Avtobusda yonimdagi bo‘sh joyga anchadan buyon ko‘rishmagan dugonam o‘tirdi. Ikkimiz ham xursand bo‘ldik. O‘tgan vaqtlarni esladik. O‘sha kezlar u o‘z uyi bo‘lishini juda orzu qilardi. Gap orasida bu haqda ham so‘radim. U esa bir boshidan gapira ketdi:
“O‘qishni bitirib ishga kirdim, kunduzi ishladim, kechqurunlari tikish qildim. Ukam yosh bo‘lsa-da, ustachilik qilib, pul topdi. Onam ham qarab turmadilar. Xullas, birgalashib kerakli mablag‘ni yig‘dik. Sebzordan bir uyni mo‘ljalladim. Uy egasi bilan kelishdik. Uyni ko‘rdim, yaxshi, xonalari keng, shahar markazida joylashgan, ta’mirga muxtoj emas. Ammo qo‘shnilari yaxshi emas ekan deb, onam ko‘nmadilar. Onamga: “Ko‘pqavatli uy bo‘lsa, qo‘shnilarni ham onda-sonda ko‘rsak, ular bilan nima ishimiz bor. Hovli bo‘lsa, boshqa gap edi”, dedim. “Yomon hamrohdan ajralib qutulish mumkin, ammo yomon qo‘shnidan ko‘chib ketmasdan qutulib bo‘lmaydi. Qizim, hali yoshsan, ko‘p narsani bilmaysan. Yaqiningdagi insonlar yaxshi bo‘lsa, xotirjam yashaysan”, dedilar. Keyin boshqa uy topdim. Uy shahar markazidan uncha uzoq emas, ammo biroz ta’mirtalab edi. Asosiysi, qo‘shnilar vijdonli, insofli juda yaxshi insonlar ekan. Onam shu uyni olamiz deb turib oldilar. Hozir yangi uyimizni onamning nomiga rasmiylashtirib kelyapmiz”, dedi.
Dugonam yangi manzilini aytib, borishimni tayinlagancha, bekatda tushib qoldi.
Ota-bobolarimiz safarga chiqishdan oldin yo‘ldosh, uy sotib olishdan burun qo‘shni tanla, deb bejiz aytishmagan. Gohida uzoq qarindoshdan yaqindagi yaxshi qo‘shni ming chandon afzal bo‘ladi, kuniga yaraydi. Bu fikrni tasdiqdlovchi misollar hayotda ko‘p. Yaxshi qo‘shni yo‘g‘ingizni to‘ldiradi. Eshigingizga sovchi kelsa, aybingizni yashirib, fazlingizni oshiradi. Yomon qo‘shni esa tinimsiz urush-janjal qiladi, hovlingizdan bir gap qulog‘iga chalinsa, ko‘chaga yoyadi. G‘iybat qilib obro‘yingizni to‘kadi. “Hovli olma, qo‘shni ol” deganlari naqadar to‘g‘ri. Alloh barchamizni yaxshi qo‘shnilarga ro‘para qilsin.
Feruza SOLIYEVA
Ulamolarning ba’zilari: “Barcha yaxshiliklar shu hadisda jamlangan”, degan bo‘lsalar, ayrimlari: “Ushbu hadis Islomning yarmidir, chunki hukmlar Haq taologa yoki maxluqotlarga tegishli bo‘ladi. Ushbu hadis maxluqotlarga tegishli hukmlarni yoritib bergan”.
“Jome’ul kabir” kitobida Muhammad ibn Abdulloh ibn Salom aytadi: «Kunlarning birida Rasululloh sollallohu alayhi va sallamning huzurlariga kelib: “Menga qo‘shnim ozor beryapti”, dedim. Shunda u zot: “Sabr qil”, dedilar. Ikkinchi marta kelganimda ham: “Sabr qil”, dedilar. Uchinchi bor kelganimda: “Ko‘ch-ko‘roningni yig‘ishtir-da, ko‘chaga olib chiq. Kim uchrasa, unga: “Qo‘shnim menga ozor bermoqda”, deb aytgin”, dedilar. Shu sabab o‘sha qo‘shning insonlarning malomatiga qoladi» deb, so‘ngra: “Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, yaxshi gap gapirsin yoki jim tursin. Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, qo‘shnisiga yaxshilik qilsin”, dedilar.
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa…” jumlasidagi “iymon”dan murod “mukammal iymon”dir. Alloh va oxirat kuniga xoslanganining hikmati shuki, Yaratgan Zotga va qiyomatda amaliga yarasha jazo berilishiga iymon keltirgan kishi “Yaxshi gap gapirsin yoki jim tursin”.
Imom Navaviy rahmatullohi alayh aytadi: “Agar bir kishi gapirishni xohlasa, gapiradigan gapi haqiqatan yaxshi va savobga loyiq bo‘lsa, gapirsin. Agar gapirmoqchi bo‘lgan gapi haromga yoki makruhga eltadigan bo‘lsa, tiyilsin”. Chunki Alloh taolo Qur’oni karimda: “U (inson) biror so‘zni talaffuz qilmas, magar (talaffuz qilsa), uning oldida hoziru nozir bo‘lgan bir kuzatuvchi (farishta u so‘zni yozib olur)”, degan (Qof surasi, 18-oyat).
Abu Muhammad ibn Abu Zayd Molikiy rahmatullohi alayh aytadi: “Barcha yaxshi odoblar to‘rt hadisdan tarmoqlanadi:
Luqmoni Hakim o‘g‘liga bunday vasiyat qilgan: “Agar gapirish kumush bo‘lsa, sukut oltindir”.
Ibn Muborak aytadi: “Agar gap Alloh taoloning toati borasida bo‘lsa, kumushdir, Alloh taologa gunoh qilishdan sukut qilmoq esa oltindir”.
Zunnun Misriy rahmatullohi alayh aytadi: “Insonlarning eng yaxshisi o‘z tiliga egalik qila olganidir”.
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, mehmonini hurmat qilsin”. Qo‘shniga yaxshilik qilish, unga ozor bermaslik mo‘min kishi Islomining to‘g‘riligi va iymonining komilligidan hisoblanadi. Alloh taolo O‘z Kalomida bunday degan: “Allohga ibodat qilinglar va Unga hech narsani shirk keltirmanglar. Ota-onaga, qarindoshga, yetimlarga, miskinlarga, yaqin qo‘shniga, yon qo‘shniga, yondagi sohibga, yo‘qsil yo‘lchiga va qo‘lingizda mulk bo‘lganlarga yaxshilik qilinglar. Albatta, Alloh dimog‘dor va maqtanchoq kimsani suymas” (Niso surasi, 36-oyat).
Imom Buxoriy rahimahullohdan rivoyat qilingan hadisda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam bunday marhamat qilganlar: «“Allohga qasam, mo‘min bo‘la olmaydi, Allohga qasamki, mo‘min bo‘la olmaydi, Allohga qasamki, mo‘min bo‘la olmaydi”. Shunda Rasulullohdan so‘raldi: “Ey Allohning Rasuli, kim u?” U zot: “Qo‘shnisi uning ozorlaridan, yomonliklaridan va aziyatlaridan omonda bo‘lmagan kishi”, dedilar».
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, mehmonini hurmat qilsin”. Bu xislat payg‘ambarlarning va solih kishilarning xulqlari, odatlari va Islomning go‘zal odoblaridandir. Ibrohim alayhissalom “Mehmondo‘stlarning otasi” deb kunyalangan. Chunki u zot bir yoki ikki mil (o‘rtacha 4000 qadam) yurib, shu asnoda duch kelgan kishini uyiga olib kelib mehmon qilgan.
O‘tkir MAHMUDOV,
“Xoja Buxoriy” o‘rta maxsus islom ta’lim muassasasi o‘qituvchisi
“Hidoyat” jurnalining 2025 yil 9-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws