Umra ibodatini mukammal ado qilish uchun kishi o‘zini har tomonlama tayyorlaydi. Barcha amallar niyatga bog‘liq bo‘lgani uchun, ibodatda yagona maqsad Alloh taoloning roziligini istash bo‘lishi kerak.
Agar dunyo noz – ne’matlariga erishmoqchi, “hoji” yoki “umraga borgan” nomlarini qozonmoqchi, “ho‘ja ko‘rsin” yoki asosiy maqsadi o‘zga yurtlarni sayr qilib, bir yo‘la umrani ado etib kelmoqchi bo‘lsa, umra ibodati qabul bo‘lmaydi. Alloh taolo buyuradi:
“Haj va umrani Alloh uchun mukammal ado eting!”. Baqara surasi, 196.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan naql qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Umra keyingi umragacha qilgan gunohlariga kafforatdir...”. Sahihi Buxoriy, 1773.
Ato roziyallohu anhu rivoyat qiladilar: “Ibn Abbos roziyallohu anhu aytdilar: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bir ansoriy ayolga: “....Ramazon oyi kelsa u oyda umra qilgin, chunki ramazon oyidagi umra haj qilgan bilan barobar savobga egadir”-dedilar. Termiziy rivoyati.
Mazhabimiz xulosasiga ko‘ra umra sunnati muakkadadir. U buyuk ziyoratdir! Zero, musulmon kishi bunda butun qalbi, ruhi va badani ila Alloh taolo uchun eng suyukli bo‘lgan joyni ziyorat qiladi. Bu omonlik diyorida ko‘ngillar xotirjam bo‘ladi, ko‘zlar esa uni ko‘rishlikka oshiq bo‘ladi. Bu diyor musulmonlar qalbidan ulkan o‘rin egallagan Makka va Madinadir.
Hammamizga ma’lumki, umra qilishni qasd qilgan har bir musulmon ulug‘ ibodatni to‘la-to‘kis ado etishni istaydi. O‘z-o‘zidan biz uchun bu nafaqat ibodat, balki uzoq masofali safar hamdir. Shu sababli, umra qilishni qasd qilgan har bir kishi umra qonun – qoidalari bilan bir qatorda safar qoidalari va odoblarini yaxshilab o‘rganishi lozimdir. Ular quyidagilardir:
“Astavdi’ukumulllohal-laziy la tazi’u vada’iuhu (ma’nosi: “Sizlarni Unga topshirilgan omonatlar zoye bo‘lmaydigan Zot Allohga omonat topshirdim”)”. Ibni Moja rivoyati;
Ibni umar roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safarga chiqib tuyalariga o‘rnashsalar Allohga hamd (Alhamdulillah), tasbeh (Subhanalloh) va uch marotaba takbir (Allohu akbar)ni aytib shunday derdilar: “Subhanallaziy saxxoro lana haza va ma kunna lahu muqriniyn. Va inna ila Robbina munqolibun. Allohumma inna nas’aluka fiy safarina haza al-birro vat-taqva va minal amali ma tarzo. Allhumma havvin safarona haza vatvi anna bu’dahu. Allohumma antas-sohibu fis-safari val xolifatu fil ahli. Allohumma inniy a’uzu bika min va’sais-safar va kaabatil manzor va suil munqolab fil ahli val mali val valad” (ma’nosi: “Bizlarga bu (ulov)ni bo‘ysundirib qo‘ygan zotga tasbeh aytamiz. Bizlar o‘zimiz bunga qodir emas edik. Albatta, bizlar (barchamiz) Rabbimiz (huzuri)ga qaytuvchidirmiz. Yo, Alloh! Biz Sendan ushbu safarimizda yaxshilik, taqvo va O‘zing rozi bo‘ladigan amalni so‘raymiz. Yo, Alloh! Ushbu safarimizni yengillashtir va uzog‘ini yaqin qil. Yo, Alloh! Sen safarda hamroh va ahli-oilaga kafildirsan. Yo, Alloh! Men Sendan safar qiyinchiliklari, g‘amga soluvchi manzara hamda ahli-oila, mol va farzandga yomon holda qaytishdan panoh tilayman”).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safardan qaytganlarida esa: “Ayibuna taibuna abiduna lirobbina hamiduna” (ma’nosi: “Yo, Alloh! Qaytishimizni tavba qiluvchi, ibodat qiluvchi va hamd aytuvchi holda qilgin”), jumlasini qo‘shib qo‘yardilar. Muslim rivoyati.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam qachon ulovga minmoqchi bo‘lsalar oyoqlarini uzangiga qo‘yishlari bilan: “Bismilloh”, – der ekanlar. Egarga o‘rnashib olganlaridan keyin: “Alhamdu lillahi ala kulli hal. Subhanallaziy saxxoro lana haza, vama kunna lahu muqriniyn. Va inna ila Robbina lamunqolibun”, – deb qo‘yar ekanlar. Ulovga miniladigan hayvonlardan tashqari zamonaviy yo‘l vositalari ham kiradi.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Uchta duo borki, shaksiz mustajobdir. Mazlumning, musofirning va ota-onaning farzandiga qilgan duosi”. Termiziy rivoyati.
Abdulloh ibn Zubayr roziyallohu anhu aytdilar: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar:“Mening ushbu masjidimda o‘qilgan namoz undan boshqa masjidlarda o‘qilgan mingta namozdan afzaldir. Faqatgina masjidul harom bundan mustasnodir. Masjidul haromda o‘qilgan namoz mening masjidimda o‘qilgan yuzta namozdan afzaldir”. Imom Ahmad rivoyati.
Alloh taolo umra ziyoratiga otlangan vatandoshlarimizning safarlarini bexatar, ibodatlarini o‘z dagohida qabul qilsin!
Jahongir Ubaydulloh,
T
Xalqimiz orasida «Ustoz — otangdek ulug‘» degan naql keng tarqalgan. Shu bilan birga, ba’zan «Ustoz — otangdan ulug‘» degan hikmatli iborani ham tesh-tesh eshitib qolamiz. Har ikki iborada ham juda chuqur va ibratli ma’no mujassam. Xo‘sh, aslida qaysi biri to‘g‘riroq? Bu savolga to‘g‘ri javob topish uchun ota va ustozning inson hayotidagi o‘rni hamda maqomiga nazar tashlashimiz lozim.
Ota va ustoz maqomi: jism va ruh tarbiyachilari
Donishmandlar bu masalani juda go‘zal tushuntirib berishgan: «Ota insonning dunyoga kelishiga va jismoniy ulg‘ayishiga sababchi bo‘lsa, ustoz uning ruhiy, ma’naviy va axloqiy jihatdan yuksalishiga sababchi bo‘ladi».
Ota farzandiga hayot beradi, uni boqib, kiyintirib, jismonan ulg‘aytiradi. Ustoz esa o‘sha insonga hayotda to‘g‘ri yo‘lni topish, jaholat zulmatidan ma’rifat nuriga chiqish va ikki dunyo saodatiga erishish yo‘llarini o‘rgatadi.
Arastudan: «Sizni dunyoga keltirgan otangizni ko‘proq hurmat qilasizmi yoki ta’lim bergan ustozingiznimi?» deb so‘rashganda, u shunday javob bergan ekan: «Otam osmondan yerga tushishimga sababchi bo‘lgan, ustozim esa meni yerdan osmonga ko‘tardi».
Shu sababli, mohiyat e’tibori bilan ustoz ma’naviy ota hisoblangani uchun uni «otangdan ulug‘» yoki «otangdek ulug‘» deb e’zozlashgan.
Islom dinida ustozning qadri
Islom ta’limotida ilm bergan va odob o‘rgatgan insonning maqomi juda yuqori baholanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda ilm egalarini shunday maqtaydi:
«Alloh sizlardan iymon keltirganlarni va ilm berilganlarning darajalarini ko‘tarur» (Mujodala surasi, 11-oyat).
Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallam ham o‘zlarini eng avvalo ustoz sifatida tanitganlar. U zot: «Albatta, men muallim (o‘qituvchi, ustoz) qilib yuborildim», deganlar (Imom Ibn Moja rivoyati).
Yana bir hadisi sharifda esa shunday marhamat qilinadi:
«Otang uchtadir: seni dunyoga keltirgan otang, seni bag‘riga olib qizini bergan otang (qaynotang) va senga ilm-odob o‘rgatgan otang (ustozing)».
Demak, ustoz ham shunchaki muallim emas, balki insonning uch otasidan biri — ma’naviy otasidir.
Ibratli rivoyat: Sulton va uning ustozi
Islom tarixida ustozga bo‘lgan ehtirom borasida benihoya ibratli voqealar juda ko‘p. Konstantinopol (Istanbul)ni fath etgan mashhur hukmdor Sulton Muhammad Fotih va uning ustozi Oqshamsiddin o‘rtasidagi voqea bunga go‘zal misoldir.
Sulton Muhammad shaharga zafar bilan kirib kelayotganida, aholi va lashkar unga gullar va ehtirom ko‘rsata boshlaydi. Sulton esa ot ustida yonida borayotgan keksa ustozi Oqshamsiddinga ishora qilib: «Gullarni menga emas, ustozimga beringlar! Men Istanbulni fath etgan bo‘lsam, bu mening emas, meni tarbiyalagan ustozimning mehnati va barakotidir», degan.
G‘alaba paradida ustozining oti sachratgan loy Sultonning chakmoniga tegadi. Ayonlar sarosimaga tushganda, Sulton Muhammad Fotih tabassum qilib: «Ustoz otining oyog‘idan sachragan loy mangu faxrimizdir. Men vafot etsam, shu loy tekkan chakmonimni kafanimning ustiga yopinglar», deb vasiyat qilgan. Bu buyuk hukmdorning ustozga bo‘lgan cheksiz hurmati va odobini ko‘rsatadi.
Hayotiy misol: Shogirdning muvaffaqiyati – ustozning mehnati
Bugungi hayotimizda ham qaysi bir sohada yutuqqa erishgan insonni ko‘rmang, uning ortida tunlarni bedor o‘tkazgan, sabr bilan yo‘l-yo‘riq ko‘rsatgan fidoyi ustozi turadi. Shifokor bo‘lamizmi, muhandis, olim yoki tadbirkor — barchasi ustozlarning mehnati mahsulidir.
Ota-onamiz bizga moddiy imkoniyat va badan bergan bo‘lsa, ustozimiz o‘sha imkoniyatlarni to‘g‘ri yo‘naltirishni, insonlarga naf keltirishni o‘rgatadi.
Xulosa
«Ustoz otangdan ulug‘mi yoki otangdek ulug‘mi?» degan savolga shunday xulosa qilish mumkin: Ustoz — otangdek ulug‘dir, chunki u sening ma’naviy otangdir; ustoz — otangdan ham ulug‘dir, chunki u seni abadiy saodatga va Yaratganni tanishga yetaklaydi.
Ota-onamizga qanday yaxshilik qilish va duoda bo‘lish burchimiz bo‘lsa, bizga bir harf bo‘lsa ham ilm o‘rgatgan ustozlarimizni e’zozlash, ularni tez-tez ziyorat qilish va haqlariga xayrli duolar qilish ham har bir shogirdning farzi va oliy insoniy burchidir.
Ma’rufxon Aloxodjayev,
TII Modul ta’lim tizimi 2-kurs talabasi
Namangan shahri «Abdulqodir qori» jome
masjidi imom-xatibi