Ramazon oyi oylarning sultoni, muborakli, ulug‘ oy bo‘lib, bu oy sababidan bandalarga juda ko‘plab yaxshiliklar beriladi. Bu oy insonlar savoblarini ko‘paytirib va gunohlaridan poklanib olishga katta imkoniyatdir. Ramazon oyi nafsni tarbiyalash oyi bo‘lib, inson bu oyda nafsini jilovlab olishi va taqvo hosil qilishi boshqa oylarga nisbatan qulayroq va osonroq bo‘ladi. Chunki, bu oyda jannat eshiklari ochilib, do‘zax eshiklari yopiladi. Shuningdek, bu oyda insonning eng katta dushmani bo‘lmish shaytonlar kishanlanadi. Inson o‘zini turli gunohlarga vasvasa qiladigan shaytonlarning yomonligidan omonda bo‘ladi. Shuningdek, bu oyda bundan boshqa fazilatlar ham bo‘lib, bularning barchasi musulmon kishining gunohlari to‘kilib, savoblarining ko‘payishiga sababchi bo‘ladi. Bu haqida hadisi sharifda shunday deyilgan:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: لَمَّا حَضَرَ رَمَضَانُ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قَدْ جَاءَكُمْ رَمَضَانُ شَهْرٌ مُبَارَكٌ، افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ، تُفْتَحُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَيُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَحِيمِ وَتُغَلُّ فِيهِ الشَّيَاطِينُ، فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر،ٍ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا قَدْ حُرِمَ. رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: U kishi aytdi:
“Ramazon (oyi) kelgach, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Darhaqiqat, sizlarga Ramazon, muborak oy keldi. Alloh sizlarga uning ro‘zasini farz qildi. Unda jannat eshiklari ochiladi va unda jahannam eshiklari yopiladi. Unda shaytonlar kishanlanadi. Unda ming oydan yaxshiroq kecha bor. Kim u kechaning yaxshiligidan mahrum qilinsa, batahqih mahrum qilinibdi”, dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.
Bu hadisda quyidagi fazilatlar sanab o‘tildi:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : « مَنْ قَامَ لَيْلَةَ القَدْرِ إيمَاناً وَاحْتِسَاباً غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ » . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِِ .
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
“Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kim Qadr kechasida iymon keltirgan va savob umid qilgan holda qoim bo‘lsa, uning o‘tgan gunohlari mag‘firat qilinadi”, dedilar”. Muttafaqun alayh.
Demak, yuqoridagi sanab o‘tilgan fazilatlar sababidan inson bu amallarga intiladi va o‘zini yaxshigina tarbiya qiladi. Natijada, u o‘z nafsini yengadi va unda Allohga bo‘lgan taqvosi kuchayadi.
Shuningdek, bu oyda inson ro‘za tutish va kechalarda ibodatlar bilan qoim bo‘lish bilan birga turli xil gunoh ishlarni qilishdan o‘zini saqlash ham kerak. Bu haqida hadisi sharifda shunday deyilgan:
عَنِ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِنَّ الصِّيَامَ جُنَّةٌ فَإِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ صَائِمًا فَلَا يَرْفُثْ وَلَا يَجْهَلْ فَإِنْ امْرُؤٌ شَاتَمَهُ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ: إِنِّي صَائِمٌ. رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: U kishi aytdi:
“Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Ro‘za to‘siqdir. Sizlardan biringiz ro‘zador bo‘lsa, behayo so‘zlarni gapirmasin va johillik ham qilmasin. Agar biror kishi u bilan so‘kishmoqchi yoki urishmoqchi bo‘lsa: “Men ro‘zadorman”, deb aytsin”, dedilar”. Ahmad rivoyat qilgan.
Yana bir boshqa hadisda shunday deyilgan:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ فِي أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ .
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: U kishi aytdi:
“Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Kim yolg‘on so‘zni va unga amal qilishni tark qilmasa, taomi va sharobini tark qilishida Alloh uchun hojat yo‘qdir”, dedilar”. Buxoriy rivoyat qilgan.
Demak, ro‘za tutadigan kishi, yolg‘on, g‘iyobat, tuhmat va behayo gaplarni gapirishdan va birovlarga ozor berishdan saqlanishi lozim bo‘larkan. Aks holda uning ro‘za tutishi va kechalarda qoim bo‘lishidan unga manfaat bo‘lmaydi. Bu haqida hadisi sharifda shunday deyilgan:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كَمْ مِنْ صَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ صِيَامِهِ إِلَّا الْجُوعُ وَكَمْ مِنْ قَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ قِيَامِهِ إِلَّا السَّهَرُ.رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: U kishi aytdi:
“Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Qanchadan qancha ro‘zador borki, u uchun ro‘zasidan faqatgina ochlik bo‘ladi va qanchadan qancha tunda qoim bo‘luvchi borki, u uchun uning qiyomidan faqatgina bedorlik bo‘ladi xolos”, dedilar”. Ahmad rivoyat qilgan.
Demak, insonning tutgan ro‘zasi va tunlardagi o‘qigan taroviyh namozlari mukammal tarzda qabul bo‘lishi uchun, tili va boshqa a’zolari tomonidan sodir bo‘ladigan gunohlardan o‘zini saqlashi lozim bo‘larkan. Bu gunoh ishlarni tark qilish bilan, inson o‘z nafsini jilovlaydi va taqvosini ziyoda qiladi.
Shuningdek, Ramazon Qur’oni Karim oyi bo‘lib, bu oyda Qur’oni Karimni ko‘plab tilovat qilish sunnat amaldir. Chunki, Payg‘ambarimiz alayhissalom Ramazon oyida Jabroil alayhissalomga Qur’onni o‘qib berardilar. Bu haqida hadisi sharifda shunday deyilgan:
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ بِالْخَيْرِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام يَلْقَاهُ كُلَّ لَيْلَةٍ فِي رَمَضَانَ حَتَّى يَنْسَلِخَ يَعْرِضُ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقُرْآنَ فَإِذَا لَقِيَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام كَانَ أَجْوَدَ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ .
Ibn Abbos roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi: U kishi aytdi:
“Nabiy sollallohu alayhi vasallam yaxshilikda insonlarning eng saxiysi edilar. U zotning eng saxiy paytlari Ramazonda huzurlariga Jabroil alayhissalom kelgan bo‘lar edi. Jabroil alayhissalom Ramazon chiqib ketgunicha har kecha u zot bilan uchrashar edi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam unga Qur’onni o‘qib berardilar. Jabroil alayhissalom u zot bilan uchrashganda, esgan shamoldan ham saxovatli bo‘lib ketar edilar”. Buxoriy rivoyat qilgan.
Demak, bu oyda Qur’oni Karim boshqa oylarga nisbatan ko‘proq tilovat qilinadi. Qur’on qancha ko‘p o‘qilsa, insonda Alloh taologa bo‘lgan muhabbati va taqvosi ziyoda bo‘ladi. Unga sakiyna tushadi va uni rahmat farishtalari qurshab oladi.
Xulosa qilib aytadigan bo‘lsak, Ramazon oyi Alloh taolo tomonidan bizga berilgan katta imkoniyat oyidir. Bu oyda har qancha toat-ibodat qilib, gunohlardan o‘zimizni saqlaydigan bo‘lsak, oxiratimiz uchun ulkan zaxiyraga ega bo‘lamiz. Shuningdek, nafsimizni poklab, ibodatlarda bardavom bo‘lishni odat qilib olamiz. Shunga ko‘ra, Ramazondan keyin ham shu ibodatlarda davomli bo‘lish oson bo‘ladi.
“Ko‘kaldosh” Toshkent o‘rta maxsus islom bilim yurti mudarrisi Madaminov Shokirjon.
X asrning oxiri va XI asrning boshlarida Xorazm va Buxoro ilmiy muhitida antik davr yunon falsafasi hamda tabiiy fanlar merosini qayta ko‘rib chiqishga bo‘lgan qiziqish nihoyatda kuchaydi. Aristotelning “Osmon va olam haqida” hamda “Fizika” asarlaridagi ayrim xulosalar o‘sha davr tadqiqotchilari tomonidan so‘zsiz haqiqat sifatida qabul qilinayotgan bir paytda, taxminan 24–26 yoshlardagi Beruniy antik muallifning ayrim qarashlarini amaliy kuzatuv va matematik mantiq yordamida shubha ostiga oldi. Beruniy o‘z e’tirozlari va savollarini xat orqali Buxoroda yashab ijod qilayotgan, o‘sha vaqtda 17–19 yoshlarda bo‘lgan Ibn Sinoga yubordi. Ushbu tarixiy muloqotning bizgacha yetib kelgan matni Ibn Sinoning Beruniy tomonidan berilgan savollarga qator javoblaridan iborat. Manbashunos va sharqshunos Yu.Zavadovskiy ushbu qo‘lyozma matnini rus tiliga o‘girgan va u ilk bor 1957 yilda Toshkentda nashr etilgan. Keyinchalik, 1973 yilda Beruniy tavalludining 1000 yillik yubileyi munosabati bilan falsafa fanlari nomzodi A.Sharipov tomonidan tayyorlangan qayta nashrda ushbu yozishmalarning ilmiy ahamiyati yanada aniqroq yoritilgan.
Beruniyni Aristotel ta’limotidagi ba’zi fizik qoidalarning kuzatuv va tajribaga zid kelishi alohida tashvishga solgan edi. Xususan, “Fizika” bo‘limiga oid savollar orasida moddalarning nur sindirishi va issiqlik yig‘ish xususiyatiga oid aniq tajriba bayon qilinadi. Xorazmlik olim dumaloq va shaffof shisha idishni olib, uni suv bilan to‘ldirganda u billur lupa kabi quyosh nurlarini bir nuqtaga to‘plab, alanga oldirish xususiyatiga ega bo‘lishini ko‘rsatib o‘tadi. Agar ushbu idish suv o‘rniga havo bilan to‘ldirilsa, hech qanday nur yig‘ilmaydi va olov hosil bo‘lmaydi. Beruniy Ibn Sinoga murojaat qilib, suvning bunday o‘ziga xos ta’sir ko‘rsatishi sababini va nega aynan suv mavjud bo‘lganda nurlar to‘planishini so‘raydi. Sharqshunos A.Sharipov tadqiqotlarida ta’kidlanganidek, bu kabi savollar Beruniyning shunchaki nazariy mulohaza yuritmagani, balki aniq fizik hodisalarni tajribada tekshirib ko‘rganini tasdiqlaydi.
Ibn Sino Beruniyning bu savoliga javob berar ekan, suvning tabiatan tiniq, zich va silliq jism ekanini, shu sababli u o‘zidan o‘tayotgan nurni akslantirish va qaytarish xususiyatiga egaligini tushuntiradi. Optimika masalalarida olimlar o‘rtasidagi bahs Platon va Aristotel maktablarining qarashlarini qiyoslash darajasigacha yetib boradi. Ibn Sino ko‘rish jarayoni ko‘zdan nur chiqishi orqali yuz bermaydi degan Aristotel pozitsiyasini himoya qiladi va bu borada Platon qarashlaridan farqli yondashuvni ilgari suradi.
Beruniyning yana bir e’tiborga loyiq tajribaviy savoli suv va muzning zichligi hamda og‘irligi o‘rtasidagi munosabatga bag‘ishlangan. Aristotel nazariyasiga ko‘ra, sovuq va toshsimon qattiq shaklga ega bo‘lgan muz o‘z mohiyatiga ko‘ra tuproq elementiga yaqinroq bo‘lishi va suv tubiga cho‘kishi kerak edi. Lekin Beruniy amaliyotda muzning suv yuzida suzib yurishini ko‘rib, bu hodisaning fizik sababini so‘raydi. Ibn Sino o‘z javobida suv muzlagan paytda uning tarkibida havo zarralari qotib qolishini va aynan shu suyuqlik ichidagi havo pufakchalari muzni suv tubiga cho‘kishiga yo‘l qo‘ymasligini ta’kidlaydi. Yu.Zavadovskiy tomonidan o‘rganilgan ushbu ommaviy munozara o‘sha davr uchun moddalarning fizik holati va termodinamika boshlang‘ich tushunchalari bo‘yicha muhim qadam edi.
Kosmologiya va fazoviy geometriya sohasida ham Beruniy Aristotel da’volarini jiddiy sinovdan o‘tkazadi. Aristotel fazoda osmon sferasi og‘irlikka ham, yengillikka ham ega emas, chunki u markazga yoki markazdan atrofga harakat qilmaydi deb hisoblar edi. Beruniy esa xayoliy tafakkur nuqtayi nazaridan osmon jismi eng og‘ir jismlardan biri bo‘lishi mumkinligini, uning markazga tushmasligi uning vaznsizligini anglatmasligini ilgari suradi. Shuningdek, Beruniy fazo shakli borasida ham to‘xtalib, osmon sferasi mukammal sharsimon bo‘lishi shartligi, u tuxumsimon yoki yasmiqsimon shaklda ham bo‘lishi mumkinligini taxmin qiladi. Ibn Sino esa geometriya va fizika dalillarini keltirib, agar sfera sharsimon bo‘lmasa, uning harakati paytida bo‘shliq hosil bo‘lishi zaruriyatini isbotlashga urinadi.
Aristotelning fazoda olamning o‘ng va chap tomonlari haqidagi qarashlari ham Beruniyning keskin tanqidiga uchraydi. Aristotel jismning o‘ng tomoni harakat boshlanadigan joy deb ta’rif berib, keyinchalik Osmon harakati sharqdan boshlanadi, demak Sharq – bu o‘ng tomon degan xulosa chiqargan edi. Beruniy bunday xulosa chiqarish logikada “mantiqiy aylana” xatoligiga olib kelishini ko‘rsatib o‘tadi. Ibn Sino o‘z javobida Aristotel osmon sferasini tirik jism sifatida tasavvur qilganini aytib, antik muallif mantig‘ini himoya qilishga harakat qiladi.
Ushbu yozishmalar matni O‘zbekiston Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutining 2385-raqamli qo‘lyozmalar fondida saqlanib qolgan. Mazkur manbaning bizgacha yetib kelishida xatlarni ko‘chirib yozgan faqih Ma’sumiyning xizmati borligi xat oxiridagi qaydlarda eslatib o‘tiladi. Yu.Zavadovskiy va A.Sharipov tadqiqotlari shuni ko‘rsatadiki, XI asr boshidagi bu ilmiy bahs nafaqat ikki mutafakkirning shaxsiy muloqoti, balki Turonda tabiatshunoslik fanlari va kuzatuv tajribalariga asoslangan yangi ilmiy uslub shakllanganining tarixiy isbotidir.
Beruniy va Ibn Sino o‘rtasidagi yozishmalar X-XI asrlarda Xorazm va Buxoroda shakllangan ilmiy tafakkur darajasi antik davr falsafasini shunchaki o‘zlashtirish bilan cheklanmay, uni aniq tajriba va mantiqiy tahlil vositasida tanqidiy qayta ko‘rib chiqish bosqichiga ko‘tarilganini anglatadi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati