21 oktyabr – O‘zbek tili kuni
Eng muqaddas, eng ezgu tushunchalarga “ona” so‘zini qo‘shamiz. Ona-Vatan, ona tabiat, ona tili, ona zamin, ona tuproq... Bular biz uchun aziz, borlig‘imizning ajralmas qismi, ta’bir joiz bo‘lsa, borligimizni ular orqali his etamiz. Beminnat va xolislik, g‘amxo‘r va hokisorlik, mehribon va sodiqlikda ularga teng keladigani yo‘q. Aslida ham millatning dunyoda mavjudligi, mavqei ana shu omillar bilan belgilanadi. Mamlakatimiz mustaqilligining muhim mezonlaridan, davlatimiz timsollaridan biri ham ona tilimizdir.
Ona tili — inson uchun ruhiy tayanch. Aynan u tufayli inson o‘zining ulug‘ ajdodlari, ular qoldirgan bebaho va boqiy meros, buyuk tarix bilan muloqot qila oladi. Har bir xalqning qalbu qiyofati, avvalo, uning tilida aks etadi. O‘lik tilga aylangan tillar qancha. Millatning loqaydligi, e’tiborsizligi tilni o‘ldiradi. Til, dil va el birligi mustahkam zanjir bo‘lsagina, tarqqiyot, bunyodkorlik, ma’naviy yuksalish ro‘y beradi.
Alisher Navoiy hazratlari “Tilga ixtiyorsiz, elga e’tiborsiz” deganida, xalq tiliga e’tiborsizlik uning o‘ziga bepisandlik belgisi ekanini nazarda tutgan bo‘lsa ajab emas. U o‘zining “Muhokamat ul-lug‘atayn” asarida turkiy tilning, xususan, eski o‘zbek tilining boyligi, nafosati haqida qimmatli mulohazalarni bildirgan. U forsiy va turkiy tilni o‘zaro muqoyasa qilarkan, har ikkala tilni aslo kamsitmagan holda ularning o‘z o‘rni va boyligini, jozibasini aniq misollarda ifodalaydi. Ayniqsa, turkiy tilimizning ifoda imkoniyatlari benazir ekani, turli ma’no nozikliklarini tasvirlay olish imkoniyatlari kengligini isbotlab beradi. Xalq hayotida ona tilning qiymatini jonning jasaddagi o‘rniga monand ekanini ta’kidlaydi.
So‘zdurki, nishon berur o‘lukka jondin,
So‘zki, berur xabar jong‘a jonondin,
Insonni judo ayladi hayvondin,
Bilkim, guhari sharifroq yo‘q ondin.
Shunday ekan, “gavhari sharif” — ona tilimizni buzishga, unga bepisand munosabatda bo‘lishga hech kimning haqqi yo‘q. Afsuski, til birliklariga, so‘z va nutq hodisalariga munosabat har doim ham ko‘ngildagidek emas. Til sofligi uchun kurashmoq faqat shu soha mutaxassislarigagina daxldor emas, ona tilida fikrlab, shu tilda so‘zlashadigan har bir shaxsning burchidir.
Mansur O‘ROLOV,
Sergeli tumani “No‘g‘ayqo‘rg‘on” jome masjidi imom-xatibi
Maqolalar
Har qanday ko‘ngilsizlik, balo va musibatlar aslida banda uchun imtihon, sinovdir. Shuning uchun dunyoda baxtlilaru baxtsizlarni, boylaru yo‘qsillarni, sog‘laru bemorlarni, orig‘u semizlarni, novchayu pakanalarni uchratasiz.
Albatta, bunday xilma-xillikning zamirida ko‘plab hikmatlar bor. Imom Ahmad rahimahulloh Ubay ibn Ka’b roziyallohu anhudan rivoyat qilib aytadi: «Alloh taolo “Almiysoq” kunida Odam zurriyotlarining barchasini ruhlar holida jamlab, ularga surat-shakl berib, ulardan ahdu paymon oldi… Odam alayhissalom ularga nazar solib, boyini ham, faqirini ham, chiroylisini ham, xunuk bo‘lganlarini ham ko‘rgach: “Ey Rabbim! Bandalaringni o‘zaro teng, bir xil qilib qo‘ysang edi”, dedi. Shunda Alloh taolo: “Men ularning shukr qilishlarini yaxshi ko‘raman (ya’ni har kim o‘zidan yomonroq ahvolda bo‘lganlarni ko‘rib, o‘zining holiga shukr qiladi)”, deb marhamat qildi».
Imom Ibn Moja keltirgan yuqoridagi hadisda ana shunday holatda banda qanday yo‘l tutishi bayon qilinmoqda.
“Kim biror baloga yo‘liqqan kishini ko‘rganida…” U balo dard-illat, faqirlik, chorasizlik yoki boshqa har qanday musibat bo‘lishi mumkin.
“Ko‘rish”dan murod nazar solish, u haqda eshitish kabi xabardor bo‘lishning har qanday turidir.
“Uni mubtalo qilgan bu narsalardan meni omon qilgan va meni O‘zi yaratgan ko‘plab maxluqotlaridan afzal qilib qo‘ygan Allohga hamd bo‘lsin!” Ya’ni ushbu kalimalar bi lan o‘ziga berilgan ne’matlar, ofiyat va omonliklar uchun Alloh taologa shukrona, hamd aytadi… Albatta, buni musibatzada kishi eshitmaydigan qilib, past ovozda, pinhona aytishi kerak. Aks holda, uning yarasiga tuz sepgandek bo‘ladi.
“…deb (ixlos ila maxfiy) aytsa, o‘sha balo unga hech qachon yetmaydi”, ya’ni ana shu shukronasi, uni o‘sha baloga yo‘liqmasligiga sabab bo‘ladi. Chunki hech kim bunday baloga yo‘liqmasligidan kafolatlanmagan. Zero, Alloh taolo bandani uning qilgan xolis duosi tufay li asraydi va unga rahm qiladi.
Shunday ekan, banda har doim Allohning unga bergan ne’matlarini eslab yurishi, boshqa bandalarning holatiga qarab ibrat olishi va o‘zidagi bor ne’matlarning barchasi faqatgina Alloh taolodan ekanini e’tirof etishi lozim.
Azizbek XOLNAZAROV
tayyorladi.
“Islom nuri” gazetasining 2026 yil 15-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws