Abdulloh ibn Mas’ud roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. U kishi aytadilar: “Biz oyat-alomatlar (mo‘jizalar)ni baraka deb bilar edik, sizlar esa ularni qo‘rqinch bilan qabul qilasiz. Biz Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bilan birga safarda edik. Suvimiz tugab qoldi.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Ozgina suv topib kelinglar”, dedilar. Bir idishda ozgina suv olib kelishdi. Rasululloh idishga qo‘llarini tiqdilar, so‘ngra: “Kelinglar, muborak suvga kelinglar, Alloh azza va jalladan baraka bo‘ldi”, dedilar.

Shunda men Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning barmoqlari orasidan suv qaynab chiqayotganini ko‘rdim. Darhaqiqiat, biz taom yeyilayotgan vaqtda tasbih aytganini eshitganmiz” (Imom Buxoriy, Imom Termiziy rivoyat qilganlar).

Imom Tabaroniy va Imom Bayhaqiy Abu Usayddan rivoyat qilganlar. Payg‘ambarimiz alayhissalom Abbos ibn Abdulmuttalib roziyallohu anhuning haqlariga duo qilganlarida eshikning kesakisi va uyning devorlari “omiyn”, “omiyn” deb turgan.

Homidjon qori ISHMATBЕKOV