Savol: Allohga shukr, bir emas ikki kelinim bor. Ularga qo‘limdan kelgancha, bilganlarimni o‘rgatyapman. Xuddi ona-boladek bo‘lishga harakat qilyapman. Lekin shu kichik kelinimning bir ishidan ko‘nglim ranjidi. Nabiralarimni ko‘p uradi. Qancha nasihat qildim, hatto qattiq gapirib ham ko‘rdim, hech foydasi bo‘lmadi. Baribir o‘z bilganidan qolmaydi. Sababini so‘rasam, tushuntirib berolmaydi. Kelinimning qilayotgan ishi to‘g‘rimi? 
 

Javob:

Bismillahir Rohmanir Rohim.

Bolani urish bu, tarbiya berishda mahoratsizlik belgisi hisoblanadi. Chunki haqiqiy solih insonlar bolalarini shirin so‘zlar bilan tarbiyalaydi. Farzand  noto‘g‘ri ish qilganida tanbeh berish,  urish-so‘kish tarbiyadagi noto‘g‘ri uslubdir.

Inson zoti doimo mehr-muhabbatga ehtiyojli bo‘ladi. Ayniqsa, bolalar bu narsaga juda ham muhtojlar. Aslida, mehr-muhabbat dini bo‘lmish Islom, shuning uchun ham bolalarga mehr-muhabbat ko‘rsatishni ota onalarga vazifa etib yuklagan.

Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallam o‘z huzurlarida Aqra’ ibn Hobis Taymiy o‘tirganda Hasan ibn Alini o‘pdilar. Shunda Aqra’: «Mening o‘nta bolam bor. Ulardan birortasini o‘pganim yo‘q», – dedi. Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam unga nazar soldilar-da, so‘ng: «Rahm qilmaganga rahm qilinmas», – dedilar» (Buxoriy, Abu Dovud va Termiziy rivoyat qilganlar).

Shunday ekan biz ham Alloh taolo bizga ato qilgan farzand deb atalmish ne’matning qadriga yetishimiz, farzandimizning odobini go‘zal qilishimiz, kelajakda uni o‘zi uchun hamda yashab turgan jamiyatiga foyda keltiruvchi qilib tarbiyalashimiz lozim. Vallohu a’lam. 

O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Fatvo markazi