Kishi imon kalimasini aytib musulmon bo'l­ganidan so'ng shirk, kufr amalini qilmasa, halol­ni harom yoki haromni halol demasa, shu bilan birga, Alloh taolo buyur­gan ishlarni bajarib, qay­ta­riqlaridan qayt­sa, najot topadi. Imomi A'zam rahmatullohi alayh: «Ban­da, shubhasiz, ishongach, unga: “Alloh taologa, Uning farishta­lariga, kitoblariga, pay­g'ambarlariga, va­fot etgandan so'ng qayta tirilishga, yaxshilik ham, yomonlik ham Allohning taqdiri bilan bo'lishiga imon keltirdim, hisob, mezon, jannat va do'zax – hammasi haqdir”, deyishi vojib bo'ladi», deganlar (“Al-fiqhul akbar”).

Imonimiz taqozosi­ga ko'ra, insonni zohi­ri­ga e'tibor qaratamiz. Uning qalbini tekshirib ko'rishga imkonimiz yo'q va bunga mas'ul ham emasmiz. Demak, bir kishi imon kalimasini aytsa, biz, albatta, uning jonini, obro'sini, molini, dinini, naslini daxlsiz, deb bilamiz. Ya'ni, uning obro'sini to'kishga, moliga tajovuz qilishga haqimiz yo'q. U tilida imon kalimasini aytdimi, demak, u musulmondir.

Usoma ibn Zayd roziyal­lohu anhu aytadi: «Bizni Rasululloh sollallohu alayhi va sallam Huroqa qabilasiga jo'natdilar. Biz ularni yanchib tashladik. Men va ansorlardan bir kishi dushmanlardan biriga ro'baro' kelib, uni qurshab oldik. U: “Laa ilaha illalloh”, dedi. Ansoriy uni tutib oldi. Men uni nayzam bilan o'l­dirdim. Ortga qaytib kel­ganimizda, bo'lib o't­­gan voqea Rasululloh sol­lallohu alayhi va sallam­ning qu­loqlariga etib bordi. U zot yana: «Ey Usoma, “Laa ila­ha illalloh”, degandan ke­yin ham uni o'ldirdingmi?» dedi­lar. Usoma: “U o'zini himoya qi­lish uchun shunday dedi”, dedi. U zot: “Laa ilaha il­lalloh”, degandan ke­­yin ham uni o'ldirdingmi?” dedilar. Men Rasululloh bu gapni takrorlayverganidan, koshki shu kungacha musulmon bo'lmasam edi, deb orzu qildim».

Nurulloh Imamov,
To'raqo'rg'on tumani Honaqoh jome masjidi imom xatibi.