Bir otaxon urush yillarida boshidan o‘tkazgan voqealarni hikoya qilib berdi:
“O‘n ikki ming kishi olmonlar lagerida tutqun edik. Bizga umuman ovqat berishmasdi. Avval o‘t-o‘lanlarni yedik, qancha odam shishib o‘ldi. Keyin tomirlarni kavlashga tushdik, chunki yer ship-shiydam cho‘lga aylangandi. Har kuni yuzlab odam jon berar, mening ham ajalim ko‘zim oldidan o‘tardi. U yerlardan qutulib chiqishga zarracha ishonch yo‘q edi. Shunda ibodatga qattiq berildim. Oldin ham namoz o‘qirdim, lekin o‘limga ro‘para turib ado etganlarim boshqacha bo‘ldi. Qulluq-niyoz faqat Allohga edi. Undan boshqasini unutgan, Undan boshqasidan umidimni uzgandim.
Shunday kunlarning birida chekkaroqda xufton namozini o‘qiyotsam, yonimga bir narsa tap etib tushdi. Namozni tugatib qaradim, simning u yog‘idagi soqchi o‘sha narsaga imo qildi-da, nari ketdi. Olib ochsam, qo‘rda pishirilgan kartoshka ekan! Yuragim hapqirishini ko‘ring. Darhol qo‘ynimga tiqdim. So‘ng uxlagan bo‘lib, sekin shima boshladim. Chaynashga qo‘rqaman, chunki og‘zimda bir narsa borligini bilishsa, meni talab ketishlari aniq edi.
Ertasiga haligi askar yana kartoshka tashladi. Ikki kundan keyin yana… Kunora kelib turgan rizqim menga quvvat bag‘ishlardi. Askar bilan shu tariqa “og‘a-ini” bo‘lib oldik.
Qisqasi, rizqim tugamagan ekan, yetib turdi. Uni qayerdan, qanday yetkazishni rizq beruvchi Zot yaxshi biladi. Ammo, bolalarim, bu rizq faqat namozim sababli edi. Axir namoz o‘qimasam, o‘sha askar meni shuncha mahbus orasidan qanday tanib olardi?!
Shunday qilib, o‘lim lageridan omon chiqdim. So‘ng bizni konlarda ishlatishdi. Qancha odam u yerda o‘lib ketdi. Men esa Allohning marhamati bilan yana omon qoldim. Sovetlar g‘alaba qozonganidan keyin mahbuslarning ko‘pchiligi, sotqin, deya otishga, qamoqqa hukm qilindi, ammo mening peshonamga omonlik yozilgan ekan, sog‘-salomat yurtimga qaytdim. Shuning uchun hamisha Allohga suyaninglar, namoz bilan Allohdan madad so‘ranglar…”
Bu hikoyadan keyin davradagilar buyuk bir ishga – namozga shaylandilar. Zero, vaqti ham kirib qolgan edi.
Manbalar asosida Baxmal tumani «Abay» jome masjidi
imom-xatibi Baratov Alisher tayyorladi
O‘MI Matbuot xizmati
Ozarbayjonda bo‘lib o‘tgan Sayyid Yahyo Bokuviyning boy ma’naviy merosiga bag‘ishlangan xalqaro ilmiy-amaliy konferensiyaning yopilish marosimi ramziy ma’noga ega bo‘lgan tarixiy Ag‘dam shahrida o‘tkazildi. Unda turkiy davlatlar, arab-musulmon mamlakatlari diniy peshvolari, ulamolar va soha mutaxassislari ishtirok etdi.
Tadbirda so‘zga chiqqan O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Shayx Nuriddin Xoliqnazar hazratlari bugungi murakkab davrda tinchlik va hurlik eng bebaho ne’mat ekanini alohida ta’kidlab, ummat birligi, hamjihatlik va diniy-ma’rifiy aloqalarni mustahkamlash zaruratiga to‘xtaldilar. Shuningdek, davlat Rahbarlari o‘rtasidagi samimiy birodarlik va oliy darajadagi o‘zaro tashriflar xalqlarimiz tarixida yangi sahifa ochganini e’tirof etdilar.
Yig‘ilishda Kavkaz musulmonlari idorasi raisi, Shayxulislom Ollohshukur Poshshozoda ham so‘zga chiqib, yaqinda bo‘lib o‘tgan Ozarbayjon yetakchisining O‘zbekistonga tarixiy tashrifi va imzolangan "Abadiy do‘stlik shartnomasi" qardoshlik munosabatlarimizni yangi bosqichga olib chiqqanini ta’kidladi.
Anjuman yakunida Shayxulislom Ollohshukur Poshshozoda janoblarining taklifiga binoan O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Shayx Nuriddin Xoliqnazar hazratlari yig‘ilganlar va butun islom ummati haqqiga xayrli duolar qildilar. Muftiy hazratlari o‘z duolarida el-yurtlarimiz tinchligi, mamlakatlarimiz farovonligi hamda anjumanda ko‘tarilgan muhim masalalar musulmonlar va butun ummat manfaati uchun xizmat qilishini Haq taolodan so‘radilar.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati