Ro‘zada mavjud bo‘lgan xususiyat undan boshqa narsada yo‘q. Nega deganda, ro‘zani Alloh taolo O‘ziga nisbat bergan. Hadisi qudsiyda Alloh taolo aytadi: «Ro‘za men uchun va uning ajru-savobini O‘zim beraman» (Imom Buxoriy). Bu nisbatning o‘zi uning naqadar sharafli ekaniga kifoya etadi, chunonchi «Uyimni pok eting» (Haj surasi, 26-oyat), degan kalomida Ka’ba nisbatini o‘ziga xos etganidek.
Ro‘za ikki ma’noga nisbatan fazilatli bo‘ladi:
Ro‘zaning uch xil darajasi bor: ommaviy ro‘za, xos ro‘za, xoslar xossasining ro‘zasi.
Ommaviy ro‘za – bu qorinni taomdan man etish va jinsiy a’zoni shahvoniy his-mayldan ushlash.
Xos ro‘za – bu nazar, til, qo‘l, oyoq, eshitish a’zolari va boshqa barcha vujudni gunohlardan saqlash.
Xosning xos ro‘zasi – bu jirkanchli istaklardan va Allohdan uzoqlashtiradigan fikrlardan qalbning ro‘zador bo‘lishi, Allohdan o‘zga barcha narsalardan qalbning uzoqda bo‘lishi. Bu xildagi ro‘zaning sharxi boshqa o‘rinda keladi.
Xos ro‘zaning odoblari quyidagilardir: ko‘zni haromdan yumish, tilni odamlarga aziyat beradigan harom yoki makruh yo befoyda so‘zlarni aytishdan saqlash, boshqa barcha a’zo va vujudni ehtiyotlash.
Imom Buxoriy hazratlari rivoyat etgan hadisi sharifda bunday deyiladi: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: «Kimki yolg‘on, bo‘hton so‘zni va unga amal etishni tark etmasa, uning yemay-ichmay tutgan ro‘zasiga Allohning hojati yo‘q», deya marhamat qildilar».
Yana ro‘za odoblari mana shulardir: ro‘za tutishni niyat etgan odam kechalari qornini haddan ziyod to‘ydirib yubormasligi, balki u kifoya qilgudek taom yeyishligi kerak. Zero, odam bolasiga qorindan ko‘ra yomonroq to‘ladigan idish yo‘q. U kechaning avvalida to‘yib olsa, kechaning qolgan qismida o‘ziga foyda ola olmaydi. Shu kabi u sahar paytida haddan ortiq to‘yib ovqat yeb olsa, peshin vaqtigacha hech bir foydali amal qila olmaydi, ko‘p yeyishlik yalqovlik va faoliyatsizlikni keltirib chiqaradi. Natijada, ko‘p taom iste’mol etish iroda etilgan maqsadni zoye etadi, chunki ro‘zadan maqsad ochlik hissini tatish va ishtahani tark etishdir.
Ixtiyoriy tutiladigan ro‘za xususida shuni yaxshi bilingki, yil davomida yaxshi kun va ayrim fazilatli ayyomlarda ro‘za tutish mustahabdir. Bu ro‘zalar ta’kidlangan yaxshilik hisoblanib, ramazon oyidan keyingi shavvol oyining olti kun ro‘zasi, arafa kuni ro‘zasi, muharram oyining o‘ninchi kunidagi ashuro ro‘zasi va zulhijja oyining o‘nida tutiladigan ro‘zalardir. Abu Ayyub Ansoriydan rivoyat etiladiki, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam marhamat qildilar: «Kimda-kim ramazon oyi ro‘zasini ado qilib, so‘ng shavvol oyida olti kun ro‘za tutsa, u odam go‘yo yil davomida ro‘zador bo‘libdi» (Imom Muslim).
Shunday ro‘zalarning ba’zisi haftaning dushanba va seshanba kunlarida tutiladi. Qamariy oyning boshi, o‘rtasi va oxiridagi tutilgani afzal ro‘zadir.
Kimki har oyning avvali, o‘rtasi va nihoyasida ro‘zador bo‘lsa, ko‘p yaxshi bo‘ladi. Ammo eng afzali qamariy oyning to‘lgan uch kunlari, ya’ni 13-14-15 kunlari tutilgan ro‘zadir.
Hazrat Dovud alayhissalomning ixtiyoriy tutgan ro‘zalari takrorlanadigan ro‘zalardandir. U zot bir kun ro‘zador bo‘lsalar, ikkinchi kuni ro‘za bo‘lmasdilar. Bu tartibda ro‘zador bo‘lish o‘zida uch ma’noni jam etadi:
Bu – ro‘za ushlash man etilgan kunlarda ham uzluksiz yil bo‘yi ro‘za tutadiganlarga taalluqli. Ammo ikki hayit, tashriq va arafa kunlaridan tashqari yilning boshqa hamma kunlarida ro‘za ushlasa, hechqisi yo‘q. Hishom ibn Urvadan rivoyat etilishicha, u kishining otalari uzluksiz ro‘za tutardilar. Hazrat Oisha onamiz roziyallohu anho ham muttasil ro‘zador edilar. Anas ibn Molik roziyallohu anhu aytdilar: «Abu Talxa Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan keyin uzluksiz qirq yil ro‘za tutdilar».
Biling! Kimning farosati bo‘lsa, ro‘zadan bo‘ladigan maqsadni yaxshi tushunadi va afzal amallarni bajarishda o‘zini ortiqcha qiynamaydigan darajada ish tutadi.
Abdulloh ibn Mas’ud roziyallohu anhu kam ro‘za tutardilar va: «Ro‘za ushlasam, namoz ado etishda zaif bo‘laman, shuning uchun (ixtiyoriy, ziyoda) ro‘za tutishdan namozni ixtiyor etdim», deganlar.
Salaflardan ayrimlari agar ro‘za tutsam, Qur’oni Karimni o‘qishda charchab qolaman, deb ko‘p vaqt ro‘za tutmas edi. Har bir inson holini va o‘ziga nima yaxshiligini o‘zi bilguvchidir.
Manbalar asosida
Piskent tumani «Mulla Bo‘ta Qozi»
jome masjidi imom xatibi
Mirsobit VOHIDOV
tayyorladi
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati