Sayt test holatida ishlamoqda!
09 Noyabr, 2026   |   29 Jumadul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
05:43
Quyosh
07:04
Peshin
12:12
Asr
15:28
Shom
17:12
Xufton
18:28
Bismillah
09 Noyabr, 2026, 29 Jumadul avval, 1448

“Ziynatli” ko‘ringan dunyo…

11.02.2025   10710   8 min.
“Ziynatli” ko‘ringan dunyo…

“Dunyo” so‘zi lug‘atda “boylik”, “davlat” degan ma’nolarni anglatadi. Biz dunyoga kelganimizdan to voyaga yetgunimizcha uning go‘zalligini ko‘ramiz katta bo‘lgan sari dunyoning tashvishlarga, adolatsizlikariga, g‘am-tashvishlariga guvoh bo‘lamiz va asta-sekin bunga ko‘nikamiz. Yaqinlarimiz va do‘stlarimiz bilan muloqot qilamiz, o‘z yumushlarimiz bilan band bo‘lamiz, oila-a’zolarimiz bilan shodu-hurramlikda vaqt o‘tkazamiz.

Kundalik rejalar va maqsadlar bilan kunimiz qanday o‘tkanini ham sezmay qolamiz. Dunyoga, uning ziynatlariga shunchalik berilb ketganimizdan bir-birimizning o‘rtmizdagi mehr-oqibatni, ota-onaga yaxshilik qilishni, qarindoshlik rishtalarini unutganmiz, hatto, namozimizdagi hushuni ham yoqotib qo‘yganmiz.

Bunga sabab nima? Alloh taolo huzurida har bir soniyamiz uchun javob berishimizni o‘ylamaymizmi? Bu dunyoni Alloh taolo nima uchun go‘zal va undagi narsalarni ziynatli qilib yaratdi? Bunga Alloh taoloning O‘zi “Kahf” surasining 7 oyatida bunday marhamat qiladi: “Biz yer yuzidagi narsalarni, ularning qaysilari go‘zalroq amal qilishini sinash uchun, zebu ziynat qilib qo‘yganmiz”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday dedilar: “Dunyo osmon bilan Yer o‘rtasida qamalgan bo‘lib, Alloh taolo yaratgandan beri unga qaramaydi. Dunyo qiyomat kuni kelganda: “Yo Robbim, bugun meni eng past maqomdagi do‘stlaringga bo‘lsa ham nasiba qilib bergin”, deb iltijo qiladi. Alloh taolo unga: “Ey haqir va tuban narsa, jim bo‘l, men seni ularga dunyoda ravo ko‘rmagan bo‘lsam, qanday qilib endi ravo ko‘rayin?” deydi. Mana, ko‘rinib turibdiki, “dunyo”ni va undagi zeb-ziynatlarni sinov uchun, qay birimiz bu sinovdan o‘tolsak,uning go‘zalligiga aldanmasak, Alloh taoloning O‘zi go‘zal ajru-mukofot bilan mukofotlaydi.

Dunyoni yaxshi ko‘rish uzun orzu-havaslar qilish bilan yanada mustahkamlanadi. Agar Xoliq Zot dunyo haqida xabar berib, misolini keltirmaganda, albatta, dunyo uxlaganni uyg‘otib, g‘ofilni hushyor qilardi.Alloh taolo nazdida dunyoning misqolcha qadri yo‘q. Pashsha qanoticha kamaytirilmay dunyo xazinalari kalitlari bilan Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga ko‘rstatilganda, uni olishdan bosh tortdilar.

Alloh taolo sinov-imtihon uchun solih bandalaridan dunyoni pinhon tutdi, aldash uchun dushmanlariga dunyoni keng va bemalol qilib qo‘ydi.

A’lo ibn Ziyod: “Tushimda dunyoni o‘ziga oro berib, aft-basharasi burishgan kampir qiyofasida ko‘rdim. Odamlar unga topinib, har tomondan hayratlanib qarardi. Kampir oldiga borib, unga bunchalik ajablanib qarayotganlaridan hayron bo‘ldim. Shunda kampirga: “Sen kimsan?”, dedim. U: “Meni tanimayapsanmi?”, dedi. Men: “Yo‘q”, dedim. “Sen kimsan?”, deb so‘radim. “Men dunyoman”, dedi. “Allohdan sening yomonligingdan panoh so‘rayman”, dedim. U: “Agar yomonligimdan panoh topishni istasang, dirhamni yomon ko‘r!”, dedi.

Iso alayhissalom: “Dunyo-ko‘prik, unda mashg‘ul bo‘lmasdan o‘tinglar”, dedilar. Haqiqatan, bu dunyo hayoti oxiratga olib borishga ochiq va yorqin misoldir. Beshik shu ko‘prik boshidagi dastlabki masofa bo‘lsa, lahad-oxirgi masofadir. Shu ikkovi orasida qisqa bir masofa mavjud. Odamlardan qanchasi shu ko‘prikning yarmiga yetib borsa, qanchasi uchdan birini va qanchasi uchdan birining birini bosib o‘tadilar. Qanchasiga bir qadamdan ortiq yurish nasib qilmadi. Har qanaqasiga ko‘prikdan o‘tilishi shart. Ammo shu ko‘prikdan o‘tib olish haqida o‘ylamay, uning ustida imorat qurib, turli ziynatlarga chalg‘ib yashash g‘oyat johillik va yutqizishdir.

Ali karramallohu vajhahu bunday dedilar: “Bilinglarki, sizlar o‘liksizlar, o‘lgandan so‘ng tirilasizlar. Amallaringiz oldida turg‘izilib, u tufayli jazo(mukofot)lanasizlar. Sizlarni dunyo hayoti aldab qo‘ymasin. Albatta, u balo-ofatlar bilan o‘rab qo‘yilgan, foniyligi bilan tanilgan va aldamchilgi bilan vasf qilingan. Dunyodagi har bir narsani zavol tutadi. Dunyo o‘z ahli o‘rtasida goh buyoq, goh buyoqqa aylanadi. Dunyo hech qachon bir xil turgan emas, uning yomonligidan nizo, kurash to‘xtagan emas. Dunyo ahli surur va lazzatdan sarhush bo‘lib turganida, to‘satdan balo va aldovga yo‘liqadi”.

Har bir narsaning o‘rtasi, ya’ni me’yori yaxshidir. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Sizlarning eng yaxshilaringiz, dunyoni deb oxiratni, oxiratni deb dunyoni tashlab qo‘ymaganingizdir”, deganlaridan ko‘rinib turibdiki, bu dunyoda Alloh taolo berayotgan ne’matlarga shukr qilib, oxiratimiz uchun ajru-savoblar olish, yaxshiliklar qilib olish uchun bu dunyo ayni muddaodir.

Barchamizga ma’lumki, dunyo rohati abadiy emas, u ajal sari yetaklaydi. Allohning huzuridagi narsa esa boqiydir. Bizni bu dunyo tashvishlari, to‘playotgan molimiz, farzandlarimiz Allohning zikridan, ibodatidan jalg‘itib qo‘ymasligi zarur. Bu haqda Alloh taolo “Munofiqun” surasi, 9-oyatida: “Ey iymon keltirganlar. Mollaringiz va bolalaringiz sizni Allohning zikridan chalg‘itmasin. Kim shunday qilsa, bas, ana o‘shalar yutqazuvchilardir”.

Bu hayotda ozgina bahramand bo‘lib, yo‘qlik olamiga ko‘chib o‘tishda besh kunlik dunyoda o‘ynab-kulib ajalni kutib olib, oxiratiga hech qanday zahira tayyorlamasdan o‘zlariga yerni makon tutgan insonlar qancha? Ularga endi ortga yo‘l yo‘qdir. Bunga dalil esa Muminun surasi, 100-oyatida: “Shoyadki tark qilgan narsamda solih amal qilsam, der. Yo‘q! Albatta, bu (quruq) so‘z bo‘lib, u aytguvchi, xolos. Ularning ortida qayta tiriladigan kunlarigacha to‘siq bordir”.

Agar amallarimiz guvohlik bersa, qalbimizdagi narsalar chiqarilsa, dillardagi barcha sir-asrorlar oshkor qilinsa, Malik va Jabbor bo‘lgan Zot huzuriga olib borishimiz uchun turg‘izilsa, qalblar oldingi gunohlariga rahm-shavqat so‘rab, qo‘rqib titrasa, pardalar ko‘tarilib, ayb va sirlarimiz ochilsa, ana shu vaqtda har bir jon o‘zi qilib o‘tgan amaliga yarasha jazo oladi.

Alloh taolo “Najm” surasi, 31-oyatida: “Osmonlaru yerdagi barcha narsalar Allohnikidir. U yomonlik qilganlarni amaliga yarasha jazolar va yaxshilik qilganlarni go‘zal (mukofot) ila mukofotlar” deb marhamat qilgan.

Agar bizga har bir kun shaylangan amallar oshkor qilinsa, oldinda kelayotgan kunimizdan yuz burib qochardik, boy bergan vaqtimizni o‘ylab, g‘am-qayg‘uga botardik. Lekin Alloh taolo ajoyib tadbir qo‘llab, ularni ko‘rishdan mahrum qildi. Tasalli va taskin bo‘lishi uchun dunyoning balo-ofatlari qatiga lazzat va zavqni joylab, ana shu ta’mga mashg‘ul-ovora qilib qo‘ydi. Dunyoni va oxiratni hech qachon bir-biriga tenglashtirib bo‘lmaydi.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday dedilar: “Dunyoning oxiratga nisbati birontangiz barmog‘ini dengizga tekkizishiga o‘xshaydi. Bundan o‘ziga nima qaytib kelishiga qarsin”, dedilar.

Ali karramallohu vajhahu aytadilar: “Sizlarga Allohdan qo‘rqishni, garchand also hohlamasangiz ham, dunyo merosini tark etishni vasiyat qilaman. Tanangiz qarib-qartayib borayotir, sizlar tetik va baquvvat bo‘lishni hohlaysizlar. Sizlar va dunyo misoli bir yo‘lda safarga chiqqan qavmga o‘xshaydi. Go‘yo ular shu yo‘lni bosib o‘tadigandek, safarga chiqadilar, go‘yoki, yetib boradigandek, yo‘l belgisiga qarab yuradilar. Oxiriga qadar yetib borish uchun yo‘l masofasi qancha deb o‘ylaysiz?

Dunyoda bir kun qolish ehtimolini qancha deb o‘ylaysiz? Dunyoning zarari va g‘am-qayg‘usi deb tashvish chekmang, baribir shu dunyoda intiho topadi. Dunyo matosi va ne’matlaridan ortiqcha hursand bo‘lmang, u baribir zavolga yuz tutadi. Dunyoni izlaguvchini o‘lim ta’qib eta turib, dunyoni izlashi va o‘lim har qadamda poylab yurganini bila turib, g‘ofil bo‘lganiga hayronman”.

Dunyoda oxirat uchun ozuqa yeg‘ib, musofirlar qarz narsadan foydalanganidek, dunyodan bahramand bo‘lsak, undan ajralgan vaqtda musibatlarimiz og‘ir bo‘lmasligi uchun qalblarimizni to‘liq bermasak, dunyoni muqim qoluvchilar uchun emas, undan o‘tguvchilarga berilgan ziyofat deb qarasak, dunyoyu-oxiratimiz obod bo‘ladi, insha Alloh.

Dunyoga va uning ziynatlariga chalg‘ib qolmasligimiz uchun, ibodatlarimizda bardavom bo‘lishimiz va bu dunyodagi musibatlarga sabr qilib, karam va hilm bilan go‘zal tarzda bizga yordam berishini mehribon Zot Alloh taolodan so‘rab qolamiz.

 

Nodirabegim FAHRUTDINOVA,
“Yangi asr” universiteti “Filologiya va tillarni o‘qitish (mumtoz tillar bo‘yicha)” fakulteti 1-kurs talabasi.

Boshqa maqolalar
Maqolalar

Buxoroning yetti qozisi: adolat va huquqiy tafakkurning ming yillik maktabi

29.09.2026   179660   9 min.
Buxoroning yetti qozisi: adolat va huquqiy tafakkurning ming yillik maktabi

Buxoroda asrlar avval yashab, adolat mezonlarini ilm bilan uyg‘unlashtirgan faqihlar — “al-quzot as-sab’a”, ya’ni “Yetti qozi” nomi bilan tarixda qolgan allomalarning hayoti va ilmiy merosi Movarounnahrda huquqiy tafakkur qanday shakllanganini anglashda muhim manbalardan biridir. Ularning ilmiy silsilasi esa Buxoro bilan bir qatorda Ustrushana, Samarqand va Farg‘ona kabi qadimiy ilm maskanlarining o‘zaro uzviy bog‘liq bo‘lganini ko‘rsatadi.

Tarixda ayrim shaharlarning nomi muayyan ilm-fan yo‘nalishlari bilan chambarchas bog‘lanib ketgan. Buxoro ana shunday shaharlardan biri. Asrlar davomida bu zaminda hadis, tafsir, fiqh, kalom, tasavvuf va boshqa ilmlar rivojlandi. Shu bilan birga, jamiyatda adolatni ta’minlash, nizolarni hal etish va huquqiy munosabatlarni tartibga solishga qaratilgan boy tafakkur maktabi ham shakllandi.

Bu maktabning yorqin namoyandalari qatorida “al-quzot as-sab’a” — “Yetti qozi” nomi bilan mashhur bo‘lgan faqihlarni alohida tilga olish mumkin.

“Yetti qozi” — Buxoroning huquqiy tafakkur ramzi

Islom sivilizatsiyasida qozilik instituti oddiy ma’muriy lavozim emas, balki jamiyatda adolat va huquqiy tartibni ta’minlashga xizmat qilgan muhim ijtimoiy institutlardan biri bo‘lgan. Qozi nizolarni ko‘rib chiqish, shariat qoidalari asosida qaror qabul qilish va insonlarning qonuniy manfaatlarini himoya qilish kabi mas’uliyatli vazifalarni bajargan.

Markaziy Osiyoda islom dinining keng tarqalishi bilan bu institut ham takomillashib bordi. Buxoro esa hanafiy fiqhi taraqqiy etgan asosiy markazlardan biri sifatida tanildi.

Manbalarda Buxoroda yashagan, yuksak ilmi, taqvosi, halolligi va adolatparvarligi bilan xalq orasida obro‘ qozongan bir qator faqihlar “Yetti qozi” nomi bilan tilga olinadi.

Ular bir vaqtda yashagan yetti nafar qozi emas, balki turli davrlarda fiqh va qozilik faoliyati bilan shug‘ullangan, o‘zidan boy ilmiy meros qoldirgan allomalar silsilasidir. Ularning qabrlari Buxorodagi tarixiy “Chor Bakr Buxoro” majmuasida joylashgani ushbu maskanning tarixiy ahamiyatini yanada oshiradi.

Shu sababli majmua xalq orasida “Mazorot al-quzot as-sab’a” — “Yetti qozi mozorlari” nomi bilan ham mashhur.

Silsila boshida Ustrushana farzandi

“Yetti qozi” tarixining eng diqqatga sazovor jihatlaridan biri — silsila boshida Ustrushana mintaqasidan yetishib chiqqan buyuk faqih Abu Ja’far al-Ustrushaniy nomi turishidir.

Uning to‘liq ismi Abu Ja’far Muhammad ibn Amr (Umar) ibn Sulaymon ash-Shu’abiy (ash-Sha’biy) al-Ustrushaniy bo‘lgan. Olimning tavallud sanasi aniq ma’lum emas. Manbalarda uning vafoti 400/1010 yoki 404/1013 yillar sifatida keltiriladi.

Abu Ja’far al-Ustrushaniy dastlabki ilmlarni o‘z vatani Ustrushanada egallagan. Keyinchalik Buxoroga kelib, bu yerda qozilik faoliyati bilan shug‘ullangan va o‘z davrining yetuk faqihlaridan biri sifatida tanilgan.

Uning ilmiy shakllanishida Ustrushana, Buxoro va Bag‘dod kabi yirik ilm markazlarining o‘zaro aloqasi muhim ahamiyat kasb etgan. Olimning dastlabki ustozi o‘z amakisi Luqmon ibn Sha’biy ibn Sulaymon al-Ustrushaniy bo‘lgan.

Keyinchalik u Buxoroning mashhur faqihi Abu Bakr Muhammad ibn Fazl Kamoriy Buxoriydan va Bag‘dodlik buyuk hanafiy olimi Abu Bakr Ahmad ibn Ali ar-Roziy al-Jassosdan ta’lim olgan.

Bir olimning ustozlari silsilasining o‘ziyoq o‘sha davrda Movarounnahr va Islom olamida ilm almashinuvi qanchalik keng yo‘lga qo‘yilganini ko‘rsatadi.

Abu Ja’far al-Ustrushaniyning ilmiy merosi ham salmoqli. Unga “al-Jomi’ al-kabir”, “az-Ziyodot” va “Kifoyat ash-Sha’biy” kabi fiqhiy asarlar nisbat beriladi.

Ayniqsa, “Kifoyat ash-Sha’biy” Movarounnahrda hanafiy fiqhi taraqqiyotini o‘rganishda muhim manbalardan biri hisoblanadi. Ushbu asarning O‘zbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi Abu Rayhon Beruniy nomidagi Sharqshunoslik institutida saqlanayotgan qo‘lyozma nusxalari ham uning ilmiy qiymatini namoyon etadi.

Abu Zayd ad-Dabusiy: huquqiy fikrlashda yangi yo‘nalish

“Yetti qozi” silsilasining yana bir mashhur vakili — Abu Zayd ad-Dabusiy. Uning to‘liq ismi Abu Zayd Ubaydulloh ibn Umar ibn Iso ad-Dabusiy bo‘lgan.

Buxoro va Samarqand oralig‘idagi Dabusiya qishlog‘ida tug‘ilgan alloma Qoraxoniylar davrida qozilik lavozimida faoliyat yuritgan. Shu bois manbalarda u “Qozi Zayd” nomi bilan ham tilga olinadi.

Ad-Dabusiyni mashhur qilgan jihatlardan biri — fiqhiy qarashlar o‘rtasidagi farqlarni tizimli tahlil qilishga bag‘ishlangan “ilm al-xilof” yo‘nalishidagi ilmiy faoliyatidir.

Bugungi huquqshunoslik nuqtayi nazaridan qaraganda, turli huquqiy qarashlarni taqqoslash, ularning dalillarini tahlil qilish va muayyan masala bo‘yicha asoslangan xulosaga kelish tamoyillari nihoyatda qiziqarlidir.

Olimning “Ta’sis an-nazar” asari ham shu jihatdan alohida ahamiyatga ega. Unda fiqhiy masalalarni nazariy asosda tahlil qilish va turli qarashlarni qiyoslashga e’tibor qaratilgan.

Abu Zayd ad-Dabusiy 430/1039 yilda vafot etgan va “Quzoti sab’a” maqbarasiga dafn etilgan.

Bir silsila — bir necha ilmiy maktab

“Yetti qozi” tarkibida tilga olinadigan boshqa allomalar ham Movarounnahr huquqiy tafakkuri taraqqiyotida muhim iz qoldirgan.

Ular orasida Abu Ibrohim Ismoil ibn Muhammad ibn Abdulloh al-Mustamliy al-Buxoriy alohida o‘rin tutadi. 358/968–434/1043 yillarda yashagan bu olim fiqh va tasavvuf ilmlarini chuqur bilgan. Uning “Sharh at-Taarruf” asari ilmiy merosining muhim qismlaridan biri hisoblanadi.

Badi’uddin Ahmad ibn Umar al-Buxoriy XII asrda yashab, “Fatovoi Badi’ ad-din” asari bilan tanilgan.

Zahiruddin Muhammad ibn Ahmad al-Buxoriy esa Buxoro qozisi va muhtasibi sifatida faoliyat yuritgan. 619/1222 yilda vafot etgan olim “al-Favoid az-zahiriyya” va “al-Fatovo az-zahiriyya” kabi asarlarni yozgan.

Ahmad ibn Amr ibn Muso al-Buxoriy ham Samarqand va Buxoroda qozilik qilgan olimlardan biri sifatida tilga olinadi.

Silsilaning yettinchi vakili sifatida esa az-Zavzaniy nomi uchraydi. Biroq bu nisba bilan bir nechta olimlar mashhur bo‘lgani sababli, aynan qaysi shaxs “Yetti qozi” tarkibiga kirishi masalasi qo‘shimcha manbashunoslik tadqiqotlarini talab etadi.

Bu holat mavzuning hali to‘liq o‘rganilmagan jihatlari mavjudligini ko‘rsatadi.

“Yetti qozi”dan “To‘qqiz qozi”gacha

Qizig‘i, tarixiy manbalarda “Yetti qozi” tarkibiga kiruvchi olimlar soni haqida ham turlicha ma’lumotlar uchraydi.

Mu’in al-fuqaroning “Tarixi Mullazoda” asarida Buxoroning “Yetti qozi” qabristoni va u yerda dafn etilgan allomalar haqida ma’lumotlar keltiriladi.

Keyingi tadqiqotlarda esa ushbu ro‘yxat yana kengaytirilib, “quzot tis’a” — “To‘qqiz qozi” tushunchasi ham ilmiy muomalaga kiritilgan.

Arab tadqiqotchisi Subhiy Jamil al-Xayyot Shayx Shoh Valiyyulloh Dehlaviyning “al-Insof” asariga tayanib, Buxoroning buyuk huquqshunoslari qatoriga Abul Yusr al-Bazdaviy, Faxrul-islom al-Bazdaviy, Abul Maoliy Ahmad al-Bazdaviy va Qozixon Uzgandiy kabi allomalarni ham kiritadi.

Ularning har biri Movarounnahrda fiqh va usulul-fiqh taraqqiyotiga katta hissa qo‘shgan.

Demak, “Yetti qozi” atamasi qat’iy yopiq ro‘yxatdan ko‘ra, Buxoro huquqiy-ilmiy muhitida shakllangan tarixiy an’anani ifodalovchi tushuncha sifatida ham namoyon bo‘ladi.

Buxorodan kengroq ilmiy makon

“Yetti qozi” tarixini o‘rganish yana bir muhim haqiqatni ochib beradi: o‘rta asrlarda ilm-fan muayyan shahar yoki hudud doirasi bilan cheklanmagan.

Ustrushana, Buxoro, Samarqand, Dabusiya va Farg‘ona kabi hududlar o‘zaro bog‘langan yagona ilmiy-madaniy makonni tashkil etgan.

Abu Ja’far al-Ustrushaniyning Ustrushanada ta’lim olib, Buxoroda faoliyat yuritishi; Abu Zayd ad-Dabusiyning Dabusiyadan chiqib, Buxoro ilmiy muhitida tanilishi; Bazdaviylar va Qozixon Uzgandiy kabi allomalarning mazkur silsila bilan bog‘lanishi — bu ilmiy harakatchanlikning yorqin misollaridir.

Shu ma’noda “Yetti qozi” fenomeni Buxoroning o‘zi haqidagina emas. U butun Movarounnahrda huquqiy tafakkurning qanday shakllangani va rivojlanganini ko‘rsatadi.

Adolat an’anasining tarixiy ildizlari

Birinchi Renessans davri va undan keyingi asrlarda Movarounnahrda ilm-fanning turli sohalarida yuksak natijalarga erishildi. Bu jarayonda fiqh va huquqiy tafakkur ham o‘zining mustahkam ilmiy asoslarini yaratdi.

“Yetti qozi” silsilasi ana shu jarayonning muhim ko‘rinishlaridan biridir.

Ularning hayoti va asarlarida adolat, huquqiy tartib, insonlar o‘rtasidagi munosabatlarni me’yorlashtirish va nizolarni ilm asosida hal etish kabi masalalar muhim o‘rin egallagan.

Shu bois “Yetti qozi” merosini o‘rganish — faqat tarixiy shaxslar hayotini tadqiq etish emas. Bu orqali Markaziy Osiyoda huquqiy madaniyat va adolat tushunchalarining ilmiy asoslari qanday shakllanganini anglash mumkin.

Bugungi kunda mazkur allomalarga oid qo‘lyozmalarni chuqur o‘rganish, ularning ustoz-shogird silsilalarini tiklash, turli manbalardagi ma’lumotlarni qiyosiy tahlil qilish va ilmiy merosini keng jamoatchilikka yetkazish muhim ahamiyat kasb etadi.

Zero, Buxoroning “Yetti qozi”si — bir davr yoki bir shahar tarixi emas. U Movarounnahrda asrlar davomida shakllangan adolat, ilm va huquqiy tafakkur an’anasining yorqin ifodasidir.

Muallif: Muslim Atayev, Tarix fanlari doktori (DSc), iccu.uz

O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

O'zbekiston yangiliklari