Shogird ustozi bilan suhbat qilib o‘tirgan edi. Shogird ustozidan so‘radi:
– Ustoz, dunyodan o‘tganingizdan keyin odamlar sizni qanday xotirlashini xohlar edingiz?
Ustoz bir muddat sukut saqlab, so‘ng savolga javob berdi:
– Bizni odamlar qay tariqa eslashlari muhim emas. Balki qabrda va Allohning huzurida qanday kutib olinishimiz muhim. Deylik, oradan bir asr o‘tib, bolalarimiz, balki nabiralarimiz ham olamdan o‘tib ketar. Biz hozir qiynalib, umrimizni, topgan mablag‘imizni sarflab qurdirgan uylarimiz buzilib ketar yo ularda boshqalar yashar. Shuning uchun o‘lgach, bizni kim nima deb eslashiga emas, abadiy safarga hozirlik ko‘rishimiz kerak.
Ha, azizlar! Bu dunyoda yashar ekanmiz, kim uchun yaxshi ota-ona, kim uchun yaxshi umr yo‘ldosh, kim uchun yaxshi farzand bo‘lishga harakat qilamiz. Jamiyatda esa o‘zimizdan yaxshi nom qoldirishga urinamiz. Lekin bu ishlar zamirida Alloh taoloning amir va qaytariqlariga amal qilish yotganini ba’zan unutib qo‘yamiz. Yelib-yugurishlarimiz faqat odamlar uchungina bo‘lib qoladi.
Aslida mo‘min odam har bir amalini xolis Alloh uchun qilib, imkon qadar boshqalardan yashirishi lozim. Aks holda qilgan amalining savobidan mahrum bo‘ladi. Eng yomoni ba’zilar mana shunday nojoiz ishni qilib, kamiga suratga ham oldirib tarqatmoqda.
Tustariy rahimahullohdan so‘rashdi: “Nafsga eng og‘ir narsa nima?”. Aytdiki: “Ixlos – nafsga eng og‘ir narsa. Chunki ixlosda nafs uchun nasiba bo‘lmaydi”. Ixlosning alomati shuki, amal qiluvchiga uning amalidan odamlar xabardor bo‘ldimi-yo‘qmi – unga farqi bo‘lmaydi.
Endi o‘zimizni bir taftish qilaylik-chi, kunlik ishlarimiz, amallarimiz shu mezonga mos kelarmikan?..
Akbarshoh Rasulov
Har bir mamlakatning bayrog‘i, gerbi va madhiyasi uning mustaqilligi hamda xalqaro maydondagi obro‘-e’tiborini ko‘rsatuvchi muqaddas timsollardir. Shu ma’noda, bizning bosh gerbimiz ham xalqimizning boy o‘tmishi, mehnatsevarligi, tinchliksevar tabiati va yorug‘ kelajakka bo‘lgan qat’iy ishonchini o‘zida mujassam etgan. Ushbu davlat ramzlari xalqning o‘tmishi, buguni va ertasini bog‘lovchi ma’naviy ko‘prik va kuch bo‘lgani sababli, ularning tub mohiyatini yosh avlodga chuqur tushuntirish vatanparvarlik tarbiyasining asosiy vazifalaridan hisoblanadi.
1992 yil 2 iyul kuni «O‘zbekiston Respublikasi Davlat gerbi to‘g‘risida»gi Qonun qabul qilinib, mustaqil yurtimizning ramzlaridan biri tasdiqlangan edi. Bu tarixiy qadam milliy davlatchilik an’analarimizni tiklash hamda xalqimizning oliy orzu-istaklarini qonuniy mustahkamlashda muhim poydevor bo‘ldi. Shu bois, har yili 2 iyul sanasi yurtimizda shunchaki tarixiy kun sifatida emas, balki milliy g‘urur va Vatanga bo‘lgan cheksiz sadoqatni his etish bayrami o‘laroq keng nishonlanadi. Mazkur qutlug‘ ayyom har bir yurtdoshimizni davlat ramzlarini qadrlashga va jonajon O‘zbekistonimiz ravnaqi uchun daxldorlik tuyg‘usi bilan yashashga chorlaydi.
Bugun Yangi O‘zbekistonda inson qadrini ulug‘lash va kuchli fuqarolik jamiyatini qurish yo‘lida keng ko‘lamli islohotlar amalga oshirilmoqda. Mana shunday tarixiy yangilanishlar davrida davlat ramzlari xalqimizni umumiy va ezgu maqsadlar atrofida jipslashtiruvchi asosiy ma’naviy suyanchga aylandi. Mustaqilligimiz, birligimiz va yurt taraqqiyotining ramzi bo‘lgan davlat gerbi qalblarimizda yuksak faxr va iftixor tuyg‘usini uyg‘otaveradi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati