Sayt test holatida ishlamoqda!
14 Oktabr, 2026   |   3 Jumadul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
05:15
Quyosh
06:33
Peshin
12:09
Asr
16:00
Shom
17:48
Xufton
19:03
Bismillah
14 Oktabr, 2026, 3 Jumadul avval, 1448
Yangiliklar

«Narodnaya diplomatiya i religioznaya tolerantnost kak effektivniy instrument mejetnicheskogo dialoga: opit Novogo Uzbekistana»

30.08.2024   10079   1 min.
«Narodnaya diplomatiya i religioznaya tolerantnost kak effektivniy instrument mejetnicheskogo dialoga: opit Novogo Uzbekistana»

V Tashkente proshla mejdunarodnaya konferensiya, posvyashennaya narodnoy diplomatii i religioznoy tolerantnosti, soobshayet IA «Dunyo» 

V meropriyatii prinyali uchastiye predstaviteli profilnix ministerstv i vedomstv, religioznix konfessiy i natsionalnix kulturnix sentrov, deystvuyushix v nashey strane, uchenie-religiovedi i molodej, a takje predstaviteli SMI. 

Na meropriyatii vistupili predstaviteli Sentra narodnoy diplomatii SHOS v Uzbekistane i regionalnogo predstavitelstva Fonda Adenauera v Sentralnoy Azii. 

Meropriyatiye organizovano v ramkax realizatsii rezolyutsii «Den dialoga mejdu sivilizatsiyami», razrabotannoy Kitayem i Uzbekistanom i Samarkandskoy initsiativi solidarnosti vo imya obshey bezopasnosti i protsvetaniya, vidvinutoy

Prezidentom Uzbekistana na 78-y sessii Generalnoy Assamblei OON (2023), Samarkandskom sammite SHOS (2022) i vstreche «SHOS Plyus» (2024). 

V xode meropriyatiya s dokladami vistupili predstaviteli razlichnix konfessiy i religiy, uchenie i spetsialisti na temi ukrepleniya mejreligioznoy tolerantnosti i mejkonfessionalnogo soglasiya, vospitaniya podrastayushego pokoleniya v duxe patriotizma, lyubvi k Rodine, uvajeniya k obshechelovecheskim i natsionalnim sennostyam, roli obrazovaniya i prosvesheniya, bogatogo mirovogo i natsionalnogo kulturnogo i istoricheskogo naslediya v etom protsesse.

Po itogam konferensii viskazani predlojeniya uchastnikov po ispolzovaniyu mexanizmov narodnoy diplomatii dlya ukrepleniya mejreligioznogo soglasiya, povisheniya roli religioznogo obrazovaniya v strane, rasshireniya dialoga kultur i sivilizatsiy dlya podderjaniya mira i mejreligioznogo soglasiya, dani neobxodimie rekomendatsii i vivodi po tematike meropriyatiya.

Press-slujba Upravleniya musulman Uzbekistana

Boshqa maqolalar
Maqolalar

HIJRATNI TANLAGANLAR HAQ YO‘LDAMI?

09.10.2026   43572   4 min.
HIJRATNI TANLAGANLAR HAQ YO‘LDAMI?

3-QISM

 

Raddiya: Ulamolar hijratning hukmi borasida turli qarashlarni bayon qilganlar:

  1. Islomning avvalida hijrat mandub, ya’ni targ‘ib qilingan amal edi. Keyin Makkadan Madinaga hijrat qilish farz bo‘ldi. Makka fath qilinganda esa hijratning vojiblik hukmi bekor bo‘ldi. Ish yana mandublikka qaytdi.

Demak, farz hijrat tugatilib, mandub hijrat qolgan. O'z mazmuniga ko'ra hijratning Qiyomat kunigacha davom etishini ifoda etuvchi hadislarda ana shu mandublik nazarda tutilgan. Bu Imom Abu Hanifa rahimahulloh va Shofeiydan Al-Xattobiyning qarashlaridir. Bizning hanafiy ulamolari mana shu fikrni ta’kidlaydilar (Al-Xattobiy “Ma’olimus-sunan, Imom Saraxsiy “Mabsut”, Kosoniy “Badoi’us-sanoi'”, Ibn Obidin “Raddul muhtor”, Aliy Qori “Mirqotul mafotih”).

Hijrat deganda “Kufr diyori”dan “Islom diyori”ga qochish tushuniladi.

Demak, mazkur imomlarimiz “Kufr diyori”dan “Islom diyorlari”ga ko‘chishni mandub hukmida qoldi, vojib hukmida emas, deganlar. Albatta, ularning mandub degan gaplari “Islom diyori”dan chiqib ketayotganlarga tegishli emas.

  1. Makkadan Madinaga hijrat qilishning vojibligi Makka fathi kuni bekor bo‘lgan. Chunki Makka o‘sha kundan e’tiboran “Islom diyori”ga aylangan. Makka fathigacha kim u yerdan Madinaga hijrat qilgan bo‘lsa, hijratning savobini olgan, boshqalarga bu nasib bo‘lmagan. Endi qiyomatgacha boqiy qolgan hijrat esa “Kufr diyori”da iymon keltirgan kishining hijratidir. Unga Islom hukmlari joriy bo'lishi uchun “Islom diyori”ga kelishi vojib bo‘ladi.

Bu fikrni aytgan ulamolar ham hijrat “Kufr diyori”dan “Islom diyori”ga bo‘lishiga urg‘u bermoqdalar. Ular yanada fikrlarini rivojlantirib, Alloh taolo uchun ilm izlash, Makkadagi MasjidulHaromni, Madinadagi Masjidun-nabaviyni va Qudusdagi Masjidul Aqsoni ziyorat qilish, vatanini dushmandan himoya qilish, halol rizq topish uchun safar qilish ham boqiy qolgan hijrat turlaridandir, deydilar;

Alloh taolo jannatni va’da qilgan hijrat, ya’ni, boridan mahrum bo‘lib, Payg‘ambarimiz alayhissalomning yonlariga kelish Makka fathi bilan to‘xtagan. Endi qolgan hijrat gunohu yomonliklardan chetlanish hijratidir.

Bu haqda Payg‘ambarimiz alayhissalom bunday deydilar: “Albatta, hijrat ikki xislatdir: gunohlardan chetlanish hamda Alloh va Rasuliga ajralib kelish...” (Imom Ahmad rivoyati).

Boshqa hadisi shariflarda Payg‘ambarimiz alayhissalom bunday deganlar: “Hijrat qiluvchi xato va gunohlardan uzoqlashgan kishidir” (Imom Ibn Moja rivoyati).

Yana boshqa hadisda Rasululloh alayhissalom: “Qo‘li va tili bilan o‘zgalarga ozor bermagan kishi musulmondir. Alloh taolo man etgan narsalardan qaytgan kishi Xudo yo‘lida hijrat qilgan kishidir”, deganlar (Imom Buxoriy rivoyati).

Yana bir hadisda esa Ummu Anas roziyallohu anhu Rasululloh alayhissalomdan nasihat qilishni so‘raydilar. Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Gunohlardan tiyilgin, o‘sha hijratning eng kattasidir. Farzlarga rioya qilgin, o‘sha jihodning eng afzalidir. Zikrni ko‘paytirgin, Qiyomat kuni Alloh taoloning huzuriga borganingda, unga eng mahbub amal shu bo‘ladi”, deganlar (Imom Tabaroniy rivoyati).

Tarixdan ma’lumki, uzoq asrlar davomida yurtimizda Islom ahkomlari ustuvor bo‘lib, ajdodlarimiz unga ixlos bilan amal qilib kelganlar. Shundan so‘ng yurtimizni g‘ayridinlar istilo qilgan bo‘lsa-da, bu davrlarda ham musulmonlarning hammasi boshqa yurtlarga ko‘chib ketmaganlar. Balki, mo‘min-musulmon ota-bobolarimiz vatanda qolib, qo‘llaridan kelgancha dinimizga amal qilishga va kelgusi avlodga din omonatini yetkazishga harakat qilganlar.

Shukrki, vatanimiz istiqlolga erishganidan keyin yana yurtimiz musulmonlari dinga oshkora amal qilish, toat-ibodatlarni jamoat bo‘lib masjidlarda ado etish, haj va umra kabi amallarni ham keng miqyosda bajarish imkoniyatiga ega bo‘ldilar. Shu sababli yurtimiz “Islom diyori” hukmida qolgan.

Shunday ekan, yurtimizdan go‘yoki hijrat qilish farz yoki vojib ekanini da’vo qilayotgan shaxslarning aytayotgan so‘zlari shar’iy asosga ega emas. Balki, diniy tushunchalarni buzib talqin qilish hisoblanadi. Barchamiz bundan ogoh bo‘lishimiz lozim.

 

O‘tkirbek Sobirov

O‘zbekiston musulmonlari idorasi bo‘lim boshlig‘i,

Toshkent islom instituti o‘qituvchisi

MAQOLA