Nafsni uch usul bilan itoat ettirish mumkin:

Birinchi usul – nafsni barcha xohish va istaklaridan mahrum etishdir. Qaysar hayvonga ozuqa kam berilsa, yuvvosh tortgani kabi nafs ham xohishlaridan judo etilsagina itoatkorga aylanadi.

Ikkinchi usul – bo‘yniga ibodat yukini qo‘yish. Shunda xuddi qaysar hayvon yemishi ozayib, yuki ortganida kuchini yo‘qotib, yuvvosh bo‘lib qolganidek nafs ham o‘zini muloyim tuta boshlaydi.

Uchinchi usul – nafsga qarshi kurashda uni yaratgan va mohiyatini hammadan yaxshi biladigan Buyuk va Qodir Allohdan yolvorib yordam va madad so‘rash.

Shuni bilishimiz lozimki, mehribon Parvardigorimiz bizga nafs bilan kurash yo‘lini ko‘rsatdi va nafsni poklash usullarini tushuntirdi. Deylik, agar biron bir dahriy tabib insonning sevimli taomlari zararli ekanini va turli kasalliklarga olib kelishini tushuntirsa, inson iroda kuchini namoyon etgan holda o‘z nafsiga qarshi boradi va bu taomlarni tanovul etishni tark etadi. Nahotki, payg‘ambarlarning mo‘jizalarga to‘la gaplarini va Buyuk Allohning amrlarini banda o‘sha bilim va idroki cheklangan bir dahriy tabibning maslahatichalik qadrlay olmasa?!.

Eh, koshki inson  o‘zining bo‘lmag‘ur odatlarini tark etish alamlimi yo so‘ngsiz jahannam olovi dahshatlimi, ozgina bo‘lsada anglaganida edi!

“Axloqus solihiyn” (Yaxshilar axloqi) kitobidan
Yo‘ldosh Eshbek, Davron Nurmuhammad
tarjimasi.