O‘z uyingni o‘zing asra...
Toshkent shahar Yunusobod tumani “Minor” mahallasida uch yarim ming nafardan ortiq aholi istiqomat qiladi. Yurtboshimiz farmoniga binoan, mahallalarda xotin-qizlar bilan alohida ishlovchi bitta mutaxassis faoliyat ko‘rsatishi ta’kidlab o‘tildi. Bu farmonda agar mahallada ayollar soni 2000dan ortiq bo‘lsa, ikkita mutaxassis ishlashi nazarda tutilgan. Bu farmon ijrosi bo‘yicha mahallamizda rejalar ishlab chiqilmoqda.
Ish rejamizga binoan bir safar xotin-qizlar bilan ishlash va oilada ma’naviy-axloqiy qadriyatlarni mustahkamlash mutaxassisi Gulnora Shakirjonova bilan navbatdagi oiladan xabar olish uchun bordik.
Uy sohibasi Hakima opa (ismlari o‘zgartirildi) yoshlari ulug‘, katta oilaning nuroniy maslahatgo‘yi ekanlar. Hikoyalarini qisqacha keltiraman:
“To‘g‘risini aytay, darvoza qo‘ng‘irog‘i chalinsa, bezovta bo‘ladigan bo‘lib qoldim, negaki, yana “Sizlar diniy oqimga kirganlar ro‘yxatida turasizlar” degan gap miyamga tok kabi uriladi. U oqimga kirish u yoqda tursin, o‘sha maxsus ro‘yxatda turish men uchun ulkan qo‘rquv. Eshik jiringlasa, nafaqat o‘zim, kelin va nevaralarim ham jovdirab menga termiladigan xuddi qachongacha bunday xavotirda yashaymiz, deyayotgandek bo‘lardi...
Shu taxlit ancha yillar o‘tdi. To‘g‘risi qo‘ni-qo‘shni, tanish-bilishlar oldida xijolat chekadigan, yig‘in-davralarga qo‘shilolmaydigan bo‘lib qoldik...”
Onaxonning hikoyasi anchayin og‘ir bo‘lib, uning ko‘zlarida o‘sha kunlarning og‘ir izlari, ovozida esa qandaydir o‘kinch-dard zohir edi. U jondan aziz nevaralarining onasi bo‘lgan kelinlari uchun kuyinardi.
Onaxon to‘rt o‘g‘il farzandlarini oliy ma’lumotli qilib, 15 nevara 10 evaraning buvijonisi ekanlar, ammo...
– Mana, onaxon, muhtaram Prezidentimiz tashabbuslari bilan shunday ulug‘ kunlarga yetishdingiz, endi nimalar haqida o‘ylayapsiz?
– Avvalo, ming rahmat shu odil yurtboshimizga! Biz kabi onalarning ohini eshitdilar, adolatni qaror toptirdilar. Uzoq yillar kutubxonada ishladim. Xalqqa kitoblar orqali ziyo ulashdim. Ikkala kelinim ham mehnatkash, xalq xizmatida. Ro‘zg‘orlari tinch, hayotlari yana o‘z iziga tushdi. Chehralari yorishib, har kun adolatli qaror uchun davlatimizdan minnatdor bo‘lib, duoda yashayapmiz.
Biz bu oila ostonasidan uzoqlashar ekanmiz, bilib-bilmay qilgan gunohlari afv qilingan yoxud qandaydir adashuv natijasi o‘laroq “aybdor” bo‘lib qolgan hamyurtlarimiz boshidan qora bulut arigani rostligiga quvondik.
Dilorom KARIMOVA
O‘MI matbuot xizmati
Ulamolarning ba’zilari: “Barcha yaxshiliklar shu hadisda jamlangan”, degan bo‘lsalar, ayrimlari: “Ushbu hadis Islomning yarmidir, chunki hukmlar Haq taologa yoki maxluqotlarga tegishli bo‘ladi. Ushbu hadis maxluqotlarga tegishli hukmlarni yoritib bergan”.
“Jome’ul kabir” kitobida Muhammad ibn Abdulloh ibn Salom aytadi: «Kunlarning birida Rasululloh sollallohu alayhi va sallamning huzurlariga kelib: “Menga qo‘shnim ozor beryapti”, dedim. Shunda u zot: “Sabr qil”, dedilar. Ikkinchi marta kelganimda ham: “Sabr qil”, dedilar. Uchinchi bor kelganimda: “Ko‘ch-ko‘roningni yig‘ishtir-da, ko‘chaga olib chiq. Kim uchrasa, unga: “Qo‘shnim menga ozor bermoqda”, deb aytgin”, dedilar. Shu sabab o‘sha qo‘shning insonlarning malomatiga qoladi» deb, so‘ngra: “Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, yaxshi gap gapirsin yoki jim tursin. Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, qo‘shnisiga yaxshilik qilsin”, dedilar.
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa…” jumlasidagi “iymon”dan murod “mukammal iymon”dir. Alloh va oxirat kuniga xoslanganining hikmati shuki, Yaratgan Zotga va qiyomatda amaliga yarasha jazo berilishiga iymon keltirgan kishi “Yaxshi gap gapirsin yoki jim tursin”.
Imom Navaviy rahmatullohi alayh aytadi: “Agar bir kishi gapirishni xohlasa, gapiradigan gapi haqiqatan yaxshi va savobga loyiq bo‘lsa, gapirsin. Agar gapirmoqchi bo‘lgan gapi haromga yoki makruhga eltadigan bo‘lsa, tiyilsin”. Chunki Alloh taolo Qur’oni karimda: “U (inson) biror so‘zni talaffuz qilmas, magar (talaffuz qilsa), uning oldida hoziru nozir bo‘lgan bir kuzatuvchi (farishta u so‘zni yozib olur)”, degan (Qof surasi, 18-oyat).
Abu Muhammad ibn Abu Zayd Molikiy rahmatullohi alayh aytadi: “Barcha yaxshi odoblar to‘rt hadisdan tarmoqlanadi:
Luqmoni Hakim o‘g‘liga bunday vasiyat qilgan: “Agar gapirish kumush bo‘lsa, sukut oltindir”.
Ibn Muborak aytadi: “Agar gap Alloh taoloning toati borasida bo‘lsa, kumushdir, Alloh taologa gunoh qilishdan sukut qilmoq esa oltindir”.
Zunnun Misriy rahmatullohi alayh aytadi: “Insonlarning eng yaxshisi o‘z tiliga egalik qila olganidir”.
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, mehmonini hurmat qilsin”. Qo‘shniga yaxshilik qilish, unga ozor bermaslik mo‘min kishi Islomining to‘g‘riligi va iymonining komilligidan hisoblanadi. Alloh taolo O‘z Kalomida bunday degan: “Allohga ibodat qilinglar va Unga hech narsani shirk keltirmanglar. Ota-onaga, qarindoshga, yetimlarga, miskinlarga, yaqin qo‘shniga, yon qo‘shniga, yondagi sohibga, yo‘qsil yo‘lchiga va qo‘lingizda mulk bo‘lganlarga yaxshilik qilinglar. Albatta, Alloh dimog‘dor va maqtanchoq kimsani suymas” (Niso surasi, 36-oyat).
Imom Buxoriy rahimahullohdan rivoyat qilingan hadisda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam bunday marhamat qilganlar: «“Allohga qasam, mo‘min bo‘la olmaydi, Allohga qasamki, mo‘min bo‘la olmaydi, Allohga qasamki, mo‘min bo‘la olmaydi”. Shunda Rasulullohdan so‘raldi: “Ey Allohning Rasuli, kim u?” U zot: “Qo‘shnisi uning ozorlaridan, yomonliklaridan va aziyatlaridan omonda bo‘lmagan kishi”, dedilar».
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, mehmonini hurmat qilsin”. Bu xislat payg‘ambarlarning va solih kishilarning xulqlari, odatlari va Islomning go‘zal odoblaridandir. Ibrohim alayhissalom “Mehmondo‘stlarning otasi” deb kunyalangan. Chunki u zot bir yoki ikki mil (o‘rtacha 4000 qadam) yurib, shu asnoda duch kelgan kishini uyiga olib kelib mehmon qilgan.
O‘tkir MAHMUDOV,
“Xoja Buxoriy” o‘rta maxsus islom ta’lim muassasasi o‘qituvchisi
“Hidoyat” jurnalining 2025 yil 9-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws