Bismillahir Rohmanir Rohiym
Kitob xolis suhbatdosh, to‘g‘riso‘z va sodiq do‘stdir. Sizdan malollanmaydigan hamrohdir. Mol-dunyoingiz uni qiziqtirmaydi.
Sizga makr-hiyla ham qilmaydi, munofiqlarcha aldamaydi, yolg‘on so‘zlamaydi. Kitob haqiqiy do‘stdir.
Kitobga qaraganingiz sari undan foyda olasiz, zavq-shavq tuyasiz va rohatlanasiz, zehningiz oydinlashadi, tilingiz ravon bo‘ladi, ifodangiz ko‘rkam, ruhingiz tetik, qalbingiz obod bo‘ladi, sizga xalq hurmatini, podshohlar sadoqatini in’om etadi.
Kitob sizga tunu kun va har yerda yaxshilik qiladi.
Kitob bir lahza ham orom olmaydi. U bedorlikdan charchamaydigan, keragida sizga yordamlashib keladigan muallimdir.
Undan yiroqlashsangiz ham sizdan ranjimaydi, berayotgan foydasini to‘xtatib qo‘ymaydi, sizga itoat qilishda davom etaveradi.
Agar dushmanlaringiz ishi yurishib qolsa, sizni tashlab ular tomonga og‘ib ketmaydi. Qachon u bilan birga sizni yuksaklarga eltuvchi pillapoyaga qadam qo‘ysangiz yoki ma’rifat arqoniga osilsangiz, ya’ni mashaqqat bilan yetiladigan qaysi ishga kirishsangiz, siz uchun uning o‘zi yetarli yordamchidir.
Ko‘proq kitob o‘qishni hammamiz ham hohlaymiz, albatta. Lekin bunga doim ham imkon topmaymiz yoki himmat qilmaymiz.
Avvalo nima uchun kitob o‘qish kerakligini tushunib yetishimiz kerak.
Niyatni aniq qilib olishimiz kerak.
O‘zimizga vazifa belgilab olishimiz lozim. (Masalan, 10 bet o‘qiyman).
Mutolaani qiziqarli, hajmi kichikroq kitoblardan boshlashimiz kerak.
Bo‘sh vaqtdan unumli foydalanishimiz kerak. (Bo‘sh vaqt bo‘ldi deguncha kitob mutolaa qilishga oshiqishimiz lozim, telefonga emas).
Kitob o‘qishdan chalg‘itadigan omillarni cheklashimiz darkor.
Qog‘oz kitoblarni ko‘p o‘qishlik kerak. (Elektron qurilmalarda kitob o‘qiyotganimizda internetga kirib ketamiz va mutolaani tashlab qo‘yamiz).
Kutubxonalarga ko‘proq borishni odat qilishlik kerak.
Ovqatlanish va boshqa reflekslarimiz bo‘lganidek, ko‘proq kitob o‘qishni ham refleksga aylantirishimiz lozim.
Kitob bilan birga ekanmiz, o‘zimizni yolg‘iz va chorasiz his qilmaymiz. Hech bo‘lmaganda, kitob bizni uyimiz, ish joyimiz oldidan o‘tuvchi yo‘lovchilarga maqsadsiz qarab o‘tirishdan saqlaydi. Bu bilan biz dunyo va oxiratda juda katta foydaga erishgan bo‘lamiz inshaalloh.
Muhammad Quddus Abdulmannon,
“Yetti chinor” jome masjidi imom-noibi.
Bugungi jamiyatimizda odob-axloq jihatidan oqsoqliklar ko‘zga tashlanmoqda. Salom berish, yordamga muhtojlarni ko‘rganda ko‘maklashish, o‘zidan kattalarga hurmat ko‘rsatish kabi qadriyatlar kamayib borayotganini hech kim inkor qilmasa kerak. Holbuki, har bir ota-ona farzandining ilmli, solih va yetuk inson bo‘lib kamol topganini ko‘rishni orzu qiladi. Biroq “holva” degan bilan og‘iz shirin bo‘lmaydi. Ya’ni quruq orzu-havasning o‘zi kifoya qilmaydi. Balki doimiy va tartibli ta’lim-tarbiya ishiga kirishish lozim bo‘ladi. Bu borada jamiyatdagi insonlarni uch toifaga bo‘lish mumkin:
1. O‘zi ham amal qilib, farzandini ham ezgulikka yetaklaydiganlar. Bu tutum dunyo va oxirat saodatini ko‘zlagan mo‘minning yo‘li. Tarbiyada eng samarali omil ota-onaning shaxsiy namunasidir. Bolaga, avvalo, Allohni tanitish va solih amallar bilan o‘rnak bo‘lish lozim. Qur’oni karimda ta’kidlanganidek, iymon keltirib, ezgu amal qilganlarga dunyoda pokiza hayot, oxiratda esa abadiy jannat bashorati berilgan (Nahl surasi, 97-oyat).
2. O‘zi amal qilmay, farzandi tarbiyasiga mol-dunyo sarflaydiganlar. Unutmang, pul hamma narsani hal qilmaydi. Ota-onaning o‘zi diniy va axloqiy majburiyatlarni bajarmasa, pand-nasihatlari farzandga ta’sir qilmaydi. Oilaviy muhitda ota ta’minotga, ona tarbiyaga mas’ul bo‘lib, o‘zaro hurmat va hamjihatlik bo‘lishi shart.
Shuningdek, ota-onalarning behuda ishlar, masalan, telefonga ko‘p bog‘lanib qolishi tarbiyadagi eng katta bo‘shliqni yuzaga keltiradi. Farzand kamoloti uchun uning vaqtini to‘g‘ri taqsimlash, uyqu va dars tartibini doimiy nazoratda tutish, tartibni ushlash lozim. Eng muhimi, xulq ilmdan ustun turadi: xulqsiz berilgan ilm insonni zalolatga yetaklaydi, shu bois farzandga go‘zal axloqiy tarbiya berib, so‘ng ilm bilan ziynatlash kerak.
3. O‘zi ham amal qilmay, farzandini ham bunga chaqirmaydiganlar. Bu toifaning oqibati xatarlidir. Alloh taolo Toha surasida bunday marhamat qiladi: “Kim Mening zikrimdan yuz o‘girsa, albatta, uning uchun tang hayot bo‘lur...” (124-oyat). Mana shu oyatning o‘ziyoq kishini sergak torttirib, bu toifadan bo‘lib qolmaslikka undashi lozim.
Xulosa shuki, farzand qalbi va ruhiyati ildiz otishi kerak bo‘lgan daraxt ko‘chati kabidir. Uning ildizini iymon va taqvo mustahkamlaydi. Shunday ekan, kim farzandlari kamolini ko‘rishni istasa, amali va e’tiborini bilan shunga harakat qilsin. Alloh taolo barchamizni to‘g‘ri yo‘lda bardavom qilib, zurriyotlarimiz kamolini ko‘rsatsin.
Aziza RAHMATOVA,
Samarqand tumani bosh otinoyisi