Jahon fani uchun Movarounnahrda faoliyat olib borgan olimlar qatorida faqihlarning merosini o‘rganish ham katta ahamiyatga ega. Bugungi kunda islom huquqi tarixiy-ma’naviy meros sifatida baholanib, uni ilmiy o‘rganish jarayoni boshlangan. Mazkur jarayonda movarounnahrlik faqihlarning jahon huquqiy tafakkuri taraqqiyotiga qo‘shgan hissasini nechog‘lik ahamiyatli ekanini atroflicha chuqur tadqiq qilish davr talabiga aylandi. Bu borada Markaziy Osiyodagi faqihlar faoliyati, hanafiy mazhabining yurtimizda rivojlanish tarixi hamda uni o‘rganishga bag‘ishlangan ayrim kompleks ishlarni ko‘rsatib o‘tish mumkin. Haqiqatan ham, faqihlarning huquqiy qarashlari faqat ular yashab ijod etgan davr uchungina xos bo‘lib qolmasdan, hozirgi davrda ham o‘z ilmiy qiymatini yo‘qotgan emas. Movarounnahrlik faqihlar islom olamining boshqa mintaqalarida ham e’tirof etilgan bo‘lib, ular tomonidan ta’lif etilgan fiqhiy asarlar hozirgi kunda islom olamining nufuzli ilm dargohlarida huquqshunoslik bo‘yicha asosiy qo‘llanma vazifasini o‘tamoqda. Bu esa o‘z navbatida Movarounnahr fiqh ilmining yuzaga kelishi, rivojlanish bosqichlari, yo‘nalishlari, o‘ziga xos jihatlari va an’analarini o‘rganishga jiddiy yondashuv lozimligini ko‘rsatadi.
Yurtimizda fiqh ilmi rivojlangan markazlarni mintaqaviy jihatdan tadqiq etish o‘ziga xos bir yo‘nalish bo‘lsa, yirik faqihlar hayoti va ilmiy meroslarini maxsus o‘rganish yana bir boshqa sermahsul yondashuv hisoblanadi. Movarounnahrlik yirik faqihlardan biri Majduddin al-Ustrushaniy (577-637/1180-1240 yildan keyin)ning hayoti, ijodi va alloma yashagan davrni ilmiy o‘rganish dolzarb masalalardan biridir.
Movarounnahr mintaqasida fiqh ilmi tarixi va faqihlar faoliyati bo‘yicha O‘zbekistonda va xorijiy davlatlarda qator ilmiy tadqiqotlar olib borildi. Mintaqaning nufuzli markazlaridan biri bo‘lgan Samarqanddagi mazkur ilm rivojini yoritishda asosan uning ko‘zga ko‘ringan vakili Burhonuddin al-Marg‘inoniy hayoti va ijodiga e’tibor qaratiladi. Uning shogirdi Majduddin Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniy faoliyati va ilmiy merosi ham tadqiqotchilar e’tiboridan chetda qolmadi. Bir qator olimlar faqihning tarjimayi holini tarixiy-biografik asarlar ma’lumotlariga tayangan holda bir oz o‘rganganlar. Ammo Majduddin al-Ustrushaniyning o‘z asarlarida berilgan qimmatli avtobiografik ma’lumotlar esa tadqiqotchilar diqqat e’tiboridan chetda qoldi.
Allomaning ko‘p sonli asarlaridan birgina «Jomi’ ahkom as-sig‘or» chop etilgan bo‘lsa-da, u hozirgacha yetarlicha tadqiq qilinmagan. Shuni ham aytish lozimki, ushbu nashrlarni amalga oshirishda ma’lum tekstologik xato va kamchiliklarga yo‘l qo‘yilgan. Bir guruh saudiyalik tadqiqotchilar allomaning «Kitob al-fusul» asaridan muayyan bo‘laklarni ilmiy jihatdan chegaralangan, faqat zamonaviy shariat ilmlari doirasida tahlil etib, tadqiqot olib bordilar. Movarounnahr fiqh ilmi tarixiga bag‘ishlangan umumiy xususiyatdagi tadqiqotlarda Majduddin al-Ustrushaniy hayoti va ba’zi asarlarigina zikr etib o‘tiladi. Ammo yuqorida ko‘rsatilgan ishlarda Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniy hayoti, ilmiy merosi va allomaning Movarounnahr madaniyati tarixida tutgan o‘rni masalalari kompleks ravishda maxsus tadqiq etilmagan.
Allomaning to‘liq nomi Abul-Fath Muhammad ibn Mahmud ibn Husayn ibn Ahmad Majduddin al-Ustrushaniy bo‘lib, u XII asrning oxiri va XIII asrning birinchi yarmida Movarounnahrda yashab, yuksak ilmiy salohiyati bilan fiqh ilmining rivojiga munosib hissa qo‘shgan allomalardan biridir. Olim Ustrushanada tug‘ilib, keyin oilasi bilan Samarqandga ko‘chib o‘tadi va shu yerda ijodiy faoliyat olib boradi. Majduddin al-Ustrushaniyning hayotlik davri Samarqand fiqh maktabi rivojining so‘nggi davri va mo‘g‘ullar istilosining dastlabki bosqichiga to‘g‘ri keladi. Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning ilmiy merosini o‘rganish orqali mo‘g‘ullar istilosidan keyingi dastlabki yillar jamiyatda faqihlarning o‘rnini belgilashga taalluqli masalalarga oydinlik kiritishga imkon yaratiladi.
Sharq musulmon mamlakatlarida yaratilgan tabaqot turkumidagi manbalarda Muhammad ibn Mahmud Majduddin al-Ustrushaniy ilmiy-ma’naviy merosi haqida umumiy ma’lumot berib o‘tilgan. Jumladan, Abdulqodir ibn Abi-l-Vafo al-Qurashiy (vaf. 775/1373 y.), Hojiy Xalifa (vaf. 1067/1657 y.), Muhammad Abdulhay al-Laknaviy (vaf. 1304/1886 y.) va Xayruddin az-Zirikliy kabi biograflarning asarlarida Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning tarjimayi holi va uning ikki asari haqida ma’lumotlar keltirilgan.
Turkiyalik Ahmed Uzel o‘z tadqiqotida Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniy ilmiy merosi to‘g‘risidagi qisqa ma’lumotlarni bayon etgan. Yana bir turkiyalik olim Xolit Unal esa Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning qisqacha tarjimayi holi va uning «al-Fatovo» asari bo‘yicha dastlabki ma’lumotlarni keltirgan.
Xorijiy Sharq musulmon mamlakatlari zamonaviy tadqiqotchilari Abdulhamid Abdulxoliq al-Bayzaliy, Abu Musab al-Badriy hamda Mahmud Abdurrahmon Abdulmunim kabilar Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning «Jomi’ ahkom as-sig‘or» asarini yangidan nashr qilganlar. Saudiyalik Fahd ibn Nosir ibn Farroj al-Faridiy, Abdurrahmon ibn Usmon al-Murshid, Sulaymon al-Xamis kabi tadqiqotchilar allomaning «Kitob al-Fusul» asari asosida tadqiqot ishi olib borganlar.
Tadqiqotchi A.Mo‘minov o‘zining nomzodlik dissertatsiyasida Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning ilmiy merosiga qisqacha to‘xtalib o‘tgan. O‘zbekistonlik tadqiqotchi olimlardan M.Komilov, O.Qoriyev, A.Sh. Jo‘zjoniy, N.J.Yusupova kabilar o‘z tadqiqotlarida Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning otasi haqida qisqa ma’lumot berganlar.
Ammo yuqorida zikr etilgan ishlarda Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning hayoti va uning ilmiy merosi kompleks ravishda tadqiq qilinmagan. Ularning izlanishlarida allomaning ismigina ta’kidlab o‘tilgan bo‘lib, ularning bosh ilmiy maqsadi Majduddin al-Ustrushaniyning asari matnini nashr etishdan iborat bo‘lgan.
Yevropalik sharqshunoslar tomonidan Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniy hayoti va ilmiy merosiga oid tadqiqotlar amalga oshirilmagan. Faqat birgina Karl Brokkelman (Germaniya) Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning ilmiy merosi haqida umumiy tarzdagi muxtasar ma’lumotlarni keltirish bilan kifoyalangan, xolos.
Ko‘rinib turibdiki, Majduddin al-Ustrushaniy hayoti va merosi haqidagi ma’lumot yetarli emas. Ammo tadqiqot jarayonida olimning O‘zbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasi Abu Rayhon Beruniy nomidagi Sharqshunoslik institutida saqlanayotgan qo‘lyozmalardan birida uning zamona ilmiy jamoatchiligi e’tiboridan chetda qolib kelayotgan «al-As’ila va-l-ajviba» («Savollar va javoblar») asari mavjudligi aniqlandi. Bu asar hanuzgacha hech bir tabaqot janriga oid asarlarda qayd etilmagan. Asar bizga alloma hayoti haqida tamomila yangi ma’lumotlarni berdi. Natijada alloma haqidagi ayrim fikr-mulohazalar bir tomondan oydinlashsa, ikkinchi tomondan, yanada chigallashdi. Gap shundaki, mavjud manba va tadqiqotlarda Majduddin al-Ustrushaniy 632/1234-35 yilda vafot etgan, deb qayd etilib, tug‘ilgan yili esa zikr etilmagan edi. Ammo olimning o‘zi «al-As’ila va-l-ajviba» asarining xotima qismida shunday yozgan: «...Lekin kunlar 60 yoshli oqsoq kampir singari o‘z yopinchig‘iga o‘ralib, mendan yuz o‘girib ketdi. ...Kitobni tamomlash tongi hijriy 637 sananing zu-l-qa’da oyining oltinchi kuni peshindan oldinroq yorishdi».
Agar mazkur axborot inobatga olinsa, olim hijriy 637/1240 yilda hali hayot, yoshi esa 60 da bo‘lgani haqida xulosa chiqarish mumkin. Demak, Majduddin al-Ustrushaniyning boshqa mavjud manbalarda ko‘rsatilgan 632/1234-35 yildagi vafoti noto‘g‘ri bo‘lib chiqadi. Agarda olim ushbu asarini 637/1240 yil 28 mayda 60 yoshida tugatgan bo‘lsa, demak, uning tug‘ilgan sanasini 577/1180 yil atrofida deb faraz qilish mumkin. Ya’ni asar yozib tugatilgan sanadan 60 yoshni chegirib tashlansa, olimning tug‘ilgan yili oydinlashadi. Ammo olimning vafot sanasi noma’lumligicha qolmoqda. Biz yuqoridagi ma’lumotlarga tayanib, Majduddin al-Ustrushaniy taxminan 637/1240 yildan so‘ng vafot etgan deyishimiz mumkin.
Alloma o‘zining yoshlik yillari haqida shunday deydi: «O‘zimni murakkab masalalarni mutolaa qilishga va daqiq (nozik) dalillarni mushohada etishga o‘rgatib, tasnif etilgan ajoyib kitoblardan bahramand bo‘lishga va ahkom sohasida ta’lif etilgan halol va harom nimaligi bayon qilingan asarlardan to‘g‘ri yo‘l izlab topishga himmatimni jalb qildim».
Muhammad ibn Mahmud ibn al-Husayn Majduddin al-Ustrushaniyning ilmiy-ma’naviy merosini «Kitob al-fusul», «Jomi’ ahkom as-sig‘or», «al-Fatovo», «al-Qurud va-d-duyun» va «al-As’ila va-l-ajviba» kabi asarlari tashkil etadi.
Majduddin al-Ustrushaniyning ilmiy dunyoqarashi shakllanishida oilaviy muhitning ahamiyati salmoqli bo‘lgan. Olim bir necha avlod faqihlar sulolasining davomchisi bo‘lgan, deyish mumkin.
Zero, manbalar uning bobosi Majduddin al-Husayn ibn Ahmad al-Ustrushaniy o‘qimishli va ziyoli oilada tarbiya topganligi haqida guvohlik beradi. Alloma XII asrda Ustrushanada yashab, fiqh ilmining rivojiga munosib hissa qo‘shgan. Otasi Mahmud o‘z zamonasida «Jaloluddin» («Din ulug‘ligi») degan sharafli unvonga sazovor bo‘ladi. Amakisi Burhonuddin Ahmad ibn al-Husayn ibn Ahmad al-Ustrushaniy ham faqih bo‘lib, «Kitob al-fatovo» nomli fiqhiy asar ta’lif etgan. Alloma o‘zining amakisi haqida «Kitob al-fusul» va «al-As’ila va-l-ajviba» asarlarida ma’lumotlar keltiradi. Muallif o‘z asarlarida amakisining fikrlaridan keng foydalangan.
Onasining bobosi «Shams al-aimma» («Imomlar quyoshi») sharafli unvonga va tog‘asi Muhammad ibn Ahmad esa «Shamsuddin» («Din quyoshi») laqabiga ega bo‘lganlari haqidagi ma’lumotlar manbalar asosida aniqlandi. Shuningdek, Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning o‘zi muftiy bo‘lgan va o‘z zamonasining mujtahid olimlaridan hisoblangan.
Olimning ilk ustozi – o‘z otasi faqih Mahmud ibn al-Husayn ibn Ahmad al-Ustrushaniy bo‘lgan. Mavjud manbalarda uning ismi «Sohib al-fusul»ning otasi yoki Burhonuddin al-Marg‘inoniyning shogirdi sifatida zikr etilishi, uning sha’niga qisqacha madh bitish talabga aylangani uning ilm ahli orasida katta obro‘-e’tibor va hurmatga sazovor bo‘lganidan darak beradi. Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniyning «al-Favoid» nomli fiqhiy asar yozganligi ma’lum.
Tadqiqotchi Odil Qoriyev «Al-Marg‘inoniy – mashhur fiqhshunos» risolasida allomaga quyidagicha ta’rif beradi: «Jaloluddin Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniy Farg‘ona viloyatida tavallud topgan. Fiqh ilmida Burhonuddin al-Marg‘inoniydan ta’lim olgan. Keyinchalik o‘zi ham Shayxulislom, Jaloluddin va Burhonuddin kabi sharafli nomlarga ega bo‘lgan». To‘g‘ri, Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniy fiqh ilmida Burhonuddin al-Marg‘inoniydan ta’lim olgan. Lekin Odil Qoriyev ta’kidlaganidek, Farg‘onada emas, balki Ustrushanada tavallud topgan.
Alloma haqida A.Sh. Jo‘zjoniy, N.J. Yusupova «Burhoniddin Marg‘inoniy: hayoti va ilmiy merosi» risolasida Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniy Burhonuddin al-Marg‘inoniyning avlodlaridan bo‘lgan, deb ta’rif berilgan. Ammo manbalarda Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniy Burhonuddin al-Marg‘inoniyning faqat shogirdi sifatida tilga olinadi, xolos.
Muzaffar Komilov o‘zining «Movarounnahrda fiqh ilmining rivoji va faqih Alouddin as-Samarqandiy» tadqiqotida «Movarounnahr faqihi Burhonuddin Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniy vafoti taxminan XII asr» deb ta’rif beradi.
Mahmud ibn al-Husayn al-Ustrushaniy haqida aniq ma’lumotni uning o‘g‘li qalamiga mansub «Jomi’ ahkom as-sig‘or» asarining xotimasidan olish mumkin: «Otam Shayx al-imom al-muttaqiy Jalol al-milla va-d-din muftiy al-umma Mahmud ibn shayx al-imom al-ajal al-kabir majid al-milla va-d-din al-Husayn ibn Ahmad, otamning umrini uzoq qilsin va otasini rahmat qilsin...».
Yuqoridagi ma’lumotga tayanib, Majduddin al-Ustrushaniyning bobosi Husayn ibn Ahmad al-Ustrushaniy olim o‘z kitobini yozib tugatganida vafot etgan, otasi Mahmud ibn Husayn esa hayot bo‘lgan, deb xulosalash mumkin.
Muallif «Jomi’ ahkom as-sig‘or» asarining tugallangan sanasini asarning xotima qismi so‘ngida yozib qo‘ygan: «Ushbu kitob ta’lif va tahriridan 625 hijriy yil sha’bon oyining 24-kunida forig‘ bo‘ldim. Alloh subhonahu va taolo biluvchiroqdir va Uning huzuriga qaytishlik haqdir».
Demak, Majduddin al-Ustrushaniy o‘zining bu asarini 625/1228 yil 28 iyulda tugatgan vaqtida bobosi Husayn ibn Ahmad al-Ustrushaniy vafot etgan va otasi Mahmud esa hayot bo‘lgan. Yuqoridagi ma’lumotlarga tayanib, biz Mahmud ibn Husayn 625/1228 yildan keyin Samarqandda vafot etgan, deb xulosa qilishimiz mumkin.
Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniyning oilasi Samarqandga qachon ko‘chib kelgani tadqiqotchilarning nazaridan chetda qolib kelgan. Ushbu masala haqidagi muhim ma’lumotni Hoji Xalifa o‘zining «Kashf az-zunun» asarida quyidagicha keltiradi: «ash-Shayx al-imom az-zohid Jaloluddin «Fusul» va «Jomi’ ahkom as-sig‘or» muallifining otasi Mahmud ibn shayx Majduddin al-Husayn ibn Ahmad al-Ustrushaniy Nosiruddin Muhammad ibn Yusuf al-Husayniy as-Samarqandiy (vaf. 556/1161 y.)ning «Multaqat fi al-fatovo» asarini 603/1207 yilda Ustrushanada tajnis qilib (ya’ni tartibga solib qismga ajratmoq), 616/1219 yilda Samarqandda imlo qildi».
Bu ma’lumotdan shunday xulosa qilish mumkinki, Majduddin al-Ustrushaniylar oilasi 603/1207 yilgacha Ustrushanada yashagan. Samarqandga esa 603/1207 va 616/1219 yillar orasida ko‘chib kelib, shu yerda muqim yashay boshlagan. Bu vaqtda Muhammad ibn Mahmud al-Ustrushaniy 27 va 39 yosh oralig‘ida bo‘lgan.
Muslim Atayev,
tarix fanlari nomzodi,
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Fatvo bo‘limi xodimi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Bugungi globallashuv va axborot almashinuvi nihoyatda tezlashgan sharoitda jamiyatning barqarorligi nafaqat iqtisodiy yoki siyosiy omillar, balki insonlar o‘rtasidagi o‘zaro hurmat, hamjihatlik va ishonchga ham bevosita bog‘liq. Ayniqsa, turli millat, elat va diniy konfessiyalar vakillari istiqomat qiladigan jamiyatlarda totuvlikni ta’minlash ijtimoiy barqarorlikning muhim shartlaridan biridir.
O‘zbekiston uchun millatlararo totuvlik va diniy bag‘rikenglik tarixiy tajriba bilan birga, bugungi taraqqiyot jarayonining ham muhim omilidir. Shu bois ushbu yo‘nalishdagi siyosat faqat ma’naviy-ma’rifiy tadbirlar bilan cheklanmay, huquqiy kafolatlar, institutsional mexanizmlar, ta’lim, mahalla va fuqarolik jamiyati bilan hamkorlikni qamrab olmoqda.
Totuvlikning huquqiy asosi. Millatlararo totuvlik va diniy bag‘rikenglikning eng muhim kafolati Konstitutsiyada belgilangan inson huquqlari va tenglik tamoyillaridir. Yangi tahrirdagi Konstitutsiyada davlat barcha millat va elatlarning tillari, urf-odatlari va an’analariga hurmat bilan munosabatda bo‘lishni ta’minlashi hamda ularning rivojlanishi uchun sharoit yaratishi belgilangan. Shuningdek, vijdon erkinligi kafolatlanib, insonning istalgan dinga e’tiqod qilish yoki hech qaysi dinga e’tiqod qilmaslik huquqi e’tirof etilgan.
Bu normalarning ahamiyati shundaki, milliy yoki diniy mansublik insonning jamiyatdagi huquqiy maqomini belgilovchi mezonga aylanishiga yo‘l qo‘yilmaydi. Demak, bag‘rikenglik faqat axloqiy fazilat emas, balki fuqarolarning teng huquqliligiga asoslangan konstitutsiyaviy tamoyildir.
Millatlararo munosabatlarda yangi institutsional yondashuv. 2025-yil 19-martdagi PF-52-son Farmon bilan umummilliy totuvlik, birdamlik va hamjihatlikni mustahkamlash, barcha fuqarolarga teng huquq va imkoniyatlar yaratish, millatlararo munosabatlarni uyg‘unlashtirish hamda yagona fuqaroviy o‘zlikni shakllantirishga qaratilgan vazifalar belgilandi. Hujjat asosida Millatlararo munosabatlar va xorijdagi vatandoshlar masalalari bo‘yicha qo‘mita tashkil etildi.
Mazkur yondashuv millatlararo munosabatlarni faqat madaniy tadbirlar doirasida emas, balki jamiyatning umumiy taraqqiyoti, fuqarolarning daxldorligi va teng imkoniyatlari bilan bog‘liq masala sifatida ko‘rish zarurligini ko‘rsatadi.
Milliy madaniy markazlar, ta’lim muassasalari, mahalla va fuqarolik jamiyati institutlarining faoliyati ham shu jarayonning amaliy tarkibiy qismidir. Turli millat va elatlarning tili, madaniyati va an’analariga hurmatni saqlash esa umumiy fuqarolik birdamligini mustahkamlash bilan uyg‘unlashadi.
Diniy bag‘rikenglik — vijdon erkinligi va o‘zaro hurmat. Diniy bag‘rikenglikning mazmuni faqat turli e’tiqod vakillariga sabr-toqat bilan munosabatda bo‘lishdan iborat emas. U vijdon erkinligini hurmat qilish, fuqarolarning diniy mansubligidan qat’i nazar teng huquqliligini ta’minlash, diniy kamsitish va adovatning oldini olish kabi tamoyillarni ham qamrab oladi.
2025-yilda diniy-ma’rifiy sohadagi islohotlarni yangi bosqichga olib chiqishga qaratilgan hujjatda diniy bag‘rikenglik va konfessiyalararo totuvlikni mustahkamlash, aholi orasida birdamlik va o‘zaro hurmatni kuchaytirish ustuvor yo‘nalish sifatida belgilandi. Unda “Bag‘rikeng jamiyat — barqaror davlat” tamoyili asosida davlat va jamoat tashkilotlari hamkorligini kuchaytirish mexanizmi ham nazarda tutilgan.
Bu yondashuvning muhim jihati — diniy bag‘rikenglikni faqat diniy tashkilotlarning vazifasi sifatida emas, balki davlat idoralari, mahalla, yoshlar tashkilotlari, oila va fuqarolik jamiyati institutlarining hamkorligini talab qiladigan ijtimoiy jarayon sifatida ko‘rishdir.
2026-yil: ma’rifat va amaliy profilaktika. Diniy bag‘rikenglik va ijtimoiy totuvlikni ta’minlashda amaliy ma’rifiy ishlar muhim o‘rin tutadi. Din ishlari bo‘yicha qo‘mitaning 2026-yil 16-iyuldagi rasmiy brifingida qayd etilishicha, yilning birinchi yarim yilligida respublika bo‘yicha 223 mingdan ortiq ma’rifiy va profilaktik tadbir o‘tkazilgan.
Ularning 32 873 tasi “Jaholatga qarshi ma’rifat” yo‘nalishida, 22 571 tasi yoshlar bilan ochiq muloqot, 35 072 tasi ijtimoiy himoyaga muhtoj oilalar, 21 706 tasi notinch va ajrim yoqasidagi oilalar, 35 295 tasi esa mehnat migrantlari va ularning oila a’zolari bilan bog‘liq tadbirlarni tashkil etgan. Shu davrda diniy-ma’rifiy soha xodimlaridan 3 575 nafari malaka oshirish kurslarini tamomlagan.
Bu raqamlar diniy-ma’rifiy faoliyatning tobora ko‘proq bevosita muloqot, profilaktika va ijtimoiy muammolar bilan ishlashga yo‘naltirilayotganini ko‘rsatadi.
Shuningdek, rasmiy ma’lumotlarda O‘zbekistonda 199 ta noislomiy diniy tashkilot faoliyat yuritayotgani qayd etilgan. 2026-yilning birinchi yarmida turli konfessiyalar vakillarining ilmiy-amaliy va madaniy tadbirlardagi ishtiroki ham ta’minlangan. Bu konfessiyalararo muloqotning amaliy shakllaridan biridir.
Bag‘rikenglik va raqamli axborot makoni. Bugungi kunda millatlararo va diniy munosabatlarga ta’sir qiluvchi omillardan biri — raqamli axborot makonidir. Ijtimoiy tarmoqlarda foydali ma’rifiy materiallar bilan bir qatorda noto‘g‘ri, kontekstdan uzilgan yoki manipulyativ axborotlar ham tez tarqalishi mumkin.
Shu sababli bag‘rikenglik madaniyatini shakllantirish media savodxonlik bilan ham chambarchas bog‘liq. Fuqaro axborotning manbasini tekshira olishi, faktni fikrdan ajrata bilishi, hissiy va provokatsion materiallarga tanqidiy yondashishi zarur.
Bu masalaning dolzarbligi 2026-yil 8-iyulda o‘tkazilgan “Raqamli dunyoda diniy bag‘rikenglik va millatlararo totuvlik barqarorligining dolzarb masalalari” mavzusidagi ilmiy-amaliy konferensiyada ham alohida muhokama qilingan. Unda raqamli makondagi zamonaviy tahdidlar, media savodxonlikni oshirish, yoshlarni buzg‘unchi g‘oyalar ta’siridan himoya qilish va ijtimoiy tarmoqlarda bag‘rikenglik madaniyatini rivojlantirish masalalari ko‘rib chiqilgan.
Demak, bugungi sharoitda bag‘rikenglikni ta’minlash masalasi mahalla yoki real ijtimoiy muhit bilangina chegaralanmaydi. U internetdagi muloqot madaniyatini ham qamrab oladi.
Xulosa sifatida shuni aytish mumkinki, millatlararo totuvlik va diniy bag‘rikenglik O‘zbekiston jamiyatining tarixiy tajribasiga tayangan holda, bugungi taraqqiyot jarayonida ham muhim ijtimoiy qadriyat sifatida namoyon bo‘lmoqda. 2025–2026-yillarda qabul qilingan hujjatlar va amalga oshirilayotgan amaliy ishlar bu yo‘nalishda huquqiy, institutsional va ma’rifiy mexanizmlarning takomillashib borayotganini ko‘rsatadi.
Shu bilan birga, bag‘rikenglikni faqat davlat siyosati yoki alohida tadbirlar natijasi sifatida emas, balki har bir fuqaroning kundalik muloqot madaniyati bilan bog‘liq jarayon sifatida tushunish muhim. Qo‘shniga hurmat, boshqa millat vakilining tili va madaniyatiga e’tibor, turli e’tiqodlarga nisbatan qonuniy va xolis munosabat, internetdagi axborotni tekshirib qabul qilish — bularning barchasi jamiyatdagi totuvlikning amaliy ko‘rinishlaridir.
Bugungi vazifa millatlararo va konfessiyalararo munosabatlarda mavjud ijobiy tajribani saqlash bilan birga, yangi axborot muhiti va globallashuv sharoitida yuzaga kelayotgan muammolarga ham zamonaviy yondashuvlarni ishlab chiqishdan iborat. Zero, jamiyatdagi o‘zaro hurmat va ishonch qanchalik mustahkam bo‘lsa, fuqarolarning umumiy taraqqiyot jarayonidagi ishtiroki va daxldorligi uchun shunchalik keng imkoniyatlar yaratiladi.
Shu ma’noda millatlararo totuvlik va diniy bag‘rikenglik — nafaqat ma’naviy qadriyat, balki barqaror ijtimoiy taraqqiyotning muhim shartidir.
Sultonov Lochinbek Jaloliddin o‘g‘li
Din ishlari bo‘yicha qo‘mita huzuridagi
Diniy-ma’rifiy sohada malaka oshirish va qayta tayyorlash instituti
Namangan mintaqaviy filiali
2026-2027- o‘quv yili
imom-xatib va imom-noiblari uchun
tashkil etilgan malaka oshirish kursi I davra tinglovchisi