Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Avgust, 2026   |   2 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:04
Quyosh
05:32
Peshin
12:28
Asr
17:20
Shom
19:27
Xufton
20:52
Bismillah
15 Avgust, 2026, 2 Rabi`ul avval, 1448

Ramazon – taqvo omili

29.05.2018   51651   6 min.
Ramazon – taqvo omili

“Sizlarga muborak oy – Ramazon tashrif buyurdi...” biz ummatlarga bu xabardan ham yaxshiroq xushxabar bo‘lmasa kerak. Habibimiz Rasululloh sollallohu alayhi va sallam Ramazon borasida xabar berib “muborak oy” dedilar. Darhaqiqat, bu oy butun insoniyatga har jihatdan muboraklik – barokatlar ulashadi. Ramazonning barakasi butun olamlar Parvardigori bo‘lgan Alloh taoloning buyrug‘ini bajarish, sabr-qanoat, ehsonu saxovat, insonlarning holidan xabar, yaqinlar qalbiga surur ulashish kabi ishlarda namoyon bo‘ladi.

Lekin biz Ramazonning bu barokatlari haqida emas, balki undan ham muhimroq barokati – uning taqvoga bo‘lgan ta’siri haqida so‘z yuritamiz. Nega aynan taqvo deysizmi? Chunki Alloh taolo biz bandalarga yuborgan dinning asosini taqvo hosil qiladi. Alloh taolo O‘z kalomi sharifida shunday marhamat qiladi:

وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ

 

“Sizlardan oldingi Kitob berilganlarga va sizlarga ham, Allohga taqvo qilingiz, deb amr qilganmiz”. (Niso surasi, 131-oyat)

Qolaversa, taqvo insonni boshqalardan fazilatli qiladigan, uni O‘z Robbisiga yana ham yaqinlashtiradigan xislatdir.

Taqvo aslida saqlamoq, saqlanmoq, qo‘rqmoq deganidir. Shundan kelib chiqib “Taqvo – insonning Alloh taolo buyurganlarini bajarib, qaytargan narsalardan o‘zini saqlashi” desak to‘g‘ri bo‘ladi.

Taqvo – kishining o‘zi va undan qo‘rqadigan narsasi o‘rtasida bir qalqon qilmog‘idir. Bandaning Robbiga bo‘lgan taqvosi esa – banda o‘zi bilan Parvardigori o‘rtasida Uning g‘azabi, nafrati va azobidan saqlaydigan himoya hosil qilmog‘idir. Bu himoyaga esa O‘sha Parvardigorning buyruqlarini bajarib, qaytarganlaridan qaytish, Unga mahbub bo‘lgan amallarni ko‘paytirmoq ila erishiladi. 

Endi esa Ramazonning taqvoga bog‘liq jihatlarini o‘rganib chiqsak:

Ro‘za faqatgina shakliy ibodat bo‘lmay, balki, ro‘zadan asl maqsad ruhiyatni poklash, taqvoni kuchaytirishdir.Alloh taolo bandalariga ro‘zani farz qilishining asl maqsadlaridan biri ham kishilarning taqvo hosil qilishidir. Buning ayni haqiqat ekanini mo‘minlarga  Ro‘zani farz qilib tushgan quyidagi oyatda ko‘rishimiz mumkin:   

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

“Ey, imon keltirganlar! Sizlardan oldingi (ummat)larga farz qilingani kabi sizlarga ham ro‘za tutish farz qilindi, shoyad (u sababli) taqvoli bo‘lsangiz. (Baqara surasi, 183-oyat)

Demak, Alloh taolo ramazon ro‘zasini O‘ziga yaqinlashtiradigan ibodat bo‘lishi bilan birgalikda insonlar gunohlaridan saqlanishi, nafslarini tarbiyalab, ruhiy olamini poklashi buning natijasida esa taqvo hosil qiladigan sabab ham qilgan.

 Ro‘za tutish natijasida inson o‘z shahvatlarini kesadi. Chunki shahvatlar asosi ko‘p taom yeyish, ro‘zador esa o‘z-o‘zidan taomlarni kamaytirish bilan shahvatlar eshigini ham yopadi. Shuning uchun ham Rasululloh sollallohu alayhi va sallam yoshlar jamoasiga qarab shunday xitob qilgan:

“Ey yoshlar jamoasi, sizlardan kim nikohga qodir bo‘lsa uylansin! Albatta u ko‘zni to‘suvchi va farjni saqlovchidir. Kim unga qodir bo‘lmasa o‘ziga ro‘zani lozim tutsin. Chunki ro‘za u uchun (saqlovchi) pardadir”. (Imom Buxoriy, Imom Muslim rivoyati)

Mufassir ulamolarimiz “shoyad (u sababli) taqvoli bo‘lsangiz” oyatining tafsirida quyidagilarni aytishgan:

“Ro‘za taqvo hosil qiladigan sabablarning eng kattasidir. Chunki ro‘za tutishda Alloh taoloning amrini bajarish va man qilgan narsalaridan saqlanish ro‘yobga chiqadi. Ro‘za tutish kishining taqvosiga quyidagicha ta’sir ko‘rsatadi:

  • Ro‘za tutvchi kishi kun davomida yeyish, ichish, ahli ayoli bilan yaqinlik qilish va shu kabi nafsini rohatlantiradigan, Alloh taolo harom qilgan ishlardan o‘zini saqlaydi. Bu bilan Alloh taologa qurbat hosil qilib, qilayotgan amallari uchun savob umidida bo‘ladi;
  • Ro‘zador ma’lum shartlarga binoan Alloh taolo bilan ahdlashib, unga vafo qilayotganini, Alloh taolo esa bandam ahdiga sodiqmi, yoki yo‘qmi, deb, uni kuzatib turganini his qiladi;
  • Ro‘za shaytonlarning insonga bo‘lgan ta’sirini kesadi. Negaki, hadisi sharifga binoan shaytonlar insonlarning qonlari oqadigan joyda harakatlanadi. Qon esa taomlar orqali to‘planadi
  • Ro‘zador toat-ibodatlarni ko‘paytiradi. Ibodatlar esa taqvoni hosil qiladi
  • Boy kishi ro‘za tutish orqali ochlik va yo‘qsillik alamini totib ko‘radi. Bu esa uni kambag‘al, yo‘qsil oilalarga kengchilik qilishga undaydi. Bu ham taqvoni oshiradigan unsurlardan hisoblanadi.

Eng asosiysi, Ro‘za Alloh taolo buyurgan farz ibodat bo‘lgani uchun ham uni qilishning o‘zi taqvo hisoblanadi.

Ibn Mas’ud roziyallohu anhu  “Alloh taologa haqiqiy taqvo qilinglar”(Oli Imron surasi, 102-oyat) oyatini tafsirida shunday deydilar: “Haqiqiy taqvo – Allohga isyon qilmasdan itoat qilish, esdan chiqarmasdan yod etish, ne’matlariga kufr qilmasdan shukr etishdir”.

Hasan Basriy rohimahulloh aytadilar: “Taqvo sohiblari – harom qilingan ishlardan tiyilgan va o‘zlariga farz qilingan amallarni ado qilgan kishilardir”.

Xulosa o‘rnida, bugungi muborak Ramazon oylarida Alloh taolo farz qilgan Ramazon ro‘zasini tutayotgan, boshqa ibodatlarni ado etayotgan musulmonlarning barchasini taqvo sohiblari desak xato qilmagan bo‘lamiz.

 

Elyorjon AHMATQULOV,

TII “Tahfizul-Qur’on” kafedrasi

kabinet mudiri.

Ramazon-2018
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Ikki ulug‘ ne’mat

14.08.2026   4653   3 min.
Ikki ulug‘ ne’mat

Bismillahir Rohmanir Rohiym

#Mustaqillikning 35 yilligi

 

Mustaqilligimizning 35 yillik to‘yi yaqinlashib, joylarda bayram shukuhi keza boshladi. Bundan dilda shukronalik hissi ortmoqda.

Tarixga nazar tashlansa, hamma davrda ham davlatning rivojlanishi, taraqqiy topishi jamiyatning farovon va osoyishta hayot kechirishiga bog‘liqligi ayon bo‘ladi.

Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam tinchlik-xotirjamlik eng katta ne’mat ekanligini ta’kidlab, bunday deganlar: “Ikki ne’mat borki, ko‘pchilik insonlar uning qadriga yetmaydi. Ular xotirjamlik va sihat-salomatlik” (Imom Buxoriy rivoyati).

Demak, tinchlik va xotirjamlik Alloh ta’oloning behisob bo‘lgan buyuk ilohiy ne’matlaridan. Shunday ekan, tinchlikning qadriga yetib, uning shukrini ado etish insonning burchlaridandir. Zero, hayotning bir maromda davom etishi, Haq taolo buyurgan ishlar xotirjam ado etilishi uchun ham osoyishtalik lozim bo‘ladi. Alloh taolo ham: “Ey, imon keltirganlar! Yoppasiga tinchlik ishiga kirishingiz!” deya buyuradi (Baqara surasi, 208-oyat). Tinchlik, salimlik mavzusi o‘ta muhim bo‘lgani bois Qur’oni karim oyatlaridan o‘rin olgan. Zotan, arab tilidagi “salm”, “silm”, “salom”, va “islom” so‘zlari bir o‘zakdan chiqqan, turli ma’nodagi so‘zlar bo‘lsada, aynan bir maqsadga yo‘naltirilgandir.

Bandaga berilgan ne’matlarning qadriga yetishda va uni asrashda, bizga payg‘amlarlarning otasi bo‘lgan, Ibrohim alayhissalom o‘rnak bo‘lib kelgan. U zot o‘z davrida Makkaga tinchlik, uning ahliga rizq so‘ragani so‘zimizning yorqin misolidir: “Ibrohim: “Ey, Rabbim, bu (Makka)ni tinchlik shahri qilgin va uning aholisidan Allohga va oxirat kuniga ishonuvchilarga (turli) mevalardan rizq qilib bergin” dedi” (Baqara surasi,126-oyat).

Alloh taolo bu orqali Rasululloh sollallohu alayhi va sallamni o‘tgan payg‘ambarlar hayotidan xabardor qilish barobarida, ular so‘ragan narsalarni ham bildirib, shunga chaqirgan.

Bu ne’atlar bardavom bo‘lishi uchun ham insondan shukr va qadrlash talab etiladi. Tinchlik hukm surib turgan joyga yana tinchlik so‘rab duo qilish esa, muqaddas dinimiz buyuradigan ishlardan. Shunday ekan, inson kim bo‘lishidan qat’iy nazar, o‘zi yashab turgan, Alloh ne’mat qilib bergan Vatani, uning zilol suvlari, havosi, nozi ne’matlari va boshqa barcha sharoitlariga shukr qilib, uni ziyoda bo‘lishini so‘rab duo qilishi lozim.

Bugun dunyoda tinchligi, xotirjamligini yo‘qotganlar qancha. Bularni ko‘rib, eshitib turganlar ibrat olib, xulosalar chiqarib, o‘zlari uchun in’om qilingan tinchlik va xotirjamlikni qadrlab, asrab avaylashi lozim.

Yurtimizda hukm surayotgan tinchlik, xotirjamlikni saqlash, uni turli xil g‘arazli xuruj, hamlalardan, fitna va bo‘htonlardan himoya qilish, g‘arzli va manfur kimsalarning makrlariga uchmasdan, yosh avlodni ham ulardan xabardor qilib, islom ta’limotining ezgu g‘oyalarini keng targ‘ib etish har birimizning burchimizdir. Bu xususida Alloh taolo bunday degan: “Ezgulik va taqvo (yo‘li)da hamkorlik qilingiz, gunoh va adovat (yo‘li)da hamkorlik qilmangiz! Allohdan qo‘rqingiz! Albatta, Alloh azobi qattiq zotdir” (Moida surasi, 2-oyat).

Xulosa qiladigan bo‘lsak, dinimizning tinchlik va xotirjamlikka bo‘lgan e’tibori nechog‘lik katta, hamda bag‘rikenglik uning negizi ekani yaqqol namoyon bo‘ladi. Inson o‘zidagi ne’matning qadrini uning ustida mulohaza yuritish, shu ne’matdan o‘zgalar ham bahramand yoki bebahra ekanini o‘ylab ko‘rish bilan biladi. Bu esa Allohga yanada ko‘proq shukr qilishga undaydi.

Ne’matning bardavom bo‘lishi, uning shukri ado etilishiga ham bog‘liq. Yoshi ulug‘ nuroniy otaxon va onaxonlarimiz ushbu ikki ulug‘ ne’matning mustahkamligini so‘rab duo qilishlari shundan. Alloh taolo yurtimiz tinchligi va xotirjamligini barqaror, bardavom, xalqimiz hayotini bundan-da farovon qilsin.

Isomiddin AHROROV

MAQOLA