Avvalgi qavmlar o‘zlariga yuborilgan nabiylariga e’tirozlar qilib, ularni yolg‘onga chiqarib, tuhmatlar qilishgan. Alloh taolo Qur’oni karimda bularning e’tirozlariga ushbu anbiyolarning muborak tillaridan javob beradi. Masalan, Hud alayhissalomning qavmi u zotga e’tiroz qilganda u zot:

﴿قَالَ يَا قَوْمِ لَّيْسَ بِىْ سَفَاهَةٌ وَ لَكِنَّى رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعَالَمِيْنَ﴾

«Ey qavmim, menda esipastlik yo‘q. Men olamlarning Robbidan sizlarga kelgan Rasulman», dedi» (A’rof surasi, 67-oyat).

Nuh alayhissalomning qavmi u zotga e’tiroz qilganda esa u zot:

﴿قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِى ضَلَلَةٌ وَ لَكِنِّى رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعَالَمِيْنَ﴾

«Ey qavmim, menda zalolat yo‘q. Men olamlarning Robbidan sizlarga kelgan Rasulman», dedi» (A’rof surasi, 61-oyat).

Lekin Nabiy sollallohu alayhi va sallamning qavmlaridagi badbaxt kimsalar u zotni majnun deyishganda bunga javoban Qur’oni karimda o‘zgacha yo‘l tutilgan. Ularga u zotning tillaridan javob berilmagan, balki Alloh taoloning O‘zi ularga raddiya berdi:

﴿وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍ﴾

«Sohibingiz majnun emas» (Takvir surasi, 22-oyat).

Qolaversa, Alloh taolo mushriklarning ta’nalariga uchrayotgan Rasululloh sollallohu alayhi va sallamga tasalli berish uchun bunday marhamat qiladi:

﴿مَآ أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ﴾

«Robbing ne’mati ila sen majnun emassan» (Qalam surasi, 2-oyat).

﴿وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيْمٍ﴾

«Albatta, sen ulkan xulq sohibisan» (Qalam surasi, 4-oyat).

Alloh taolo bu tasallasi bilan kifoyalanmay, yana bunday marhamat qiladi:

﴿وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ﴾

«Albatta, senga aslo tugamaydigan ajr bordir» (Qalam surasi, 3-oyat).

Shuningdek, Alloh taolo Nabiy sollallohu alayhi va sallamga tasalli berish uchun u zotni ayblamoqchi bo‘layotganlarning o‘zi aslida kimligini fosh etib, ularning so‘ziga quloq solmaslikka, parvo etmaslikka buyuradi:

﴿وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍ هَمَّاز ٍمَّشَّآءِ بِنَمِيمٍ مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ عُتُلِّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ﴾

«Har xil qasamxo‘r, pastkashlarga, ayblovchi, chaqimchilik qilib yuruvchilarga, yaxshilikni to‘suvchi, tajovuzkor, sergunohlarga, qo‘pol va buning ustiga, otasining tayini yo‘qqa itoat qilma!» (Qalam surasi, 10 surasi, 13-oyat).

Alloh taoloning Rasulullohga muhabbati va mehribonligi bu oyatlarda yaqqol namoyon bo‘ladi. Subhanalloh!!!

Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ishqi Rasul" kitobidan Nodirjon Odinayev tarjimasi