Havvo – bashariyat onasi, Odam alayhissalomning jufti haloli, yer yuzidagi birinchi ayol. Alloh taolo Havvoni Odam alayhissalomni uzoq vaqt uxlatib qo‘yib unga hamroh bo‘lishi uchun yaratdi. Alloh taolo u ikkisini jannatda yaratdi va ular u yerda muayyan vaqt yashaganlaridan so‘ng rizqlarini o‘z mehnatlari bilan topib yashashlari uchun yerga tushirdi.
Alloh taolo Havvoni Odam alayhissalomning qovurg‘asidan, u uxlayotgan vaqtda paydo qildi. Buning sababi, agar Odam alayhissalom uyg‘oq bo‘lganida, Havvoni yaratilish vaqtida u ozor chekkan bo‘lar edi va natijada Havvoni yaxshi ko‘rish o‘rniga, uni yomon ko‘rib qolishi mumkin edi. Ayol kishi esa, aksincha, ozor cheksa yaxshi ko‘radi. Shuning uchun, ayol kishi to‘lg‘oq vaqtida ko‘z o‘ngiga o‘lim kelib tursa-da, og‘riq kuchaygan sari o‘zi dunyoga keltirayotgan farzandiga nisbatan mehru muhabbati jo‘shib boradi. Og‘riq bilan dunyoga keltirgan farzandiga jonini ham fido qilishga doim tayyor turadi. Vaholanki, u erkak kishi ko‘tara olmaydigan og‘riq azobini tortgan bo‘ladi. Shuning uchun Alloh taolo ayol kishini eng yuqori darajadagi og‘riqlarni ham ko‘tara olishga qodir qilib yaratdi. Ayol og‘riqqa erkakka qaraganda uch barobar ortiqroq bardoshli ekan. Chunki u hayoti davomida uch turli og‘riqni boshidan o‘tkazishi bor. Ular: hayz, to‘lg‘oq va nifos vaqtidir.
Havvo onamiz Odam alayhissalomning qovurg‘asidan yaralgan. Ma’lumki, qovurg‘a insonning yuragini tashqi ta’sirdan muhofaza qilib turuvchi muhim a’zodir. Shuning uchun ham u qiyshiq qilib yaratilgan. Agar o‘sha qiyshiq qovurg‘a bo‘lmaganida edi, insonning yuragiga berilgan ozgina zarba yoki turtinish uning hayotiga katta xavf tug‘dirgan bo‘lar edi. Hozirgi zamonaviy texnologiyalarga asoslangan ilm buni tasdiqlab turibdi.
Alloh taolo Odam alayhissalom va Havvo onamizning har birini hayotlari davomida bevosita unga muhtoj bo‘lgan narsalardan yaratdi. Masalan, Odamni tuproqdan yaratdi. Shuning uchun u dehqon bo‘ladimi, temirchi bo‘ladimi, quruvchi bo‘ladimi, duradgor bo‘ladimi – yer bilan muomala qiladi. Havvoni esa yurakni muhofaza qilib turuvchi qiyshiq qovurg‘adan yaratgani uchun u hayoti davomida qalbdan hosil bo‘ladigan mehr-muhabbat bilan muomalada bo‘ladi. Natijada u mehribon ona, sevikli yor, duogo‘y opa-singil va kuyunchak qiz bo‘lib o‘z mehridan bahramand etadi.
Shuning uchun har bir ayol Odamning qiyshiq qovurg‘asidan yaratilgan Havvoning zurriyoti ekanidan faxrlanishi va har bir erkak qiyshiq qovurg‘ani tekislashga behuda urinmasligi, aks holda uni sindirib qo‘yishi mumkinligini anglamog‘i lozim. Zero, undagi qiyshiqlik erkakdagi mehrga nisbatan bir necha barobar ortiq bo‘lgan mehru muhabbat manbaidir.
H.ISHMATBЕKOV,
O‘MI Fatvo bo‘limi mudiri
Bugunning gapi
“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
“Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.
Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.
Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!
Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).
Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.
Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.
Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.
Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.
Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.
Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.
Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.
Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.
Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.
Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:
O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.
Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.
Tolibjon NIZOM