Bayhaqiy va Daylamiy Fotima onamizdanrivoyat qiladilar: ««Hadid», «Voqi’a» va «Ar-Rohman»ni o‘quvchi yeru osmon farishtalari ichida «Firdavsda yashovchi» deb chaqiriladi». 

Abdulloh ibn Mas’ud roziyallohu anhu betob bo‘ldi. Uni ko‘rish uchun Usmon roziyallohu anhu keldi va: «Nima shikoyating bor?» deb ko‘ngil so‘radi. Abdulloh: «Gunohimdan shikoyat qilaman», dedi. Usmon: «Nima istaysan?» deb so‘radi. Abdulloh: «Robbimning rahmatini», dedi. Usmon: «Tabib chaqirtiraymi?» deb so‘radi. Abdulloh: «Tabibning O‘zi meni bemor qildi», dedi. Usmon: «Nima keltirishlarini buyurayin?» dedi. Abdulloh: «Hech narsa kerakmas», dedi. Usmon: «Hech bo‘lmasa sendan keyin qizlaringga...» dedi. Abdulloh: «Qizlarimning faqir bo‘lib qolishlaridan xavotir olyapsanmi? Men ularga har kuni kechqurun «Voqi’a» surasini o‘qib turishlarini buyurdim. Men Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning «Kim «Voqi’a» surasini har kecha o‘qisa, unga hech qachon yo‘qchilik yetmaydi», deganlarini eshitganman», dedi». 

«Agar nafsingda biror vasvasani sezsang, 

هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآَخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

«U Avvaldir, Oxirdir va Zohirdir va Botindir. Va U har bir narsani bilguvchidir», («Hadid» surasi, 3-oyat) degin»[1]. 

Abdulloh ibn Mas’uddan rivoyat qilinadi: «Payg‘ambar alayhissalomga o‘qib berdim va ushbu: 

لَوْ أَنْزَلْنَا هَذَا الْقُرْآَنَ عَلَى جَبَلٍ ...

«Agar ushbu Qur’onni toqqa tushirganimizda...» («Hashr» surasi, 21-oyat) oyatiga yetganimda, menga: «Qo‘lingni boshingga qo‘y! Chunki Jabroil alayhissalom buni menga olib tushganida menga: «Qo‘lingni boshingga qo‘y, chunki bu o‘limdan boshqa har qanday dardga shifodir», degan», dedilar».

[1] Abu Dovud Ibn Abbos roziyallohu anhudan mavquf holda rivoyat qilgan.