Dunyoda siz hech kim bo‘lmasligingiz mumkin,
Lekin kim uchundir – butun dunyosiz

Gapirish va eshitish qobiliyatlari cheklangan insonlar, yigit-qizlar, otaxon va onaxonlar. Ular dunyoning eng og‘ir yukini yelkasiga, dard unvonini ko‘ksiga ko‘tarib yurgandek go‘yo. Ular ba’zan odamlardan o‘zlarini olib qochib, yashash uchun boshqalarga xalaqit berayotgandek, beun atrofdagilardan uzr so‘rayotgandek tuyuladilar... Aslida, u ham ona vujudida paydo bo‘lgan vaqtdan boshlab, hamma uni sog‘-omon dunyoga kelsin, deb duo qilgan. U tug‘ilgach, otasi ota, onasi ona maqomiga, yuksak daraja ko‘tarilgan. Yaratganning irodasi ekan, u boshqalarga o‘xshamaydi, unda o‘ziga xos kamchilik bor. Dard bor, alam bor, ba’zan shundan iztirob chekadi, yaqinlari ko‘magiga, daldasiga ehtiyoj sezadi .

U go‘daklik paytida samimiy tabassumi qalblarga shodlik o‘rniga, g‘am qayg‘u hadya etganini, u go‘yo dunyoga taklif qilinib, qutilmagan mehmon singari unga qarashganini ham sezadi... titrab turgan lablari, ko‘zmunchoqday pirpirab turgan ma’yus ko‘zlari, yaqinlarining ko‘ngil oynasini chilchil sindirganini eslab, ba’zan mahzun bo‘ladi.

Vaqt o‘tdi. U ulg‘aydi. Bularning bari Allohning xohish va irodasi, ota-onasiga esa Buyuk Allohning sinovi  ekanini angladi. Va boshqalar singari yashashga, yaxshi inson bo‘lishga, o‘zidan keyin yaxshi iz qoldirishga oshiqdi.

Yuragida olam-jahon mehr jo bo‘lgan bu beg‘ubor insonlarning ko‘zlariga boqing, ular sizu bizga qarab qanchalik talpinishmoqda. Siz bilan birga ekanliklaridan naqadar mamnun bo‘lishmoqda. Ularda ayrim jismoniy kamchiliklar bo‘lsa-da, aslida ularning ko‘ngil dunyosi go‘zal. Ularda oqibat, mehr bor. Zabonlari bo‘lsada, til uchida oqibat qiladiganlardan ko‘ra, ularning oqibati xayrli. Chunki ularda zabon yo‘q, ne desalar ham dildan gapiradilar, har so‘zlari yurakdan chiqadi.

E’tibor beryapsizmi, ular juda ham baxtiyor, xursandchiliklarining cheki yo‘q. Chunki ular yon atroflarida ularni qo‘llaydigan, ruhiy dalda beradigan odamlar borligini his qilishyapti. Ertangi kunga umid, ishonch bilan qarashyapti. Bu e’tibor, odamgarchilikdan quvonib ko‘zlariga yosh olishmoqda. Shu o‘rinda hazrat Naoiyning quyidagi misralari beixtiyor esga tushadi:

Kimki bir ko‘ngli buzuqning xotirin shod aylagay,
Oncha borkim, Ka’ba vayron bo‘lsa obod aylagay.

Unutmang, bobomiz aytganlaridek, kim ko‘ngli o‘ksik bir insonni xursand qilsa, yiqilgan Ka’bani qaytadan qurgan, ta’mirlagan kabi savobga noil bo‘ladi.

O‘MI Matbuot xizmati