Aytdilarki, bizning zamonamizda talabalarga o'zlarining ustozlaridan boshqa biror kishini rangi va asari o'rnashmas edi. Talabalarning o'z ustozlariga hos aqidalari, muhabbatlari va ustozlarini esa ularga hos shavqati bo'lar edi. Endi mijozlar, mazoqlar, tabiatlar o'zgarib ketdi. Talaba va ustozlarda shu aloqalar qolmadi. Shuning uchun, ilmiy zavq, ilmiy rang ham ularda paydo bo'lmayapti. Biror rangda ular puxta emas. Mukammal kimnidir, aniq bir rang yo'q shogirdlarda. Ilmiy iste'dodlar ham, amaliy tarbiya ham hammasi zaif, quvvatsiz. Shu bois, madrasalarda talabalarni amaliy tarbiyasi va ustozlarda esa, hizmat degan bir jazabani hosil qilish kerak.

Hizmat qilishimiz kerak degan narsa bo'lishi kerak, talabalarda esa, amaliy tarbiya bo'lishi kerak. Shunaqangi bir yo'llarni ixtiyor qilishga juda ham zarurat borki, talaba va ustozlarda o'zaro aloqa, munosabat paydo bo'lsin. Iste'doddagi kamlikni mukammal qilishlik uchun aytdilarki, meni nazdimda bu vaqtda juda ham zaruriyki, bizni madrasalarimizda “Tafsiri Jalolayn"dan oldin Qur'oni Majidning tarjimasini dars qilib o'qitish kerak. Hali arab tilini boshlamasdan oldin, o'zining tilida Qur'onni mukammal tarjimasini talabalar bilishi kerak.

Aytdilarki, alhamdulillah meni hamma ustozlarimga muhabbatim, aqidam bor. Hususan, Hazrat Mavlono Muhammad Yoqub Nonutuviyga qalbimda hos muhabbatim bor. O'sha zamonda Hazrati Ganguhiy rahmatullohi alayhni huzurlarida Ganguhda “Davrai hadis” bo'lar edi. Oltita sahih kitobni darsini Hazrati Ganguhiy rahmatullohi alayhni o'zlari o'qitar edilar. Devbandni aksar talabalari davrai hadisdan oldingi kitoblarni Devbandda o'qishib, davrai hadis uchun Ganguhga borishar edi. Devbandda kam qolishar edi. Lekin men Hazrati Mavlono Muhammad Yoqub Nonutuviyga kuchli muhabbatim bor edi. Menga bevafolik bo'lib ko'ringanki, men davrai hadis uchun u kishini tashlab boshqa joyga ketishim, menga yoqmagan. Alloh taologa shukrki, hadisda boshqa sheriklarimdan kam qilmadi.