Shayx Abdulfattoh Abu G‘udda rahimahulloh aytadilar: “Mahmud ibn Umar Zamaxshariyning bir gapini eslayman... Hikmatli so‘zlar jamlangan “So‘z durdonalari” degan kitobida bunday yozadi: “Savdogarning shuhrati uning hamyonida, olimning shon-sharafi esa kitoblarida”.

Ilgari olimlar kitoblar sotib olish uchun oziq-ovqat va kundalik ehtiyojlariga sarflaydigan mablag‘larni tejar edilar. Imom Ahmadning shogirdi Ibrohim Harbiy (Alloh uni rahmat qilsin) juda qashshoqlashib qoldi. Uning ikki yosh qizi bor edi. Ahli oilasi ochlikdan qattiq aziyat chekishdi.

Ayoli unga: “Ey Ibrohim, men ochlikka chiday olaman, lekin bu ikki qiz bunga qanday chidaydi?” deb shikoyat qildi.

U: “Nima qilishim kerak?” deb so‘radi.

Ayoli: “Kitoblaringizdan birortasini soting”, dedi.

Ibrohim: “Sabr qiling, sabr qiling”, dedida, uyidan tashqari chiqib ketdi.

Bir kishi Ibrohim Harbiyning uyini izlab, o‘tgan-ketgandan so‘rab yurardi. Nihoyat odamlar ko‘rsatgan yo‘l bo‘ylab yurib, bir uyning oldida to‘xtadi va: “Ibrohim Harbiyning uyi qayerda?” deb so‘radi.

“Mana shu”, dedi.

“Ibrohim Harbiy kim?” deb so‘radi.

“Menman”, deb javob berdi.

“Nima istaysiz?” deb so‘radi.

“Xurosonlik bir kishi sizga bu ikki tuyaga yuklangan narsani yubordi. Men ularni sizga yetkazishga mas’ulman”, dedi.

Ibrohim Harbiy undan: “Bu qayerdan keldi?” deb so‘radi.

U: “Xurosonlik bir odamdan”, deb javob berdi.

Ibrohim: “U kim?” deb so‘radi.

“Sir saqlashga qasam ichganman”, dedi.

Bundan Ibrohim Harbiy hayratda qoldi. Ikki tuyadan oziq-ovqat va kiyimlardan iborat yuklarni tushirdi.

Ibrohim Harbiy ochlikka chidadi, lekin kitoblaridan birini sotishga chiday olmadi. Chunki kitoblar uning hayoti edi.

Ba’zan o‘n baravar qimmatga bo‘lsa ham, kitob sotib olardim. Chunki bu kitobni hayotimda bir marta sotib olaman, pulni yana topishim mumkin, lekin bu kitobni boshqa topa olmasligimdan qo‘rqaman. Hatto narxi besh yoki olti funtga baholangan kitobni 70 funtga sotib olganman.

Eng muhimi inson “kitoblar qurti” bo‘lishi kerak. Bunday odam kitoblarni o‘qiydi, o‘rganadi, kerakli joylarini yozib qo‘yadi, yodlaydi, o‘qiganlari uning xulq-atvorida aks etadi...”.

Davron NURMUHAMMAD