Kichik bir bolakay dengiz bo‘yida ko‘zlarini bir nuqtaga tikib o‘tirardi. Bir soatdan beri o‘tirgan bu bolaning holi yaqin joyda o‘tirgan bir qariyaning diqqatini o‘ziga tortdi. Qariya bolaning ëniga borib:
- Ha, o‘g‘lim, xormang. Bugun dengiz juda ham chiroylimi-a? - dedi.
Bolakay qariyaga qaramasdan:
- Lekin bugun shamol bor. Koptogim dengizga tushib ketib, shamol bilan ancha uzoqqa ketib qoldi.
- Agar ësh bo‘lganimda, suzib borib koptogingni olib berardim - dedi bolaning ëniga o‘tirgan qariya.
Bola javob bermadi. Ko‘z oldidan uzoqlashib ketaëtgan koptogiga qarab o‘tirishda davom etdi. Qariya sokin ovoz bilan:
- Umidingni xech qachon yo‘qotma. Menimcha, duo qilsang, yaxshi bo‘ladi.- dedi. Bola quvonch bilan:
- Duo qilsam, koptogim qaytib keladimi? - deya so‘radi.
- Agar Alloh istasa, qaytib keladi. Agar qaytib kelmasa ham duolaringning savobi senga yetadi.
Bolakay qariyaning gaplari xaqida ozgina o‘ylanib, orqasidan buvasidan o‘rgangan duolarni o‘qiy boshladi. Keyin koptogi qaytib kelishi uchun Allohdan ërdam so‘radi. Lekin bu uning dardiga darmon bo‘lmadi. U koptokni olish uchun uzoq vaqt xarakat qilgan, xatto bayramda olgan pullarini xam koptok uchun asrab qo‘ygan edi. Hozir koptok qaytib kelishiga birgina imkoniyat shamolning o‘z yo‘nalishini o‘zgartirishi edi. Lekin dengiz katta, koptok esa kichik.
Kechga yaqin xavo o‘zgardi. Quësh botishi arafasida baliqchilar dengizdan qayta boshladi. Uyiga koptoksiz ketishni istamagan bolakay qariya bilan birga o‘tirib baliqchilarni kutardi. Qariya baliqni xar doim Sherzod baliqchidan xarid qilardi. Ko‘zi bilan Sherzodni izlab topgan otaxon:
- Ovingiz baroridan kelgan bo‘lsa kerak inshoAlloh - dedi. Sherzod baliqchi ënidagi qutiga ishora qilib:
- Bu safar baliq oz - dedi.
- Duo qilmadingizmi? - deya gapga aralashdi bolakay. -Umidingizni aslo yo‘qotmang.
Sherzod baliqchi bolakayning boshidan silab:
- Duo... Duo qilsam baliq tutamanmi?
- Tuta olmasangiz xam duolaringizning savobi sizga yetadi. Men hozirgina o‘rgandim buni.
Sherzod baliqchi bu gapni birinchi marotaba eshitaëtgan edi.
- Men ham endi o‘rgandim. Buni menga kichkina o‘qituvchi o‘rgatdi - dedi baliqchi.
Bu gaplarni eshitib bolakay juda quvondi. Koptok uning esidan ham chiqib ketgan edi. Baliqchi kemasiga qaytib chiqdi va qo‘liga bir koptok oldi. Uni bolakayga uzatib:
- O‘qituvchilar xaqini ado etish qiyin. Bu koptokni dengizdan topib oldim - dedi.
Bolakay xuddi tush ko‘raëtgandek edi. Kutilmagan narsalar bo‘laëtgan tush. Atrofga qaradi. Xammasi xaqiqiy. Baliqchi ham, kema ham, qariya ham... Koptok qo‘lida. Uni qattiq quchoqlab:
- Mendan ruxsatsiz uzoqqa ketish yo‘q - dedi. Duo qilmaganimda nima bo‘lardi?
Manba: https://t.me/hikmatlar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Bemor shifokorning huzuriga bordi. Qabul bo‘limida o‘tirgan xodima undan navbatsiz kiritish evaziga qo‘shimcha 50 ming so‘m oldi.
Shifokor bemorga muayyan bir kompaniya ishlab chiqargan dorini yozib berdi, chunki uning sotuvdan o‘z ulushi bor edi.
Hamshira bemorga dorini yon atrofdagi dorixonadan sotib olishni tayinladi, chunki bundan unga ham vositachilik haqqi (komissiya) berilardi.
Shifokor bilan til biriktirgan o‘sha farmatsevt (dorixonachi) ishini tugatib, uyiga qaytish uchun taksiga o‘tirdi. Vaqt kech bo‘lib qolgani sababli, haydovchi undan ikki baravar haq talab qildi.
Haydovchining guvohnomasi muddati o‘tgan edi. Yo‘lda YPX (yo‘l patrul xizmati) to‘sig‘iga duch keldi. YPX xodimi unga 500 ming so‘m jarima solmaslik evaziga undan 50 ming so‘m oldi.
Ertasi kuni YPX xodimi kasal bo‘lib qoldi va o‘sha shifokorning huzuriga bordi... va shu tariqa voqea qaytadan takrorlandi.
Mana shunday qilib, harom topilgan pul bebaraka va besamar ishlarga sarf bo‘lishi bilan birga, haromdan hazar qilmaydigan kimsalarning kundalik hayoti ana shunday muammolar girdobi ichida qoladi.
Homidjon domla ISHMATBЕKOV