Salomatlikni mustahkamlash, tanani tetik va bardam saqlashning eng samarali yo‘li jismoniy tarbiya va sportdir. Xalqimizda “Sog‘ tanda — sog‘lom aql” degan hikmatli ibora bejiz aytilmagan. Tana sog‘lom bo‘lsa, insonning fikrlashi va ish unumdorligi ham yuqori bo‘ladi.
Ayni maqsadni ko‘zlagan holda O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Shayx Nuriddin Xoliqnazar hazratlarining tashabbuslari bilan tizimda sog‘lom turmush tarzini keng targ‘ib qilish va soha xodimlarining jismoniy faolligini oshirish maqsadida haftaning har juma kuni “Sport kuni” deb belgilangan.
Shu xayrli tashabbusning amaliy ijrosi sifatida bugun Diniy idora xodimlari o‘rtasida stol tennisi bo‘yicha musobaqa o‘tkazildi. Unda xodimlar o‘zlarining chaqqonlik va sportdagi mahoratlarini namoyish etdi.
Mazkur sport tadbiri orqali diniy soha xodimlari Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning «Kuchli mo‘min kuchsiz mo‘mindan ko‘ra Allohga yaxshiroq va sevimliroqdir» (Imom Muslim rivoyati), degan muborak hadislarini amalda isbotladilar.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallamning o‘zlari ham jismoniy faol bo‘lib, sahobalarni ot minish, kamondan o‘q otish, yugurish va kurashga chaqirganlar.
Bu kabi musobaqalar xodimlar o‘rtasida o‘zaro ahillik, hamjihatlik va sog‘lom raqobat muhitini kuchaytirishga, ularning ijodiy va ish faoliyatini yanada yuqori bosqichga olib chiqishga xizmat qiladi.
Ma’lumot o‘rnida, stol tennisi – nafaqat yurak-qon tomir tizimini mustahkamlovchi ajoyib mashq, balki ko‘rish qobiliyatini tabiiy ravishda yaxshovchi eng foydali sport turidan biridir. Ayniqsa, telefon va gadjetlardan foydalanish ko‘paygan bugungi kunda bu o‘yin – doimiy harakatdagi to‘pni kuzatish orqali ko‘z mushaklarini chiniqtiradi, charchoqni oladi va diqqatni jamlashga yordam beradi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV