Mana, bir necha oylardan beri kutilgan kunlarga ham yetib keldik: hademay O‘zbekiston Qur’on musobaqasining respublika bosqichi boshlanadi. Bu kunlarni nafaqat yurtimizdagi, balki qo‘shni davlatlar va dunyoning ko‘p mintaqalaridagi musobaqani kuzatib kelayotgan Qur’on muxlislari intiqlik bilan kutib turishibdi. Ayni paytda ko‘pchilik musobqa so‘ngida g‘olib qanday aniqlanishi bilan ham qiziqyapti. Shu sababli mavzuga biroz oydinlik kiritishni lozim topdik.
Bu yilgi O‘zbekiston Qur’on musobaqasida «Oliy mukofot» sovrini joriy etilmoqda. Shu haqda ko‘pilikka qisqacha tushuntirish berish lozim.
Ma’lumki, musobaqa hifz va tilovat yo‘nalishlarida o‘tkazilyapti va har bir yo‘nalish 3 toifaga bo‘lingan:
18–25 yoshlilar.
26–40 yoshlilar.
Talabalar.
Musobqaning avvalgi 2 bosqichi – tuman-shahar va viloyat bosqichlarida ko‘rik shu yo‘sinda o‘tkazilgach, respublikada birinchi raqamli g‘olibni aniqlash masalasi ko‘ndalang bo‘ldi. Ayrim kishilar mazkur 3 toifani birlashtirib yuborish taklifini aytdi. Bu ish ko‘p jihatdan noqulaylik keltirib chiqarishi aniq edi. Chunki ma’lum yo‘nalishdagi ishlirokchilar uchala o‘rinni ham egallab olishi mumkin. Bunda qolgan ikki yo‘nalishdagilar uchun respublikada hech qanday o‘rin nasib bo‘lmaydi. Shu bois eng yaxshi yechim sifatida «Oliy mukofot» usulini qo‘llash ma’qul topildi. Unga ko‘ra musobaqa shu bosqichgacha qanday kelgan bo‘lsa, shunday davom etadi: har bir yo‘nalishdagi guruhlarda alohida 1, 2 va 3-o‘rinlar bo‘ladi va ulardan qaysi biri eng yuqori ball olsa, o‘sha Oliy mukofot sohibi deb topiladi.
Bu bilan nizo va og‘rinishning oldini olish barobarida yurtimizda o‘tkazilayotgan Qur’on musobaqasining saviyasini xalqaro musobaqalar darajasiga olib chiqishga harakat va uning har jihatdan adolatli bo‘lishiga erishish nazarda tutildi.
Oliy mukofot faqat hifz yo‘nalishida bo‘ladi va erkagu ayollar uchun joriy etiladi. Shunda o‘lkamizda o‘tkazilayotgan bu yilgi Qur’on musobaqasida ayollardan bir kishi, erkaklardan bir kishi Oliy mukofotga sazovor bo‘ladi. O‘ylamizki, bu tadbir barchaga ma’qul.
Musobaqalarda shu kabi «Oliy mukofot» sovrinini ajnabiy tilda «Gran-pri» deb atashadi. «Gran-pri» (eng oliy sovrin) atamasi ilk bor Fransiyada 1721 yili muomalaga kiritilgan va Fransiya fanlar akademiyasida matematika hamda boshqa ilmlarning rivojida katta o‘rin tutgan. Bu mukofotlash turi sportga 1805 yili Fransiyada o‘tkazilgan ot choptirish musobaqasi orqali kirib kelgan.
Birinchi raqamli mukofotga nisbatan Gran-pri atamasini qo‘llash 19-asr o‘rtalaridan xalqaro maydonga keng yoyila boshladi va 1901 yili ilk bor avtopoyga g‘oliblarini taqdirlashda qo‘llanildi. Asta-sekin bu atama boshqa sport musobaqalarda, adabiyot va san’atga oid tanlovlarda ham qo‘llaniladigan bo‘ldi.
«Gran-pri» – bir tur musobaqaning turli yo‘nalishlari bo‘yicha eng yuqori o‘rin sohibiga beriladigan mukofot bo‘lib, u odatda bir turdagi musobaqada yil mobaynida boshqa hech kimga berilmaydigan eng oliy sovrin hisoblanadi. Bu sovrin musobaqaning barcha bosqichlarida olgan ballari jamlanganda eng yuqori ko‘rsatkichni qayd etgan ishtirokchiga beriladi. Xalqaro miqyosdagi musobaqalarda sovrin ham jahon andozalariga ko‘ra eng yuqori, biror mamlakat miqyosidagi tanlovda esa shu mintaqa qarichi bilan o‘lchanganda eng oliy darajada bo‘lishi talab qilinadi.
Biz bu yilgi imkoniyatlardan kelib chiqib «Oliy mukofot» va unga hujjat sifatida «Oliy darajali diplom»ni respublika bosqichida eng yuqori ball olgan ishtirokchiga berishni lozim topdik. Alloh nasib qilsa, kelgusi yillarda ishtirokchining Qur’on musobaqasining barcha bosqichlarida olgan ballari yig‘indisini inobatga olib, shu asosda «Oliy o‘rin»ni belgilash niyatidamiz. O‘ylaymizki, bunda musobaqaning saviyasi yanada ortadi, ishtirokchilar har bir bosqichga ko‘proq e’tibor bilan tayyorgarlik ko‘radi va provard ko‘zlangan maqsadga erishish muvaffaqiyatli kechadi.
Alloh taolodan barcha ishtirokchilarga kuch-quvvat va tavfiq so‘rab qolamiz.
Hasanxon Yahyo Abdulmajid
O‘MI Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Ota-onaga yaxshilik qilish bilan hayotda muvaffaqiyatga erishishni shartli ravishda “egizak”lar deyish mumkin! Chunki birinchisi bor joyda albatta ikkinchisi bo‘ladi.
Abu Hurayra roziyallohu anhu xonasidan chiqib, onasining hujrasi oldidan o‘tayotganida uning eshigi oldida to‘xtar va: “Assalomu alaykum va rohmatullohi va barokatuh, onajon!” derdi. Onasi javoban: “Va alaykum assalom va rohmatullohi va barokatuh, bolajonim!” deb alik olardi. So‘ng o‘g‘il: “Meni kichikligimda tarbiyalaganingizdek, Alloh sizga rahm qilsin!” der, ona: “Keksayganimda menga yaxshilik qilganingdek, Alloh senga rahm aylasin!” derdi. Abu Hurayra roziyallohu anhu bu ishni har kuni qilardi.
Yodda tutingki, baxt-saodat turlari qancha ko‘p bo‘lmasin, ular ichra eng go‘zali ota-ona duosidir! Kimki ota-onasi duosiga muyassar bo‘lib yashasa, ular xizmatida qoim tursa, uning bandalik maqomi ko‘tariladi, hayoti davomida muvaffaqiyatlarga noil bo‘ladi!
Buyuk tobeinlardan Hujr ibn Adiy onasining to‘shagini o‘z qo‘li bilan solib, yumshoq va tekisligiga ishonch hosil qilgach, onasini yotqizardi.
Shu zamonamizda bir yigit masjid sovitkich (konditsioner)larini sozlash bilan shug‘ullanar ekan. Undan qancha maosh olishi haqida so‘rashganida, onasi unga masjiddagi ishi uchun maosh olmaslikni nasihat qilgani, shu bois u masjidlardan mutlaqo haq olmasligini aytdi. Farzandi ongiga shunday go‘zal tushunchani singdirgan onaga tasanno! Onasining nasihatini mahkam tutib, unga hurmat ko‘rsatayotgan u yigitga ofarin!
Endi buning mutlaqo aksi bo‘lgan holat – ota-onaga yaxshilik qilmagan holatda ham bu yomon illat bilan yutqiziq, xorlik “egizak”dir. Unday banda dunyoda ham, oxiratda ham haqiqiy maqom-martaba, ehtirom topmaydi.
Bir yigit otasi vafotidan keyin onasini qariyalar uyiga olib borib, bir-bir xabar olib turadigan bo‘libdi. Bir kuni qariyalar uyidan onasining o‘lim yoqasida ekani haqida xabar kelibdi. O‘g‘il onasi tirigida bir ko‘rib qolish maqsadida darhol yetib boribdi. Onasidan so‘rabdi: “Onajon, siz uchun nima qilishimni xohlaysiz?”. Onasi: “Yelparrak olib berishingni istayman, chunki bu yerda dimiqib ketyapman. Yegulik saqlash uchun muzlatkich ham olib bersang. Necha kundan beri och uxlayapman”, debdi. O‘g‘il bu gaplardan hayron qolib: “Axir nega bu narsalarni endi so‘rayapsiz? Nega avvalroq aytmadingiz?” debdi. Onasi ma’yus holda: “O‘g‘lim, men-ku issiqqa ham, ochlikka ham ko‘nikdim. Lekin ertaga sen ham qarib, bolalaring bu yerga olib kelishganida qiynalmagin, deb aytyapman”, deya javob beribdi.
Ota-onasiga yetarlicha ehtirom va yaxshilik qilmayotganlar o‘zlarini o‘nglab, ko‘zlarini ochib olishsin! Shayx Ali Tantoviy rahimahulloh aytadi: “Onasining yaxshiligini unutgan yoki onasiga bitta gap bilan bo‘lsa ham ozor beradigan odamni ko‘rsangiz, unga aslo ishonmang, ishlaringizni unga topshirmang! Onasining yaxshiligini bilmagan boshqaning yaxshiligini bilarmidi, qadriga yetarmidi?!”.
Hasson Shamsiy Poshoning “Metin qoyalar” kitobidan
Ne’matulloh Isom, G‘iyosiddin Habibulloh tarjimasi