Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Avgust, 2026   |   2 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:04
Quyosh
05:32
Peshin
12:28
Asr
17:20
Shom
19:27
Xufton
20:52
Bismillah
15 Avgust, 2026, 2 Rabi`ul avval, 1448

Ramazon – taqvo omili

29.05.2018   51671   6 min.
Ramazon – taqvo omili

“Sizlarga muborak oy – Ramazon tashrif buyurdi...” biz ummatlarga bu xabardan ham yaxshiroq xushxabar bo‘lmasa kerak. Habibimiz Rasululloh sollallohu alayhi va sallam Ramazon borasida xabar berib “muborak oy” dedilar. Darhaqiqat, bu oy butun insoniyatga har jihatdan muboraklik – barokatlar ulashadi. Ramazonning barakasi butun olamlar Parvardigori bo‘lgan Alloh taoloning buyrug‘ini bajarish, sabr-qanoat, ehsonu saxovat, insonlarning holidan xabar, yaqinlar qalbiga surur ulashish kabi ishlarda namoyon bo‘ladi.

Lekin biz Ramazonning bu barokatlari haqida emas, balki undan ham muhimroq barokati – uning taqvoga bo‘lgan ta’siri haqida so‘z yuritamiz. Nega aynan taqvo deysizmi? Chunki Alloh taolo biz bandalarga yuborgan dinning asosini taqvo hosil qiladi. Alloh taolo O‘z kalomi sharifida shunday marhamat qiladi:

وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ

 

“Sizlardan oldingi Kitob berilganlarga va sizlarga ham, Allohga taqvo qilingiz, deb amr qilganmiz”. (Niso surasi, 131-oyat)

Qolaversa, taqvo insonni boshqalardan fazilatli qiladigan, uni O‘z Robbisiga yana ham yaqinlashtiradigan xislatdir.

Taqvo aslida saqlamoq, saqlanmoq, qo‘rqmoq deganidir. Shundan kelib chiqib “Taqvo – insonning Alloh taolo buyurganlarini bajarib, qaytargan narsalardan o‘zini saqlashi” desak to‘g‘ri bo‘ladi.

Taqvo – kishining o‘zi va undan qo‘rqadigan narsasi o‘rtasida bir qalqon qilmog‘idir. Bandaning Robbiga bo‘lgan taqvosi esa – banda o‘zi bilan Parvardigori o‘rtasida Uning g‘azabi, nafrati va azobidan saqlaydigan himoya hosil qilmog‘idir. Bu himoyaga esa O‘sha Parvardigorning buyruqlarini bajarib, qaytarganlaridan qaytish, Unga mahbub bo‘lgan amallarni ko‘paytirmoq ila erishiladi. 

Endi esa Ramazonning taqvoga bog‘liq jihatlarini o‘rganib chiqsak:

Ro‘za faqatgina shakliy ibodat bo‘lmay, balki, ro‘zadan asl maqsad ruhiyatni poklash, taqvoni kuchaytirishdir.Alloh taolo bandalariga ro‘zani farz qilishining asl maqsadlaridan biri ham kishilarning taqvo hosil qilishidir. Buning ayni haqiqat ekanini mo‘minlarga  Ro‘zani farz qilib tushgan quyidagi oyatda ko‘rishimiz mumkin:   

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

“Ey, imon keltirganlar! Sizlardan oldingi (ummat)larga farz qilingani kabi sizlarga ham ro‘za tutish farz qilindi, shoyad (u sababli) taqvoli bo‘lsangiz. (Baqara surasi, 183-oyat)

Demak, Alloh taolo ramazon ro‘zasini O‘ziga yaqinlashtiradigan ibodat bo‘lishi bilan birgalikda insonlar gunohlaridan saqlanishi, nafslarini tarbiyalab, ruhiy olamini poklashi buning natijasida esa taqvo hosil qiladigan sabab ham qilgan.

 Ro‘za tutish natijasida inson o‘z shahvatlarini kesadi. Chunki shahvatlar asosi ko‘p taom yeyish, ro‘zador esa o‘z-o‘zidan taomlarni kamaytirish bilan shahvatlar eshigini ham yopadi. Shuning uchun ham Rasululloh sollallohu alayhi va sallam yoshlar jamoasiga qarab shunday xitob qilgan:

“Ey yoshlar jamoasi, sizlardan kim nikohga qodir bo‘lsa uylansin! Albatta u ko‘zni to‘suvchi va farjni saqlovchidir. Kim unga qodir bo‘lmasa o‘ziga ro‘zani lozim tutsin. Chunki ro‘za u uchun (saqlovchi) pardadir”. (Imom Buxoriy, Imom Muslim rivoyati)

Mufassir ulamolarimiz “shoyad (u sababli) taqvoli bo‘lsangiz” oyatining tafsirida quyidagilarni aytishgan:

“Ro‘za taqvo hosil qiladigan sabablarning eng kattasidir. Chunki ro‘za tutishda Alloh taoloning amrini bajarish va man qilgan narsalaridan saqlanish ro‘yobga chiqadi. Ro‘za tutish kishining taqvosiga quyidagicha ta’sir ko‘rsatadi:

  • Ro‘za tutvchi kishi kun davomida yeyish, ichish, ahli ayoli bilan yaqinlik qilish va shu kabi nafsini rohatlantiradigan, Alloh taolo harom qilgan ishlardan o‘zini saqlaydi. Bu bilan Alloh taologa qurbat hosil qilib, qilayotgan amallari uchun savob umidida bo‘ladi;
  • Ro‘zador ma’lum shartlarga binoan Alloh taolo bilan ahdlashib, unga vafo qilayotganini, Alloh taolo esa bandam ahdiga sodiqmi, yoki yo‘qmi, deb, uni kuzatib turganini his qiladi;
  • Ro‘za shaytonlarning insonga bo‘lgan ta’sirini kesadi. Negaki, hadisi sharifga binoan shaytonlar insonlarning qonlari oqadigan joyda harakatlanadi. Qon esa taomlar orqali to‘planadi
  • Ro‘zador toat-ibodatlarni ko‘paytiradi. Ibodatlar esa taqvoni hosil qiladi
  • Boy kishi ro‘za tutish orqali ochlik va yo‘qsillik alamini totib ko‘radi. Bu esa uni kambag‘al, yo‘qsil oilalarga kengchilik qilishga undaydi. Bu ham taqvoni oshiradigan unsurlardan hisoblanadi.

Eng asosiysi, Ro‘za Alloh taolo buyurgan farz ibodat bo‘lgani uchun ham uni qilishning o‘zi taqvo hisoblanadi.

Ibn Mas’ud roziyallohu anhu  “Alloh taologa haqiqiy taqvo qilinglar”(Oli Imron surasi, 102-oyat) oyatini tafsirida shunday deydilar: “Haqiqiy taqvo – Allohga isyon qilmasdan itoat qilish, esdan chiqarmasdan yod etish, ne’matlariga kufr qilmasdan shukr etishdir”.

Hasan Basriy rohimahulloh aytadilar: “Taqvo sohiblari – harom qilingan ishlardan tiyilgan va o‘zlariga farz qilingan amallarni ado qilgan kishilardir”.

Xulosa o‘rnida, bugungi muborak Ramazon oylarida Alloh taolo farz qilgan Ramazon ro‘zasini tutayotgan, boshqa ibodatlarni ado etayotgan musulmonlarning barchasini taqvo sohiblari desak xato qilmagan bo‘lamiz.

 

Elyorjon AHMATQULOV,

TII “Tahfizul-Qur’on” kafedrasi

kabinet mudiri.

Ramazon-2018
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Muz nega suvda cho‘kmaydi? Beruniy va Ibn Sinoning ming yil oldingi ilmiy bahsi

14.08.2026   11533   6 min.
Muz nega suvda cho‘kmaydi? Beruniy va Ibn Sinoning ming yil oldingi ilmiy bahsi

Xorazmlik yosh mutafakkir Abu Rayhon Beruniyning Aristotel fizikasiga bildirgan tajribaviy e’tirozlari va Ibn Sino bilan yozishmalari X-XI asrlar bo‘sag‘asida Markaziy Osiyoda shakllangan mustaqil tanqidiy ilmiy fikrning eng yorqin namunasi hisoblanadi, xabar bermoqda O‘zA.

X asrning oxiri va XI asrning boshlarida Xorazm va Buxoro ilmiy muhitida antik davr yunon falsafasi hamda tabiiy fanlar merosini qayta ko‘rib chiqishga bo‘lgan qiziqish nihoyatda kuchaydi. Aristotelning “Osmon va olam haqida” hamda “Fizika” asarlaridagi ayrim xulosalar o‘sha davr tadqiqotchilari tomonidan so‘zsiz haqiqat sifatida qabul qilinayotgan bir paytda, taxminan 24–26 yoshlardagi Beruniy antik muallifning ayrim qarashlarini amaliy kuzatuv va matematik mantiq yordamida shubha ostiga oldi. Beruniy o‘z e’tirozlari va savollarini xat orqali Buxoroda yashab ijod qilayotgan, o‘sha vaqtda 17–19 yoshlarda bo‘lgan Ibn Sinoga yubordi. Ushbu tarixiy muloqotning bizgacha yetib kelgan matni Ibn Sinoning Beruniy tomonidan berilgan savollarga qator javoblaridan iborat. Manbashunos va sharqshunos Yu.Zavadovskiy ushbu qo‘lyozma matnini rus tiliga o‘girgan va u ilk bor 1957 yilda Toshkentda nashr etilgan. Keyinchalik, 1973 yilda Beruniy tavalludining 1000 yillik yubileyi munosabati bilan falsafa fanlari nomzodi A.Sharipov tomonidan tayyorlangan qayta nashrda ushbu yozishmalarning ilmiy ahamiyati yanada aniqroq yoritilgan.

Beruniyni Aristotel ta’limotidagi ba’zi fizik qoidalarning kuzatuv va tajribaga zid kelishi alohida tashvishga solgan edi. Xususan, “Fizika” bo‘limiga oid savollar orasida moddalarning nur sindirishi va issiqlik yig‘ish xususiyatiga oid aniq tajriba bayon qilinadi. Xorazmlik olim dumaloq va shaffof shisha idishni olib, uni suv bilan to‘ldirganda u billur lupa kabi quyosh nurlarini bir nuqtaga to‘plab, alanga oldirish xususiyatiga ega bo‘lishini ko‘rsatib o‘tadi. Agar ushbu idish suv o‘rniga havo bilan to‘ldirilsa, hech qanday nur yig‘ilmaydi va olov hosil bo‘lmaydi. Beruniy Ibn Sinoga murojaat qilib, suvning bunday o‘ziga xos ta’sir ko‘rsatishi sababini va nega aynan suv mavjud bo‘lganda nurlar to‘planishini so‘raydi. Sharqshunos A.Sharipov tadqiqotlarida ta’kidlanganidek, bu kabi savollar Beruniyning shunchaki nazariy mulohaza yuritmagani, balki aniq fizik hodisalarni tajribada tekshirib ko‘rganini tasdiqlaydi.

Ibn Sino Beruniyning bu savoliga javob berar ekan, suvning tabiatan tiniq, zich va silliq jism ekanini, shu sababli u o‘zidan o‘tayotgan nurni akslantirish va qaytarish xususiyatiga egaligini tushuntiradi. Optimika masalalarida olimlar o‘rtasidagi bahs Platon va Aristotel maktablarining qarashlarini qiyoslash darajasigacha yetib boradi. Ibn Sino ko‘rish jarayoni ko‘zdan nur chiqishi orqali yuz bermaydi degan Aristotel pozitsiyasini himoya qiladi va bu borada Platon qarashlaridan farqli yondashuvni ilgari suradi.

Beruniyning yana bir e’tiborga loyiq tajribaviy savoli suv va muzning zichligi hamda og‘irligi o‘rtasidagi munosabatga bag‘ishlangan. Aristotel nazariyasiga ko‘ra, sovuq va toshsimon qattiq shaklga ega bo‘lgan muz o‘z mohiyatiga ko‘ra tuproq elementiga yaqinroq bo‘lishi va suv tubiga cho‘kishi kerak edi. Lekin Beruniy amaliyotda muzning suv yuzida suzib yurishini ko‘rib, bu hodisaning fizik sababini so‘raydi. Ibn Sino o‘z javobida suv muzlagan paytda uning tarkibida havo zarralari qotib qolishini va aynan shu suyuqlik ichidagi havo pufakchalari muzni suv tubiga cho‘kishiga yo‘l qo‘ymasligini ta’kidlaydi. Yu.Zavadovskiy tomonidan o‘rganilgan ushbu ommaviy munozara o‘sha davr uchun moddalarning fizik holati va termodinamika boshlang‘ich tushunchalari bo‘yicha muhim qadam edi.

Kosmologiya va fazoviy geometriya sohasida ham Beruniy Aristotel da’volarini jiddiy sinovdan o‘tkazadi. Aristotel fazoda osmon sferasi og‘irlikka ham, yengillikka ham ega emas, chunki u markazga yoki markazdan atrofga harakat qilmaydi deb hisoblar edi. Beruniy esa xayoliy tafakkur nuqtayi nazaridan osmon jismi eng og‘ir jismlardan biri bo‘lishi mumkinligini, uning markazga tushmasligi uning vaznsizligini anglatmasligini ilgari suradi. Shuningdek, Beruniy fazo shakli borasida ham to‘xtalib, osmon sferasi mukammal sharsimon bo‘lishi shartligi, u tuxumsimon yoki yasmiqsimon shaklda ham bo‘lishi mumkinligini taxmin qiladi. Ibn Sino esa geometriya va fizika dalillarini keltirib, agar sfera sharsimon bo‘lmasa, uning harakati paytida bo‘shliq hosil bo‘lishi zaruriyatini isbotlashga urinadi.

Aristotelning fazoda olamning o‘ng va chap tomonlari haqidagi qarashlari ham Beruniyning keskin tanqidiga uchraydi. Aristotel jismning o‘ng tomoni harakat boshlanadigan joy deb ta’rif berib, keyinchalik Osmon harakati sharqdan boshlanadi, demak Sharq – bu o‘ng tomon degan xulosa chiqargan edi. Beruniy bunday xulosa chiqarish logikada “mantiqiy aylana” xatoligiga olib kelishini ko‘rsatib o‘tadi. Ibn Sino o‘z javobida Aristotel osmon sferasini tirik jism sifatida tasavvur qilganini aytib, antik muallif mantig‘ini himoya qilishga harakat qiladi.

Ushbu yozishmalar matni O‘zbekiston Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutining 2385-raqamli qo‘lyozmalar fondida saqlanib qolgan. Mazkur manbaning bizgacha yetib kelishida xatlarni ko‘chirib yozgan faqih Ma’sumiyning xizmati borligi xat oxiridagi qaydlarda eslatib o‘tiladi. Yu.Zavadovskiy va A.Sharipov tadqiqotlari shuni ko‘rsatadiki, XI asr boshidagi bu ilmiy bahs nafaqat ikki mutafakkirning shaxsiy muloqoti, balki Turonda tabiatshunoslik fanlari va kuzatuv tajribalariga asoslangan yangi ilmiy uslub shakllanganining tarixiy isbotidir.

Beruniy va Ibn Sino o‘rtasidagi yozishmalar X-XI asrlarda Xorazm va Buxoroda shakllangan ilmiy tafakkur darajasi antik davr falsafasini shunchaki o‘zlashtirish bilan cheklanmay, uni aniq tajriba va mantiqiy tahlil vositasida tanqidiy qayta ko‘rib chiqish bosqichiga ko‘tarilganini anglatadi.

O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

Ibratli hikoyalar