Sayt test holatida ishlamoqda!
05 Avgust, 2026   |   22 Safar, 1448

Toshkent shahri
Tong
03:50
Quyosh
05:18
Peshin
12:34
Asr
17:29
Shom
19:40
Xufton
21:10
Bismillah
05 Avgust, 2026, 22 Safar, 1448

Islom olamining eng buyuk tabibi

28.11.2024   16012   8 min.
Islom olamining eng buyuk tabibi

Bismillahir Rohmanir Rohiym.
Alloh taologa bitmas-tuganmas hamdu sanolar bo‘lsin.
Payg‘ambarimizga mukammal va batamom salavotu durudlar bo‘lsin.

Bugun tibbiyot sohasi ixtirolariga nazar solar ekanmiz, unda birinchi navbatda, Yevropa olimlarining kashfiyotlari namoyon bo‘lishini ko‘rishimiz mumkin. Mazkur yo‘nalishdagi yangiliklar, insoniyatga katta naf keltirgan tadqiqotlar asosan so‘nggi ikki yuz yil ichida amalga oshirilgandek go‘yo. Aslida ham shundaymi? Unday bo‘lsa, ming yil oldingi Islom sivilizatsiyasi natijalari qayerda qoldi? Islom dini hammani ilmga targ‘ib qilgan o‘sha davrda nahotki musulmonlar qoloq yashagan bo‘lsa? Nahot, ulardan yetuk olimlar chiqmagan bo‘lsa?

Darhaqiqat, IX–XII asrlar oralig‘i – tarixga Islom olamining Uyg‘onish davri (Renessansi) sifatida muhrlangan. Bu vaqtda ko‘plab ixtirolar amalga oshirilib, dunyo hamjamiyati e’tiboriga taqdim qilingan. Jumladan, o‘sha davrda ilm o‘chog‘i – Bag‘dodda «Baytul hikma» («Donishmadlik uyi»)ga asos solindi. Mazkur dargohda ko‘plab olimlar tunu kun ilm yo‘lida izlanishlar olib borib, har xil sohalar, turli yo‘nalishlar rivojiga hissa qo‘shdilar. Shunday olimlardan biri – g‘arblik shifokorlar va alkimyogarlar orasida Razes, «Ikkinchi Galen» nomlari bilan tanilgan, Bag‘doddagi shifoxonaga rahbarlik qilgan Ar-Roziydir.

Allomaning to‘liq ismi Abu Bakr Muhammad ibn Zakariyyo Ar-Roziy (milodiy 865–925 yillar) bo‘lib, u Iroqning Ray shahrida dunyoga kelgan. Tibbiyot, matematika, falakiyot, falsafa va kimyo sohalarida samarali faoliyat yuritgan Ar-Roziy ikki yuzga yaqin asar yozib qoldirgan. Ularning aksariyati X asrdayoq Yevropa tillariga tarjima qilingan bo‘lib, 63 tasi hozirgi kungacha saqlanib qolgan.

Britaniyalik sharqshunos va yozuvchi Edvard Granvil Braun Ar-Roziy haqida yozar ekan, uni: «Barcha musulmon tabiblari orasidagi o‘ziga xos va ulug‘ tabib bo‘lib, eng sermahsul asarlar muallifi», deya ta’riflaydi.

«U o‘rta asr Islom olamining eng buyuk tabiblaridan bo‘lgan», deydi Ar-Roziyga yuksak baho bergan amerikalik kimyogar va tarixchi Jorj Sarton.

E’tiborlisi, butunjahon miqyosida ko‘plab shifokorlarning ma’naviy ustoziga aylangan Ar-Roziy tomonidan tibbiyot faniga kiritilgan bir qator yangiliklar bugun ham zamonaviy meditsina asoslarini tashkil qilib turibdi.

Masalan, bugun shifoxonaga shikoyat bilan kelgan bemorga «Kasalliklar tarixi»ning ochilishini hammamiz bilamiz. Lekin bemor haqida barcha ma’lumotni o‘z ichiga olgan daftarni birinchi bor amalda qo‘llagan olim Ar-Roziy bo‘lganini ko‘pchilik bilmasa kerak (Gochfeld M. «Chronologic history of occupational medicine» -«J. Occup. Environ. Med.» 2005 Feb., 47(2), 96 – 114).

Zero, manbalarda keltirilishcha, Ar-Roziy maxsus daftarga kasalning ismi va otasining ismini, yoshi va kasbini, turar joyi va jinsini, qanday dardga chalingani va boshqa belgilarini, o‘zi tomonidan buyurilgan dori va muolajalarni, ularning bemorga ko‘rsatgan ta’sirlarini, nihoyat, kasal tuzalib ketgani yoki o‘lgani haqidagi ma’lumotlarni yozib qoldirgan. Bemorga xizmat ko‘rsatishning bunday samarali usuli keyinchalik barcha tibbiy muassasalarda qo‘llanila boshlangan.

Buyuk tabibning yana bir ixtirosi chechak kasalligiga qarshi emlash bilan bog‘liq. Gap shundaki, Ar-Roziy «Kitob aljudariy val hasba» («Chechak va qizamiq haqida kitob») asarida tibbiyot tarixida birinchi bo‘lib chechak va qizamiqqa ta’rif berib, ularning boshqa yuqumli kasalliklardan farqini keltirib o‘tadi. Eng muhimi, chechak bilan bir marta kasal bo‘lgan kishi ikkinchi marta bu kasallikka duchor bo‘lmasligini aniqlab, emlash (kishi tanasiga virus infeksiyalarini oz miqdorda yuborish) orqali og‘ir kechadigan darddan forig‘ bo‘lish mumkinligini bayon etadi. Ko‘p o‘tmay variolyatsiya – chechak bilan emlash amaliyoti Sharq va G‘arbga keng tarqaladi.

O‘z navbatida, Ar-Roziy tibbiyotda paxta, halqumdan yot jismlarni olish uchun ishlatiladigan jarrohlik asbobi, shuningdek, qo‘y ichagidan tayyorlanib, jarohatlarni tikishda foydalaniladigan maxsus ip – ketgutdan hamda simob malhamlardan birinchi marta foydalangan tabib sifatida tarixda qolgan.

Aynan maqolamiz qahramoni tashabbusi bilan tibbiyotga har xil mutaxassisliklar kiritilgan. Zero, aynan Ar-Roziy o‘z asarlarida «Bir tabib hamma kasalliklarni davolay olmaydi» degan fikrni ilgari surgan.

Bundan tashqari, u aholining kam ta’minlangan qismi uchun tibbiy tavsiyalar tuzib, bu ma’lumotlarni «Man la yahzuruh at-tabib» («Shaxsiy tabibi bo‘lmaganlarga atalgan tibbiyot») kitobida jamlagan. Mazkur risola keng ommaga mo‘ljallangan bo‘lib, aholi undan tabib topilmagan vaqtda keng foydalangan.

Ar-Roziy shifoxonalarni tashkil etishda binoni qayerga joylashtirish lozimligiga ham ahamiyat berish kerakligini birinchi bo‘lib aytgan tibbiyot ilmi vakillaridan biridir. Qizig‘i, u kasalxona uchun joy tanlashda o‘ziga xos usuldan foydalangan. Jumladan, shaharning turli chekkalariga go‘sht bo‘laklarini osib qo‘yib, ularni bir necha kun davomida kuzatib borgan: qaysi hududda go‘sht uzoqroq aynimay tursa, kasalxonani o‘sha yerda bunyod etishni tavsiya qilgan.

Yunon tibbiyotini ilk bora bir tizimga jamlagan ham Ar-Roziydir. Xususan, benazir shifokor o‘zining eng yirik tibbiy asari – «Al-Xoviy»da qadimgi Yunonistonda yashab, faoliyat olib borgan olimlar tabobatidan tortib o‘zi yashagan davrga qadar takomillashgan tib ilmi haqida batafsil so‘z yuritgan. Eng muhimi, Ar-Roziy mazkur ma’lumotlarga Ray va Bag‘dod shifoxonalarida o‘zi olib borgan klinik kuzatuv va tajribalar natijalarini ham qayd etib, qo‘shib borgan. 30 jildli bu asardan hozir tibbiyot fanining qomusi sifatida foydalaniladi.

Shu o‘rinda Abu Bakr Roziyning samarali faoliyatini Dmitriy Mendeleyev ham e’tirof etganini alohida aytib o‘tish lozim. Iroqlik tabib yozgan asarlar bilan tanishgan taniqli rus olimi o‘zining «Kimyo asoslari» («Osnovi ximii») kitobida qayd etishicha, Ar-Roziy kimyoviy tajribalar o‘tkazadigan xonalari ko‘pgina asbob-uskunalar, xususan, jom, kolba, tog‘ora, kristallash uchun shisha likopchalar, ko‘zalar, kastryullar, kerosin lampalari, qo‘ra, pech (atanor), eritadigan pechlar, egovlar, shpatel, cho‘michlar, qaychilar, bolg‘alar, ombur, qum va suv hammomlari, mato va yungdan tayyorlangan suzgichlar, alembik, aludel, voronkalar, kukurbitlar, dastali hovonchalar, metall elaklar, jun va ipakdan yasalgan boshqa jihozlar bilan ta’minlangan bo‘lgan.

Bundan tashqari, Ar-Roziy kimyoviy jarayonlardan eritish, dekantatsiya (cho‘kma ustidagi suyuqlikni quyib olish usuli), filtrlash, degidratsiya (suvning molekulalarga ajralishi), distillatsiya (suyuqlikni dastlab bug‘lantirib, keyin sovitish jarayoni), sublimatsiya (moddaning kristall yoki qattiq holatdan suyuq holatga o‘tmay turib, bevosita gaz holatga o‘tish jarayoni), amalgamatsiya (simobli eritma bilan boshqa metallarni ajratib olish), koagulyatsiya (quyultirish) kabi turli kimyoviy jarayonlar haqida ma’lumotlar qoldirib ketgan (D.I. Mendeleyev. Tolkoviy tarif. Vip. 1. SPb., 1891, str. 3).

Nihoyat, Ar-Roziyning bolalar kasalliklari va ularni davolash haqida yozilgan «Risola fi amroz al-atfol» nomli asari haqida ikki og‘iz so‘z: ushbu asar pediatriya bo‘yicha batafsil ma’lumotlar to‘plangan ilk qo‘llanma bo‘lgani sabab uni o‘qib-o‘rganib chiqqan bir qator olimlar tabibga «pediatriya otasi» degan ta’rif berishgan.

Xulosa o‘rnida Ar-Roziyning kashfiyotlari bu bilan chegaralanib qolmaganini, uning mehnati hozirgacha o‘rganilayotganini aytib o‘tish mumkin. Ahamiyatlisi, matematika, musiqa, falsafa yo‘nalishlarida ham beqiyos asarlar yozgan Abu Bakr Roziy o‘z ixtirolarini G‘arbning Bekon, Kepler, Galiley, Kopernik, Nyuton kabi ko‘zga ko‘ringan olimlaridan oldinroq kashf qilgan. Bundan esa yevropalik olimlarning kashfiyotlarida Islom olamining Ar-Roziy kabi ulamolari hissalari bor degan to‘xtamga kelish mumkin.

Munavvar Rustam qizi tayyorladi.
«Hilol» jurnali 4(61) son

 

Boshqa maqolalar
Maqolalar

JIHOD – QUROLLI TO‘QNASHUVMI YOKI NAFS ISLOHI? ASRIY TUSHUNCHANING BUGUNGI TALQINI

05.08.2026   1235   12 min.
JIHOD – QUROLLI TO‘QNASHUVMI YOKI NAFS ISLOHI? ASRIY TUSHUNCHANING BUGUNGI TALQINI

Dinimizning ko‘zga ko‘ringan barcha ulamolari “jihod” so‘ziga quyidagicha ta’rif berganlar:
“Jihod” so‘zi lug‘atda inson tomonidan barcha imkoniyatni ishga solib harakat qilish ma’nosini anglatadi.
Istilohda esa, dini, vatani, oilasi, obro‘si va moli himoyasi uchun shariat ruxsat bergan yo‘llar bilan amalga oshiriladigan kurash harakatlarini anglatadi.
Shundan kelib, musulmon odam jihod qilmoqchi bo‘lsa, o‘zining barcha kuch-quvvat, aql-zakovati va moddiy imkoniyatlarini Alloh yo‘lida, Uning dini uchun sarflashi kerak.
Ta’kidlash lozim, “jihod” so‘zi lug‘atda urush ma’nosini anglatmaydi. Urushni arab tilida boshqa so‘zlar bilan ifoda etiladi. Asosan, urush ma’nosini anglatish uchun arab tilida “qitol”, “harb” so‘zlari ishlatiladi.
Darsini o‘zlashtirish uchun barcha imkoniyatlarini ishga solib harakat qilayotgan tolibi ilm “mujtahid talaba” deb ataladi. Binobarin, uni ilmiy jihod qilmoqda desa bo‘ladi.
Shar’iy masalalarni yechishda bor imkonini ishga solib harakat qilgan ulkan olimlar ham “mujtahid” deb atalgan. Unday kishilar shar’iy ilmlarni ravnaq toptirish va tarqatishda jihod qilganlar.
Xulosa qilib aytganda, “jihod” so‘zining lug‘atdagi xususiyatidan kelib chiqib, jihodning turlari ko‘p va o‘shalarning ichida dushmanga qarshi joni, vatani va dinini saqlash uchun jon-jahdi bilan jang qilish ham jihod deyilgan.
Islomning dastlabki bosqichida mushriklar bilan aqidaviy tortishuv qilib turgan payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalomga Alloh taolo Furqon surasida quyidagi xitobni qiladi: “Kofirlarga itoat etma! Ularga qarshi u(Qur’on) bilan katta jihod qil!”.
Demak, Qur’on bilan katta jihod qilingan. Bunda urush olib borish ma’nosi yo‘qligini anglash zarracha aqli bor odam uchun qiyin emas.
Islomda jihod ma’nosi, avvalo, urush emas, balki Allohning diniga so‘z bilan da’vat qilish ma’nosida yuzaga kelgan va bu ma’no shu mavzuda asos bo‘lib qolgan.
Imom Termiziy, Imom Ibn Hibbon va Imom Daylamiy rivoyat qilgan hadisi sharifda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Jihodning afzali Alloh taolo uchun havoi nafsingga qarshi jihod qilmog‘ingdir”, deganlar.
“Jome’ul ahodis” kitobida (J. 4. B. 741) keltirilgan hadisi sharifda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam:
قَدِمْتُمْ مِنْ خَيْرِ مَقْدَمٍ نَ الْجِهَادِ الْأَصْغَرِ إِلَى الْجِهَادِ الْأَكْبَرِ مُجَاهَدَةَ الْعَبْدِ هَوَاهُ
“Kichik jihoddan katta jihodga, bandaning havoi-nafsiga qarshi qiladigan jihodiga xush keldingiz!” deganlar.
Bundan insonning havoyi nafsi yo‘liga kirmaslik, uni yengib, shariatga muvofiq yashash uchun jon-jahdi ila qilgan harakati ham jihod ekani, jihod bo‘lganda ham afzal jihod ekani kelib chiqadi.
Imom Buxoriy va boshqa muhaddis olimlar rivoyat qilgan hadisi sharifda quyidagilar aytiladi:
جَاءَ رَجُلٌ إلى النبيِّ صَلَّى اللَّهُ عليه وَسَلَّمَ سْتَأْذِنُهُ في الجِهَادِ فَقالَ: أَحَيٌّ وَالِدَاكَ قالَ: نَعَمْ قالَ: فَفِيهِما فَجَاهِدْ
«Bir kishi Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning huzurlariga u zotdan jihodga izn so‘rab keldi. Shunda u zot unga:
“Ota-onang bormi?” dedilar.
“Ha”, dedi.
“Unday bo‘lsa, ikkovlari (xizmati)da jihod qil!” dedilar».
Demak, ota-onaning xizmatini qilish ham jihod bo‘lishi mumkin.
Qolaversa, Payg‘ambarimiz alayhissalom har doim ishlarni tinch yo‘li bilan hal qilishga chaqirganlar. U zot doimo mojaroli holatlarni chiroyli hikmat bilan isloh qilganlari va o‘rtada tinchlik o‘rnatganlari bilan mashhurdirlar. Payg‘ambarimiz alayhissalom doimo insonlarni ozor berishdan, boshqalarga zarar yetkazishdan qaytarganlar.
Musulmonning qoni va moli haromligi, ya’ni tajovuz qilish mumkin emasligi, joni daxlsizligi haqida quyidagilarni aytganlar:
فإنَّ دِمَاءَكُمْ وأَمْوَالَكُمْ وأَعْرَاضَكُمْ وأَبْشَارَكُمْ علَيْكُم حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَومِكُمْ هذا في شَهْرِكُمْ هذا في بَلَدِكُمْ هذا
“Zero, sizlarning qonlaringiz, mol-mulklaringiz va obro‘laringiz bir-biringizga xuddi ushbu (arafa) kuningiz, ushbu (Zulhijja) oyingiz va ushbu (Makkai mukarrama) shahringiz hurmati kabi hurmatlidir (ya’ni, o‘zganing qonini to‘kish, norozi qilib molini olish va obro‘sini to‘kish haromdir)” (Imom Muslim rivoyati).
Nafaqat, musulmonni balki, boshqa dindagi kishilarni ham nohaq o‘ldirish Islomda katta gunoh va og‘ir jinoyat hisoblanadi. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytadilar:
مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَد مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ عَامًا
“Kim bir muohadni (musulmonlar bilan o‘rtalarida ahd bo‘lgan g‘ayridin kishini) nohaq o‘ldirsa, u jannatning hidini ham topolmaydi. Holbuki, uning hidi qirq yillik masofadan kelib turadi” (Imom Buxoriy rivoyati).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam boshqa bir hadislarida:
الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللهُ عَنْهُ
“Tili va qo‘lidan boshqalar aziyat chekmagan kishi haqiqiy musulmondir. Alloh taolo qaytargan narsalardan chetlangan inson haqiqiy hijrat qiluvchidir”, deganlar (Imom Buxoriy rivoyati).
Boshqa bir hadisda esa bunday keladi:
عَنْ أُمِّ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ أَوْصِنِي قَالَ اُهْجُرِي الْمَعَاصِي فَإِنَّهَا أَفْضَلُ الْهِجْرَةِ وَحَافِظِي عَلَى الْفَرَائِضِ فَإِنَّهُ أَفْضَلُ الْجِهَادِ وَأَكْثِرِي مِنْ ذِكْرِ اللهِ فَإِنَّكِ لَا تَأْتِينَ لِلَّهِ بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ كَثْرَةِ ذِكْرِهِ.
“Ummu Anas roziyallohu anho Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan nasihat qilishni so‘raydilar. Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: Gunohlardan tiyilgin, o‘sha hijratning eng kattasidir. Farzlarga rioya qilgin, o‘sha jihodning eng afzalidir. Zikrni ko‘paytirgin, Qiyomat kuni Alloh taoloning huzuriga borganingda unga eng mahbub amal shu bo‘ladi”, deyilgan (Imom Tabaroniy rivoyati).
Mashhur alloma Muhammad Said Ramazon Butiy rahimahulloh “jihod”ni noto‘g‘ri talqin qiladiganlarga raddiya sifatida yozgan “al-Jihod fil Islom” nomli kitobida bunday degan: “Men bu asrda ba’zi bir doiralar nazdida yangi Islom tug‘ilayotganini mulohaza qilmoqdaman. U Allohning huzuridan vahiy bo‘lib tushmaydi. Lekin ba’zi odamlarning fikrlari va mijozlaridan kelib chiqadi. Uning hukmlari shar’iy dalillar hukmi ila birlashmaydi va shar’iy hujjatlarga bo‘ysunmaydi. U faqat ba’zi shaxs va jamoalarning taassubidan yoki shahvatu havoyi nafsidan kelib chiqadi”.
Jang asosida olib boriladigan jihod ikki qismdan iborat:
1. Talab jihodi – farzi kifoya. U hozir yo‘qligiga ulamolar ittifoq qilishgan. Chunki hozirda davlatlar o‘rtasida o‘zaro tinchlik bitimi mavjud bo‘lib, urushmaslikka kelishilgan.
2. Mudofaa jihodi – farzi ayn. U dushmanlar musulmonlar yashaydigan yurtga urush qilib, bostirib kirsa, himoya uchun farz bo‘ladi.
Ma’lumki, jihodning o‘ziga yarasha qoidalari bor. Birinchidan, jihodga safarbar qilish uchun “Xalifa” bo‘lishi lozim. Vaholanki, xalifalik masalasi tarixda qolgani barchaga ma’lum.
Qolaversa, jihod joriy bo‘lishi uchun ummatning ijmosi ham talab etiladi. Bular chaqirayotgan “jihod”ga Islom ummatining deyarli barchasi qarshi ekani kundek ravshan.
Demak, hozirgi kunda mazkur ko‘rinishdagi jihodga chaqirayotganlarning chaqiriqlari hech qanday asosga ega emasligini anglab olmoq lozim bo‘ladi. Zero, men jihod qilaman deb o‘zga yurtlarda begunoh insonlarga qarshi qurol ko‘tarib, ularning tinchligiga raxna solib, qotillik qilayotgan yoki o‘zi o‘lsa, shahid emas, balki johiliyat o‘limida o‘lib ketish ehtimoli mavjud.
Bugungi kunda jihodga targ‘ib qilayotgan guruhlar qaysi siyosiy kuchlarga xizmat qilayotganlarini o‘zlari ham bilmaydi. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim noma’lum bayroq ostida jang qilsa va bu yo‘lda o‘ldirilsa, demak, u johiliyat o‘limini topibdi”, deganlar.
Kim noma’lum bayroq ostida, u bayroq kimning qo‘lida ekanini, uning maqsadi qandayligini bilmagan holda jang qilsa va shu yo‘lda o‘lsa, u johiliyatda o‘lgandek bo‘ladi.
Dinimiz hatto urush ostida bo‘lgan va dushman yerida yashagan, lekin jangovorlik sifatiga ega bo‘lmagan insonlarning o‘ldirilishiga ham ruxsat bermaydi. Jihodga chaqirayotganlarning aksariyati xalqi musulmon bo‘lgan o‘lkalarda begunoh insonlar o‘ldirilayotgan, nishonga olinayotgan hujumlarga shar’an ruxsat ko‘zi bilan qarashi juda achinarlidir.
Niso surasida bir mo‘min kishini qasddan o‘ldirganlar jahannam azobiga duchor bo‘lishi xabar berilgan.
﴿وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا﴾
“Kim bir mo‘minni qasdan o‘ldirsa, uning jazosi jahannamdir. Unda abadiy qolur. Unga Allohning g‘azabi va la’nati yog‘ilur. Va Alloh unga ulkan azobni tayyorlagandir” (Niso surasi, 93-oyat).
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Dunyoning yo‘q bo‘lib ketishi Alloh nazdida bir mo‘minning nohaq o‘ldirilishidan ko‘ra yengilroqdir” deb bu jinoyatning oqibati qanchalik yomon ekaniga ishora qilganlar (Ibn Moja rivoyati).
Buzg‘unchi toifalar o‘zlariga tegishli veb-sahifa va ijtimoiy tarmoqlarda “shahidlik”, “jihod”, “hijrat”, “takfir”, “xalifalik” kabi tushunchalarni buzib talqin qilishi natijasida ayrim yoshlarni o‘zlarining tuzoqlariga ilintirishga muvaffaq bo‘layotgani achinarli hol, albatta.
Muhammad Said Ramazon Butiy rahimahulloh aynan nizoli hududlarning ichida bo‘lgan va terrorchilar xususida bunday degan: «Ular bir vaqtning o‘zida biror aybi yo‘q musulmonlarni kechasi bo‘g‘izlab ketishni “shariat ruxsat bergan ish” deydilar. Ular oddiy yo‘lovchilar to‘la samolyotni ichidagi aybsiz insonlar bilan qo‘shib portlatib yuborishni ham “shariatda bor ish” deydilar. Har kim ko‘zlarini yumib, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bugun oramizda yuribdilar, deb xayol qilsin. U zot shunday razil ishlarga rozi bo‘larmidilar?!».
Dinimizda begunoh insonning qonini to‘kish buzg‘unchilikning eng qabihi, katta qabohat hisoblanadi. Islom hatto chumoliga ham ozor berishdan qaytaradi. Bunday vahshiylikni qilayotganlar dindorlik haqida qancha lof urmasin, qilgan yovuzliklari bu da’volari soxta ekanini fosh etmoqda.
Ba’zi olimlar jihodni uch turga bo‘ladilar:
1. Badan bilan, ya’ni har qanday harbiy vositalar bilan vatan, millat-din va xalq himoyasi uchun kofir-dushmanlarga qarshi jihod qilinadi. Bu jihodni faqat davlat rahbarlarigina amalga oshiradi, boshqarib boradi. Hozir, ming afsuski, ko‘plab musulmonlar jihod deganda faqat shu – davlat zimmasidagi vazifani tushunadi, xolos.
2. Ommaviy axborot vositalari oroqali Islomni insoniyatga yetkazish. Bu tur jihodni ulamolar qiladilar. Ulamolardan mahrum zamonlarda yashagan oddiy musulmonlarning, missionerlar va bid’at ahlining hujumlaridan himoyalanish uchun avval yashab o‘tgan ahli sunna olimlarining asarlarini, nasihatlarini kitoblar orqali, ommaviy axborot vositalari va nashrlar orqali butun dunyoga tarqatishlari, eshittirishlari kerak.
Islomning ichki va tashqi dushmanlarining buzg‘unchi, yolg‘on va soxta tashviqotlariga qarshi kurashishda ahli sunna val jamoa olimlari e’tirof etgan dinning sof ta’limotini yoyishdagi uslub bugungi kunda ham dolzarb hisoblanadi.
3. Duo bilan qilinadigan jihod. Bu jihod umumiy tarzda barcha musulmonlarga hamisha farzi ayndir. Yuqorida keltirilgan jihod turlari farzi kifoyadir. Shu uchinchi jihodga beparvo bo‘lish katta gunohdir.
Jihod – inqilob qilish, amirlarga, boshliqlarga qarshi chiqish va isyon qilish, buzish, sindirish-qiyratish, portlatish va vayron qilish degani emas. Bunday harakatlar fitna bo‘lib, Islom va boshqa musulmonlar uchun kulfat keltiradi. Musulmonlarning ezilishiga, hibsga tushishiga va din, iymon ilmlarining taqiqlanishiga yo‘l ochadi.


O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi

MAQOLA