ga chin ummat bo‘lib, u zotning go‘zal axloqlaridan o‘rnak olib yashashimizni nasib qilsin!
Shayx Muhammad Ali Sobuniyning “Sofvatut tafasiyr”,
Abul Barakot Nasafiyning “Madoriku at-tanzil va haqoiqu at-ta’vil”,
Imom Abu Mansur Moturidiyning “Ta’vilatu ahlis-sunna” asari asosida
Davron NURMUHAMMAD
tayyorladi
Bugunning gapi
“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
“Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.
Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.
Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!
Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).
Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.
Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.
Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.
Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.
Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.
Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.
Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.
Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.
Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.
Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:
O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.
Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.
Tolibjon NIZOM