Brenda toqqa tirmashib chiqishni orzu qiladigan qiz. Bir kuni jasorat etib toqqa chiquvchilar safiga qo‘shildi. Borib qarasa, qarshisidan devor kabi tik qoya va  qiyalik chiqdi. Qattiq qo‘rqayotganiga qaramay, Brenda qat’iyatli edi; xavfsizlik kamarini taqdi, arqonni mahkam tutib qoyaning tik yuziga qarab tirmasha boshladi.  Bir oz tirmashganidan so‘ng bir o‘yiq joy topdi...

U yerda osilib turarkan, yuqorida arqonni tutib turgan kishi toliqqanidan arqonda silkina boshladi. Keskin silkingan arqon Brendaning ko‘zining oldidan shuvillab o‘tib ketdi va uning linzasini uchirib yubordi. Linza juda kichkina edi. Shu bois uning topilishidan umid qilmasa ham bo‘lardi.  Linza qiyalikda bir joyga tushdi, Brenda endi xira ko‘rayotgan edi.

Brenda linzasini o‘zi topishidan umid uzib Allohga astoydil nola qila boshladi.  
“Allohim! Sen bu yerdagi barcha tog‘larning qo‘riqlovchisisan. Bu tog‘lardagi har bir toshni va yaproqni bilganing kabi mening linzam tushgan joyni ham bilasan, uni topishimga madad ber!” 

Suqmoq yo‘ldan yurib quyiga indilar. pastga tushganlarida tirmashish uchun bu yerga kelgan yangi guruh bilan duchlashdilar. Ulardan biri: “Orangizda linzasini yo‘qotgan kishi bormi?” deb qoldi.

Brendaga keyinroq linzani bir chumoli sudrab borayotganini gapirib berishdi. Qoya yuzidan chumoli yurib borayotganda qizlarning e’tiborini qandaydir bir porlagan narsa tortgan. Uyga qaytganidan so‘ng Brenda otasiga linzani qanday yo‘qotib, qanday topib olganini so‘zlab berdi.

Karikaturachi bo‘lgan otasi og‘zida linzani tishlab sudrab borayotgan chumoli rasmini chizadi va uning tepasiga mana bu so‘zlarni yozadi: “Allohim! Buni nega olib ketayotganimni bilmayman. Buni yeya olmayman va sudrashimga ham g‘oyat og‘ir. Ammo uni tashishimni Sen istaganing uchun tashiyapman... bu og‘ir yukni nega tashiyapman?” demayman. 

Turkchadan Damin JUMAQUL tarjimasi