Xalqimizda davo uchun yoki ko‘z tegmaslik uchun Quron oyatlaridan dam solish odati mavjud. Binobarin, Quroni karim shifo bo‘lib, bu haqda Alloh taolo: «(Biz) Qur’ondan mo‘minlar uchun shifo va rahmat bo‘lgan (oyat)larni nozil qilurmiz» (Isro,82) deb marxamat etgan. Qurondagi xar bir oyat hissiy va manaviy, zohiriy va botiniy kasalliklarga shifodir.
Insondagi ruhiy tasirning yaxshi va yomon jihatning g‘olibligiga qarab ko‘z tegishi, atrofdagilarga yomon ta’sir etishi mumkin. Zero, Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilingan hadisda Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Ko‘z tegishi haqiqatdir”, deganlar (Imom Buxoriy va Imom Muslim rivoyatlari).
Payg‘ambarimiz (sollalohu alayhi va sallam) ham ko‘z tegishiga qarshi “Falaq” va “Nos” suralarini o‘qib panohlanganlar. Shuningdek, kim biron narsani ko‘rib, ko‘zi quvnasa, “Mashaalloh, la havla va la quvvata illa billah”, deyishi mustahab amaldir.
Afsuski, ko‘z tegishidan panohlanishning odamlar qo‘llayotgan tumor, ko‘zmunchoq, qalampir, taqa, isiriq kabilarni taqish yoki osib qo‘yish kabi usullari tobora avj olib, ko‘payib bormoqda. Bunday qilish Allohdan o‘zga narsadan panoh so‘rash bo‘lgani uchun shariatimizda harom va shirk sanaladi.
Bir kuni bir odam oldimga dam solib qo‘yishimni, iltimos qilib keldi. Ranglari so‘lik, ko‘zlaridan nur qochgan edi. Kelib o‘tirib olgandan so‘ng dardini ayta boshladi. Ishlari yurishmay qolganini, sog‘lig‘ining mazasi yo‘q ekanligini aytdi. Bir folchining oldiga borganini, u ayol esa unga ilmu-amal qilingani, oldi olinmasa, tez orada vafot etishini “bashorat” kilganmish. Ilmu-amalni qo‘shnisi qilganini ham aytib o‘tgan. O‘zim sizni davolayman, o‘qib qaytariq qilaman deb, u bechoradan katta miqdorda pulini olgan. Folchi dam solib bergan narsalarni qo‘shnisining darvozasi tagiga sepgan. Buni qo‘shnisi ko‘rib, o‘rtada adovat paydo bo‘lgan. Natijada esa, holat yanada yomonlashgan. Bormagan mullam, folchim qolmadi, deb so‘zini davom ettirdi.
Men unga muqaddas dinimiz ko‘rsatmalarini aytib berdim. Uning qilgan ishlari gunoh ekanligi, bu shariatimizga ko‘ra qattiq taqiqlangan amal ekanini aytdim. Darrov tavba kilishi kerakligini, shunda hammasi o‘z izniga qaytishini tushuntirdim.
Gaplarimni qabul qildi va tavba qilishni, bundan buyon besh vaqt namozni kanda qilmasligini aytdi. Oradan bir kancha vaqt o‘tib, u bilan ko‘chada uchrashib qoldik. Yuzlari to‘lishgan, ranglari toza bo‘lib, xursand holda edi. Salomlashganimizdan so‘ng, menga o‘z tashakkurini izhor etdi. Ishlari yurishib, sog‘lig‘i ham yaxshilanganini aytganda qalbimda iliqlik paydo bo‘ldi. Zero, bir adashib, yo‘lini topa olmayotgan odamga yordam berganimdan Allohga shukronalar aytdim. Afsus, bu odamga o‘xshab adashib, yo‘lini topa olmayotgan, dardini ilmli kishilarga emas, aksincha, ilmsiz, joxil kimsalarga duch kelib, sarson-sargardon bo‘lib yurganlar kancha. Shifo Allohdandir. Nima ish qilayotganimizni bir o‘ylab, kimlarga murojaat qilish kerakligini ham mushohada qilib ko‘raylik.
Baxtiyorxon UMARALIYEV
Zarbdor tumani “Qusom ibn Abbos”
jome masjidi imom-xatibi
Raddiya: Islomda peshvolikni da’vo qiladigan guruh va oqimlar dindagi ayrim tushuncha va so‘zlarni g‘arazli maqsadlari yo‘lida buzib, noto‘g‘ri talqin qilishi hammaga ma’lum. Ular shu orqali musulmonlar hissiyotiga teginish, o‘zlariga tobelarni ko‘paytirish, dindor va ilmli bo‘lib ko‘rinishga harakat qiladi. “Tog‘ut” so‘zi ular ko‘p ishlatadigan, insonlarni, ayniqsa hukmdorlarni ayblashda qo‘llaydigan tushunchalardan biri. Aslida u nima? Qanday ma’nolarda ishlatiladi? Kimlar tog‘ut bo‘lishi mumkin?
“Tog‘ut” lafzi “tug‘yon” so‘zi bilan o‘zakdosh bo‘lib, Alloh belgilab qo‘ygan chegaradan chiqishga, kufrda haddan oshishga, isyon qilishga nisbatan ishlatiladi. Islomda Allohning yo‘lidan boshqa yo‘l “tog‘ut” deyiladi. Tog‘utning kattasi Shaytondir.
“Tog‘ut” kalimasi Qur’oni karimning sakkiz joyida zikr qilingan bo‘lib, ulamolarimiz uni turlicha tafsir qilgan. Umar ibn Xattob roziyallohu anhu, Imom Sha’biy, Imom Zahhok “Tog‘utdan murod – Shayton” degan. Imom Abu Oliya va Muhammad ibn Sirin tog‘ut sehrgar va folbin ekanini aytgan.
“Tafsiri Jalolayn”da tog‘ut so‘zi tafsiriga murojaat qilaylik: “Kim tog‘utga kufr keltirib, Allohga iymon keltirsa, batahqiq uzilmaydigan mustahkam tutqichni ushlagan bo‘ladi” (Baqara surasi, 256) va “Kufr keltirganlarning do‘stlari tog‘utlardir. Ularni nurdan zulmatlarga chiqarurlar” (Baqara surasi, 257) oyatlarida tog‘utlar – but-sanamlar va Shayton, “Kitob (Tavrot)dan nasibador bo‘lganlarning “Jibt” va “Tog‘ut”ga sig‘inishlarini va kofirlarga “Shular mo‘minlardan ko‘ra to‘g‘riroq yo‘ldadir” deyishlarini ko‘rmadingizmi?!” (Niso surasi, 51) oyatida – Jibt va Tog‘ut Quraysh qabilasidagilarning ikki sanami, “O‘zlarini, Sizga nozil qilingan (Qur’on) va Sizdan oldin nozil qilingan (ilohiy kitoblar)ga iymon keltirgan, deb hisoblaydiganlarning hukm so‘rab, Tog‘ut huzuriga borishni xohlayotganlarini ko‘rmadingizmi?” (Niso surasi, 60) oyatidagi tog‘ut kufrda haddan oshgan, tug‘yonga ketgan Ka’b ibn Ashraf, “Kofirlar (esa) Tog‘ut yo‘lida jang qiladilar” (Niso surasi, 76-oyat) va “Kim Allohning la’natiga uchragan, g‘azabiga duchor bo‘lgan, maymun va cho‘chqaga aylantirilgan va tog‘utga ibodat qilgan bo‘lsa, ana o‘shalar yomon martabadagi va to‘g‘ri yo‘ldan butunlay adashgan kimsalardir” (Moida surasi, 60) oyatlarida ular Shayton, “Batahqiq, Biz har bir ummatga: “Allohga ibodat qiling va tog‘utdan chetlaning” deb payg‘ambar yuborganmiz” (Nahl surasi, 36-oyat) va “Tog‘utdan, unga ibodat qilishdan chetda bo‘lganlarga va Allohga qaytganlarga xushxabar bor” (Zumar surasi, 17-oyat) oyatlarida ham ular Shayton deb nazarda tutilgan.
Alloma Ibn Atiyya aytadi: “Ba’zi olimlar: “Allohdan o‘zga ibodat qilinadigan har qanday narsa tog‘utdir”, degan”. Fir’avn, Namrud va o‘zini iloh deb e’lon qilganlar va ibodat qilinadigan but-sanamlar tog‘ut deyiladi.
Muqotil roziyallohu anhu “Kufr keltirganlarning do‘stlari tog‘utlardir” oyatidagi tog‘utni Ka’b ibn Ashraf va Huyay ibn Axtab deb tafsir qilgan. U ikkisi islom va musulmonlarga adovati cheksiz, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga ko‘p aziyat bergan, musulmonlarga qarshi urushga juda ko‘p da’vat qilgan yahudiylardan edi.
Imom Navaviy aytadi: “Lays, Abu Ubayda, Kisoiy va ko‘pchilik tilshunoslar: “Tog‘ut – Alloh taolodan boshqa ibodat qilinadigan narsa”, degan”.
Shayx Muhammad Amin Shinqitiy: “Haqiqat shuki, Allohdan o‘zga ibodat qilinadigan har qanday narsa tog‘ut, eng katta tog‘ut esa Shaytondir”, deydi.
Tog‘ut so‘zining ma’nosi haqida buyuk mufassir Imom Tabariy “Jomi’ul bayon” tafsirida: “Fikrimcha, tog‘ut haqida to‘g‘ri gap shuki, tog‘ut Allohga tug‘yon qilib, Uni tark etib, Undan o‘zgaga ibodat qilingan narsadir. O‘sha ma’bud inson, shayton, but va boshqa narsalar bo‘lishi mumkin”, deydi.
Mufassir olim Hasan Tahsin Fayzli “tog‘ut” so‘zini “Allohdan uzoqlashtiradigan, uning amrlarini bajarishni man etadigan kimsalar”, deb izohlagan.
Demak, sahobai kiromlar, tobeinlar va ulamolarimizning so‘zlaridan tog‘ut kalimasi shayton, sehrgar, folbin va Allohdan boshqa ibodat qilinadigan har qanday narsa ekani ma’lum bo‘lmoqda.
Afsuski, hozirgi kunda ba’zi toifalar musulmon rahbarlarni tog‘ut deb atab, ularni osongina kofirga chiqarmoqda. Ularning uslubi xavorijlarnikiga o‘xshaydi. Ular arzimas narsalar tufayli iymonli odamni kofirga chiqarib, qonini halol hisoblab, qanchadan-qancha beayb musulmonlar umriga zomin bo‘lmoqda, islomning pok nomiga dog‘ tushirib, asl mohiyat va tamoyillarini yot va buzg‘unchi g‘oyalardan iborat fitnalar soyasiga tushirib qo‘ymoqda.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi bo‘lim boshlig‘i,
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi