Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Uylaringizni qabrga aylantirmanglar. Baqara surasi o‘qilgan uyga shayton kirmaydi”, dedilar.
Barcha odamlar uylarining obod bo‘lishiga harakat qiladilar. Bu maqsadni amalga oshirish uchun turli ishlar, sarf-harajatlar qiladilar. Bu maqsadni amalga oshirishning eng qulay, barakali va arzon yo‘li ushbu hadisi sharifda bayon qilingan ekan. Har bir musulmon kishi o‘z uyi obod bo‘lishi, qabrga o‘xshab, qolmasligi uchun Baqara surasini uyida o‘qib tursa bo‘ldi ekan.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallahu alayhu vasallam: “Har bir narsaning sanomi – ko‘zga ko‘ringan joyi bo‘ladi. Baqara surasi Qur’onning sanomidir. Unda bir oyat bor. O‘sha oyat Qur’on oyatlarining sayyidasidir. U “Oyatul Kursiy”, dedilar.
Abu Mas’ud roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
“Nabiiy sollallohu alayhi vasallam: “Kim Baqara surasi oxiridagi ikki oyatni bir kechada o‘qisa, kifoya qiladi”, dedilar.
Ushbu hadisi sharifga ko‘ra “kifoya qiladi” ga urg‘u berib aytgan ulamolarimiz shunday deyishganki, kim Baqara surasi oxiridagi ikki oyatni bir kechada o‘qisa:
Abdulloh PARPIYEV
Xalqaro aloqalar bo‘limi xodimi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV