Yuz bergan kuchli to‘fondan bir boy kishining barcha mol-dunyosi suvga g‘arq bo‘libdi. Butun boyligi birpasda yo‘q bo‘lganiga chidamagan boy ko‘chalarda faryodu-fig‘on chekib yig‘lab ketayotsa, qarshisidan bir odam chiqib qolibdi:
- Kap-katta odamga yig‘lash nimasi? - deya savol beribdi ajablanib.
- Men yig‘lamay kim yig‘lasin? - debdi u. - Bir zumda hamma mol-mulkimdan ayrilib, faqir-qashshoq bo‘lib qoldim-ku!..
- Ko‘p g‘am chekma, - deya ovutishga tushibdi yo‘lovchi kishi. - Umr yo‘ldoshing bormi?
- Bor, - debdi boy biroz hayron bo‘lib.
- Uning aqlu-hushi, farosati bormi? Boy bir zum o‘ylanib qolibdi va:
- Ha, bu jihatdan baxtiyorman! Farosatli, soliha, har doim kayfiyatimga qarab yashaydigan jufti halolim bor, - debdi boy.
- U holda nega yig‘laysan, ey g‘ofil banda?! Bu dunyoda mato uchun ham ko‘z-yosh to‘kadimi, odam? Saboq uchun bir gap aytay senga, men shunday bir xotinga uylanganmanki, erning qadr-qimmatiga yetmaydi. Sen falokatning nimaligini bilmas ekansan. Agar sen ham aqli kalta, tili uzun, jag‘i tinmas bir xotinga uylangan bo‘lganingda, o‘shanda bilarding haqiqiy falokat nimaligini! Do‘konlaring suvga g‘arq bo‘lgan bo‘lsa, sen sog‘ ekansan-ku, hammasini topasan. Faqat yoningda ko‘nglingdagidek ayoling senga madadkor bo‘lsa, ma’naviy quvvat berib tursa tezda o‘zingni o‘nglab olasan, - debdi, yo‘lovchi.
Xalqimizda "Yaxshi xotin yarim davlat" degan gap bejiz aytilmagan. Darhaqiqat, soliha, oqila ayol faqat jufti halolining emas, butun jamiyatning gultoji hisoblanadi. Chunki, tarbiyasi go‘zal ayol avvalo, ota-onalarini e’zozlaydi, turmush o‘rtog‘ini ardoqlaydi, asosiysi, farzandlariga chiroyli tarbiya berib, jamiyatga komil insonlarni voyaga yetkazib beradi.
TII talabasi
Tojiddinov Abdussomad
Orzular yolg‘ondek ko‘rinib darak beradi,
Lek g‘alaba ko‘p qiyinchilik bilan keladi.
Bir ayol aytadi: Men o‘ttiz yoshga to‘lganimda erim vafot etdi. Besh farzandimiz bor edi. Dunyo ko‘zimga qorong‘u ko‘rinib tinmay yig‘lardim, oxiri ko‘zimga zarar berishini o‘ylab o‘zimga keldim. Lekin meni g‘am-tashvish chulg‘ab oldi. Chunki bizda oilamizga yetadigan biror kirim yo‘q, farzandlarim esa yosh va otamiz bizga hech narsa qoldirmagan edi. Xonamda o‘tirgan vaqtimda magnitafonni yoqdim, shunda bir shayxning bunday deyayotganini eshitib qoldim: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytadilar:
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: من لزم الإستغفار جعل الله له من كل ضيق مخرجا
“Kim istig‘forni ko‘paytirsa Alloh taolo unga har qanday g‘amdan yengillikni va tanglikdan chiqish yo‘lini qilib qo‘yadi” (Imom Abu Dovud rivoyati).
Shundan keyin istig‘forni ko‘paytirdim, farzandlarimga ham shunday qilishlarini buyurdim. Allohga qasamki, olti oy ham o‘tmay bizning uzoq vaqt oldin mulkimiz bo‘lgan yerimizning loyihasi topilib qoldi va uning evaziga katta pul berildi. Shundan keyin katta o‘g‘lim oliygohga o‘qishga kirdi, Qur’oni karimni to‘liq yodlab, boshqalarga yordam beradigan inson bo‘ldi. Uyimiz xayr-barakaga to‘lib, hayotimiz yaxshilandi. Alloh o‘g‘illarim va qizlarimni yaxshi inson bo‘lishini nasib etdi. Shunday qilib g‘am-tashvishlarim ketib, dunyodagi eng baxtli ayolga aylandim.
Shu’la: Agar umidsizlikka taslim bo‘lsangiz, siz hech narsa o‘rganolmaysiz va saodatni qo‘lga kiritolmaysiz.