Bismillahir rohmanir rohiym
Bizlarni musulmon qilgan yagona Zot Alloh taologa O‘zining mahluqotlari adadicha hamd bo‘lsin.
Musulmonlikni bizlarga Ulug‘ Alloh taolodan yetkazgan Uning Rasuli Muhammad Mustafoga salovot va salomlar bo‘lsin.
Ammo ba’d. Men, qachon Alloh taoloning kalomi – Qur’oni Karimdagi “Fil” surasini eshitsam yoki o‘qisam, boshqa suralardagidan farq qiluvchi, boshqacha bir huzur-halovatni sezaman va hursand bo‘lib ketaman. Qalbim yorishadi.
Nima uchun aynan “Fil” surasida bu hol yuz beradi? Nega hursand bo‘lib qalbim nurlanadi ?
Buning sababini Payg‘ambarimiz alayhisssalomning siyratlarini ixlos bilan o‘rgangan kishigina tushunishi mumkin….
Siyrat nima o‘zi ?
Shaxsan Men, “siyrat” deganda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning tug‘ulishlaridan to vafotlarigacha bo‘lgan hayotlari aks etgan tarixini tushunaman. Aslida ham shunday. Lekin Muhammad alayhissalomning siyratlari shunchaki tarix emas.
Siyrat shunday bir tarixki, u insoniyat yaratilishini mohiyati bo‘lgan – Islom dinining tarixidir.
Siyrat shunday bir tarixki, u butun borliqni yaratgan, jumladan bizni ham yaratgan Zot, har qanday nuqsondan pok bo‘lgan Oliy Zot – Alloh taologa yaqin qiluvchi tarix.
Siyrat shunday bir tarixki, u Buyuk Alloh taoloning bandalari ichidan tanlab olgan eng sevimli va eng oxirgi Nabiysi – Muhammad Mustafo sollallohu alayhi vasallamni bizlarga tanitadigan tarixdir.
Siyrat shunday bir tarixki, u Yaratuvchi Alloh taoloning mahluqotlari ichidagi eng yaxshisi, anbiyo va rasullar sayyidi, bashariyat farzandlarining eng afzali, eng hulqi go‘zali, olamlarga rahmat Payg‘ambar – Muhammad alayhissalomning tarixlari.
Siyrat shunday bir tarixki, u bizlar uchun nur bo‘lgan – Qur’oni Karimni Rahmli Zot Alloh taolodan Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga nozil bo‘lish tarixidir.
Siyrat shunday bir tarixki, u asrlarning eng yaxshisi bo‘lgan – zamoni saodat haqida so‘zlovchi tarix.
U shunday bir tarixki, agar to‘g‘ri niyyat va ixlos bilan o‘rganadigan bo‘lsak, oxir-oqibat bizlarni eng oliy maqsadimiz – jannatdagi ne’matlar ichra ko‘milib turganimizda, yagona bo‘lgan Zot – Alloh taoloning jamolini ko‘rishga musharraf qiluvchi tarixdir.
Siyratni nima uchun o‘rganamiz ?
Biz o‘zimizni musulmon deb bilamiz. Alloh taoloni yagona iloh ekanligi va Muhammad sollallohu alayhi vasallam Alloh taoloning rasuli ekanligiga iymon keltiramiz. Albatta bu mo‘min-musulmonlikning sharti hisoblanadi va bu hammaga ma’lum. Lekin biz Payg‘ambirimiz alayhissalomning quyidagi hadislaridan habarimiz bormi ?:
Anas ibn Molik roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
«Nabiy sollallohu alayhi vasallam:
«Sizlardan biringiz toki men unga farzandidan, otasidan va barcha insonlardan sevimliroq bo‘lmagunimcha hargiz mo‘min bo‘la olmaydi», dedilar».
Muslim rivoyati.
Ushbu hadisdan ma’lum bo‘layaptiki, mo‘min bo‘lishlikning sharti – Payg‘ambarimiz alayhissalom bizlar uchun hammadan ko‘ra sevimliroq bo‘lishlari kerak ekan. Rosululloh sollallohu alayhi vasallamni bunchalik darajada sevishimiz uchun nima qilmoq kerak, qanday qilib bu narsaga erishamiz ?
Bu savolni javobi aniq – siyratni o‘rganishimiz kerak! Siyrat bizlarga Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamni tanitadi.
Muhammad sollallohu alayhi vasallamni siyratlarini o‘rganish orqali, U zotni taniganimizdan keyin, u zot bizlarga nimani yetkazganlarini, nimalarni qoldirib ketganliklarini, bizlar uchun nimalar qilib ketganliklarini va eng asosiysi – o‘zlarini emas biz ummatlarini o‘ylab, qiyomat kuni uchun olib qo‘ygan duolari va shafoatlari haqida bilganimizdan keyin, har bir haqiqiy mo‘min-musulmon hatto, o‘zini jonidan ham ko‘proq Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamni yaxshi ko‘rib qoladi.
Alloh taolo O‘zining kalomida shunday deydi:
«Batahqiq, sizlar uchun – Allohdan va oxirat kunidan umidvor bo‘lganlar uchun va Allohni ko‘p zikr qilganlar uchun Rasulullohda go‘zal o‘rnak bor» (Ahzob surasi, 21.)
Darhaqiqat, haqiqiy mo‘min-musulmon uchun Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning butun hayotlari oliy na’muna va o‘rnakdir.
Biz haqiqiy musulmoncha yashashni hohlasak hayotimizning har bir jabhasida Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam siyratlaridan o‘rnak olishga muhtojmiz.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga bo‘lgan muhabbat bizni u zotga ergashishimizga undashi kerak. Ya’ni, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam buyurgan buyruqlarni bajarish, qaytargan qaytarig‘larini qilmaslik, har bir narsada ularga itoat qilish, sunnatlarini mahkam ushlash. Aksincha bo‘ladigan bo‘lsa, ya’ni Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga muhabbat faqat tilimizda bo‘lib, amalda ko‘rinmasa, bu muhabbatni foydasi bo‘lmaydi. Zero, Alloh taolo O‘zining kalomida Muhammad sollallohu alayhi vasallamga quyidagicha marhamat qiladi:
«Ayt(ing yey Muhammad): «Agar Allohni sevsangiz, bas, menga ergashing, (shunda)Alloh sizni sevadir va sizlarning gunohlaringizni mag‘firat qiladir». Alloh o‘ta mag‘firatlidir, o‘ta rahmlidir» (Oli Imron surasi, 31.)
Siyratni qanday o‘rganamiz ?
Siyrat Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamning hayotlari bilan bog‘liq ekan, biz uni o‘rganishda asosan u zotning tavalludlaridan boshlaymiz, shundaymi? U zotning tavalludlari, dunyoga kelgan vaqtdagi yer yuzida sodir bo‘lgan g‘aroyib voqealar va hokazolardan boshlanadi. Bu yaxshi.
Haqiqatdan ham bu yaxshi, lekin afzali emas. Ko‘zlangan maqsadga erishishni hohlasak, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamni tavalludlaridan oldin ba’zi narsalarni bilib olishimiz kerak.
Biz avvalo, har bir ishda kerak bo‘ladigan, u bo‘lmasa qilinajak ishimiz o‘z qiymatini yo‘qotadigan narsa – ixlos nimaligini yaxshilab bilib olishimiz kerak. Qisqacha tushuntiradigan bo‘lsak, ixlos – bu, qilinayotgan ishni faqatgina Alloh taoloning roziligi uchun bo‘lishligidir. Agar niyyatimiz bundan boshqacha bo‘ladigan bo‘lsa, u ish bizga manfaat bermaydi va ko‘zlangan maqsadga yeta olmaymiz.
Shaxsan Men shuni tavsiya qilardimki, siyratni o‘qishga kirishishdan oldin anbiyolar qissalarini o‘rganish kerak. Chunki, siyrat hamda anbiyolar qissalari – bular bir-biriga bog‘liq ilmlardir. Misol uchun, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning dunyoga kelishlarining bir uchi Ibrohim alayhissalomning qissalariga borib taqaladi. Shuningdek, siyratdan oldin anbiyolar qissalari bilan tanishish, boshqa anbiyolar bilan Muhammad sollallohu alayhi vasallamni risolatlarini solishtirishga, bir-biri orasidagi farqlar va uyg‘unliklarni, Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamning va u zotni biz ummatlarining fazlini anglab yetishimizga yordam beradi. Bu juda muhimdir.
Va nihoyat, siyratni o‘rganishga kirishishimizdan oldin qilishimiz zarur bo‘lgan eng asosiy ishlardan biri – bu, arablarning tarixini muxtasar, ozgina bo‘lsa ham bilib qo‘yishimiz kerakligidir. Xususan, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning tavalludlarigacha bo‘lgan arablarning holati, johiliyat davri. Bu narsa ham bizga, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam olib kelgan risolatlarining mohiyatini va ahamiyatini tushunib yetishimizga judda katta yordam beradi.
Yuqorida nomi zikr qilingan shartlar jam bo‘lsa, inshaalloh, albatta Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam biz uchun hammadan ko‘ra sevikli insonga aylanadilar. Bu narsa esa, bizni asosiy maqsadimiz – Alloh taoloning muborak jamoliga yetishtiradi.
Men, qachon Alloh taoloning kalomi – Qur’oni Karimdagi “Nasr” surasini eshitsam yoki o‘qisam, qalbim eziladi, yig‘lagim keladi, ayriliq va judolikni his qilaman.
Nima uchun aynan “Nasr” surasida bu hol yuz beradi? Nega yig‘lagim keladi, ayriliq va judolikni his qilaman ?
Buning sababini Payg‘ambarimiz alayhisssalomning siyratlarini ixlos bilan o‘rgangan kishigina tushunishi mumkin….
Yo Rasululloh! Sizga jonim fido bo‘lsin!
Yomonlikdan qaytarish
Ali ibn Abu Tolib roziyallohu anhu Raslulloh sollallohu alayhi vasallamning shaklu shamoyillarini, suratlariyu siyratlarini ta’riflab: «Birinchi bor ko‘rgan kishi u zotdan haybatlanar edi. U zot bilan aralashib, tanigan kishi esa yaxshi ko‘rib qolardi. U zotni sifatlagan kishi: “Undan oldin ham, keyin ham u zotdek biror kishini ko‘rmadim”, deydi, degan» (Imom Termiziy, “Shamoili Muhammadiya”).
Haqiqatan, Rasuli akram sollallohu alayhi vasallamda salobat ham, viqor, marhamatu shafqat ham – xullas, hamma go‘zal sifatlar, fazilatlar jamlangan edi. U zotni ilk marta ko‘rgan har qanday kishi sergak tortar, viqorlaridan, salobatlaridan haybatlanar edi. Lekin Nabiy alayhissalom bilan gaplashgan, suhbatda bo‘lgan odam u zotning halimliklari, go‘zal so‘zlari, mukammal odob va axloqlariga mahliyo bo‘lib qolardi...
Bugun o‘zini Payg‘ambarimiz alayhissalomning ummatiman deb hisoblab, u zotning sunnatlariga mos tarzda do‘ppi kiygan, soqol qo‘ygan ayrim kishilarning, ayniqsa, yoshlarning oldiga borib, ular bilan tanishsangiz, dastlab xursand bo‘lasiz. Biroq biroz o‘tib ularning xatti-haraktalaridan yoqa ushlaysiz.
“Albatta, jasading (tanang)ning ham senda haqqi bor” (Imom Buxoriy rivoyati) hadisiga muvofiq har chorshanba sport bilan shug‘ullanamiz. Maydonga borsak, bizlar bilan bir vaqtda yonimizdagi maydonga ham yigitlar yig‘ilishdi. Soqol qo‘ygan, ayrimlarining boshida do‘ppi ham bor. Salom berishdi, alik oldik.
Chamasi yarim soatlar o‘tib, ulardan biri so‘kina ketdi. Yigitlarga qilgan havasimiz nafratga aylandi. Og‘zidan bodi kirib-shodi chiqavergach, oxiri ularga tanbeh berishga majbur bo‘ldim. Bir-ikki nafari tamaki ham tutata ketdi.
“Yoshlar qiziqqon bo‘ladi-da”, deya ularni oqlashga shoshmasligimiz kerak. Milliy va diniy qadriyatlarimizga putur yetkazadigan, butun bir avlodga salbiy ta’sir qilayotgan illat – yoshlarning soqol qo‘yib, do‘ppi kiyib, tamaki tutatgancha so‘kinayotganini hech ham tushunib bo‘lmaydi.
Yana bir holat. Ertalab ishga shoshib ketayotsam, chamasi 55-60 yoshni qoralab qolgan bir otaxonning ulovini bir yigit mashinasi bilan biroz siqib qo‘ydi. Shunda soqolli, boshida do‘ppisi yarashib turgan kishi ulovining oynasidan haligi yigitni bo‘ralatib so‘kib ketdi.
Shu voqeani ko‘rib, soqol qo‘yib, do‘ppi kiyib olgan, biroq og‘zidan bodi kirib-shodi chiqayotgan yoshlar osmondan tushmaganiga, ular ham bizning oramizda, o‘zbek oilalarida yashab ulg‘ayayotganiga amin bo‘ldim.
Yoshlarning aynib ketayotganiga internet va ijtimoiy tarmoqlarga soqolli blogerlar, do‘ppi kiyib olgan vaynerlar va yana allakimlar joylayotgan bema’ni, tuturuqsiz lavhalar ham sabab bo‘layapti. Yoshlar taqlidga o‘ch bo‘ladi. Shu bois ular oilada, ko‘cha-ko‘yda ko‘rgan narsalarini amalda qo‘llashni istaydilar.
Ko‘chada do‘ppi kiyib, soqol qo‘yib yurgan yoshni ko‘rgan odam uni odobli, tarbiyali yoki taqvodor deb o‘ylashi mumkin. Ammo tashqi ko‘rinish insonning ichki dunyosiga kafil bo‘la olmaydi. Insonni kiyimi bilan emas, xulqi bilan tanish kerak. Do‘ppi kiyish yaxshi fazilatlarning o‘rnini bosmaydi, soqol qo‘yish odobning kafolati emas. Agar inson tashqi qiyofasidagi ma’naviy da’voni ichki tarbiyasi bilan uyg‘unlashtirsa, shunda uning ko‘rinishi ham, so‘zi ham, amali ham bir-biriga mos keladi.
Imom Shofe’iy rahimahulloh: “Ikki yil ilm oldim. Odob-axloqni o‘n sakkiz yil o‘rgandim. Qaniydi, yigirma yil ham odob-axloqni o‘rganganimda edi”, deb bejiz aytmagan.
Abdulloh ibn Muborak rahimahulloh: “Odobni o‘ttiz yil o‘rgandim, ilmni yigirma yil o‘rgandim”, degan.
Biz yuqorida tasvirlagan yoshlarda aynan odob-axloq yetishmayapti, deya olamiz. Bunday kimsalarga kiygan do‘ppisi aqlini ishlatishga monelik qilyapti, iyagida soqol o‘sibdi-yu, ammo ongi o‘smabdi, deyish mumkin.
Yoshlik – jo‘shqin davr. Shu bilan birga, bu davrda yoshlar kattalarga taqlid qilib ulg‘ayadilar. Shunday ekan, kattalar ham odob-axloqda barchaga namuna bo‘lsalar, yoshlar ulardan ibrat olib, milliy qa diniy qadriyatlarimizga putur yetkazadigan har xil holatlardan yiroq bo‘ladilar.
Sodiqul masduq zot – Muhammal sollallohu alayhi vasallam Alloh taolo O‘z soyasiga oladigan yetti toifaning ikkinchisi “...Alloh taoloning ibodatida unib-o‘sgan yigit...”, deganlar (Muttafaqun alayh).
Xo‘sh, Alloh taoloning ibodatida unib-o‘sgan yigit kim, u qanday bo‘ladi?
Avvalo, u so‘zi va amali uyg‘un bo‘lgan, Rasulullohning suratlariyu siyratlarini o‘zida mujassam etgan navqiron avlod vakili bo‘ladi. U har bir ishini Alloh uchun qiladi, xatti-harakatlari, muomala-munosabatlari Islomnng zilol chashmasidan sug‘orilgan, milliy qadriyatlarimizda belgilangan mezonlarga asoslanadi.
U o‘ziga Nabiy alayhisalomning: “Qiyomat kuni mo‘minning mezonida husni xulqdan og‘irroq narsa bo‘lmaydi. Alloh fahsh va iflos so‘z aytuvchini yomon ko‘radi” (Imom Termiziy rivoyati), degan muborak hadislarini mezon qilib oladi.
U, hadisi sharifda aytilganidek, dunyosini deb oxiratini, oxiratini deb dunyosini tashlab qo‘ymaydi (Imom Ibn Abu Dunyo rivoyati).
“Alloh taoloning ibodatida unib-o‘sgan yigit” maktabu madrasada Imom Buxoriy, Xorazmiydek “a’lochi”, oliy ta’lim muasssasida Abu Hafs Kabir Buxoriydek tirishqoq, peshqadam, Vatan sarhadlarini qo‘riqlashda Xolid ibn Validdek, Najmiddin Kubrodek mohir askar, tijoratda Abdurahmon ibn Avfdek uddaburon, ziroatda Sa’d ibn Abu Vaqqosdek mirishkor dehqon, tibbiyotda Abu Ali ibn Sinodek hoziq tabib, handasada Ahmad al-Farg‘oniydek kuchli muhandis, xullas, hayotning har jabhasida barchaga ibrat bo‘lishi kerak. Ana shunda unga aytgan gaplari, kiygan kiyimlari, shaklu shamoyili yarashib tushadi. Hamma unga va ota-onasisiga rahmat aytadi.
Tolibjon NIZOM